Καλοκαίρι στο Μενίδι, 1955

Δημοσιεύθηκε την 21 Ιουνίου 2026 από Anastasia Karra

Μια όμορφη καλοκαιρινή στιγμή στο Μενίδι του Αμβρακικού, το καλοκαίρι του 1955. Πάνω στη βάρκα διακρίνεται όρθια η οδοντίατρος Γιούλια Εξάρχου – Τρομπούκη, μαζί με φίλες της σε ώρα ξεγνοιασιάς και θαλάσσιου λουτρού. Η εικόνα αποτυπώνει την ατμόσφαιρα μιας εποχής κατά την οποία το Μενίδι αποτελούσε αγαπημένο προορισμό παραθερισμού για πολλές οικογένειες της Άρτας.

Τα μαγιό της εποχής, η ξύλινη βάρκα, οι λουόμενοι στο βάθος και η ανεμελιά των προσώπων συνθέτουν ένα χαρακτηριστικό στιγμιότυπο από τα καλοκαίρια της δεκαετίας του 1950. Πέρα από την αισθητική της αξία, η φωτογραφία αποτελεί πολύτιμη μαρτυρία της κοινωνικής ζωής και των ανθρώπων που έδωσαν το δικό τους αποτύπωμα στο ψηφιδωτό των αναμνήσεων.
(Φωτο από αρχείο Σοφίας Εξάρχου)

Δημοσιεύθηκε στη Ο Αμβρακικός και τα λιμάνια του | Σχολιάστε

Το γαλακτοπωλείο του Δήμου Μηλιώνη στο Μενίδι (1955)

Δημοσιεύθηκε την 21 Ιουνίου 2026 από Anastasia Karra

Μενίδι, 1955. Στο γαλακτοπωλείο του Δήμου Μήλιωνη. Ένας χώρος που εξυπηρετούσε τις ανάγκες των κατοίκων και των παραθεριστών, όταν το Μενίδι άρχιζε να καθιερώνεται ως αγαπημένος καλοκαιρινός προορισμός των Αρτινών. Μια εικόνα που διασώζει την καθημερινότητα, τις ανθρώπινες σχέσεις και τη φυσιογνωμία του τόπου πριν από επτά δεκαετίες. (Η φωτογραφία είναι από το αρχείο του Λ. Μηλιώνη και πρωτοδημοσιεύτηκε στο λεύκωμα  του Ε. Ιντζέμπελη για το ΜΕΝΙΔΙ, Άρτα, 2008)

Δημοσιεύθηκε στη Ο Αμβρακικός και τα λιμάνια του | Σχολιάστε

Το Μενίδι των Αρτινών – Καλοκαίρια στον Αμβρακικό, δεκαετία 1960»

Δημοσιεύθηκε την 21 Ιουνίου 2026 από Anastasia Karra

Η φωτογραφία αποτυπώνει μια γαλήνια στιγμή από το Μενίδι τη δεκαετία του 1960, τότε που το μικρό παραθαλάσσιο χωριό αποτελούσε αγαπημένο θερινό προορισμό για πολλές οικογένειες της Άρτας. Η ήρεμη επιφάνεια του Αμβρακικού, που καθρεφτίζει τους λόφους της απέναντι ακτής, δημιουργεί μια αίσθηση ηρεμίας και διαχρονικότητας. Η προκυμαία, λιτή και ανεπιτήδευτη, μαρτυρά έναν τόπο όπου η καθημερινότητα κυλούσε με αργούς ρυθμούς, μακριά από τη βιασύνη των πόλεων.

Στην εικόνα διακρίνονται τα στοιχεία ενός καλοκαιρινού καταφυγίου άλλων εποχών: τα λίγα σπίτια, οι βάρκες δεμένες στην άκρη του νερού και ο δρόμος που ακολουθεί τη γραμμή του λόφου. Για τους Αρτινούς της εποχής, το Μενίδι δεν ήταν απλώς ένας τόπος διακοπών, αλλά ένας χώρος ξεγνοιασιάς, οικογενειακών αναμνήσεων και επαφής με τη φύση. (Φωτο από την προσωπική μου συλλογή)

Δημοσιεύθηκε στη Ο Αμβρακικός και τα λιμάνια του | Σχολιάστε

Η λατέρνα στους δρόμους της Άρτας

Δημοσιεύθηκε την 19 Ιουνίου 2026 από Anastasia Karra

Η φωτογραφία μάς μεταφέρει στην Άρτα των αρχών της δεκαετίας του 1950, σε μια εποχή όπου η λατέρνα αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής ζωής και της λαϊκής διασκέδασης. Στημένη στην πλατεία ή στις γειτονιές της πόλης, συνόδευε γιορτές, πανηγύρια και κοινωνικές συγκεντρώσεις, σκορπίζοντας γνώριμες μελωδίες που τραγουδούσαν μικροί και μεγάλοι.

