Μπροστά στο ίδιο λιθόκτιστο σπίτι στη Σαμονίβα του Σουλίου, ο R. Holtermann ποζάρει αυτή τη φορά ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας Τόκα και σε άλλους κατοίκους του χωριού. Η παρουσία του μέσα στο κάδρο μετατρέπει τη φωτογραφία από απλή καταγραφή προσώπων σε εικόνα συνάντησης: επισκέπτης και τοπική κοινωνία, για μια στιγμή, στον ίδιο χώρο.
Οι στάσεις των σωμάτων, η εγγύτητα των ανθρώπων και το κοινό βλέμμα προς τον φακό αποτυπώνουν μια ήρεμη, ανεπιτήδευτη επαφή. Το λιθόκτιστο σπίτι στο φόντο, με τη λιτή και λειτουργική του μορφή, ορίζει τον χώρο της καθημερινής ζωής μέσα στον οποίο εκτυλίσσεται αυτή η σύντομη συνάντηση. Δεν πρόκειται για σκηνοθετημένο στιγμιότυπο, αλλά για μια παύση στον χρόνο, όπου ο ξένος γίνεται μέρος της ομάδας — έστω και προσωρινά.
(Φωτο από αρχείο Οικογένειας Χόλτερμαν)
R. Holtermann among the residents of Samoneva, Souli – 1931
Standing in front of the same stone-built house in Samoneva, Souli, R. Holtermann appears here among members of the Toka family and other local residents. His presence within the frame turns the photograph from a simple record of people into an image of encounter — visitor and village community sharing the same space.
Body language, proximity, and the shared gaze toward the camera convey a calm, unforced interaction. The stone-built house in the background, simple and functional in form, defines the setting of everyday life in which this brief meeting takes place. Rather than a staged portrait, the photograph captures a pause in time, where the outsider becomes part of the group — if only temporarily.
(Photo courtesy of the Holtermann family)
