Το πρώτον γυναικείον θύμα της Ηπειρωτικής εκστρατείας

Πρόκειται για την Μαρία Γ. Ματζαβίνου, η οποία «…όταν η Πατρίς εσάλπισε μέσα εις την σάλπιγκαν του αισθήματος δια να καλέση τα παιδιά της, η ευγενής Αθηναία δέσποινα εμόναζε εις κάποιαν χιονισμένην κορυφήν των Ελβετικών Άλπεων…….

Ένα πρωί την είδαμεν επιστρέφουσαν εις τας Αθήνας μετά μακράν απουσίαν. Ήτο η ίδια, με το κομψόν ανάστημα, τα μισοκλεισμένα μυωπικά αλλά φωτεινώτατα μάτια, το μειδίαμα το γλυκύτατον, με το εράσμιον και την λεπτότητα που την εξεχώριζεν εις τον κόσμον και εσώρευε γύρω της τας συμπαθείας και τας εκτιμήσεις».

Ήλθε λοιπόν η Μαρία Ματζαβίνου στην Αθήνα και «…αφού να πολεμήση δεν ήτο καμωμένη, έγινε νοσοκόμος. Όσοι επήγαν εις την τραχείαν και δεινήν εκστρατείαν της Ηπείρου και έφθασαν εις τα Νοσοκομεία όπου εβογκούσαν εκείνοι που τους ευρήκεν εις τον δρόμον του το βόλι, την συνήντησαν σκυμμένην εις το κρεββάτι του πόνου, λευκήν μέσα εις την λευκήν στολήν της νοσοκόμου, πτερυγίζουσαν από κρεββάτι εις κρεββάτι, βοηθούσαν παρηγορούσαν, βαλσαμώνουσαν…Άνθρωποι, που επονούσαν, εκοιμήθησαν γλυκά νανουριζόμενοι από τα λόγια της και άνθρωποι που εχαροπάλευαν παρέδωσαν ήρεμα την ψυχήν των, στηρίζοντες το τελευταίον βλέμμα εις τα μάτια της.

Και όταν ο όλεθρος ετελείωσεν πλέον το έργον του και η νοσοσκόμος επρόκειτο να γυρίση εις την ησυχίαν και την γαλήνην του σπητιού της, έξαφνα η Μοίρα ενθυμήθη και αυτήν. Εις ένα ατύχημα αυτοκινήτου, ο θάνατος που επαραμόνευε την ήρπασε. Είχε σώση τόσους από τα νύχια τους η λεπτή και αγαθή αυτή γυναίκα, ώστε η μεγάλη ηλιθία δύναμις, η αγρία και εκδικητική, ενόμισεν ότι έπρεπε να την καλέση εις εξόφλησιν.

Η θλιβερά είδησις έπεσεν ως κεραυνός. Όσοι την ήξευραν μόνον από την δράσιν της εις την Ήπειρον την έκλαψαν με θερμά δάκρυα……». (Πηγή : Άρθρο του Γεωργίου Β. Τσοκόπουλου σε περιοδικό της εποχής με ημερομηνία 11 Μαρτίου 1914, https://kosmopolis.lis.upatras.gr/)

Στη φωτογραφία η Μαρία Γ. Ματζαβίνου από το ίδιο άρθρο.

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στους Βαλκανικούς Πολέμους | Σχολιάστε

Ταξί στις Λεύκες…

1923 – Ταξί στις Λεύκες στην είσοδο της πόλης από ανατολικά. Η περιοχή πήρε το όνομά της από τις πολύ όμορφες δεντροστοιχίες με ψηλές λεύκες. (Η φωτογραφία είναι από το αρχείο του κ. Ιωάννη Έξαρχου)

Δημοσιεύθηκε στη Τα Μέσα Μεταφοράς | Σχολιάστε

Η πιάτσα των ταξί προπολεμικά!

