ΠΑΝΑΜΒΡΑΚΙΚΟΣ – 1949 

————————

Λ. Παπακίτσος, Κ. Κεχαγιάς, Β. Σακκάς, Β. Δήμου, Κ. Γούσιας, Π. Διαμάντης, Σ. Γκόμπλιας, Κ. Γιώτης.
Αριστερά : Ν. Οικονόμου, Β. Βασιλείου, Β. Ματσούκας (Φωτο & Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)

Δημοσιεύθηκε στη Η ομάδα του Παναμβρακικού | Σχολιάστε

ΠΑΝΑΜΒΡΑΚΙΚΟΣ – Απρίλιος 1948

———————
Προπόνηση της ομάδας, οι παίκτες σε διπλό. Αρχηγός & ψυχή της ομάδας από το 1928 ο Κώστας Τομπουλίδης. (Φωτο από αρχείο Υιών Κ. Τομπουλίδη, Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)

Δημοσιεύθηκε στη Η ομάδα του Παναμβρακικού | Σχολιάστε

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ “ΠΑΛΛΑΣ”

“Το κτίριο του κινηματογράφου ΠΑΛΛΑΣ έχει τρεις αρχιτεκτονικές φάσεις : Στην πρώτη φάση, στα 1954-1956, η είσοδος ήταν από το Στρατέικο, εκεί ήταν το ταμείο και μετά ένας διάδρομος που οδηγούσε στην αίθουσα, η οποία ήταν σε παράλληλη διάταξη με το δρόμο, δηλαδή η οθόνη ήταν στο «νότο» παράλληλα προς το κεντρικό δρόμο, πίσω είχε τη μηχανή προβολής, wc, και την έξοδο κινδύνου και διάδρομο ανάμεσα στις 300 θέσεις 1,5 μέτρο. Η εφημερίδα «Αμβρακία», της 21/08/1964 κάνει αναφορά “στον Παναγιώτη Καλαντζή, ο οποίο έκλεβε τα εξαρτήματα από τα καθίσματα με κίνδυνο τραυματισμού του κοινού και του ιδιοκτήτη”.
Στη δεύτερη φάση η είσοδος μεταφέρεται στο κεντρικό δρόμο, κατά εκτίμηση της κυρίας Ζηνοβίας πιο δεξιά από σήμερα, και ήταν μια μονοκόμματη αίθουσα με ένα χωλ, το ταμείο ήταν μπροστά. Σήμερα ο χώρος αυτός κλείστηκε αλλά υπάρχουν ίχνη ηλεκτρολογικής εγκατάσταση στο τοίχο. Είχε πρόσβαση στην πλατεία ή μέσω της σκάλας στο εξώστη. Αυτός είχε 360 ή 380 καθίσματα με την οθόνη κάθετα στον κεντρικό δηλαδή στη δύση: κοινό και στην ανατολή: η οθόνη προβολής, w.c. γυναικών και των ανδρών που ήταν έξω στο χωλ κοντά στο κυλικείο, και η μηχανή προβολής πάνω στο εξώστη όλα αυτά από το 1956 έως την ανακαίνιση του 2000.
Στην τρίτη φάση τη σημερινή έχει μετατοπιστεί η είσοδος προς αριστερά, καταργήθηκε το παλαιό χωλ και μειώθηκε το μήκος της πλατείας, ώστε να γίνει ένας διάδρομος με κυλικείο, w.c. και αίθουσα προβολής, σφραγίστηκε ο εξώστης από την πλατεία και έγινε μια νέα αίθουσα με σκηνή και αναβαθμίστηκε η ποιότητα ήχου με σύγχρονα δεδομένα, άλλαξε θέση το ταμείο και η επαφή με το κεντρικό δρόμο έγινε πιο άμεση.” (Πηγή : Πτυχιακή Εργασία του Πολέμαχου Πασχαλίδη με θέμα Η ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ “ΕΙΚΟΝΑ” ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΧΕΙΑΚΕΣ ΠΗΓΕΣ [1945 – 1967], Άρτα, 2011)

