Ιμαρέτ και Άγιοι Θεόδωροι (1929–1932)
Νέα αρχειακά έγγραφα φωτίζουν μια σχεδόν άγνωστη πτυχή της ζωής στην Άρτα του Μεσοπολέμου: πέρα από το Πέτρινο Γεφύρι, στον Άραχθο λειτουργούσαν δύο οργανωμένα πορθμεία (περαταριές), τα οποία μάλιστα δημοπρατούνταν από το κράτος.
Τα πορθμεία βρίσκονταν:
- Στην περιοχή Παναγία – Ιμαρέτ
- Στο ύψος των Αγίων Θεοδώρων, κοντά στου Κρυστάλλη
Κρατική εκμίσθωση
Έγγραφο της 23ης Σεπτεμβρίου 1929 (Αρ. Πρωτ. 4048, Οικονομικός Έφορος Άρτης) αναφέρεται ρητά:
«Περί πορθμείων Ιμαρέτ και Αγίων Θεοδώρων»
Από το περιεχόμενο προκύπτει ότι τα πορθμεία:
- Δημοπρατούνταν από το Δημόσιο.
- Ο πλειοδότης που αναλάμβανε τη λειτουργία τους κατέβαλλε ενοίκιο περίπου 150–170 δραχμές.
- Δεν ήταν πάντοτε εύκολη η εκμίσθωσή τους, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις δεν εμφανιζόταν ενδιαφερόμενος.
Η λειτουργία τους εξυπηρετούσε τη διέλευση ανθρώπων, ζώων και φορτίων σε σημεία όπου δεν υπήρχε μόνιμη γέφυρα.
📜 Άρτα, 1929.
Το κράτος προσπαθεί να εκμισθώσει τα πορθμεία Ιμαρέτ και Αγίων Θεοδώρων.
Τρία χρόνια πριν οι αλλεπάλληλες πλημμύρες του Αράχθου αλλάξουν οριστικά το τοπίο.(Πηγή : ΓΑΚ Κεντρική Υπηρεσία)
Οι αλλεπάλληλες πλημμύρες
Σε μεταγενέστερο έγγραφο του 1932 (Αρ. Πρωτ. 4467, 15 Φεβρουαρίου 1932) καταγράφεται ότι τα πορθμεία επλήγησαν από αλλεπάλληλες πλημμύρες του ποταμού Αράχθου.
Οι συνεχείς ζημιές:
- επιδείνωσαν την κατάστασή τους,
- κατέστησαν τη μίσθωση προβληματική,
- και τελικά οδήγησαν στην παύση της λειτουργίας τους.
Το πορθμείο της Παναγίας – Ιμαρέτ έπαψε να λειτουργεί.
Το πορθμείο των Αγίων Θεοδώρων επρόκειτο να λειτουργήσει μόνο μία ακόμη φορά, στις 27 Ιουλίου, ημέρα εορτής του Αγίου Παντελεήμονα.
Ο Άγιος Παντελεήμονας και το πέρασμα
Η εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα βρισκόταν απέναντι στην περιοχή της Βλαχέρνας. Στην ίδια θέση παλαιότερα υπήρχε τουρκικός σταθμός – φυλάκιο, γεγονός που μαρτυρεί τη διαχρονική σημασία του σημείου ως πέρασμα του ποταμού.
Η λειτουργία του πορθμείου κατά την ημέρα της εορτής εξυπηρετούσε τους πιστούς που θα περνούσαν απέναντι για το πανηγύρι.
Η μετάβαση σε ξύλινη γέφυρα
Σύμφωνα με το ίδιο έγγραφο, μετά την παρέλευση της εορτής προβλεπόταν η κατασκευή πρόχειρης ξύλινης γέφυρας στο σημείο.
Έτσι, μια παλαιά μορφή διάβασης — η περαταριά — έδινε τη θέση της σε πιο μόνιμη υποδομή.
📜 15 Φεβρουαρίου 1932 – Αρ. Πρωτ. 4467.
Έγγραφο που αναφέρεται στις αλλεπάλληλες πλημμύρες του Αράχθου και στην καταστροφή των πορθμείων Ιμαρέτ και Αγίων Θεοδώρων.(Πηγή : ΓΑΚ Κεντρική Υπηρεσία)
Μια ξεχασμένη πραγματικότητα
Τα έγγραφα αυτά αποδεικνύουν ότι:
- Η Άρτα δεν βασιζόταν αποκλειστικά στο Πέτρινο Γεφύρι.
- Υπήρχαν και άλλα οργανωμένα περάσματα στον Άραχθο.
- Τα πορθμεία αποτελούσαν κρατικά εκμισθούμενη υποδομή.
- Οι αλλεπάλληλες πλημμύρες του ποταμού διαμόρφωναν καθοριστικά την τοπική οικονομία και συγκοινωνία.
Μια μικρή αλλά σημαντική σελίδα της ιστορίας της πόλης, που αναδεικνύει τη στενή και συχνά δύσκολη σχέση της Άρτας με τον Άραχθο.
