Η ιστορία του 1ου Γυμνασίου Άρτης

“Έπειτα από την απελευθέρωση της Άρτας το 1881, με νομοθετική ρύθμιση την επόμενη χρονιά, το 1882, ιδρύθηκε το Γυμνάσιο της Άρτας (Β.Δ. 25-3-1882, ΦΕΚ 28/24 -4 -1882).

Η λειτουργία του Γυμνασίου ξεκίνησε το σχολικό έτος 1882-1883 με δυο τάξεις. Την επόμενη σχολική χρονιά, 1883-84, προστέθηκε και η Τρίτη τάξη, οπότε τα Γυμνάσιο λειτούργησε ως τριτάξιο.

Το 1929 το τετρατάξιο πλέον Γυμνάσιο και τα δύο ελληνικά σχολεία συγχωνεύτηκαν σε ένα εξατάξιο σχολείο. Στη συνέχεια αυτό μετατρτάπηκε σε Σχολή Μέσης Εκαπίδευσης, με κλασσικό και πρακτικό τμήμα από την Τρίτη Γυμνασίου. Από το σχολικό έτος 1936-37 λειτουργεί ως μεικτό (αρρένων – θηλέων). Το τμήμα αρρένων το πρωί, το τμήμα θηλέων το απόγευμα.

Το σχολικό έτος 1955-56 χωρίζεται σε δυο Γυμνάσια, 1ο και 2ο. Αρχικά συστεγάζονται, ενώ από το σχολικό έτος 1976-77 το σχολείο χωρίζεται σε τριτάξιο 1ο Γυμνάσιο και τριτάξιο 1ο Λύκειο Άρτης. Από το 1979 το 1ο Γυμνάσιο και 1ο Λύκειο Άρτης λειτουργούν ως μικτά, όπως όλα τα σχολεία στην Ελλάδα μέχρι σήμερα.

Το 1ο Γυμνάσιο στεγάστηκε σε διάφορα ιδιωτικά κτίρια, όπως του Γαρουφαλιά, πρώην Μπόρου, όπου στεγαζόταν το Αγγλικό προξενείο και κατόπιν στο οίκημα Κεχαγιά, κοντά στο Κάστρο. Από το 1933 βρίσκεται εκεί όπου στεγάζεται σήμερα….” (Πηγή : ΜΙΑ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ 1ΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΑΡΤΑΣ. Ε. Ιντζέμπελης, Πάτρα, 2013)

Στη φωτογραφία “1927 ή 1928 : Οι μαθητές του 1ου Γυμνασίου κάνουν το μάθημα της Γεωμετρίας στον εσωτερικό χώρο του Κάστρου. Έχουν στήσει τρίποδα. Αυτός που κοιτάει είναι ο Χρήστος Μπέλος. Δεξιά του, με το ακόντιο είναι ο διευθ. Υγείας Γ. Παπαγεωργίου. Αργότερα έγινε και βουλευτής”. (Η φωτο είναι από το αρχείο Κώστα Μπέλου, όπως δημοσιεύτηκε στο ίδιο βιβλίο).

Δημοσιεύθηκε στη Η Εκπαίδευση στην Άρτα | Σχολιάστε

Φλεβάρης του 1960…

Ο νικητής επί του Παγκορινθιακού εκτός έδρας Κων/νος Τζαχρήστας, στους ώμους φανατικών φίλων  του θρυλικού Παναμβρακικού. Οι φίλοι του : Βασίλης Δούβας, Ευάγγελος Γκόγκος, Ανδρέας Μήτσης, Μπασδέκης, Δημ. Συγγούνας, Θεόδωρος Μποτσόλης (Προπονητής), Ευάγγελος Γ. Καραβασίλης. Τρίτος αριστερά, μόλις που διακρίνεται, ο Κώστας Μπανιάς, γυμνασιόπαιδο. (Φωτο & Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)

Δημοσιεύθηκε στη Η ομάδα του Παναμβρακικού | Σχολιάστε

Επαγγέλματα που χάθηκαν : ο Λούστρος (μέρος α’)

