1928 : Μια Αρτινή παρέα γιορτάζει την Πρωτομαγιά. Μπορείτε να δείτε τα ονόματα όλων των εικονιζομένων στο πρώτο σχόλιο. (Φωτο και έρευνα Κ. Μπανιά)


1928 : Μια Αρτινή παρέα γιορτάζει την Πρωτομαγιά. Μπορείτε να δείτε τα ονόματα όλων των εικονιζομένων στο πρώτο σχόλιο. (Φωτο και έρευνα Κ. Μπανιά)



1957 : Ο Επιτάφιος στην Παρηγορήτισσα. Δεξιά ο Νίκος Κατσαντούρης και αριστερά ο Νίκος Μητσιάνης (Φωτο κ έρευνα κ. Κ. Μπανιάς)

———————–
1893 : Το “ενδεικτικόν” της Β’ τάξης του ίδιου μαθητή Κωσταντίνου Τσάπαλη από το “Ελληνικόν Σχολείον Άρτης”, όπου αναγράφονται αναλυτικά όλα τα μαθήματα στα οποία εξετάστηκε. Το υπογράφει ο Σχολάρχης Ν.Χ. Αμβράζης . Στην Άρτα το Α’ Ελληνικό Σχολείο (Σχολαρχείο), το οποίο διαδέχτηκε την επί Τουρκοκρατίας Ελληνική Σχολή, ιδρύθηκε το 1882.Λειτούργησε από το 1882 μέχρι το 1929, έτος κατά το οποίο το Α’ και Β’ Ελληνικό Σχολείο (ιδρύθηκε το 1917) καταργήθηκαν και συγχωνεύτηκαν με το Γυμνάσιο. Το Α’ Ελληνικό Σχολείο ήταν τριτάξιο. Ο Ν. Χ. Αμβράζης που υπογράφει το έγγραφο, ο διακεκριμένος θεολόγος και συγγραφέας, ήταν ένας από τους σχολάρχες του Σχολείου. Σύμφωνα με τον Κ. Τσιλιγιάννη, ο Ν. Αμβράζης είχε μαθητεύσει στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αρχικά, το 1879, ήταν Ελληνοδιδάσκαλος στην Ελληνική Σχολή της Άρτας επί Τουρκοκρατίας, παραιτήθηκε όμως το 1881, όταν μετά την προσάρτηση της Άρτας στο Ελληνικό κράτος προήχθη σε καθηγητή Γυμνασίου. Στις διάφορες αναφορές βλέπουμε ότι δίδασκε Γαλλικά. (Πηγή Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΤΑ, Κ. Τσιλιγιάννης, Αθήνα, 2013)
(Η φωτογραφία του Ενδεικτικού είναι από το αρχείο του Γιώργου Μόρτη)

————–
1893 : Χειρόγραφος χάρτης της Ελλάδας του Κ. Τσιάπαλη

——————
1891 : Απολυτήριο του Κωσταντίνου Σ. Τσιάπαλη από το Νομαρχιακόν Δημοτικόν Σχολείον Άρτης. Το υπογράφει ο Διευθυντής του δημοτικού σχολείου Άρτης, Ιωάννης Μόραλης. Σύμφωνα με τον Κ. Τσιλιγιάννη, ο Ι. Μόραλης δίδαξε στο Αλληλοδιδακτικό Σχολείο Άρτης. Γράφει χαρακτηριστικά “……ζ) ο Ιωάννης Μόραλης από την Πρέβεζα, μαθητεύσας στην Πρέβεζα δίπλα στον Παναγιώτη Μαυροκέφαλο από το έτος 1855. Βοηθός του Μόραλη υπήρξε η) ο Ιωάννης Δημητριάδης, Πετανίτης, από το 1866.Δίδαξαν και οι δύο με σημαντικές προόδους, σε 300 μαθητές, λαμβάνοντας τα χρήματα και αυτοί από τις Ιερές Μονές….” (Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΤΑ, Αθήνα, 2013, σελ.20)
Να σημειώσουμε εδώ ότι Τα Αλληλοδιδακτικά Σχολεία έλαβαν το όνομά τους από την Αλληλοδιδακτική μέθοδο διδασκαλίας η οποία χρησιμοποιήθηκε στην Αγγλία από τα μέσα τού 17ου αι. και τελειοποιήθηκε στη Γαλλία από τον Sarasin. Τo όνομά της οφείλεται στο ότι, με την καθοδήγηση τού δασκάλου, οι καλύτεροι μαθητές, οι λεγόμενοι πρωτόσχολοι, δίδασκαν τους υπόλοιπους. Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά στο λινκ https://history.arsakeio.gr/…/74-methodoi-didaskalias…
(Η φωτογραφία του Απολυτηρίου είναι από το αρχείο του Γιώργου Μόρτη)

