Η Καθαρή Δευτέρα, αρχές της δεκαετίας του 1950, βρίσκει τη μεγάλη οικογένεια μαζεμένη στο Ρέμα, στο «Μάη Θανάση». Ο τόπος δεν είναι τυχαίος· είναι γνώριμος, κοντινός, κομμάτι της ζωής τους. Το χώμα στρώνεται με κουβέρτες και τραπεζομάντηλα, τα καλάθια ανοίγουν, τα φαγητά μοιράζονται. Δεν υπάρχουν πολυτέλειες· μόνο λαγάνα, ελιές, ταραμάς, χαλβάς, ό,τι έφερε ο καθένας από το σπίτι του. Κι όμως, το τραπέζι μοιάζει πλούσιο — γιατί είναι κοινό.
Είναι τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Ο πόλεμος και ο Εμφύλιος έχουν αφήσει πληγές, όμως τέτοιες μέρες η ζωή επιμένει. Η Καθαρή Δευτέρα δεν είναι μόνο η αρχή της νηστείας· είναι μια σιωπηλή υπόσχεση ότι ο κύκλος ξαναρχίζει. Στην εξοχή, μακριά από τα σπίτια και τις σκοτούρες, οι άνθρωποι βρίσκουν χώρο να ανασάνουν. Ίσως κάπου πιο πέρα να πετά και ένας χαρταετός, σηκώνοντας μαζί του ευχές και προσδοκίες.
Η γιορτή τότε δεν οργανώνεται — συμβαίνει. Ο καθένας φέρνει ό,τι μπορεί, κάθεται δίπλα στον άλλον, μοιράζεται ψωμί και κουβέντα. Τα παιδιά παίζουν στο χορτάρι, οι μεγάλοι συζητούν, θυμούνται, σχεδιάζουν. Η φύση γίνεται τραπέζι και το τραπέζι γίνεται δεσμός.
Διακρίνονται : Τα παιδιά του Μήτσου Μανούση και της Βάσως Σερβετά : Τηλέμαχος (όρθιος), Αγγελική με τον σύζυγό της Γεώργιο Μπόλα (Αρχηγό του ΠΑΝΑΜΒΡΑΚΙΚΟΥ 1940 – 1956) και τον γιό τους Μάξιμο – Βασίλη (Ταγματάρχη Π/Ζ), Όλγα (όρθια δεξιά), Κική Η. Παπανικολάου (σύζυγος Κώστα Ζώη), Λόλα Σερβετά και ο αδελφός της Βαγγέλης (παιδιά του Γιώργου Σερβετά από το Πέτα), το ζεύγος Θωμά και Αγγελικής Σερβετά καθώς και το ζεύγος Μενέλαου και Ευρύκλειας Σερβετά και Βαγγέλης και Κωνσταντίνα Σερβετά με τον γιό τους Σόλωνα (όρθιο στην άκρη δεξιά)
Κοιτάζοντας σήμερα τη φωτογραφία, δεν βλέπουμε μόνο πρόσωπα και ονόματα. Βλέπουμε έναν τρόπο ζωής όπου η χαρά γεννιόταν από τη συνύπαρξη και η γιορτή από την απλότητα. Μια Καθαρή Δευτέρα που δεν ήταν απλώς ημερομηνία στο ημερολόγιο, αλλά πράξη κοινότητας — μια μικρή, φωτεινή ανάπαυλα μέσα σε δύσκολους καιρούς. (Φωτο : Σοφία Καρατζά – Πληροφορίες για τα πρόσωπα : Κώστας Μπανιάς)
