Καταγόταν από Θοδωριανίτικη οικογένεια που είχε μετοικήσει στον Πειραιά, όπου και διατηρούσε μεγάλο παντοπωλείο. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ε.Σ.Η.Ε.Α.. Έπεσε μαχόμενος στις 17 Μαρτίου 1921, στο Εσκή Σεχήρ.

Καταγόταν από Θοδωριανίτικη οικογένεια που είχε μετοικήσει στον Πειραιά, όπου και διατηρούσε μεγάλο παντοπωλείο. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ε.Σ.Η.Ε.Α.. Έπεσε μαχόμενος στις 17 Μαρτίου 1921, στο Εσκή Σεχήρ.

Μελισσουργιώτες σε αναμνηστική φωτογραφία από τον πόλεμο του 1922. Από δεξιά: Ιωάννης Ν. Νικολάου, Χρήστος Τσιμπλής, Γεώργιος Κουτσούμπας. Οι υπόλοιποι είναι άγνωστοι. (Φωτο από αρχείο Αικατερίνης (Κατίνας) Νικολάου – Κούτσικου)

‘Αρτα, 18 Ιανουαρίου 1893
Χτες γιορτάστηκε στην πόλη μας πανηγυρικότατα η επέτειος γιορτή του Νεομάρτυρα Αγίου Γεωργίου, από τους παρεπιδημούντες Ηπειρώτες που ζουν στην πόλη και τελέστηκε λειτουργία στον ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου, όπου και εκφωνήθηκε λόγος περί της ζωής του Αγίου από τον εδώ Σχολάρχη. Η γιορτή αυτή, που της συνέστησαν πριν περίπου από 10 χρόνια οι Ιωαννίτες που ζουν στην Άρτα, γιορτάζεται κάθε χρόνο με επισημότητα, φέτος δε, με ακόμα μεγαλύτερη. Πριν από δέκα περίπου χρόνια, με πρωτοβουλία του μακαρίτη Βασιλείου Ρέγκου από τα Γιάννενα που χρημάτισε διερμηνέας του Ελληνικού Προξενείου στην Πρέβεζα, κατασκευάστηκε από τον εκεί διαμένοντα καλλιτέχνη κύριο Αθανάσιο Καραντζούλα, μια λαμπρή εικόνα του Νεομάρτυρα Αγίου Γεωργίου, η οποία και τοποθετήθηκε στον ναό του Αγίου Νικολάου. Η εικόνα στοίχισε περίπου 200 χρυσά φράγκα και έχει μέγεθος ένα μέτρο και 70 εκατοστά. Στα περιθώρια της εικόνας είναι ζωγραφισμένα όλα τα φριχτά μαρτύρια του Αγίου. Ο εν λόγω καλλιτέχνης διαμένει εδώ και χρόνια στην Άρτα προσκαλεσμένος από τους επιτρόπους μερικών εκκλησιών να εικονογραφήσει διάφορες εικόνες, δέχεται δε παραγγελίες από όλα τα μέρη της ανατολής και της Ελλάδας. Κάθε λοιπόν Ηπειρωτική κοινότητα που βρίσκεται στην αλλοδαπή, αν θέλει να αποκτήσει μια τέτοια καλλιτεχνικότατη εικόνα, μπορεί να απευθυνθεί με επιστολή της στον εδώ ζωγράφο, στέλνοντας προκαταβολικά και το αντίτιμο, δηλαδή 200 χρυσά φράγκα, με οποιοδήποτε ασφαλές μέσον μπορεί….(Πηγή : ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ, 22 Ιανουαρίου 1893)

“Παίζοντας τη φλογέρα του στο χωράφι στην Καλαμιά Άρτης” (Πηγή φωτογραφίας : ΚΑΛΑΜΙΑ – Ένας τόπος, μια πατρίδα, ένα ταξίδι, Λ. Θ. Ζιώβας, Άρτα, 2021)

“Φλογέρα στο βουνό στα χρόνια της εθνικής αντίστασης”. Φωτογραφία του Σπύρου Μελετζή (Από προσωπική συλλογή Α.Κ.)

“Το πανηγύρι τους οι Βουργαρελιώτες το κάνουν στις 20 Ιουλίου. Στα παλιότερα χρόνια απάνω στο εκκλησάκι του Αη Λιά. Εκεί ανηφόριζαν, γινότανε η λειτουργία, κ’ ύστερα στρωνότανε το πανηγύρι. Φαγοπότι και γλέντι κάτω απ’ τα έλατα ως το μεσημέρι και συνέχεια ύστερα στο χωριό για δυο μέρες…Τούτο το ανέβασμα όμως εκεί ψηλά, δύσκολο για τον πολύν κόσμο, άρχισε με τον καιρό να περιορίζεται σε λίγους, ώσπου καταργήθηκε. Ο ενοριακός Ναός του χωριού είναι ο Άγιος Νικόλαος και θάπρεπε το πανηγύρι να γίνεται στις 6 του Δεκέμβρη. Χειμώνας όμως είναι το μήνα αυτό και δεν προσφέρεται για πανηγύρια…. Έτσι έμεινε να πανηγυρίζουν στις 20 Ιουλίου που είναι καλοκαίρι….” (Πηγή : ΤΟ ΒΟΥΡΓΑΡΕΛΙ ΤΖΟΥΜΕΡΚΩΝ, Κ. Πετρονικολός, Αθήνα, 1977)
Μουσικοί της Άρτας πάνω σε άδεια κασόνια πυρομαχικών (1949 – 1950). Μετά τον ήχο του πολέμου και της αντίστασης, ο ήχος της ειρήνης, της ζωής και της ελπίδας. Στο κλαρίνο, ο Σ. Κολιοκώστας και στην κιθάρα, ο Χ. Λύτρας.(Πηγή : Φωτογραφικό αρχείο Γ. Σόφη, Περιοδικό ΠΡΟΤΑΣΗ)