Οι βαφές, τα βερνίκια όλων των αποχρώσεων, που είναι εύκολες και απλές στη χρήση και η βιομηχανοποιημένη παραγωγή παππουτσιών έβαλαν ένα ακόμη επάγγελμα στο περιθώριο : το λούστρο

Από τις γραφικές φιγούρες των περασμένων χρόνων, θα τον έβλεπες να καταλαμβάνει σίγουρα περάσματα σε κεντρικούς δρόμους ή πλατείες, όπου έστηνε το κασελάκι του και περίμενε τους πελάτες.

Τα κασελάκια είχαν γυαλισμένες τις μπρούτζινες γωνίες και στη μέση σιδερένια διακοσμητικά μέρη. Η θήκη τους ήταν γεμάτη με μπουκαλάκια διάφορων αποχρώσεων και διαφορετικών εταιρειών : Αριζόνα, Πεταλούδα, Νέγκρο, Έλσα. Τα μπουκαλάκια έπαιζαν ταυτόχρονα διακοσμητικό ρόλο και με το τέλος της χρήσης τους γίνονταν παιγνίδια για τα παιδιά, σε μια εποχή που το παιγνίδι ήταν είδος πολυτελείας.

Η δουλειά άρχιζε με την τοποθέτηση του ποδιού στην ειδική θέση, που  ήταν στη μέση της κασέλας. Ο λούστρος σήκωνε τα πατζάκια  (ρεβέρ) του παντελονιού του πελάτη και πρώτα ξεσκόνιζε τα παππούτσια με τη βούρτσα των ρούχων.  Ύστερα έπαιρνε μια μικρή σπάτουλα και καθάριζε τις λάσπες από τα παππούτσια. Με μια άγρια βούρτσα ξεσκόνιζε τις σόλες και τα τακούνια. Έπειτα έπαιρνε  τα μπουκαλάκια, έβαζε λίγη βαφή σε σφουγγάρι και άλειφε τα παππούτσια. Στη συνέχεια με μια βούρτσα τα βούρτσιζε, μετά έπαιρνε την πάστα γυαλίσματος, η οποία ήταν αλοιφή και με τσόχα τα γυάλιζε ώστε να αστράφτουν. Ύστερα ο λούστρος έβγαζε τα χαρτονάκια από τα πλαινά και το πίσω μέρος του ποδιού, που έβαζε στην αρχή για να μη βαφούν οι κάλτσες.  Τα παππούτσια ήταν έτοιμα, καθαρά, γυαλισμένα σαν καινούργια. Ο πελάτης έδινε τη δραχμή ή το δίφραγκο και έφευγε ευχαριστημένος….(συνεχίζεται)

Στη φωτογραφία ο λούστρος Θεοφάνης Καψάλης στην Άρτα, από το ίδιο βιβλίο.(Πηγή σχολίου & φωτογραφίας : ΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΤΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ, Γ. Κουτσούμπας, Αθήνα, 2004)

Ξύλινο κασελάκι λούστρου μαζί με το σκαμνάκι (Πηγή : Λαογραφική Συλλογή Νικολάου Απ. Μαρδάνη)

Δημοσιεύθηκε στη Το εμπόριο στην Άρτα | Σχολιάστε

Η εκκλησία στον Καταρράκτη

“Ναός στον Καταρράκτη Τζουμέρκων, αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου”. Φωτογραφία του Απόστολου Βερτόδουλου από την δεκαετία του ’60. (Πηγή : Λεύκωμα ΗΠΕΙΡΟΣ, Γιάννινα, 1995)

Δημοσιεύθηκε στη Οι Εκκλησίες | Σχολιάστε

ΤΟ ΜΗΤΡΩΟΝ ΑΡΡΕΝΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΓΝΑΝΤΩΝ, ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΤΣΟΥΜΕΡΚΩΝ, ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΑΡΤΗΣ (καταρτισθέν εν έτει 1884). Γεννηθέντες τα έτη 1857 – 1860

Συνεχίζουμε την ανάρτηση του Μητρώου Δήμου Αγνάντων με τα έτη 1857, 1858, 1859 και 1860. (Πηγή : ΓΑΚ Άρτης)

Έτος Γέννησης 1857

1857 α’
1857 β’

Έτος Γέννησης 1858

Έτος Γέννησης 1859

Έτος Γέννησης 1860

Δημοσιεύθηκε στη Η Απελευθέρωση το 1881 | Σχολιάστε

Χριστούγεννα του 1972…

Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ στην 1η θέση….

