Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο Άραχθος πλημμύριζε και προκαλούσε καταστροφές στις παραποτάμιες εκτάσεις και όχι μόνο….”Μια τέτοια χρονιά ήταν και το 1959, όπου έπνιξε τα πάντα…..από τα νερά φαινόνταν μόνο το πάνω μέρος της μεγάλης καμάρας του γεφυριού. Μέσα στην πόλη το νερό είχε φτάσει μέχρι τον Άι – Γιάννη…Κοιτούσα από το Κάστρο κι η περιοχή έμοιαζε σαν ένας μεγάλος ωκεανός….” (Φωτο και σχόλιο του Κ. Μπανιά)
Ο Τάκης Αθανασίου, ιδιοκτήτης του Ξενοδοχείου ΑΝΕΣΙΣ και ο Θεόδωρος Ρίγγας, βόλτα στην Άρτα, μάλλον δεκαετία του ’60.Η φωτογραφία είναι στην είσοδος της πόλης από ανατολικά. Λίγο πριν τον Άι Μάρκο! (Φωτο από αρχείο Πηνελόπης Τ. Ρίγγα)
Διαφημιστική καταχώρηση του νεόδμητου ξενοδοχείου η “ΑΝΕΣΙΣ”, ιδιοκτησίας του Δημήτριου Αθανασίου, που βρισκόταν στο κέντρο της πόλης, στην πλατεία του Αγίου Δημητρίου. Το ξενοδοχείο υπήρχε από πιο παλιά, στην ίδια θέση και υπό την ίδια διεύθυνση, με την επωνυμία “Ματζέστικ”, και είναι καταγεγραμμένο ως ξενοδοχείο ύπνου στον 2ο Οδηγό των επαγγελματιών της Άρτας, περίοδος 1920-1929. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι “…επιτρέπεται η χρήσις λουτρού και εις τους μη διαμένοντας εις το Ξενοδοχείον”. Σε μια εποχή που για τους περισσότερους το μπάνιο γινόταν συνήθως στη σκάφη, παίρνοντας νερό από τον κουβά, το μπάνιο σε λουτρό ήταν πράγματι μια μεγάλη πολυτέλεια….
Μπορείτε να δείτε το ξενοδοχείο στο λινκ https://doxesdespotatou.com/i-plateia-toy-agioy-dimitrioy-2/
(Πηγή φωτογραφίας : Λεύκωμα ΑΡΤΑ 1881 – 1941, Ε. Ιντζέμπελης, Αθήνα, 2010)
ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ – 1968, Άνοδος στη Β’ Εθνική
Κων. Αγγέλης, Βασ. Ρέντζος, Δημ. Χουλιάρας, Νικηφ. Κοντογεώργος, Δημ. Σιακούφης, Βασ. Χρηστάκης, Κων. Μπασιούκας, Λαμπ. Σκούρας, Ευθ. Σιδηρόπουλος (τεχνικός), Σπ. Γιαννούλης, Κων. Ευταξίας, Σωτ. Πέτσας, Χρησ. Κουτσογεώργος (Πούσκας), Δημ. Τζιομάκης, Δημ. Κοτρώτσος, Κων. Νίκου. (Φωτο από αρχείο Γεωργίας Ρέντζου, Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)
Εργαζόμενοι σε ραφείο στην Άρτα την δεκαετία του ’60…Είναι το ραφείο του Θόδωρου του Λάιου ,που ήταν δίπλα στου Κακαβά, προς το θεατράκι. Στη μέση καθήμενος στο τραπέζι είναι ο ιδιοκτήτης και πολύ καλός ράφτης Θεόδωρος Λάιος! (Πηγή : Λεύκωμα ΠΡΟΤΑΣΗ, Άρτα, 1999)
Διαφήμιση του εμπορορραφείου του Βασιλείου Φεύγα σε εφημερίδα της εποχής (Πηγή : Εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ, φ. 8/11/1931)
Είναι το τελευταίο μέρος με τους επαγγελματίες της Άρτας τη χρονική περίοδο 1920-1929.
