Η φωτογραφία μάς μεταφέρει στην είσοδο της Άρτας, στην περιοχή «στου Μπούση», μια Καθαρή Δευτέρα, τη δεκαετία του ’50, σε μια εποχή όπου η πόλη βρισκόταν ακόμη σε μετάβαση — ανάμεσα στην αγροτική της φυσιογνωμία και στη σταδιακή αστική της εξέλιξη. Στο βάθος διακρίνεται το Κυνηγετικό Περίπτερο Άρτης, σημείο αναφοράς για τους κατοίκους της περιοχής και τόπος συνάντησης μιας άλλης, πιο κοσμικής πλευράς της τοπικής ζωής.
Δίπλα στους δύο νεαρούς, σχεδόν διακριτικά, στέκει ένα ποδήλατο. Δεν είναι απλώς ένα αντικείμενο στο κάδρο· είναι σύμβολο της εποχής. Το ποδήλατο τότε ήταν μέσο μετακίνησης, ελευθερίας και ανεξαρτησίας — το «αυτοκίνητο» των νέων της επαρχίας. Με αυτό πήγαιναν στις βόλτες, στις γιορτές, στις εκδρομές της Καθαράς Δευτέρας. Ίσως με αυτό έφτασαν κι εκείνη τη μέρα στου Μπούση, για να συναντήσουν φίλους ή συγγενείς και να χαρούν τη γιορτή στην εξοχή.
Έτσι, μέσα από μια απλή σκηνή δρόμου —δύο νέοι, ένα ποδήλατο, ένα γυμνό δέντρο και το Περίπτερο στο βάθος— αποτυπώνεται μια ολόκληρη εποχή: λιτή, ανθρώπινη, γεμάτη μικρές στιγμές που σήμερα μοιάζουν μεγάλες. (Φωτο από αρχείο Σταύρου Μαστοράκη)
