Τοιχογραφία που απεικονίζει τον Άγιο Ιερομάρτυρα Μοδέστο, Προστάτη των ζώων, στο ναό του Αγίου Δημητρίου του Κατσούρη, του 13ου αιώνα. “Arta, Church of St. Demetrius Katsouris (ancient katholikon of a monastery), fresco in the bema depicting St. Modestos” (Πηγή : https://historica.unibo.it)
Μαρμάρινο καγκελάκι με φυτική διακόσμηση και σταυρό από το ναό του Αγίου Δημητρίου του Κατσούρη. “Chancel with floral decoration and cross, Agios Dimitrios Katsouris, Arta, Greece” (Πηγή : https://historica.unibo.it)
Η Βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Δημητρίου του Κατσούρη* σε φωτογραφία του 1963. (Πηγή : Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών, Αρχείο Β.Ι.Ε.)
*Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά στο λινκ https://doxesdespotatou.com/o-agios-dimitrios-toy-katsoyri/
“Αναλυτικός χάρτης με τα Βυζαντινά & Μεταβυζαντινά μνημεία του νομού Άρτης. Ανάτυπο από το βιβλίο “Η ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας” του Πανεπιστημίου του Καίμπριτζ”. (Πηγή : ΤΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ, Κ. Γιαννέλος, Άρτα)
Το Οθωμανικό Διοικητήριο στον καζά του Λούρου που δημιουργήθηκε μετά την προσάρτηση της Άρτας στην Ελλάδα, από το Άλμπουμ του Σουλτάνου Αμπντουλχαμίτ Β΄ (1876-1909).
Το υπ’ αριθμ. 10 σχέδιο της Θάλειας Φλωρά-Καραβία τον Φεβρουάριο του 1913, που απεικονίζει το χωριό Στρεβίνα κοντά στη Φιλιππιάδα.
Μετάφραση κρυπτογραφημένου εγγράφου που εστάλη από τον Αρχηγό του Στρατού Σαπουντζάκη προς το Υπουργείο Στρατιωτικών στις 17 Οκτωβρίου 1912, όπου καταγράφεται η δύναμη του Ελληνικού στρατού ευρισκόμενου στην Άρτα. (Πηγή : Αρχείο Ε.Λ.Ι.Α.)
“…..Η µονοµαχία του πυροβολικού στη θέση του Μπιζανίου συνεχιζόταν έως και τις 8 ∆εκέµβρη, όπου την ηµέρα εκείνη το Ελληνικό πυροβολικό έβαζε πυρά στα οχυρά υποστηριζόµενο και από τη δεξιά πτέρυγα του στρατού. Μέχρι τη βαθιά νύχτα συνεχίζονταν οι βολές του Ελληνικού πυροβολικού. Συνελήφθησαν και αιχµάλωτοι όπου ανέφεραν ότι ο Τζαβή πασάς, αρχηγός του τουρκικού πυροβολικού σκοτώθηκε κατά την προηγούµενη ηµέρα όταν ανατινάχθηκε αποθήκη γεµάτη οβίδες και ότι ετάφη µε ιδιαίτερες τιµές από τον τουρκικό στρατό. Εξάλλου σφοδρές µάχες γίνονταν στον τοµέα της Ηπείρου µε πεισµατικές επιθέσεις των Τούρκων.
Στις 21/12 και ώρα 8 µ.µ. ο Τουρκικός στρατός εξαπέλυσε σφοδρότατη επίθεση στο αριστερό µέρος της αριστερής πτέρυγας της παράταξης του Ελληνικού στρατού και προσπάθησε να κατέβει στη χαράδρα της Μανωλιάσας. Οι Ελληνικές δυνάµεις µε τη βοήθεια του πυροβολικού απέκρουσε την επίθεση µε µεγάλες απώλειες. Την επόµενη ηµέρα µεγάλες τουρκικές δυνάµεις επιχείρησαν και πάλι ορµητική έφοδο εναντίον του δεξιού της αριστερής πτέρυγας του Ελληνικού στρατού κοντά στην Αετοράχη. Στο σηµείο αυτό, οι οχυρωµένοι εύζωνοι µε πυκνά πυρά διέσπασαν τη συνοχή του εχθρού και όρµησαν µε εφ’ όπλου λόγχη εναντίον του και τον καταδίωξαν προς τις βουνοπλαγιές των λόφων του Μπιζανίου. Το Ελληνικό πυροβολικό υποστήριξε τον αγώνα και η µονοµαχία του µε το Τουρκικό πυροβολικό, που είχε παραταχθεί στο χωριό Λέσσεια, συνεχίστηκε και µετά την αναχαίτιση του εχθρού…….