Γύρω της συγκεντρώνονταν παρέες, αντάλλασσαν κουβέντες, χαμόγελα και τραγούδια, δημιουργώντας στιγμές αυθεντικής ανθρώπινης επικοινωνίας. Τα πρόσωπα και η ενδυμασία των εικονιζόμενων μαρτυρούν το κλίμα της μεταπολεμικής εποχής, όταν η απλότητα της ζωής συνδυαζόταν με τη δύναμη της συντροφιάς και της μουσικής.

Η λατέρνα δεν ήταν απλώς ένα μουσικό όργανο· ήταν σύμβολο μιας εποχής που πέρασε, αλλά εξακολουθεί να ζει στις αναμνήσεις των παλαιότερων και στις φωτογραφίες που διασώζουν την ιστορία της Άρτας. Η φωτογραφία είναι από το βιβλίο ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΑ-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ του δημοσιογράφου Κ. Τσακτσίρα.

Δημοσιεύθηκε στη Η μουσική, τα σινεμά και το ερασιτεχνικό θέατρο στην Άρτα | Σχολιάστε

Οι Λαϊκοί Τροβαδούροι της Άρτας!

Δημοσιεύθηκε την 19 Ιουνίου 2026 από Anastasia Karra

Η Άρτα των περασμένων δεκαετιών δεν ήταν μόνο μια πόλη με πλούσια ιστορία και παράδοση· ήταν και μια πόλη γεμάτη μουσική, παρέες και ρομαντισμό. Στις γειτονιές της, ιδιαίτερα τις γιορτινές ημέρες και τα καλοκαιρινά βράδια, αντηχούσαν καντάδες και αγαπημένα τραγούδια που έδιναν ζωή στους δρόμους και τις πλατείες. Ήταν οι εποχές που οι «ταξιδιώτες του έρωτα», όπως τους αποκαλεί ο συμπατριώτης μας δικηγόρος και συγγραφέας Νίκος Ρίγγας, μετέφεραν μελωδίες, συναισθήματα και όνειρα από γειτονιά σε γειτονιά.

Ανάμεσα στους πρωτεργάτες αυτής της όμορφης μουσικής παράδοσης ξεχώρισαν ο Νίκος Ρίγγας, ο Γιώργος Χαλκιάς, ο Τάκης Κρεμπούνης, ο Σπύρος Ζαρκαλής, ο Κώστας Ευταξίας, ο Ευστάθιος Γκόμπλιας, ο Γεώργιος Πέτσας, ο Χάρης Πεκλάρης, η Νανά Κατσάνου, η Χρυσούλα Τρομπούκη, ο Κώστας Γατζίας και ο Γιάννης Παπακώστας, μαζί με πολλούς ακόμη Αρτινούς που αγάπησαν τη μουσική και τη συντροφικότητα.

Με κιθάρες, ακορντεόν, μαντολίνα και τις ζεστές φωνές τους, κράτησαν ζωντανή μια παράδοση που συνέδεε τους ανθρώπους και έδινε ιδιαίτερο χρώμα στην κοινωνική ζωή της πόλης. Οι παρέες αυτές δεν ήταν απλώς μουσικά σχήματα· ήταν φορείς μνήμης, πολιτισμού και αυθεντικής λαϊκής έκφρασης.