Στη φωτογραφία του Λάκη Γάκη, “Η είσοδος του κινηματογράφου ΠΑΛΛΑΣ”, επί της Βασιλέως Πύρρου το 1970. Με μεγάλα γράμματα στη μαρκίζα του κινηματογράφου, η ταινία που παιζόταν εκείνη την εποχή “Ο Αστραπόγιαννος”. Η ταινία, “Ο Αστραπόγιαννος” προβλήθηκε τη σαιζόν 1970-71 και έκοψε 391.874 εισιτήρια. Ήρθε στην 7η θέση σε 87 ταινίες.
Η ταινία απέσπασε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1970, ενώ ο Νίκος Κούρκουλος κέρδισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού ρόλου.
Στην ταινία περιλαμβάνονται πολλά πολιτικοκοινωνικά μηνύματα, αφού αναφέρεται στην εποχή λίγο μετά την επανάσταση του 1821. Ένας ξακουστός αρματολός, ο Γιάννος, αναγκάστηκε να βγει στο βουνό και να γίνει κλέφτης. Μετά την απελευθέρωση επιστρέφει στο χωριό του όπου το όνομά του έχει γίνει θρύλος και τα κατορθώματά του τραγούδια – ο Αστραπόγιαννος. Βλέποντας όμως ότι ο τσιφλικάς της περιοχής, ο Κωσταντής Βελούσης, έχει πάρει τη θέση του τούρκου αγά και ότι καταπιέζει εξίσου τους συγχωριανούς του, δεν διστάζει να συγκρουστεί μαζί του. Σε μια αναμέτρηση σκοτώνει τον γιο του τσιφλικά (Νίκο Γαλανό). Η συνάντηση του με τον παλιό του φίλο Φώτο σηματοδοτεί τις επιδρομές κατά των κοτζαμπάσηδων. Μετά από προδοσία, πέφτει σε παγίδα των χωροφυλάκων. Νεκρός, γίνεται αιτία προκειμένου οι κολίγοι να συνειδητοποιήσουν τη θέση τους……
Αν κρίνουμε από την αντίστοιχη σελίδα στο facebook η ταινία φαίνεται να είναι δημοφιλής ακόμη και σήμερα…
https://www.facebook.com/%CE%9F-%CE%91%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%80%CF%8C%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%BF%CF%82-118136424925024/

Δημοσιεύθηκε στη Η μουσική, τα σινεμά και το ερασιτεχνικό θέατρο στην Άρτα | Σχολιάστε

Κινηματογράφος “ΚΙΛΚΙΣ”

“Πλήρης Πίναξ των εν Ελλάδι λειτουργούντων συστηματικών κινηματογράφων κατά πόλεις μετά των ονομάτων των διευθυντών των την περίοδο 1935-36”. Στο νούμερο 142 ο κινηματογράφος «ΚΙΛΚΙΣ» στην Άρτα υπό τη διεύθυνση του Βασίλη Τσολιά.
(Πηγή : ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΑΣΤΗΡ, Πανηγυρικόν τεύχος, 1935-36)

Στο μακρινό 1952, το περιοδικό «ΚΙΜΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΣ»*, είχε εγκαινιάσει μια στήλη με τον τίτλο «ΡΩΤΗΣΤΕ ΜΑΣ και θα σας απαντήσωμεν….».
Κατά πως φαίνεται από την φωτογραφία, οι Αρτινοί αγαπούσαν το σινεμά και προσπαθούσαν να μάθουν πληροφορίες για τους πρωταγωνιστές και τις ταινίες της εποχής. Δυστυχώς ο συγκεκριμένος αναγνώστης χρησιμοποιεί μόνο το αρχικά του ονόματός του….(Πηγή : ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΣ, 29 Δεκεμβρίου 1952, Έτος Α’, τχ. 4, Αθήναι)

Κια το εξώφυλλο του περιοδικού….

