Δόξες Αγήραντες του Δεσποτάτου

Αγωνιστές της Εθνικής Πολιτοφυλακής Πρέβεζας. Πρώτος από αριστερά (όρθιος) ο δάσκαλος Νίκος Αποστόλης, που αργότερα υπηρέτησε  στο Πρότυπο Σχολείο Άρτης. Δεύτερη από αριστερά η δασκάλα Κίτσα Καζαντζόγλου. (Πηγή : Βιβλίο  φωτογραφιών Θανάση Γκένιου, (Λασσάνης),  Υποστράτηγου του ΔΣΕ – http://eteriafotografizontas.blogspot.com/)

Προπαγανδιστική φωτογραφία Νο 2 με τίτλο “Chiesa di Parigoritria ad Arta nella primavera 1941″ – ” Εκκλησία της Παρηγορήτριας στην Άρτα την άνοιξη του 1941″.

Υπάρχει ένα γνωμικό που αναφέρει ότι «Υπάρχουν δύο μέτωπα σ’ έναν πόλεμο: Αυτό που βιώνει ο φαντάρος (το πραγματικό) και εκείνο το οποίο “πρέπει” να φαντάζονται οι πολίτες στα μετόπισθεν. Αν και οι Ιταλοί στον πόλεμο του ‘40 δεν διέθεταν την εξαιρετική οργάνωση των αντίστοιχων Λόχων Προπαγάνδας που χρησιμοποιούσε ο Γερμανικός στρατός, ωστόσο είχαν κι αυτοί τους δικούς τους φωτογράφους για «στημένες» φωτογραφίες που ήθελαν να δείξουν στους Ιταλούς ότι η ζωή στην κατεχόμενη Ελλάδα συνεχιζόταν κανονικά. Σημαντικό ρόλο, για την προώθηση τέτοιου είδους ιταλικών προπαγανδιστικών ταινιών αλλά και φωτογραφιών, έπαιξε ο οργανισμός L.U.C.E. (Φως).

Η λέξη αποτελεί ακρωνύμιο του L’ Unione Cinematografica Educativa, τον οποίο ίδρυσε ο Μουσολίνι το 1925 για την παραγωγή «εκπαιδευτικών» ταινιών για την επιμόρφωση του κοινού, πάντα βέβαια στο πνεύμα του φασισμού. Κατά τη διάρκεια του πολέμου ο οργανισμός αυτός είχε ανάμεσα στα άλλα καθήκοντά του την επιλογή, λογοκρισία και διάθεση προς τον τύπο κινηματογραφικών ταινιών και φωτογραφιών.

Στις παραπάνω φωτογραφίες το φωτογραφικό συνεργείο του οργανισμού L.U.C.E. εν δράσει.

Για την περιοχή της Άρτας μπορέσαμε να βρούμε 8 φωτογραφίες προπαγανδιστικού περιεχομένου του οργανισμού L.U.C.E. την άνοιξη του 1941.

Φωτογραφία Νο 1 με τίτλο “Veduta della campagna di Arta nella primavera 1941” – “Άποψη της εξοχής της Άρτας την άνοιξη του 1941”.