Αρχές 1930 – Η πιάτσα των ταξί στη γωνία Βασιλέως Πύρρου και Ελευθερίου Βενιζέλου, στην πλατεία Κιλκίς. Διακρίνεται καθαρά το ΧΑΝΙ ΤΟΥ ΚΑΡΑΤΖΕΝΗ (πρώην Βαγγέλη Γαρουφαλιά). Ήταν ένα μεγάλο χάνι στο σημείο που είναι σήμερα το κατάστημα της COSMOTE με πολλά δωμάτια. Στην άλλη γωνία βρισκόταν το καφενείο του Τόδουλου με την κληματαριά. Από το μπαλκόνι του έβγαλαν λόγο στους Αρτηνούς οι καπεταναίοι του ΕΛΑΣ, όταν ο ΕΛΑΣ μπήκε στην Άρτα τον Δεκέμβριο του 1944. (Η φωτογραφία είναι από το αρχείο του κ. Ιωάννη Έξαρχου)

Περισσότερα για τα χάνια στην πλατεία Κιλκίς μπορείτε να διαβάσετε στο λινκ https://doxesdespotatou.com/ta-chania-stin-plateia-kilkis/

Δημοσιεύθηκε στη Τα Μέσα Μεταφοράς | Σχολιάστε

Αρωματοπωλείο Ε. Κουρκούμπα!

Το κτίριο, στην οδό Σκουφά 116, είχε κτιστεί το 1927. Αγοράστηκε από τον Επαμεινώντα Κουρκούμπα στις αρχές του 1950 και στην αρχή λειτουργούσε πουλώντας διάφορα ψιλικά, είδη ραπτικής κι ανάμεσα σ’ αυτά, κραγιόν και πούδρες. Με την αύξηση σιγά- σιγά των πωλήσεων καλλυντικών και αρωμάτων, το κατάστημα άρχισε να πουλά αποκλειστικά είδη καλλυντικών, μπριγιόλ (αρωματισμένο παραφινέλαιο για τα μαλλιά που χρησιμοποιούσε ο αντρικός πληθυσμός της εποχής), οδοντόπαστες, κολώνιες κτλ.. Μέχρι και το 2015, που το κατάστημα έκλεισε, έφερε πάντα την επωνυμία “Κουρκούμπας” και με αυτό το όνομα ήταν γνωστό σε όλους τους Αρτηνούς. Σήμερα στη θέση του λειτουργεί κατάστημα ειδών ηλεκτρικού τσιγάρου.

Στη φωτογραφία ο Νώντας Κουρκούμπας στην είσοδο του καταστήματός του, όπου φιγουράρουν αφίσες καλλυντικών της εποχής. (Φωτο και πληροφορίες από την κ. Τασούλα Χαλάστρα – Καρατσώλη)

Δημοσιεύθηκε στη Το εμπόριο στην Άρτα | Σχολιάστε

Ανακατασκευή γηπέδου Παναμβρακικού

1953 – Στην εκδήλωση για την ανακατασκευή του γηπέδου του ΠΑΝΑΜΒΡΑΚΙΚΟΥ προσέρχονται οι : Θεόκλητος Μπανταλούκας (πρώτος αριστερά), Σπύρος Πανής (Οικονομικός έφορος, Πρόεδρος Παναμβρακικού), Ιωάννης Παπαβασιλείου (Δήμαρχος Άρτης), Ψαθάς, πιο πίσω ο Κ. Χριστάκης και στο βάθος ο Λέανδρος Παπακίτσος. (Φωτο από ιδιωτική συλλογή, Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)

Δημοσιεύθηκε στη Η ομάδα του Παναμβρακικού | Σχολιάστε

Οι δυο Γέφυρες στον ποταμό Λούρο!

Οι δυο γέφυρες στον ποταμό Λούρο, η πέτρινη τοξοτή και η μεταλλική, όπως απεικονίζονται στον χάρτη για τον πόλεμο του 1897. (Πηγή : https://doxesdespotatou.com/1987-othomanikos-chartis-polemoy-1897/)

The two bridges on the Louroς River, as shown on the 1897 wartime map. (Source : https://doxesdespotatou.com/1987-othomanikos-chartis-polemoy-1897/)

Δημοσιεύθηκε στη "Οι φωτογραφίες του Richard William Holtermann από το ταξίδι του στην Άρτα και την Πρέβεζα" | Σχολιάστε