Δημοσιεύθηκε στη Η μουσική, τα σινεμά και το ερασιτεχνικό θέατρο στην Άρτα | Σχολιάστε

ΟΙ ΚΟΥΤΣΟΥΝΕΣ

—————
Δεν είναι λίγες οι φορές που ακούσαμε τις γυναίκες της περιοχής μας να αποκαλούν τα μικρά κοριτσάκια χαϊδευτικά «κοτσώνα μου ή κουτσούνα μου!!!!» αντί της λέξης «κούκλα μου!!!!».
“Κοτσώνες ή Κουτσούνες» αποκαλούσαν οι πιο παλιοί τις κούκλες. Διαβάζουμε: «Τὸ ὅτι ἡ κ᾿σώνα ἀντιπροσώπευε κάποτε ἕνα εἶδος κούκλας / ὁμοιώματος ἀνθρώπου (γυναίκας ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον), ποὺ πλαθόταν μὲ ζυμάρι, φαίνεται ἀπὸ τὴν σημασία τῆς λέξης κουτσούνα, κουσούνα, κ᾿σούνα ποὺ δὲν σημαίνει μόνο τὴν κούκλα, τὸ μικρὸ κορίτσι κ.λπ., ἀλλά, σὲ ὡρισμένες περιοχές, καὶ τὴν (ἑορταστική, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον,) κουλούρα – κουτσούνα = (εἶδος ἄρτου ἐπιμήκους) ……”
Και σε μια διήγηση του Λάμπρου Α. Τατσιόπουλου για τα Χριστούγεννα στο Κομπότι Άρτας διαβάζουμε :
«……..Κι ἄλλες, κοντὰ στὸ τζάκι καθισμένες, τὰ καθαρὰ ροῦχα τῆς γιορτῆς ἑτοίμαζαν. Μπάλωναν καὶ κόλλαγαν κουμπιά, σιδέρωναν μὲ σίδερα φραγκαραφτάδικα καὶ κολλάριζαν.
Τὰ πέραγαν ἀπάνω ἀπὸ τὴν φλόγα καὶ τὰ δίπλωναν, νὰ ἀλλάξει ἡ φαμελιὰ πρότου νὰ πέσει, νάναι ἕτοιμη πολὺ πρωί, πρωὶ μὲ τὴν καμπάνα.
Ἄλλες τ΄ἀλεύρι σταύρωναν στὴ σίτα. Χριστόψωμα χρειάζονταν.
Χρειάζονταν σταυρούδια, δῶρα ἀγοριῶν, κουτσοῦνες γιὰ τὰ κορίτσια. Ὅλα τα παιδιά, τὰ καρτεροῦσαν…..»
(Πηγές :1) https://www.papadiamantis.org/
2) https://www.despotato.eu/)

Στη φωτογραφία «1921: Παιδικές κούκλες φτιαγμένες με κουρελάκια από χωριό της Ελλάδας, – 1921 :Dolls from Greece. Many little girls in Greece have no flaxen-haired curly headed dolls to play with. Indeed they have none others than those they make themselves».(Πηγή : American National Red Cross photograph collection, The Library of Congress)

Δημοσιεύθηκε στη Λαογραφικά και άλλα | Σχολιάστε

ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ EDWARD LEAR ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΤΑ ΤΟ 1849 (β’ μέρος)

——————–
“4 Μαΐου: Το σπίτι του προξενικού πράκτορα, Signor Boro είναι τώρα, όπως και τότε, φιλόξενα ανοιχτό.
Νωρίς το πρωί ολοκλήρωσα τη ζωγραφική μου που ξεκίνησε πριν από έξι μήνες. Λίγα μέρη στην Αλβανία είναι πιο μαγευτικά σε όψη και κατάσταση από την Άρτα: και για έναν αρχαιολόγο τα αξιοθέατα είναι ακόμα μεγαλύτερα από τον καλλιτέχνη. Τίποτα δεν μπορεί να ξεπεράσει το λαμπρό μεγαλείο των γραφικών ελληνικών τειχών της πόλης, και από τη θέση της αρχαίας Ακρόπολης, η πανοραμική λαμπρότητα της θέας είναι μαγευτική στον υψηλότερο βαθμό…..”(Πηγή : Edward Lear, Journals of a landscape painter in Albania & C., London, 1851, σελ. 352)