Στην κεντρική πλατεία της πόλης, μπροστά στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο…..Βασίλης Καρατσιώλης (Πρόεδρος), Ευαγγελής Χριστόδουλος (Α.Σ.Ο.Ε.Ε. – Διευθυντής Α.Τ.Ε.) Ανδρέας Παπαεμανουήλ (Διεθνής, Π.Α.Ο. – Α.Ε.Κ. και από τον Ιούλιο του 1972 αρχή στην Αναγέννηση ως Τεχνικός), Κ. Μπασιούκας (Αρχηγός) Κ. Τσιρογιάννης (Γρ. Πρωτοδικείου Άρτας και Γ. Γραμματέας), Κώστας Βάσσος. (Φωτο από αρχείο Κ. Βάσσου, Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)

Δημοσιεύθηκε στη Η ομάδα της Αναγέννησης | Σχολιάστε

Μπιζάνι, το τοπίο….

1912-13 : “Υμπέρ Περνό / Φωτο Νο 6 – Μπιζάνι, το τοπίο”. (Πηγή :  Συλλογή Ηubert Pernot, ΕΞΕΡΕΥΝΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, Φωτογραφίες 1898 – 1913, Από το Νεοελληνικό Ινστιτούτο της Σορβόννης, Εκδόσεις ΟΛΚΟΣ, Αθήνα, 2007)

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στους Βαλκανικούς Πολέμους | Σχολιάστε

Στο δρόμο προς τα Γιάννενα….

1912-13 – Κάρα του ελληνικού στρατού στο δρόμο προς τα Γιάννενα.  Δημιουργός φωτογραφίας Rhomaides – Zeitz, Αθήνα (Πηγή : http://eliaserver.elia.org.gr/)

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στους Βαλκανικούς Πολέμους | Σχολιάστε

Μετά τη μάχη….

Ο πανικός των Τούρκων μετά τη μάχη στα Πέντε Πηγάδια -The flight of the Turkish army after the battle of Pende Pigadia (Πηγή : http://istorya.ru/)

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στους Βαλκανικούς Πολέμους | Σχολιάστε

23 – 29 Οκτωβρίου – Μάχες στο Ανώγι και Τσαγκαρόπουλο – Κατάληψη των Πέντε Πηγαδιών (από την ιστορική μελέτη του Βύρωνα Δάβου – 4ο μέρος)

“…….Στο µέτωπο της Ηπείρου γίνονταν µεγάλες αψιµαχίες και η µανιώδη αντίσταση στο Ανώγι καθιστούσε την προέλαση των Ελληνικών στρατευµάτων στάσιµη, και παρέµεναν σε διαρκή µάχη. Το επίσηµο τηλεγράφηµα έλεγε:

Υπουργείον Στρατιωτικών Αθήνας

ΑΡΤΑ 23/10/1912

Χθες καθ’ όλην την ηµέραν διεξήγετο µάχη εις την θέσιν Ανώγι. Η µάχη εξακολουθεί και σήµερον γενικευθείσα σχεδόν καθ’ όλην την γραµµήν. Κατά την  χθεσινήν  µάχην  ετραυµατίσθη  επικινδύνως  ο  λοχαγός  του  πεζικού Παραµυθιώτης, όστις και απεβίωσεν σήµερον. Ωσαύτως εφονεύθησαν 3 στρατιώτες και ένας αντάρτης.

