Η Κεντρική πλατεία της πόλης όταν διέθετε συντριβάνι, απέναντι από το κτήριο του Ο.Τ.Ε. (Φωτο απο καρτ-ποσταλ της εποχής)

Η Κεντρική πλατεία της πόλης όταν διέθετε συντριβάνι, απέναντι από το κτήριο του Ο.Τ.Ε. (Φωτο απο καρτ-ποσταλ της εποχής)

————–
“Σαράντα πέντε μάστοροι κι εξήντα μαθητάδες
τρεις χρόνους εδουλεύανε της Άρτας το γιοφύρι.
Ολημερίς εχτίζανε κι αποβραδί γκρεμιέται.
Μοιριολογούν οι μάστορες και κλαιν οι μαθητάδες
Το ιστορικό αρχείο της ΧΑΝΘ κρύβει εκπλήξεις.
Η φωτογραφία που παρουσιάζουμε σήμερα, το εκδρομικό πουλμανάκι της ΧΑΝΘ στο γεφύρι της Άρτας, στα τέλη της δεκαετίας του 1950, είναι ίσως μια από τις ωραιότερες φωτογραφίες του αρχείου μας, από όσες τουλάχιστον ανακαλύψαμε ως τώρα. Η στιγμή δεν είναι ιστορική, ούτε θα μάθουμε ποτέ ποιους απαθανατίζει ο φακός. Οι στρογγυλές όμως γραμμές των τόξων του γεφυριού συνομιλούν εδώ με τις καμπύλες του μικρού παλιού λεωφορείου.Τα κυπαρίσσια τρυπούν τον μολυβένιο ουρανό και αντανακλούν τις κορυφές τους στα γαληνεμένα νερά του Άραχθου. Είναι μια Ελλάδα μιας άλλης εποχής, πιο κοντινής στην εποχή των παλιών μαστόρων, πρωτομαστόρων και στοιχειών του γεφυριού της Άρτας, που έφυγε για πάντα.”
(Φωτογραφία και κείμενο από Greek YMCA Archives – Ιστορικό Αρχείο ΧΑΝΘ https://ymca.gr/ )

1937 : Ο Βασίλης Μπανιάς με τη σύζυγό του Πολούλα Λίτσου. Ήταν αριστούχος της Φιλοσοφικής Σχολής και διετέλεσε Στρατηγός του Ε.Λ.Α.Σ., ο δοξασμένος ΓΕΡΟΔΗΜΟΣ. Το ζευγάρι έμενε στην Ενορία του Αγίου Νικολάου και απέκτησε δυο παιδιά, τον Νίκο και το Γιάννη. Ο Γιάννης Μπανιάς, πολιτικός μηχανικός, υπήρξε στέλεχος της προδικτατορικής Αριστεράς και είχε δραστηριοποιηθεί έντονα στον χώρο της πολιτικής, ιδιαίτερα σε κινήματα υπέρ της διαφύλαξης της δημοκρατίας όταν αυτή απειλούνταν, καθώς και σε άλλους εθνικούς και πολιτικούς αγώνες. Υπήρξε στέλεχος του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού και εκλέχτηκε Βουλευτής Επικρατείας με τον Σ.Υ.Ρ.Ι.Ζ.Α. το 2007.
(Φωτο από αρχείο Ν.Β. Μπανιά, παρουσίαση Κ. Μπανιάς)

———————
Πολυνίκης η τρομερή ομάδα της Άρτας.
Όλα τα ονόματα στο πρώτο σχόλιο με τον χαρακτηριστικό τρόπο του Κ. Μπανιά από το αρχείο του οποίου είναι και η φωτογραφία.

Και τα σχόλια……

————-
“Το τοπωνύμιο Μενίδι – Μενίδιον απαντάται σε εμπορικούς ενετικούς χάρτες από τα τέλη του 17ου αιώνα, ως λιμένας ή ακτή. Ετυμολογική προέλευση του τοπωνυμίου επιχειρήθηκε από τον ιστορικό Κωσταντίνο Άμαντα. Κατά τον Άμαντα, η ονομασία προήλθε από το κύριο όνομα Μενίδης που το βρήκε στο Συναξαριστή, στο βίο του Οσίου Λεοντίου, του εν Αχαία. Κατ’ άλλους το τοπωνύμιο αφορούσε όνομα πλούσιας ηπειρωτικής οικογένειας καθώς συνηθίζονταν σε περιοχές να δίνονται ονομασίες από την επωνυμία της οικογένειας στην οποία ανήκαν. Ακόμη υπάρχει η γνώμη ότι η ονομασία του Μενιδίου προέρχεται από το ψάρι που αφθονούσε παλιότερα στην περιοχή, τις μενίδες και σήμερα αποτελεί είδος προς εξαφάνιση.”
Στη φωτογραφία “1950 : Πανοραμική άποψη του Μενιδίου” από το αρχείο του Γ. Κατσικογιώργου. (Φωτο και σχόλιο από το Λεύκωμα του Ε. Ιντζέμπελη ΜΕΝΙΔΙ, Άρτα, 2008)