Στη φωτογραφία το τρίτο από τα σκίτσα του Edward Lear για την Άρτα με τίτλο “ARTA. 3 May 1849” σχέδιο με μελάνι σέπιας, σέπια και γραφίτη, σε χαρτί. (Πηγή : Houghton Library, Harvard University)

——————
“Πριν από τις εννιά, έφυγα από την Άρτα για δεύτερη φορά, και πέρασε πολύ ώρα μέχρι να ξεφύγουμε από τα στενά, λασπωμένα δρομάκια και τα ατελείωτα προαστιακά σοκάκια της : αυτό, ωστόσο, ήταν λιγότερο δυσάρεστο τώρα από ό,τι την προηγούμενη φορά, λόγω των ευωδιαστών πορτοκαλιών που ήταν όλες ολάνθιστες. Η Άρτα περιβάλλεται από κήπους και τροφοδοτεί σε μεγάλο βαθμό τις αγορές των Ιωαννίνων με φρούτα και λαχανικά…… (Πηγή : Edward Lear, Journals of a landscape painter in Albania & C., London, 1851, σελ. 352)

Στη φωτογραφία το τελευταίο σκίτσο του Edward Lear για την πόλη της Άρτας με τίτλο “ARTA. 3/4 May 1849” σχέδιο με μελάνι σέπιας, σέπια και γραφίτη, σε χαρτί. (Πηγή : Houghton Library, Harvard University) 

Δημοσιεύθηκε στη Περιηγητές που πέρασαν από την Άρτα | Σχολιάστε

Δημήτρης (Μήτσος) Σίτας

———————

1937 Ιούνιος – Γήπεδο Άρτας με τα εγκαίνια
Ο Δημήτρης (Μήτσος) Σίτας, γκολκίπερ, κάτω από τα δοκάρια του Παναμβρακικού. Με ύψος 2,02 μ. ήταν πρώτος εύζωνας στην ανακτορική φρουρά και αργότερα πολυαθλητής.
(Φωτο & Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)

Δημοσιεύθηκε στη Η ομάδα του Παναμβρακικού | Σχολιάστε

“ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ”

————-

1931 : H ομάδα “ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ” της Άρτας με τις ασπροκόκκινες φανέλες. (Φωτο από arxeiomnimon.gr)

Δημοσιεύθηκε στη Οι άλλες ομάδες | Σχολιάστε

Παρηγορήτισσα, Φωτογραφία του Carl Siele, 1910 

——————-

Άρτα, Ήπειρος. Το εσωτερικό της Παναγίας της Παρηγορήτισσας, θέα από τα δυτικά προς τα ανατολικά. Φωτογραφία του Carl Siele, 1910. Εκτέθηκε στη Διεθνή Έκθεση της Ρώμης το 1911.
[Epirus. Arta, Epirus. Interior of the Church of Panagia Parigoritissa (Virgin Mary of Consolation), view from west to east. Photograph by Carl Siele, 1910. It was exhibited at the International Exhibition of Rome in 1911]
(Πηγή: Εθνικό Ιστορικό Μουσείο)

Ο ΠΛΑΣΤΙΚΟΣ ΔΙΑΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΨΙΔΩΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΙΣΣΑ
——————–
Τα γλυπτά που διακοσμούν τη βόρεια κάμαρα του ναού με την αναπαράσταση της Γέννησης του Χριστού. (Φωτο από αρχείο Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.)

Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά και στο λινκ https://www.facebook.com/…/a.1304696123…/290547893014661

Δημοσιεύθηκε στη Οι Εκκλησίες | Σχολιάστε

ΜΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ ΤΟΥ 19ΟΥ αι. ΑΠΟ ΤΟΝ THEODORE LYMAN (2)

———————–
“Τι καταναλώνει ο αγροτικός πληθυσμός στην ηπειρωτική Ελλάδα το 1819;
ΦΑΓΗΤΟ. Ο αγρότης τρέφεται κυρίως με ψωμί. Το ψωμί που τρώει περιέχει κατά το 1/3 σιτάρι και κατά τα 2/3 σίκαλη, βρόμη και κριθάρι. Κάθε μέρα καταναλώνει λίγο παραπάνω από μισό κιλό ψωμί, άρα γύρω στα 200 κιλά τον χρόνο. Υπολογίζω ότι ξοδεύει 9,12 ισπανικά δολάρια τον χρόνο για το ψωμί του.
Κρέας τρώει τέσσερεις φορές τον χρόνο, στις μεγάλες γιορτές: Τα Χριστούγεννα, το Πάσχα, του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Δημητρίου. Το κρέας που τρώει είναι πάντοτε πρόβειο και συνήθως προέρχεται από το κοπάδι του. Ας πούμε ότι τρώει γύρω στη μισή λίμπρα κρέατος σε κάθε γιορτή (227 γραμμάρια). Το κρέας έχει κόστος 8 σεντς η λίμπρα (454 γρ) (κόστος: 16 σεντς τον χρόνο)
Κάθε μέρα επίσης θα φάει
– 85 γραμμάρια ξυνόγαλο (κόστος: 1 σεντς, 3,65 δολάρια τον χρόνο)
– Αλάτι, ελιές τουρσί, σαλάτες, φρούτα, κλπ. (κόστος: 2 σεντς, 7,30 δολάρια τον χρόνο)
– Ένα λίτρο κρασί τον μήνα (κόστος: 4 σεντς, 48 σεντς τον χρόνο)
– Άλλα τόσα για το ελληνικό ουίσκι (μάλλον εννοεί το τσίπουρο) (κόστος: 48 σεντς τον χρόνο)
– Για τα σύνεργα του καπνίσματος, τσιμπούκι, κλπ. (κόστος: 20 σεντς τον χρόνο)
– Για ταμπάκο (την απλή ποιότητα) (κόστος: 52 σεντς τον χρόνο)
Σύνολο για διατροφή: 21,91 δολάρια

ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ / ΕΜΦΑΝΙΣΗ / ΚΑΤΟΙΚΙΑ
Κουρέας: Όλοι οι Έλληνες και οι Αλβανοί ξυρίζουν το κεφάλι τους, και όλοι οι Έλληνες (με την εξαίρεση των ιερέων και των ηλικιωμένων) ξυρίζουν τα γένια τους τρεις φορές τον μήνα (κόστος: 2 σεντς, 72 σεντς τον χρόνο)
– Ένα φέσι κάθε δυο χρόνια (κόστος: 6 σεντς)
– Δύο βαμβακερά καφτάνια τον χρόνο, που κατασκευάζονται στα χωριά (αλεύκαντα) (κόστος: 1 δολάριο τον χρόνο)
– Δύο μάλλινα πανωφόρια, άβαφα (κόστος: 60 σεντς το καθένα, 1,20 δολάρια τον χρόνο)
– Κάλυμμα για τα πόδια, συνήθως κομμάτια από παλιά ρούχα δεμένα με σπάγκους (κόστος: 30 σεντς)
– Ζωνάρι για να βάζεις το μαχαίρι, να δένεις το καφτάνι, να κρεμάς το πουγκί με το ταμπάκο, ένα κάθε δέκα χρόνια (κόστος: το 1/10, 5 σεντς τον χρόνο)
– Ένα μαχαίρι (που το κρατάς σε όλη σου τη ζωή). Κοστίζει 1,20 δολάρια αλλά ο τόκος στο ποσό είναι τουλάχιστον 15% (κόστος: 18 σεντς το χρόνο)
– Μια μεγάλη μάλλινη κάπα, μία κάθε πέντε χρόνια (κόστος: το 1/5, 40 σεντς τον χρόνο)
ΕΞΟΔΑ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ. Φωτιά, ενοίκιο, άλλα απαραίτητα έξοδα (κόστος: 2 σεντς τη μέρα, 7,30 δολάρια τον χρόνο)
Σύνολο για ενδυμασία κλπ.: 11,21 δολάρια
ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ: 33,12 δολάρια