Παραδείγματα επικοινωνιών στην Ήπειρο – Φωτο Νο. 3

Η τρίτη φωτογραφία από το εν λόγω άλμπουμ απεικονίζει την καινούργια ατσάλινη Γέφυρα στον ποταμό Λούρο. Σε ελληνικό χάρτη αρχών 20ου αιώνα, έχει την ονομασία “Σιδ. Γεφ. Χαμιδιέ”. Πήρε το όνομά της από το χωριό Νέος Λούρος ή Χαμιδιέ, προς τιμήν του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ. Το χωριό αυτό ιδρύθηκε από τους Μουσουλμάνους κατοίκους της Άρτας που μετά την απελευθέρωση της πόλης το 1881 εγκαταστάθηκαν μεταξύ Ελευθεροχωρίου και Φιλιππιάδας. Η μεταλλική αυτή Γέφυρα καταστράφηκε κατά τη διάρκεια των εργασιών της εταιρείας Boot. (Φωτο από αρχείο Οικογένειας Χόλτερμαν)

Examples of communications in Epirus – Photo No. 3

The third photo from this album shows the new steel Bridge on the Louros River. On a Greek map of the early 20th century, it has the name “Sid. Gef. Hamidie”. It was named after the village of Neos Louros or Hamidieh, in honor of Sultan Abdul Hamit. This village was founded by the Muslim residents of Arta who, after the liberation of the city in 1881, settled between Eleftherochori and Philippiada. This metal Bridge was destroyed during the work of the Boot company. (Photo Courtesy of the Holtermann Family).

Η ίδια Γέφυρα από πιο μακρινή απόσταση απεικονίζεται στο αρχείο της εταιρείας Boot. (Πηγή : Ίδρυμα Ακτία Νικόπολις)

The same Bridge from a further distance is pictured in the Boot Company archive. (Source: Aktia Nikopolis Foundation)

Δημοσιεύθηκε στη "Οι φωτογραφίες του Richard William Holtermann από το ταξίδι του στην Άρτα και την Πρέβεζα" | Σχολιάστε

Παραδείγματα επικοινωνιών στην Ήπειρο – Φωτο Νο. 2

Η δεύτερη ομάδα φωτογραφιών του αρχείου του R. Holtermann που έχει τον τίτλο “Παραδείγματα του μοντέρνου τρόπου επικοινωνίας στην Ήπειρο”, παρουσιάζει, όπως έχουμε ήδη πει, γεφύρια της περιοχής. Στη φωτογραφία Νο 2 της ομάδας αυτής απεικονίζεται η παλιά πέτρινη Γέφυρα Καλογήρου. Είναι μια φωτογραφία που δημοσιεύεται για πρώτη φορά και μας δείχνει το Γεφύρι Καλογήρου από κατάντι. Η φωτογραφία έχει τον τίτλο “Μια παλιά τουρκική γέφυρα πάνω από τον ποταμό Λούρο, που αντικαταστάθηκε από μια καινούργια ατσάλινη Γέφυρα, στο δρόμο από την Άρτα & Πρέβεζα προς τα Γιάννενα”. Πίσω από την πέτρινη γέφυρα, σε κοντινή απόσταση, διακρίνεται και η μεταλλική γέφυρα. (Φωτο από αρχείο Οικογένειας Χόλτερμαν)

“Το εξ ολοκλήρου πέτρινο παλιό τοξωτό γεφύρι συνεχίζει να λειτουργεί, τουλάχιστον το καλοκαίρι, επιβάλλοντας τ’ όνομά του στο χώρο, την αισθητική του στο χρόνο. Στον πόλεμο του 1912 -13, για να προωθούνται στο μέτωπο εφόδια απ’ τον πλωτό Λούρο, καταστρέφεται τμήμα του, που αμέσως μετά επισκευάζεται…Η εταιρεία Boot, στη διάρκεια των αποξηραντικών εργασιών της, γκρεμίζει τους τοξωτούς εκατέρωθεν διαδρόμους…Στα σκληρά χρόνια της Κατοχής, τη νύχτα από 4η προς 5η Ιουλίου του 1943, ανατινάζεται και χάνεται οριστικά το δίτοξο -όπως στην αρχή- γεφύρι του Καλόγηρου…”(Πηγή : ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΓΕΦΥΡΙ ΣΤΟ ΛΟΥΡΟ, Σπύρος Μαντάς, https://arhiogefirionipirotikon.blogspot.com/2012/03/blog-post_2468.html)

Examples of communications in Epirus – Photo No. 2

The second group of photos in R. Holtermann’s archive, entitled “Examples of the modern way of communication in Epirus”, presents bridges in the area. Photo No. 2 of this group shows the old stone Kalogirou Bridge. It is a photo that is published for the first time and shows us the Kalogirou Bridge when the river has not much water, probably during summer. The photo is titled “An old Turkish bridge over the Louros river, completely replaced by a new steel bridge, on the road from Arta – Preveza & Jannina”. (Photo Courtesy of the Holtermann Family).