“Στις εκλογές στο Βουργαρέλι παλιότερα πολιτεύονταν ο Γεώργιος Οικονομίδης απ’ το Βουργαρέλι και ο Κ. Καραπάνος από την Άρτα. Έμβλημα του πρώτου, μια μικρή ελληνική σημαία που απάνω της ήταν γραμμένο «Ζήτω ο Οικονομίδης» και του άλλου, μικρά μαντηλάκια από ραιγιόν με την ένδειξη «Ζήτω ο Καραπάνος». Στους οπαδούς του Οικονομίδη και ο Βασίλης Γκόγκος, φτωχός γέροντας, που έπαιζε βιολί.
Μια παραμονή εκλογών γινότανε γλέντι στου Οικονομίδη με βιολιτζή τον Γκόγκο. Στις γυροβολιές του βιολιτζή φάνηκε στον πισινό του, ραμμένη στο βρακί του η σημαία, το σύμβολο του Οικονομίδη. Η Οικονομίδαινα το βλέπει και φωνάζει :
-Βασίλ’, Βασίλ’ Γκόγκου…..Τί βλέπω μωρέ; Στον πισινό σου μας έβαλες;
-Κυρά Κονομίδαινα, απαντάει ο Γκόγκος, δεν είχα μπάλωμα για το βρακί μ’ κι έβαλα αυτό…..”(Πηγή : ΤΟ ΒΟΥΡΓΑΡΕΛΙ ΤΖΟΥΜΕΡΚΩΝ, Κ. Πετρονικολός, Αθήνα, 1977)
Στη φωτογραφία «Μουσικό συγκρότημα στην ορεινή Άρτα τη δεκαετία του ‘50» (Πηγή : Φωτογραφικό αρχείο Γ. Σόφη, Περιοδικό ΠΡΟΤΑΣΗ)

Άρτα, 1939 : Ελένη Παναβέλη (γνώριζε μαντολίνο & κιθάρα), Στέφανος Τζερτζεμέλης (Αντιστράτηγος) και Βασιλική Μαραγκού (Μικροβιολόγος – Σύζυγος του Γεωργίου Πίτσιλη, ταξίαρχου Π/Σ). Η οικία Πίτσιλη είναι το νεοκλασσικό κτίριο στην οδό Σκουφά, όπου στεγάζεται σήμερα το βιβλιοπωλείο του κ. Λέκου. (Φωτο & σχόλιο Κ. Μπανιάς)

Στο πηγάδι του Ελευθεροχωρίου προς τη Φιλιππιάδα, με τα βουνά του Γριμπόβου στο βάθος. (Σχέδιο της Θάλειας Φλωρά-Καραβία από τον πόλεμο του 1912-1913)

Η φωτογραφία του Α. Ζάχου απεικονίζει το γνωστό και από το σκαρίφημα του Α. Ορλάνδου “Χάνι του Μιχάλη”, ένα από τα πολυάριθμα πανδοχεία της παλιάς Άρτας*. Το κτίριο, που βρισκόνταν κοντά στο ιστορικό Γεφύρι, διέθετε, όπως όλα τα χάνια, ευρύχωρη αυλή, στην οποία οδηγούσε φαρδιά τοξωτή αυλόθυρα. Στην προς το δρόμο πτέρυγά του υπήρχαν καταστήματα. Ένα τμήμα της πτέρυγας αυτής διέθετε όροφο, όπου υπήρχαν δωμάτια διατεταγμένα, όπως φαίνεται, γύρω από μια υαλόφρακτη “κρεββάτα”. Ένα από αυτά προεξείχε από την ευθυγραμμία της όψης σχηματίζοντας σαχνισί, το πάτωμα του οποίου στηριζόνταν στους δύο ραδινούς (λεπτούς) λίθινους κίονες του προπύλου που βρισκόταν εμπρός από την αυλόθυρα. (Πηγή φωτογραφίας & σχολίου : ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΑΚΟ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ΖΑΧΟΥ, 1915 – 1931, Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα, 2007)
*Σύμφωνα με την περιγραφή της πόλης από τον Μ. Γρηγορόπουλο το 1882 η Άρτα είχε “10 Ξενώνες χωρητικότητος άπαντες 1200 ίππων”
