“…..Στην ανατολική άκρη της πλατείας Σκουφά υψώνεται επιβλητικός και προκαλεί το θαυμασμό του επισκέπτου, ο ναός της Παρηγορητρίας που χτίστηκε το 1300 περίπου.
Στο βόρειο μέρος, άκρη στον Άραχθο, είναι το αρχαίο κάστρο που τώρα χρησιμεύει για φυλακές. Το ψηλό του τζαμί έχει μεταποιηθεί και τοποθετήθηκε στην κορφή του ένα ρολόι που αργά – αργά χτυπάει τις ώρες του χρόνου που διαβαίνοντας μας θυμίζει πως η ζωή είναι πρόσχαρη και σύντομη και πως κάθε χτύπος του ρολογιού κάνει τις τρίχες του κεφαλιού μας ν’ αλλάζουν όψη. Η καμπάνα του είναι τόσο δυνατή, ώστε ακούγεται καλά και στα γύρω χωριά. Ο κεντρικός δρόμος, πούναι όλο μαγαζιά, είναι κι αυτός στενός με χαμηλά σπίτια. Χάρις στις προσπάθειες του φιλοπροόδου και ενεργητικού Δημάρχου κ. Καζαντζή, στρώνεται τώρα με χαλίκι κι αλοίφεται με πίσσα.
Σ’ ένα άλλο ζήτημα η Άρτα προόδεψε πολύ. Στο ζήτημα της υδρεύσεως. Εδώ αξίζει κάθε έπαινος στη Δημοτική Αρχή αλλά και σε όλους τους Αρτινούς. Το μαρτύριο των πηγαδιών ανήκει πια στην ιστορία και οι Αρτινοί ας είναι υπερήφανοι γιατί η πόλις των αρδεύεται καλά σε σχέση με πολλές άλλες πόλεις της Ελλάδος, μεγαλύτερες απ’ την Άρτα. . Κάθε σπίτι και κάθε μαγαζί έχει τη βρύση του. Έχουν εγκαταστήσει στην ανατολική είσοδο της πόλεως διυλιστήρια κοντά στο ποτάμι. Αυτά πέρνουν από το ποτάμι το νερό, το καθαρίζουν και με ιδικές σωλήνες το διοχετεύουν στην πόλη…..” [Άρθρο του Κ. Β. Σταμάτη την 1 Νοεμβρίου 1934, σε εφημερίδα της εποχής] (Συνεχίζεται)
Στη φωτογραφία “Η ανατολική πλευρά της Άρτας από την όχθη του ποταμού Αράχθου. Από το αρχείο της εταιρείας Boot το 1931” (Πηγή : ΙΔΡΥΜΑ ΑΚΤΙΑ ΝΙΚΟΠΟΛΙΣ, ΠΡΕΒΕΖΑ)