1965 : Μια μεγάλη Αρτινή παρέα στο Μενίδι. Αν τυχόν δεν τους γνωρίσατε, μπορείτε να διαβάσετε τα ονόματα στο πρώτο σχόλιο. (Φωτο από αρχείο Τάκη Δ. Ζαρκαλή, παρουσίαση Κ. Μπανιάς)


————————-
1925 : Oι μαθητές της Ιερατικής Σχολής σε παρέλαση στην οδό Σκουφά. Στο βάθος διακρίνονται ένα από τα ταξί, ένας παλιός φανοστάτης και μια απ’ τις πρώτες κολώνες ηλεκτροφωτισμού.
(Φωτο & Σχόλιο από παλιά εφημερίδα όπως δημοσιεύτηκε σε άρθρο του Σ. Φίλου με τίτλο “Η Εκπαίδευση στο Νομό Άρτας 1881-2006”, Πρακτικά Συνεδρίου Άρτα – Ιστορία & Πολιτισμός, 2007)

—————————
“Με το Ν.Δ. της 17-11-1924 (ΦΕΚ290Α/20-11-1924), η σχολή μετατράπηκε σε πεντατάξιο Ιεροδιδασκαλείο. Αποτέλεσμα της μετατροπής της Ιερατικής Σχολής σε Ιεροδιδασκαλείο ήταν η μεγάλη αύξηση του αριθμού των εγγραφέντων μαθητών, αφού μπορούσαν να ακολουθήσουν το κοινωνικά περισσότερο αποδεκτό επάγγελμα του δασκάλου, που πρόσφερε επιπλέον δημοσιοϋπαλληλική θέση και οικονομική εξασφάλιση. Η επιλογή του Ιεροδιδασκαλείου ήταν οικονομικά συμφέρουσα για όσους έμεναν στο οικοτροφείο και για όσους κατάγονταν από τα χωριά του νομού Άρτας, που δεν αναγκάζονταν να φοιτήσουν σε πιο μακρινά γι’ αυτούς Διδασκαλεία.” (Πηγή : Άρθρο της Κ. Γιώτη με τίτλο “Η εκπαίδευση ιερέων και δασκάλων στην Ιερατική Σχολή Άρτας (1903-1940)”, Πρακτκά Συνεδρίου Άρτα – Ιστορία & Πολιτισμός, 2007)
Στη φωτογραφία “1930-31 : Συμμαθητές Ιεροδιδασκαλείου Άρτης”
(Φωτο από προσωπικό αρχείο Σπύρου Παπαγεωργίου όπως δημοσιεύτηκε στο βιβλίο της Κ. Γιώτη ΙΕΡΑΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΑΡΤΑΣ (1903-1940), Άρτα, 2013)

Ο ιεροσπουδαστής δεξιά στη φωτογραφία (που χρονολογείται στα τέλη του ’20) είναι ο Τηλέμαχος Ν. Βαδιβούλης, ο αριστερά δυστυχώς μάς είναι άγνωστος.

—————
1954 : Οι ομάδες των Μελισσουργών (δεξιά) και των Πραμάντων (αριστερά) πριν την αναμέτρηση στους Μελισσουργούς. Μπορείτε να διαβάσετε τα ονόματα στο πρώτο σχόλιο. (Φωτο & Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)


Άσσοι του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ Άρτας κατά την περίοδο 1953 – 1960 : Βασίλης Ματσούκας και Γιάννης Τζαχρήστας. (Φωτο & Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ, 1956
———————-
Ν. Νεοχωρίτης, Π. Μπουραντάς, Α. Νασιούλας, Γ. Πετανίτης, Λ. Κωστής, Γ. Κολιός, Ν. Μαστρογιάννης, Λ. Γαλήνας, Γ. Παπαποστόλης, Σ. Τσιτσιμπρίκος, Ι. Κολοβός, Ι. Τζαχρήστας, Κ. Παπαγιάννης, Σπυράκης, Π. Ραβανός, Χ. Βαίτσης, Σ. Δεληκούρας. Μπροστά με τη μπάλα ο Μάκης Γκιζέρης. (Φωτο & Σχόλιο Κ. Μπανιάς)

Και τα ονόματα…..

Τα ΠΡΑΜΑΝΤΑ κάτω από τα Τζουμέρκα – Δεκαετία 60. Μια υπέροχη φωτογραφία του ορειβάτη Α. Βερτόδουλου από το Λεύκωμα Ήπειρος, 1995.
