Το σχολείο του Βουργαρελίου στην Τουρκοκρατία

 Σε μια έκθεσή του στην Επετηρίδα του Φιλεκπαιδευτικού  Συλλόγου Κωσταντινουπόλεως στα 1873, ο λόγιος Ηπειρώτης Γ. Χασιώτης αναφέρει ότι η εκπαιδευτική κατάσταση στο Βουργαρέλι κατά το έτος 1873, έχει ως εξής : Βουργαρέλι με κατοίκους 2200 : Σχολείο 1 αλληλοδιδακτικόν με έναν δάσκαλο και μαθητές 80. Σημειώνει μάλιστα ότι ο μισθός του δασκάλου ήτανε 2000 γρόσια…..…..(Πηγή : ΤΟ ΒΟΥΡΓΑΡΕΛΙ ΤΖΟΥΜΕΡΚΩΝ, Κ. Πετρονικολού, Αθήνα, 1977)

Στη φωτογραφία το αλφαβητάριο «Πανδώρα» για το δεύτερο σχολικό έτος ανάμεσα στα 1850 – 1910, με την έγκριση του Σουλτάνου, για τις περιοχές της Ελλάδας που ήταν ακόμη Τουρκοκρατούμενες. (Πηγή : http://www.enpoermionis.com/)

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στην Τουρκοκρατία | Σχολιάστε

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ, 1967

Από δεξιά : Χρυσόστομος (Μάκης) Τσίτσικας (Κεφαλοσφαιριστής, Γκολεαδόρ), Ιωάννης Κ. Νικολάου (Γενικός Αρχηγός) και Δημήτρης Τζιομάκης (Εξτρέμ, Δεξί μπακ) [Φωτο από αρχείο Δ. Τζιομάκη, Παρουσίαση Κ. Μπανιάς]

Δημοσιεύθηκε στη Η ομάδα της Αναγέννησης | Σχολιάστε

Στην Άρτα του ’80

Καρτ – ποστάλ των εκδόσεων Φωτόπουλου που παρουσιάζει μια γενική άποψη της πόλης, το ξενοδοχείο ΞΕΝΙΑ, την Μονή Κάτω Παναγιάς και τη Μονή Βλαχερνών. (Από προσωπική συλλογή)

…και η πίσω πλευρά.

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στο πέρασμα του χρόνου | Σχολιάστε

Ο Ναός των Αγίων Πάντων

Ο Ιερός Ναός των Αγίων Πάντων εντός του ιστορικού χώρου του φρουρίου της Άρτας. Ο Ναός είχε επισκευασθεί μερίμνη του τότε εισαγγελέως Πρωτοδικών Άρτης Αντωνίου Στυλιανίδη το 1951 και στη συνέχεια κατεδαφίστηκε για να χτιστεί το ξενοδοχείο ΞΕΝΙΑ. (Πηγή : Αρχείο Ιωάννη Έξαρχου)

Δημοσιεύθηκε στη Το Κάστρο και το Ξενία | Σχολιάστε

Μπροστά στο ρολόι….

“Το Κάστρο με το ρολόι από τα παλιά”. (Πηγή : ΑΡΤΗΝΗ ΕΥΘΥΝΗ, τχ. 191, 2007)

Δημοσιεύθηκε στη Το Κάστρο και το Ξενία | Σχολιάστε

…και χορός στην Άρτα του ’50

Αποκριάτικος χορός στη Λέσχη Αξιωματικών στην Άρτα του ’50. Το ζευγάρι σε πρώτο πλάνο, ο Φωκίων Μαστραπάς με τη ντάμα του. (Φωτο από αρχείο Ε.Μ)

Δημοσιεύθηκε στη Οι Αποκριές | Σχολιάστε

Χορός στο Ξενία….

