Την 31-3-1943, δυο μέρες μετά τη σύσκεψη στο Τραπεζάκι, το αρχηγείο Τζουμέρκων ανταρτών Μαλτέζος – Αναγνωστάκης, ανακοίνωσε τα ακόλουθα:
- Την περιοχή Ραδοβιζίων ως την Άρτα – Κόμποτι θα την ελέγχει το πρώτο Υπαρχηγείο (Βασ. Κουζέλης)
- Τα Τζουμέρκα, Σιράκο, Καλαρίτες, Ματσούκι, Μελισσουργούς, Πράμαντα, Άγναντα, Ραφταναίοι, Καταρράκτης κλπ. το τρίτο Υπαρχηγείο (Δ. Κολοβός).
- Και τα Κατσανοχώρια, Ξηροβούνι και το δυτικό κάμπο της Άρτας το δεύτερο Υπαρχηγείο (Ιωάννης Παπανικολάου, Γάκης Σπύρου και ο ποιητής Γεώργιος Κοτζούλας).
Κάθε αντάρτης του ΕΛΑΣ με την κατάταξή του έδινε τον ακόλουθο όρκο:
«… Δέχομαι προκαταβολικά την ποινή του θανάτου, αν ατιμάσω την ιδιότητά μου ως πολεμιστής του έθνους και του λαού και υπόσχομαι να δοξάσω και να τιμήσω το όπλο που κρατώ και να μην το παραδώσω, αν δεν ξεσκλαβωθεί η πατρίδα μου και δε γίνει ο λαός νοικοκύρης στον τόπο του».
Εκτός από το μόνιμο ΕΛΑΣ, υπήρχαν σε κάθε χωριό πολίτες οργανωμένοι στο εφεδρικό ΕΛΑΣ, οι οποίοι σε περίπτωση εμφάνισης εχθρού έτρεχαν να ενισχύσουν τα τμήματα του μόνιμου ΕΛΑΣ. (Πηγή : ΤΑ ΤΖΟΥΜΕΡΚΟΧΩΡΙΑ, Σ. Φίλος, Αθήνα, 2000)
Στη φωτογραφία “Νεαροί αντάρτες από την περιοχή Γραικικού Άρτης : ΧΡΗΣΤΟΣ ΧΡΟΝΗΣ-ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ-ΕΥΓΓΕΛΟΣ ΖΟΛΩΤΑΣ-ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ-ΒΑΣIΛΗΣ ΣΒΕΝΖΟΥΡΗΣ-1943” (Φωτο από αρχείο Δημήτρη Αθανασίου. https://www.galaniskos.gr/)
