Η φωτογραφία, που δημοσιεύθηκε στο λεύκωμα του Β. Μάργαρη Ηπειρώτικα Παραδοσιακά Σπίτια (1988), αποτυπώνει μια χαρακτηριστική αστική κατοικία της παλιάς Άρτας, η οποία διατηρεί βασικά στοιχεία του τουρκοβυζαντινού αρχιτεκτονικού τύπου που αναπτύχθηκε στην Ήπειρο κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Το λιθόκτιστο ισόγειο με την καμαρωτή δίοδο, το ανώγι ως κύριο χώρο κατοίκησης, η εξωτερική πέτρινη σκάλα, τα ξύλινα κουφώματα και η κεραμοσκεπή με τα βυζαντινού τύπου κεραμίδια αποτελούν χαρακτηριστικά γνωρίσματα αυτής της αρχιτεκτονικής παράδοσης. Αν και δεν είναι γνωστή η ακριβής χρονολόγηση του κτιρίου, δεν αποκλείεται ο αρχικός πυρήνας του να ανάγεται στην περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας, έχοντας δεχθεί μεταγενέστερες επεμβάσεις και προσαρμογές.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η πυκνή βλάστηση που περιβάλλει την κατοικία. Οι αυλές των παλιών αρτινών σπιτιών δεν αποτελούσαν μόνο χώρους αναψυχής· με τα δέντρα, τις τριανταφυλλιές και τους ανθισμένους θάμνους εξασφάλιζαν σκιά, δροσιά και ιδιωτικότητα, αποτελώντας αναπόσπαστο στοιχείο της καθημερινής ζωής.
Σήμερα, η κατοικία αυτή και πολλές ακόμη του ίδιου αρχιτεκτονικού τύπου δεν υπάρχουν πια. Η φωτογραφία αποτελεί μια πολύτιμη μαρτυρία της παλιάς Άρτας, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη μιας αρχιτεκτονικής παράδοσης που χάθηκε σχεδόν ολοκληρωτικά κατά τον 20ό αιώνα.
Πηγή φωτογραφίας: Βασίλης Μάργαρης, Ηπειρώτικα Παραδοσιακά Σπίτια, 1988.