Η φωτογραφία αποτελεί πολύτιμη μαρτυρία εκείνης της εποχής. Αποτυπώνει τους ανθρώπους που με το μεράκι και την αγάπη τους για το τραγούδι έγιναν οι λαϊκοί τροβαδούροι της Άρτας, αφήνοντας μια παρακαταθήκη που μακάρι να εξακολουθεί να συγκινεί…..(Φωτο από παλιά εφημερίδα της Άρτας)

Δημοσιεύθηκε στη Η μουσική, τα σινεμά και το ερασιτεχνικό θέατρο στην Άρτα | Σχολιάστε

Συνοδεύοντας τη νύφη – Κλειστό Άρτας, δεκαετία 1950

Δημοσιεύθηκε την 19 Ιουνίου 2026 από Anastasia Karra

Η φωτογραφία αποτυπώνει μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές του παραδοσιακού γάμου στο Κλειστό Άρτας κατά τη δεκαετία του 1950: τη συνοδεία της νύφης και του γαμπρού προς την εκκλησία. Μπροστά οι οργανοπαίκτες, με τα παραδοσιακά τους όργανα, ανοίγουν τον δρόμο με χαρούμενους σκοπούς, ενώ πίσω ακολουθούν η νύφη, οι συγγενείς και οι χωριανοί. Στην συγκεκριμένη φωτογραφία διακρίνονται οι Ζυγιώτες (κάτοικοι του Ζυγού) Χαράλαμπος Σακκάς, Κώστας Δ. Χρήστου, Χρήστος Σακκάς, Νίκος Αναγνωστόπουλος, Ελευθέριος Καρανάτσης, ο Αλέξανδρος Μπαλαδήμας, από το Κλειστό και ο Βαγγέλης Σαγάνης με το βιολί του από Μελάτες.

Στα χρόνια εκείνα ο γάμος δεν ήταν μόνο οικογενειακή υπόθεση αλλά γεγονός ολόκληρης της κοινότητας. Η μουσική συνόδευε κάθε στάδιο της τελετής, από το ξύρισμα του γαμπρού, το στόλισμα της νύφης και την αναχώρηση από το πατρικό σπίτι μέχρι την άφιξη στην εκκλησία και το γλέντι που ακολουθούσε. Οι ήχοι του κλαρίνου, του βιολιού, του ακορντεόν ή άλλων λαϊκών οργάνων γέμιζαν τα σοκάκια του χωριού, αναγγέλλοντας το χαρμόσυνο γεγονός σε όλους.

Η πομπή προς την εκκλησία συμβόλιζε τη μετάβαση της νύφης σε μια νέα ζωή. Συγγενείς, φίλοι και γείτονες συμμετείχαν ενεργά, εκφράζοντας τη χαρά τους με τραγούδια, ευχές και χορούς. Η εικόνα αυτή αποτελεί πολύτιμη μαρτυρία ενός τρόπου ζωής όπου η παράδοση, η μουσική και η συλλογικότητα είχαν κεντρική θέση στην καθημερινότητα των ανθρώπων. (Φωτο από αρχείο Σοφίας Καρατζά)

Δημοσιεύθηκε στη Η μουσική, τα σινεμά και το ερασιτεχνικό θέατρο στην Άρτα | Σχολιάστε

Παλιό πετρόχτιστο σπίτι στους Μελισσουργούς

Δημοσιεύθηκε την 16 Ιουνίου 2026 από Anastasia Karra

Το διώροφο κτίσμα είναι κατασκευασμένο από αργολιθοδομή, με ξύλινα ανοίγματα και χαρακτηριστικό θολωτό βόλτο (καμάρα) κάτω από το πλατύσκαλο του ανώγειου. Η λιτή μορφή του και η χρήση τοπικής πέτρας αντανακλούν την αρχιτεκτονική παράδοση των ορεινών Τζουμέρκων. (Πηγή : ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΑ ΣΠΙΤΙΑ, Β. Μάργαρης, 1988)

Δημοσιεύθηκε στη Η Αρχιτεκτονική στην Άρτα και την γύρω περιοχή | Σχολιάστε

Δημήτριος Δημοκολιός και Ελένη Δ. Τρομπούκη, Μελισσουργοί.

Δημοσιεύθηκε την 16 Ιουνίου 2026 από Anastasia Karra

Ένα ζευγάρι από τους παλιούς Μελισσουργιώτες, σε φωτογραφία που διασώζει όχι μόνο τα πρόσωπά τους, αλλά και το ήθος, την ενδυμασία και την καθημερινότητα μιας άλλης εποχής. Μια μικρή ψηφίδα από τη συλλογική μνήμη του χωριού. (Φωτογραφία από το οικογενειακό αρχείο της οικογένειας Δημοκολιού.)