————
1930 : 1ο Δημοτικό Σχολείο Άρτας. Δάσκαλος ο Εύαγγελος Ραβανός. Μπορείτε να διαβάσετε τα ονόματα των μαθητών στο πρώτο σχόλιο. (Φωτο & έρευνα Κ. Μπανιάς)


————
1958 : ΑΕΤΟΣ – Η Μικρή Κερκίδα “Τα Μελισσουργιωτάκια”. Μπορείτε να διαβάσετε όλα τα ονόματα στο πρώτο σχόλιο (Φωτο από αρχείο κ. Κ. Μπανιά)



1950ς : Απολαμβάνοντας την λιακάδα….Από δεξιά, Θωμάς Κατσαντούλας, Γιώργος Φεύγας (ο θρυλικός Λώλος),…. Πυρώτης (Φωτο από συλλογή Ιωάννου Θ. Κατσαντούλα, έρευνα Κ. Μπανιάς)

Σκίτσο της Ελένης Βαφιά που απεικονίζει την πλατεία Σκουφά όπως ήταν στις αρχές του 19ου αιώνα ( Από άρθρο του Τ. Βαφιά στην εφημερίδα ΑΡΤΗΝΗ ΕΥΘΥΝΗ, Ιούλιος 1987)

“Την χρησιμοποιούν οι κτηνοτρόφοι των Μελισσουργών, των Πραμάντων και των Θεοδωριάνων. Αφετηρία της διόδου είναι οι Μελισσουργοί και τέρμα τα Θεοδώριανα, η αρχαία Θεοδωρία. Το υψόμετρο του Αυτιού είναι 1720 μ.. Μελισσουργοί – Αυτί, είναι 2 ώρες. Αυτί – Θοδώριανα, 1 ώρα και 30 λεπτά. Από τους Μελισσουργούς ως την τοποθεσία Μπαλτινήσι, στα μισά της ανάβασης βαδίζουμε μέσα σε δάση από έλατα. Στην τοποθεσία Μπαλτινήσι μέχρι το Αυτί το έδαφος είναι γυμνό. Από το Αυτί κατηφορίζοντας για τα Θεοδώριανα, 30 λεπτά της ώρας βαδίζουμε σε γυμνό έδαφος. Την υπόλοιπη διαδρομή βαδίζουμε σε καλλιεργημένη έκταση των Θεοδωριάνων. Από τα Θεοδώριανα ξεκινούν δύο δρόμοι ένας πάει Νεράιδα (Γρεβενό) – Μεσοχώρα (Βετσίστα) – Πόρτα. Και ο άλλος Βουλγαρέλι.
Από τους Μελισσουργούς ξεκινάει και άλλη δίοδος, αριστερά της διόδου Αυτί. Ο δρόμος αυτός αφού περάσει επί 30 λεπτά μέσα σε δάση με έλατα, ανεβαίνει στην τοποθεσία Σταυρός ή Ανθρωπάκι στην κορυφογραμμή της Πίνδου. Από το Σταυρό ο δρόμος κατεβαίνει στο Θεσσαλικό χωριό Μουτσιάρα, στους πρόποδες της Πίνδου.” (Από το άρθρο του Ν.Β. Κοσμά, ΟΙ ΔΙΟΔΟΙ ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ, Περιοδικό Ηπειρωτική Εστία, τχ.33, 1955)
Στη φωτογραφία η κορυφή “Στρογγούλα” με ύψος 2.107 μ. στα Τζουμέρκα του Αποστόλου Βερτοδουλου (Φωτο από Λεύκωμα ΗΠΕΙΡΟΣ, Γιάννινα, 1995)