Δεκαεία του ’70 (?). Τάκης Έξαρχος, Βίκυ Εξάρχου, Μαρίνα Ππαππά, Γεώργιος Μανόπουλος, Κική Μανοπούλου, Γρηγόρης Μανόπουλος σε χορό στο Ξενία. (Η φωτογραφία είναι από το αρχείο του Τάκη Εξάρχου όπως δημοσιεύτηκε στην ΑΡΤΗΝΗ ΕΥΘΥΝΗ, τχ. 193, 2007)

Δημοσιεύθηκε στη Οι Αποκριές | Σχολιάστε

Απόκριες στη Βαλαώρα…

Τα παιδιά σε κάποια γειτονιά της Βαλαώρας με αυτοσχέδιο γαϊτανάκι, κάποια χρονιά την δεκαετία του ’50, χωρίς φανταχτερές στολές αλλά με ότι εύρισκε ο καθένας για να συμπληρωθεί η αποκριάτικη αμφίεση…. (Η φωτογραφία είναι από το αρχείο της Πηνελόπης Τ. Ρίγγα)

Δημοσιεύθηκε στη Οι Αποκριές | Σχολιάστε

Οι Απόκριες στο χωριό Χαλκιάδες της Άρτας

“…..Η διασκέδαση άρχιζε από το Σάββατο της πρώτης Αποκριάς. Οι γυναίκες μαζεύονταν στην πλατεία και κάθονταν γύρω από έναν σοφρά (χαμηλό, στρογγυλό τραπάζι). Κάποια απ’ αυτές έφερνε το νταψί από το σπίτι της για το παιγνίδι. Κάθε μια έφερνε γύρω το νταψί επάνω στο σοφρά, για να κρατάει το ρυθμό και τραγουδούσε πρώτα αυτή και στη συνέχεια συνόδευαν και οι άλλες γυναίκες. Τα τραγούδια που τραγουδούσαν ήταν Ο Κωσταντάκης, Το αμπέλι, Τα αλλάδερφα, Η Θοδωρούλα…..

Την πρώτη Κυριακή της Αποκριάς έτρωγαν για τελευταία φορά κρέας. Τις υπόλοιπες μέρες, μέχρι την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς, μαγείρευαν κοτόπιτα. Μετά το τραπέζι, έριχναν τουφεκιές. Τα κορίτσια την πρώτη μπουκιά που έτρωγαν, την έβαζαν κάτω από το μαξιλάρι, για να δουν στον ύπνο τους τον άντρα που θα παντρευόνταν. Στο τέλος του φαγητού έβραζαν από ένα αυγό ο καθένας, το άλειφαν με γιαούρτι, το έδεναν με κλωστή, κι ο ένας το έριχνε στον άλλο για να το πιάσει με το στόμα. Όποιος το έπιανε ήταν άξιος, σπάνια όμως συνέβαινε αυτό. Σ’ αυτό το παιγνίδι συμμετείχε όλη η οικογένεια.. Τα φαγητά που περίσσευαν τ’ άφηναν στο τραπέζι μέχρι το πρωί, που μάζευαν και τα έδιναν να τα φάνε τα ζώα…..” (Πηγή : ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΧΑΛΚΙΑΔΩΝ – ΚΑΛΑΜΙΑΣ ΑΡΤΑΣ, Μ. Νταλάκα, Άρτα, 1996)

Στη φωτογραφία “Το Γαιτανάκι στην Καλαμιά Άρτης το 1952” (Πηγή : ΚΑΛΑΜΙΑ – ΕΝΑΣ ΤΟΠΟΣ, ΜΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ, ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ, Λ. Ζιώβας, Άρτα, 2021)

Δημοσιεύθηκε στη Οι Αποκριές | Σχολιάστε

Τα Χάνια στη διαδρομή Άρτα – Γιάννενα πριν την απελευθέρωση της περιοχής το 1912

Σε έναν από τους πολύ ενδιαφέροντες χάρτες που περιλαμβάνει ο Albert Trapmann  στο βιβλίο του  “The Greeks Triumphant – Balkan War 1912 -13”, μας παρουσιάζει με λεπτομέρεια τα Χάνια που θα συναντούσε ο ταξιδιώτης από την Άρτα προς τα Γιάννενα, και από τον παλιό και από τον καινούργιο δρόμο.