Δημοσιεύθηκε στη Αρτινές Οικογένειες | Σχολιάστε

Η Γ΄ Λυκείου του 1ου Λυκείου Άρτας τον Ιούνιο του 1977

Δημοσιεύθηκε την 15 Ιουνίου 2026 από Anastasia Karra

Η φωτογραφία απεικονίζει μαθητές της Γ΄ Λυκείου του Κλασικού Τμήματος του 1ου Λυκείου Άρτας τον Ιούνιο του 1977, μαζί με τους καθηγητές τους Βασίλα και Γεώργιο Οικονόμου (δεξιά καθιστός στο θρανίο) . Η λήψη πραγματοποιήθηκε σε μια ιδιαίτερη περίοδο για το σχολείο, καθώς το συγκεκριμένο τμήμα παρακολουθούσε τα μαθήματά του στη σκηνή της αίθουσας τελετών, η οποία είχε διαμορφωθεί πρόχειρα σε σχολική αίθουσα με χωρίσματα από χάρμποτ. Η εικόνα αποτυπώνει χαρακτηριστικά πρόσωπα μιας γενιάς μαθητών του Α΄ Λυκείου Άρτας και αποτελεί πολύτιμη μαρτυρία της σχολικής ζωής της δεκαετίας του 1970.

Αναγνωρίστηκαν οι μαθητές: Κριτσιμάς, Δέσπος, Κατσαρός, Μηλιώνης, Βάσιος, Κουτσούκης, Μπαβέτσιας, Κώστας Κίτσης, Κακαριάρης, Κολιός («Γραμμή»), Μηλιώνης (απουσιολόγος), Μπαφατάκης, Λάζος, Μήτσιος, Γούτσιας, Γεωργίου, Μάλλιος, Πέτρος Μπαλτζώης και Στέφανος Ζαβογιάννης. (Πηγή φωτογραφίας : Πέτρος Μπαλτζώης)

Δημοσιεύθηκε στη Η Εκπαίδευση στην Άρτα | Σχολιάστε

Το έγγραφο του Γενικού Εκκλησιαστικού Ταμείου για την παραχώρηση του οικοπέδου του Γυμνασίου Άρτας

Δημοσιεύθηκε την 15 Ιουνίου 2026 από Anastasia Karra

Το εικονιζόμενο έγγραφο αποτελεί σημαντική μαρτυρία για τη διαδικασία διάθεσης της περιουσίας της Ιεράς Μονής Κάτω Παναγιάς υπέρ της εκπαίδευσης στην Άρτα. Η πρωτοβουλία ξεκίνησε το 1927 με αίτημα του ηγουμένου Ευθυμίου Πατσαλιά προς τον Μητροπολίτη Άρτης για την παραχώρηση ακινήτου της μονής, προκειμένου να ανεγερθεί το Γυμνάσιο της πόλης. Η Ιερά Μητρόπολη διαβίβασε το αίτημα στο Γενικό Εκκλησιαστικό Ταμείο, το οποίο ζήτησε τη γνώμη του Ηγουμενοσυμβουλίου σχετικά με τη δωρεάν παραχώρηση του ακινήτου στον Δήμο Αρταίων. Από τη σχετική αλληλογραφία προκύπτει ότι η υπόθεση αντιμετωπίστηκε με ιδιαίτερη προσοχή, ώστε να διασφαλιστούν τόσο τα συμφέροντα της μονής όσο και η νομιμότητα της μεταβίβασης. Για τον λόγο αυτό αποφασίσθηκε τελικά η μεταβίβαση του παλαιού χανιού και του οικοπέδου του με κανονικό πωλητήριο συμβόλαιο, γεγονός που άνοιξε τον δρόμο για την ανέγερση του πρώτου Γυμνασίου Άρτας. Πηγή: Κ. Τσιλιγιάννης, Η Ιστορία του Μοναστηριού της Κάτω Παναγιάς Άρτης, Άρτα 2007.

Έγγραφο του Γενικού Εκκλησιαστικού Ταμείου (1927) σχετικό με την έγκριση διάθεσης ακινήτου της Ιεράς Μονής Κάτω Παναγιάς για την ανέγερση του Γυμνασίου Άρτας. Η διαδικασία κατέληξε στη μεταβίβαση του παλαιού χανιού της μονής προς τον Δήμο Αρταίων με πωλητήριο συμβόλαιο.
Δημοσιεύθηκε στη Η Εκπαίδευση στην Άρτα | Σχολιάστε