Οι 3 στους 5 χωρικούς έχουν όπλο. Είδαμε ότι όλοι έχουν μαχαίρι αλλά επειδή ο πληθυσμός παραμένει σταθερός μάλλον τα όπλα τα κληρονομούν από τους πατεράδες τους ή άλλον συγγενή.
Αν χρειάζονται 33,12 δολάρια τον χρόνο για τα έξοδά τους, εφόσον πληρώνονται 34,85 δολάρια, τους περισσεύουν 1,73 τον χρόνο. Τόσο περισσεύει (ως ποσοστό) και στους αγρότες σε άλλες περιοχές της Ευρώπης. Προσοχή! Το ποσό αυτό είναι ο μέσος όρος της αμοιβής όσων εργάζονται στους αγρούς (όχι μόνο άντρες αλλά επίσης γυναίκες και παιδιά).
Δεν έχω, βέβαια, υπολογίσει τα παρακάτω έξοδα:
– ένα καφεδάκι πού και πού (που είναι μια καθιερωμένη συνήθεια στην Ανατολή)
– έξοδα σε περίπτωση ασθένειας
– κανένα γλεντάκι με χορό και τραγούδια στα ρωμαίικα
– μουσικούλα με λαούτο, μια πολύ συνηθισμένη διασκέδαση στη χώρα
– ένα μικρό δωράκι στην ερωμένη
– δώρα στον παπά
– κάποιο ατύχημα που καταστρέφει ρούχα, πίπα, μαχαίρι κλπ.
– έξοδα για κεριά το Πάσχα και γενικά για τη διασκέδαση εκείνης της ημέρας
– έξοδα για μπαρούτι και σφαίρες (αλλά αυτά τα παίρνεις πίσω από το κυνήγι)
– ελεημοσύνη σε κανέναν ζητιάνο στην εκκλησία
– χαράτσι στον σουλτάνο (1,8 δολάρια τον χρόνο)
– πιθανότητα να μην πληρωθείς τους μισθούς σου
– έξοδα για τον σκύλο (τα σκυλιά είναι αμέτρητα)
– το μερίδιό σου στη βοήθεια για τα μέλη της οικογένειά σου που είναι άρρωστα ή δεν μπορούν να εργαστούν
Γενικά οι Έλληνες και οι Αλβανοί αγρότες ζουν σε κατοικίες κακής ποιότητας, τρώνε κακής ποιότητας φαγητό, εκτίθενται στη ζέστη, στο κρύο και στην υγρασία, η ζωή τους δεν είναι καθόλου ομαλή, το αντίθετο. Γενικά στις βάρβαρες χώρες οι άντρες γίνονται ανίκανοι για εργασία ή πεθαίνουν νωρίτερα απ’ ό,τι στις πολιτισμένες χώρες.
Όλα όσα εξέθεσα παραπάνω βασίζονται σε πληροφορίες που συγκέντρωσα πρόσφατα στην Ελλάδα με προσωπική έρευνα. Το συμπέρασμα: Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι εκεί ζουν μια άθλια ζωή. Και επιπλέον είναι αυτοί που πληρώνουν ένα μεγάλο μέρος των τεράστιων φόρων……”
(Πηγή : VISIT TO JOANNINA AND ALI PASHA, Theodore Lyman (Jr), North American Review, Volume X. New Series, No 2., Boston April 1820)

Στη φωτογραφία «Greek and Arnaut wearing the Fustanella costume Russia, from the book entitled ‘Ethnographic description of the peoples of Russia’ 1862»
(Πηγή : https://runivers.ru/galleries)

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στην Τουρκοκρατία | Σχολιάστε