Η οδοντίατρος κ. Γιούλια Εξάρχου – Τρομπούκη επί τω έργω, στο οδοντιατρείο της, την δεκαετία του ’50. (Η φωτογραφία είναι από το αρχείο της κ. Σοφίας Εξάρχου)

Η οδοντίατρος κ. Γιούλια Εξάρχου – Τρομπούκη επί τω έργω, στο οδοντιατρείο της, την δεκαετία του ’50. (Η φωτογραφία είναι από το αρχείο της κ. Σοφίας Εξάρχου)

Η συνέχεια της φωτογραφίας που αναρτήσαμε χτες, που δείχνει το Βουργαρέλι από ψηλά στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Είναι το κέντρο του χωριού όπου διακρίνεται η πλατεία και η εκκλησία. Τα πρώτα σπίτια της χτεσινής φωτογραφίας θα τα δείτε στην άκρη πάνω δεξιά. (Φωτο από συλλογή Αναστασίας Καρρά)

Η Κόκκινη Εκκλησιά στο Παλαιοκάτουνο Βουργαρελίου (τότε Δροσοπηγή), σε φωτογραφία Γιάννου. (Από προσωπική συλλογή)

Αεροφωτογραφία του Βουργαρελίου στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Η φωτογραφία είναι από την προσωπική μου συλλογή και προέρχεται από μία μελέτη του ΕΜΠ, που αφορούσε την ανάπλαση των περιοχών που είχαν πληγεί από τον σεισμό του 1967, κυρίως στα Τζουμέρκα, πηγή μιας σχετικής εργασίας μου στο μέλλον (Α. Καρρά).

Επιστέλλουσιν ημίν εκ Βουργαρελίου Τσουμέρκων από 10 Φεβρουαρίου 1881 :
“Δεν επιστέλλω ημίν περί του ενσκήψαντος εκτάκτου χειμώνος εν τη επαρχία μας, αλλά περί των δεινών, άτινα υφίστανται οι κάτοικοι αυτής εν τοιαύτη εποχή και εν τοιαύταις ημέραις υπό των επί τουρκοκρατίας νεμομένων τα χωριά μας και αξιούντων την νομήν αυτών υπό τας αυτάς συνθήκας και νυν. Όθεν σήμερον από πρωίας ο ενταύθα ειρηνοδίκης μετά του σταθμεύοντος υπενωματάρχου και του επιστάτου του αρμενίου Αβραάμ πασσά περιέρχονται από οικίας εις οικίαν, ποιούσι ερεύνας και κατάσχουσι όψιμα γεννήματα, ουχί δε το τρίτον των ευρισκομένων, άλλ’ όσον ποσόν απαιτεί ο ειρημένος επιστάτης. Πλην δε τούτου υποχρεόνουσιν εκείνους, εις όσους ευρίσκουσι τοιαύτα γεννήματα να μεταφέρωσι ταύτα αυθωρεί και εις την αποθήκην του επιστάτου. Εάν δε τις αρνηθή να υπακούση εις την υψηλήν των διαταγήν προβαίνουσιν εκ νέου εις κατάσχεσιν ποσού γεννήματος, τόσου όσον αρκεί πωλούμενον ν’ αγωγιασθή ζώον προς μεταφοράν.
Ταύτα ενεργούνται ιδία επί εκείνων, οίτινες καλλιεργούσιν αγρούς από αιώνων βακουφικούς, αλλά και επί εκείνων, ων η αποκοπή εν καιρώ εγένετο, και τούτο, διότι ο ρηθείς επιστάτης δεν ηδυνήθη να συμπληρώση το ποσόν, όπερ απαιτεί η πλεονεξία αυτού τε και του κυρίου του. Έχει δε ως πειθήνια όργανα τους δημοσίους δυστυχώς υπαλλήλους……..”* (Πηγή : Εφημερίδα ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ, α.φ. 5913, 18 Φεβρουαρίου 1884)
*Μπορείτε να διαβάσετε το υπόλοιπο του κειμένου στη φωτογραφία με το απόσπασμα της εφημερίδας.

Μια νεανική παρέα ποζάρει κάτω από τα πεύκα του Κάστρου, δίπλα στο Ξενία, κάποιο καλοκαίρι της δεκαετίας του ’60. (Φωτο από αρχείο Κ.Κ.)

Ένας σημαντικός τόμος με κτήρια από όλη την Ελλάδα τα οποία χτίσθηκαν ή χτίζονταν την περίοδο μετά το 1950, είναι και το “Σύγχρονος Οικοδομική – Modern art of Building, 1962” . Μια από τις 300 περίπου φωτογραφίες του τόμου απεικονίζει και το νεόδμητο Ξενία Άρτης.


Μια πολύ όμορφη φωτογραφία με δείγματα ντόπιας αρχιτεκτονικής στο χωριό Ζυγός Άρτης, που αναρτήθηκε από την κ. Κατερίνα Λιόλιου στην ομώνυμη σελίδα του χωριού. Μπορείτε να δείτε όλο το άλμπουμ με τίτλο “Οι πέτρες που μιλάνε…” στο λινκ https://www.facebook.com/groups/112705305415627/permalink/7989513464401399/

Στη γωνία των οδών Σκουφά και Κουμουνδούρου βρίσκονταν το καφενείο του Θωμά Κοντοχρήστου, στέκι κυρίως των Μελισσουργιωτών , ένα σημείο που το έχουν απαθανατίσει πολλοί στα έργα τους, όπως οι ζωγράφοι Βαφιάς και Τσιρογιάννης και ο χαράκτης Δ. Τσιρογιάννης. Στη φωτογραφία το καφενείο στα τέλη της δεκαετίας του ’80. (Φωτο από προσωπική συλλογή).
Μπορείτε να δείτε το χαρακτικό – ξυλογραφία του Δ. Τσιρογιάννη στο λινκ https://doxesdespotatou.com/dimitris-tsirogiannis/
