Αρχείο συντάκτη Anastasia Karra

Κυριακή του Πάσχα, αρχές δεκαετίας του ’60. Οικογένειες Βόγλη, Καρατζά, Τζατζά, Σερβετά. (Φωτο από συλλογή Σοφίας Καρατζά, Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)

Στην Άρτα, κάπου στο 1950… δυο νέοι τσουγκρίζουν τα αυγά τους, με χαμόγελο…Σαν να μας θυμίζουν πως το Πάσχα δεν αλλάζει — είναι οι στιγμές, οι άνθρωποι και η καρδιά που μένουν ίδια. Εύχομαι σε όλους υγεία, φως και αγάπη.Καλό … Συνέχεια →

Στην Παρηγορήτισσα της Άρτας…εκεί όπου κάθε χρόνο η φωτιά έκαιγε τον Ιούδα και μαζί της ξυπνούσαν μνήμες, ήχοι και παιδικές φωνές. Φέτος, η σιωπή πήρε τη θέση της φλόγας.Η εκκλησία κλειστή για έργα, μα οι εικόνες μένουν ζωντανές — σαν … Συνέχεια →

Μια παρέα στέκεται υπομονετικά, περιμένοντας την πομπή των Επιταφίων να περάσει. Μια στιγμή απλή, σχεδόν καθημερινή, που όμως κρύβει μέσα της το ήθος και τον ρυθμό μιας άλλης εποχής — τότε που η πόλη ζούσε συλλογικά τη συγκίνηση της Μεγάλης … Συνέχεια →

Μια εικόνα από τη δεκαετία του 1950, γεμάτη μνήμη, πίστη και ιστορία. Νεαροί Αρτινοί στέκονται μπροστά στον στολισμένο Επιτάφιο του Αγίου Σπυρίδωνα, σε μια εποχή που η κοινότητα βίωνε τις συνέπειες του πολέμου αλλά κρατούσε ζωντανή την παράδοση. Ήταν τα … Συνέχεια →

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι η μέρα του απόλυτου πένθους της Ορθοδοξίας. Η μέρα που ο άνθρωπος στέκεται σιωπηλά μπροστά στο Θείο Πάθος, ακούγοντας τους ψαλμούς και τον θρήνο της Παναγίας, κουβαλώντας μέσα του μνήμες και πρόσωπα που δεν είναι πια … Συνέχεια →

Υπάρχουν ημέρες μέσα στον χρόνο που μοιάζουν να αναστέλλουν τη ροή του χρόνου· να μετατοπίζουν το βλέμμα από το παρόν προς μια περιοχή πιο σιωπηλή, όπου η παρουσία και η απουσία δεν αντιτίθενται, αλλά συνυπάρχουν. Η Μεγάλη Πέμπτη ανήκει σε … Συνέχεια →