(Πηγή : 21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1913, ΠΗΡΑΜΕ ΤΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ……., Ιωάννινα, 2013)
Ε.Θ.Ν.Ε. : Ιδρυτής Ναπολέων Ζέρβας
Δεύτερος από αριστερά Β. Δερδεράκης (καθηγητής Φ.Α.- Παίκτης & Προπονητής του Π.Α.Ο.Α.), Κ. Γιώτης, Σπ. Γκόμπλιας, Θ. Γρανίτσας, Γ. Μπόλας ή Λέτσος, Β. Δήμου, Ν. Οικονόμου, Σόλων Κολοβός, Ν. Καραβασίλης, Β. Ματσούκας, Β. Σακκάς, Κ. Πανταζής (Λαινάς). Κάτω Γκαγκάλας ή Σδούκος(?) (Φωτο & Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)
“Βρίσκεται στη φοβόφερτη και απόκεντρη περιοχή της Μουρμουρίτας στην κοίτη του ρέματος Γερομπόρου, ανάμεσα από τα χωριά Βελεντζικό και Παλιοδιάσελλο, στο στενό και κατάφυτο παλιό μονοπάτι που αντάμωνε το Βελεντζικό με τον οικισμό Καρυές του Παλιοδιάσελλου και οικισμούς της Άνω Καλεντίνης, που βρίσκονται κοντά στο μοναστήρι της Ροβέλιστας………
Χωρίς καμιά ανθρώπινη επέμβαση το νερό ολομόναχο διάβρωσε σιγά-σιγά τον πελώριο πορώδη ογκόλιθο, τον τρύπησε και με τη μεγάλη διαβρωτική του τέχνη, διεύρυνε και αύξησε το άνοιγμα. Οι μεγάλες νεροποντές με τις έντονες καταβασιές φάρδυναν και μεγιστοποίησαν το άνοιγμα και σαν άριστοι και ακούραστοι τεχνίτες διαμόρφωσαν γραφικότατη καμάρα ικανή να διοχετεύει τα νερά και των μεγαλύτερων πλημμυρών. Το αδιάκοπο κατρακύλημα των διαβρωτικών νερών βαθαίνει συνεχώς την κοίτη και μεγαλώνει το άνοιγμα της φυσικής καμάρας. Τα νερά του ρέματος δεν ξανακαβαλίκεψαν τον πελώριο πορώδη βράχο με αποτέλεσμα να φυτρώσουν επάνω και δίπλα από το σώμα του γεφυριού, πολλοί θάμνοι, μεγάλα δέντρα και να κρεμαστούν στα πλάγια αναρριχητικά φυτά αποκρύβοντας το γεφύρι.
Χρειάστηκε να κατεβούμε στην κοίτη του ποταμού, να ξυποληθούμε και πορευτούμε ακριβώς κάτω από την καμάρα του, για να δούμε ένα μεγαλούργημα της φύσης, έναν θαυμάσιο ανάγλυφο θόλο πλημμυρισμένο από μικρούς καφέ πράσινους σταλαχτίτες. Η εξημμένη φαντασία μας και η μεγάλη ποικιλία σχημάτων των σταλαχτιτών σχηματοποίησε ανθρώπινες μορφές, σώματα ζώων, πτηνών, φυτών, καρπών και ολόκληρη αναπαράσταση από συμπεθεριακό, το οποίο μαρμάρωσε σύμφωνα με την ντόπια παράδοση, την ώρα που σταμάτησε να ξεκουραστεί. Η θαυματοποιός φύση στόλισε και τα πλαϊνά της φυσικής καμάρας με ανάλογη τεχνοτροπία και δημιούργησε μια σπανιότατη εικόνα. Από την οροφή της γραφικής καμάρας κρέμασε, δίκην προρφυρόχρωμων αλυσίδων και γαλαλοπράσινων σταλαχτιτών, αρκετές ρίζες των υπερκείμενων φυτών, οι οποίες διαπέρασαν το σώμα του γεφυριού και αιωρούνται στο ρυθμό της ποταμίσιας αύρας. Πολλά αναρριχητικά φυτά κατηφόρισαν στα πλαϊνά του γεφυριού και σχημάτισαν γραφικό παραπέτασμα, το οποίο απέκρυψε την πλευρική θέα του εμποδίζοντας και το ηλιακό φως να περάσει δημιουργώντας έτσι σκιερό χώρο……” (Πηγή : ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΠΟΘΕΣΙΩΝ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΑΡΤΑΣ, Α. Σχισμένος, 2009, όπως δημοσιεύτηκε στη σελίδα του Δήμου Γ, Καραισκάκη. Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο στο λινκ https://gkaraiskakis.gr/diavologefyro-mourmouritas/)
Στη φωτογραφία του @Χρήστος Καρατζάς, το Διαβολογέφυρο της Μουρμουρίτας σήμερα, με τίτλο “Πάνω φυσικό γεφύρι, κάτω και εντός του αυτό!” όπως δημοσιεύτηκε στη Ομάδα @ΦΙΛΟΙ ΒΕΛΕΝΤΖΙΚΟΥ….
Το κτίριο της επισκοπής Ραδοβισδίου στο Βελεντζικό, ερείπια του οποίου τα θυμούνταν οι παλιότεροι κάτοικοι του χωριού, βρισκόταν στη θέση που είναι σήμερα ο ναός των Αγίων Αναργύρων. (Πηγή : Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΡΑΔΟΒΙΣΔΙΟΥ, Δ. Γιαννούλης, Άρτα, 1996)