Ο Αρχηγός του Στρατού Ηπείρου Κ. ΣΑΠΟΥΝΤΖΑΚΗΣ

Οι συµπλοκές στο Ανώγι συνεχίζονταν χωρίς καµία πρόοδο της προέλασης του Ελληνικού στρατού. Ο Αρχηγός του Στρατού της Ηπείρου τηλεγραφούσε προς ενηµέρωση:

Υπουργείον Στρατιωτικών Αθήνας

ΑΡΤΑ 24 ώρα 8 µ.µ.

Συµπλοκαί εξακολουθούν εις γραµµήν Ανώγι και Τσαγκαρόπουλο. Χθες πλησίον της θέσεως Τσαγκαρόπουλο, παρά των ηµετέρων συνελήφθησαν 4 αιχµάλωτοι εξ ων τρεις τραυµατίες.

Αρχηγός στρατού Ηπείρου K. ΣΑΠΟΥΝΤΖΑΚΗΣ

Παράλληλα µε τα γεγονότα της κατάληψης της Θεσσαλονίκης, οι Τούρκοι της Ηπείρου µε συνεχιζόµενες επιθέσεις εναντίον του Ελληνικού στρατού διατηρούσαν τις θέσεις τους από τις 23/10 έως τις 28 του ίδιου µήνα οπότε και πραγµατοποιήθηκε η κατάληψη των πέντε Πηγαδιών.

Το επίσηµο τηλεγράφηµα έλεγε:

Υπουργείον Στρατιωτικών Αθήνας

ΑΡΤΑ 28 Οκτωβρίου ώρα 8 µ.µ.

Αι από της 23 τρέχοντος καθ’ εκάστην διεξαγόµεναι επιθέσεις Τούρκων καθ’ ηµετέρου στρατού απέληξαν εις υποχώρησιν του εχθρού παρελθούσαν νύκτα εις τας περί τα πέντα Πηγάδια θέσεις του. Κατά την επίθεσιν ταύτην ο εχθρός υπέστη σηµαντικάς απωλείας. Κατάστασιν ηµετέρων απωλειών υπέβαλον ήδη. Θέλω δε συµπληρώσει πληροφορίας περί αυτών.

Αρχηγός Στρατού Ηπείρου Αντιστράτηγος ΣΑΠΟΥΝΤΖΑΚΗΣ

Ο τουρκικός στρατός µετά από συνεχείς συγκρούσεις µε τα Ελληνικά τµήµατα στα υψώµατα των πέντε Πηγαδιών και πάλι υποχώρησε εγκαταλείποντας το χωριό το οποίο κατέλαβε ο Ελληνικός στρατός. Ένα σχετικό τηλεγράφηµα ανέφερε:

ΑΡΤΑ 29 ώρα 8 µ.µ.

Ως και χθες ετηλεγράφησα, ο ηµέτερος στρατός κατέλαβεν τα πέντε Πηγάδια, το φρούριο και πέριξ θέσεις. Ο εχθρός καταδιωχθείς απήλθεν εις τα υψώµατα των Πέντε Πηγαδίων τα δεσπόζοντα της οδού Χάνι Κραβασαρά – Πέντε Πηγαδίων. Οι Τούρκοι δια του πυροβολικού των έβαλλον σήµερον καθ’ όλην την ηµέραν αραιώς των υπό τα ειρηµένα υψώµατα πυροβολίων, αλλ’ άνευ αποτελέσµατος.

Αντιστράτηγος

Κ. ΣΑΠΟΥΝΤΖΑΚΗΣ….” (Πηγή : ΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ 1912-1913, Βύρων Δάβος, Αθήνα)

Στη φωτογραφία, χρωμολιθογραφία με τη Μάχη στα Πέντε Πηγάδια  “THE GRECO-TURKISH WAR IN 1912/ THE BATTLE OF PENTE PIGADIA LA GUERRE GRΕCO-TURQUE DE 1912/ LE COMBAT DE PΕNTΕ PIGADIA”.(Πηγή : https://nhmuseum.gr/)

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στους Βαλκανικούς Πολέμους | Σχολιάστε