Μια αυθεντική στιγμή χαράς και συντροφικότητας, σε μια αυλή γεμάτη ανθρώπους, μουσική και παράδοση. Στη φωτογραφία χορεύουν η Αλίκη Παλιούρα και ο Κώστας Παλιούρας, μαζί με τους Χρήστο Μητρογιώργο, Νίκο Λιαγκούα, Νίκο Βούλγαρη και Γιώργο Γούσια. Από κοντά παρακολουθεί η Νίκη Μεράντζα, ενώ κάτω κάθεται ο μικρός Βαγγέλης Γούσιας και στην άκρη διακρίνεται η Αλίκη Βούλγαρη.
Η σκηνή εκτυλίσσεται, όπως φαίνεται, στο σπίτι του Νίκου Βούλγαρη, ψηλά στην Αγίας Σοφίας, στην 3η πάροδο — μια γειτονιά που πολλοί θυμούνται ως τα «Πραμαντιώτικα» της Άρτας. Εκεί όπου οι αυλές ενώνονταν, οι οικογένειες ήταν δεμένες και η ζωή κυλούσε με απλότητα αλλά και έντονο συναίσθημα.
Η περιοχή είχε τη δική της ιστορία: ο Μεράντζας διατηρούσε μαγαζί, δίπλα το σπίτι του Γούσια και πίσω του Βούλγαρη. Σήμερα τα σπίτια υπάρχουν ακόμα, αν και έχουν δώσει τη θέση τους σε νεότερες κατασκευές — όμως οι μνήμες παραμένουν ζωντανές.
Ο Νίκος Βούλγαρης ήταν γνωστός και από το γαλατάδικο που διατηρούσε στον Παντοκράτορα, απέναντι από τα λάδια του Κατσίκα, με τον Γκούντα δίπλα του ως «ανταγωνιστή».
Οι οικογενειακοί δεσμοί δυνατοί: Νίκος Βούλγαρης, Αγλαία Γκούβελου και Ελένη Μεράντζα ήταν αδέλφια, και στη φωτογραφία χορεύουν οι γαμπροί τους — άνθρωποι της ίδιας γειτονιάς, της ίδιας ζωής.
Η γειτονιά αυτή είχε τη δική της μικρή ιστορία: από το σπίτι της θείας Στυλιανής Γκούβελου, δίπλα το πατρικό, πίσω του Βασίλη Τζόκα και απέναντι του Νασιγκόγκιου. Ένας τόπος που έμεινε «κλειστός» στον χρόνο, καθώς η διάνοιξη του δρόμου δεν έγινε ποτέ, κρατώντας τις μνήμες ανέπαφες.
Μια φωτογραφία — μια ολόκληρη εποχή.
Χορός, συγγένεια, γειτονιά… μια Άρτα που ζει ακόμα στις καρδιές όσων τη θυμούνται….(Η φωτογραφία είναι από τη συλλογή του κ. Δημήτρη Παλιούρα)