Ο παλιός δρόμος από την Άρτα προς τα Γιάννενα περνούσε από τα Πέντε Πηγάδια. Στα 24 χιλιόμετρα από την Άρτα ο ταξιδιώτης συναντούσε το Χάνι Χαβασερά, μετά περνούσε από τα Πέντε Πηγάδια, στη συνέχεια από το Χάνι Μπουράτσα και τέλος μετά από 10 μίλια συναντούσε το Χάνι του Φουάτ Μπέη.

Ο καινούργιος δρόμος, συνέδεε την Άρτα με την Φιλιππιάδα και τα Γιάννενα. Στο δρόμο αυτό στα 16 χιλιόμετρα μετά την Φιλιππιάδα ο ταξιδιώτης συναντούσε το Χάνι του Ρεντίν Πασά και μετά από 5 μίλια έφτανε στο Κουκλέσι. Από το Κουκλέσι, μετά από 7 μίλια περνούσε από το Χάνι του Σεφίκ Μπέη και στη συνέχεια, μετά από 2,5 μίλια, έφτανε στο Χάνι του Εμίν Αγά. Από το Χάνι του Εμίν Αγά, ταξίδευε μέσω της Κανέτας άλλα 5 μίλια και συναντούσε τον παλιό δρόμο Άρτας – Γιάννενα στο Χάνι του Φουάτ Μπέη…

Ο συγγραφέας μας δίνει επίσης και μια περιγραφή για τα χάνια της περιοχής: “……..Σε όλο αυτό το συνονθύλευμα βουνών, όπου η μόνη βλάστηση είναι κάποιο είδος χαμηλού θάμνου  βελανιδιάς και πότε πότε κάποιοι  αγκαθωτοί θάμνοι, υπάρχουν λίγοι κάτοικοι. Τα χωριά που υπάρχουν είναι απλώς μια συλλογή από τρώγλες συνήθως 100 γιάρδες περίπου  μακριά το ένα από το άλλο. Οι άλλες ονομασίες που σημειώνονται στους περισσότερους χάρτες είναι αυτές που δίνονται τοπικά σε ορεινές οροσειρές, ενώ  εδώ και εκεί βρίσκονται «χάνια». Αυτά τα «χάνια» θυμίζουν τις διαδρομές των καραβανιών  στην Ανατολή, που αποτελούνται συνήθως από ένα μικρό πέτρινο σπίτι όπου οι περαστικοί ταξιδιώτες μπορούσαν να κοιμηθούν στο πάτωμα, να πάρουν ένα ποτήρι απαράδεκτο  κρασί και ίσως να βρουν μερικά αυγά και ένα κομμάτι μπαγιάτικο ψωμί. Επιπλέον, υπάρχει ένας ψηλός τοίχος που περικλείει περίπου ένα στρέμμα γης, στο οποίο μπορούν να περάσουν τη νύχτα τα κάρα ή άμαξες με βόδια,  προστατευμένα από λύκους ή κλέφτες. Και μερικές φορές σε μια γωνιά αυτού του συγκροτήματος υπάρχει ένα υπόστεγο που παρέχει καταφύγιο από τα στοιχεία της φύσης στα σκυλιά των ταξιδιωτών. Σχεδόν όλα τα χωριά και τα χάνια κάηκαν από τους Τούρκους καθώς αυτοί οπισθοχωρούσαν, και οι μαυρισμένοι τοίχοι των σπιτιών χωρίς στέγη έδιναν μια έρημη εμφάνιση σε ένα ήδη πέρα για πέρα εγκαταλειμμένο  τοπίο….” (Πηγή : https://doxesdespotatou.com/wp-content/uploads/2023/02/Ο-ΘΡΙΑΜΒΟΣ-ΤΩΝ-ΕΛΛΗΝΩΝ-1912-13.pdf)

Στη φωτογραφία σχεδιάγραμμα της Μάχης στα Πέντε Πηγάδια όπου σημειώνονται τα Χάνια της περιοχής, από το βιβλίο του Albert Henry William Trapmann με τίτλο  “The Greeks Triumphant – Balkan War 1912 -13”

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στους Βαλκανικούς Πολέμους | Σχολιάστε