“”The all-stone old arched bridge continues to function, at least in the summer, imposing its name on space, its aesthetics on time. In the war of 1912-13, in order to advance supplies to the front from the navigable Louros, part of it was destroyed and almost immediately repaired… The Boot company, during drainage work, demolished the arched parts on both sides…… During the hard years of German Occupation, on the night of 4th to 5th July, 1943, it was blown up and lost for good…” (Source : https://arhiogefirionipirotikon.blogspot.com/2012/03/blog-post_2468.html)

Mια φωτογραφία της ίδιας περιόδου, από το αρχείο της εταιρείας  Boot του Ιδρύματος Ακτία Νικόπολις, μας δείχνει το Γεφύρι του Καλογήρου από ανάντι  με γεμάτο το ποτάμι. (Πηγή : Ίδρυμα Ακτία Νικόπολις)

A photo from the same period, from the archive of the Boot company of the Aktia Nikopolis Foundation, shows us the Kalogiros Bridge from upstream with the river full. (Source: Aktia Nikopolis Foundation)

Αυτή η εικόνα δεν έχει ιδιότητα alt. Το όνομα του αρχείου είναι 272253846_305870891482361_1935339523405185939_n.png

Βλέποντας τις δυο φωτογραφίες μαζί, μπορεί κάποιος να φανταστεί το μεγάλο εύρος του ποταμού Λούρου, σε σχέση με το σήμερα….Περισσότερα για το Γεφύρι του Καλόγηρου, με την πρώτη του απεικόνιση από τον Fr. Boissonnas, στις αρχές του 20ου αιώνα, μπορείτε να διαβάσετε στο λινκ https://doxesdespotatou.com/to-gefyri-toy-kalogiroy/

Looking at the two photos together, one can imagine the great width of the Louros River, compared to today…. More about the Kalogiros Bridge, with its first depiction by Fr. Boissonnas, at the beginning of the 20th century, you can read at the link https://doxesdespotatou.com/to-gefyri-toy-kalogiroy/

Δημοσιεύθηκε στη "Οι φωτογραφίες του Richard William Holtermann από το ταξίδι του στην Άρτα και την Πρέβεζα" | Σχολιάστε

Η Άρτα του 1930 (5)

Το πέμπτο και τελευταίο μέρος από την πανοραμική φωτογραφία της πόλης της Άρτας το 1930 από τον R. Holtermann, που την χωρίσαμε σε 5 κομμάτια για να μπορέσουμε να την δούμε πιο καθαρά. Είναι μάλλον η πιο κοντινή λήψη της πόλης καθώς κάτω αριστερά βλέπουμε και τα κάγκελα του μπαλκονιού. Ποιάς εκκλησίας είναι άραγε το καμπαναριό? (Φωτο από αρχείο Οικογένειας Χόλτερμαν)

THE TOWN OF ARTA IN 1930 (5)

The 5th part from the panoramic photo of the city of Arta in 1930 by R. Holtermann, which we divided it into 5 parts to be able to see it more clearly. (Photo Courtesy of the Holtermann Family).

Δημοσιεύθηκε στη "Οι φωτογραφίες του Richard William Holtermann από το ταξίδι του στην Άρτα και την Πρέβεζα" | Σχολιάστε

Βόλτα με το ποδήλατο!

1940’ς – Ο μετέπειτα μαιευτήρας – γυναικολόγος Τάκης Έξαρχος, μαθητής Γυμνασίου, με το ποδήλατο, στο προαύλιο του 2ου Δημοτικού Σχολείου (πλατεία Ωρολογίου). Ακριβώς πίσω φαίνεται η καπναποθήκη (όπου τώρα στέκει η προτομή του Μακρυγιάννη) και στο βάθος η συναγωγή Γκρέκα.. (Η φωτογραφία είναι από το αρχείο της κ. Σοφίας Εξάρχου).

Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία | Σχολιάστε