Από μια διαφορετική γωνία, το φρούριο του Σουλίου αποκαλύπτεται ως ένας πυκνός ιστός από λιθόκτιστα κτίσματα, τείχη και εσωτερικούς χώρους που σήμερα βρίσκονται σε ερείπια. Οι χαμηλοί τοίχοι, τα ανοίγματα και οι κατεστραμμένες καμάρες δίνουν την αίσθηση ενός οικιστικού και αμυντικού συνόλου, όπου η ζωή και η άμυνα συνυπήρχαν στενά.
Για την ομάδα των μηχανικών της εταιρείας Μπουτ το 1931, αυτή η θέα δεν ήταν απλώς μια ακόμη φωτογραφία, αλλά μια ευκαιρία να παρατηρήσουν τον χώρο από κοντά: την κλίμακα των κατασκευών, τη σχέση τους με το ανώμαλο έδαφος και τον τρόπο με τον οποίο το φρούριο ενσωματώνεται στο ορεινό τοπίο. Το Σούλι, εδώ, εμφανίζεται όχι ως σύμβολο, αλλά ως πραγματικός, εγκαταλελειμμένος τόπος, χαραγμένος από πέτρα και χρόνο.
(Φωτο από αρχείο Οικογένειας Χόλτερμαν)
Another View of the Suli Fort – 1931
Seen from a different angle, the fort of Souli appears as a dense network of stone-built structures, walls, and interior spaces now lying in ruins. Low walls, openings, and collapsed arches reveal a settlement where domestic life and defense were closely intertwined.
For the Bouts Company engineering team in 1931, this view offered more than a visual record. It allowed them to observe the site at close range — the scale of the buildings, their relationship to the rugged terrain, and the way the fort is embedded in the mountainous landscape. Here, Souli emerges not as an abstract symbol, but as a tangible, abandoned place, shaped by stone and time.
(Photo courtesy of the Holtermann family)