Μέχρι τις πρώτες ηµέρες του Γενάρη 1913 ο Ελληνικός στρατός της Ηπείρου είχε σηµειώσει µεγαλειώδεις επιτυχίες απελευθερώνοντας πόλεις και χωριά, φθάνοντας ένδοξα µέχρι τα πρόθυρα των Ιωαννίνων.
Περί τις 4-5 Γενάρη ο ∆ιάδοχος προκειµένου να αναλάβει ο ίδιος τον αγώνα εναντίον των Ιωαννίνων, ανέλαβε τη Γενική Αρχηγεία του στρατού της Ηπείρου και ο µέχρι τότε Αρχηγός των εκεί δυνάµεων στρατηγός Σαπουντζάκης τοποθετήθηκε στην Αθήνα.
Στις 5/1 ο ικανός εκείνος στρατηγός απηύθυνε συγχαρητήρια εγκύκλιο προς το στρατό της Ηπείρου και εξέφρασε την ευγνωµοσύνη του και την ικανοποίησή του στους συνεργάτες του αξιωµατικούς και τους ηρωικούς στρατιώτες, που του χάρισαν λαµπρές νίκες. Απευθυνόταν προς έναν στρατό στου οποίου την ψυχή φώλιαζε η ανυποµονησία και ο πόθος πότε να του δοθεί διαταγή της προέλασής του στα Γιάννενα. Η πόλη αυτή της Ηπείρου ήταν το φρούριο του Τούρκου στρατάρχη Σεφκίτ πασά ο οποίος όταν παλαιότερα ρωτήθηκε από ξένους ανταποκριτές των Ευρωπαϊκών εφηµερίδων -“Τι θα γίνουν τα Γιάννενα”, είπε γελαστός και καυχολογώντας: – Όλοι οι στρατοί των Βαλκανικών στρατών να συγκεντρωθούν, δεν θα µπορέσουν να καταλάβουν τα Ιωάννινα. Λέγοντας αυτά έτριβε το µουστάκι, δείχνοντας την «ισχύ» του στρατού του…..”
Η φωτογραφία Νο 7 του Υμπέρ Περνό είναι από το Μπιζάνι. «Η κορυφή του λόφου, θέση ουσιαστική για την άμυνα των Ιωαννίνων, που η κατάληψή του προανήγγειλε την παράδοση της πόλης». (Πηγή : Συλλογή Ηubert Pernot, ΕΞΕΡΕΥΝΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, Φωτογραφίες 1898 – 1913, Από το Νεοελληνικό Ινστιτούτο της Σορβόννης, Εκδόσεις ΟΛΚΟΣ, Αθήνα, 2007)
Στιγμιότυπο από κάποια προεκλογική ομιλία του Κ. Βάγια στην οδό Σκουφά, μάλλον το 2002. (Φωτο από αρχείο Κώστα Αμβράζη)
Τελειώνουμε το αφιέρωμά μας στις δημοτικές εκλογές στην Άρτα, με τις εκλογές του 2002. Στις εκλογές του Οκτωβρίου του 2002 και μετά από 12ετη δημαρχιακή θητεία ο Κ. Βάγιας έχασε με 44,52% από τον Πάνο Οικονομίδη που έλαβε ποσοστό 55,48% και ήταν αυτός ο Δήμαρχος που εκπροσώπησε την πόλη της Άρτας στην αρχή της νέας χιλιετίας. (Πηγή : ΤΑ ΕΝ ΔΗΜΩ ΑΡΤΑΙΩΝ 1975 – 2003, Λ. Στασινός, Άρτα, 2004)
Στη φωτογραφία ο Πάνος Οικονομίδης σε προεκλογική του ομιλία, από το ίδιο βιβλίο.
