ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑ, Η ΛΑΡΝΑΚΑ

—————-

1962 : Η ξύλινη λάρνακα της Αγίας που όλοι γνωρίζουμε, καλύφθηκε με ανάγλυφη ασημένια επένδυση αξιόλογης τέχνης. Στο μπροστινό μέρος υπάρχει η επιγραφή “Η αργυροθήκη εγένετο εν έτει 1962 εκ Δωρεάς φιλοχρίστων Χριστιανών επί εκκλησιαστικού Συμβουλίου Κ. Μπουρνάκα, ιερέα, Φ. Τζινιέρη, Κ. Λεόντου, Χαρ. Χουλιάρα, Κ. Μασσαλή. Υπό των τεχνιτών αδελφών Κ. Παπαδοπούλου, εν Ιωαννίνοις, 9 Μαρτίου”.
Στις μακρές πλευρές της παριστάνονται ανάγλυφα, στη μία η Κοίμηση της Αγίας, στον τύπο της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και στην άλλη αναπαράγεται η θεματολογία της μεγάλης μαρμάρινης πλάκας του τάφου (δηλαδή η Αγία με το γιό της Νικηφόρο ανάμεσα στους δύο Αγγέλους). Στις μικρές πλευρές παριστάνονται, στη μία ο Πυλώνας με το ναό στο βάθος και στην άλλη ισοσκελής με πλατιές κεραίες σταυρός. Το πάνω μέρος της λάρνακας καλύπτεται με την αργυροεπένδυτη εικόνα της Αγίας Θεοδώρας που υπήρχε ήδη επικολλημένη εκεί. Η λάρνακα αυτή διαστάσεων 0,73 μήκος χ 0,40 πλάτος χ 0,50 ύψος, στηρίζεται σε τέσσερα ξύλινα σκαλιστά πόδια.
Όλες οι μορφές περιβάλλονται με πλούσιο φυτικό ανάγλυφο διάκοσμο και παραστάσεις πτηνών, θέματα κατ’ εξοχήν συμβολικά της ομορφιάς του Παραδείσου, μέτοχος του οποίου είναι και η “μακαριωτάτη και αοίδιμος Αγία Θεοδώρα”.

Η ασημένια εικόνα της Αγίας σήμερα….

Δημοσιεύθηκε στη Οι Εκκλησίες | Σχολιάστε

ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΡΤΙΝΟΙ ΔΕΝ ΓΙΟΡΤΑΣΑΝ ΤΙΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ

——————

Κι όμως υπήρξε χρονιά, το 1903, που οι Απόκριες δεν γιορτάστηκαν με κέφι και χαρά από τους Αρτινούς, καθώς στην πόλη είχε πέσει επιδημία κοκκύτη. Διαβάζουμε σε άρθρο της εφημερίδας ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ.
“Άρτα, 11/2/1903
Ενταύθα κατ’ αυτάς υφίσταται εις τα παιδία η νόσος κοκκύτης μετ’ επιπλοκών, εξ ής πολλά εξ αυτών μετέβησαν εις τον Άδην και μεταβαίνουσι καθ’ εκάστην. Ένεκα των συχνών θανάτων, οίτινες καθ’ εκάστην συμβαίνουσιν, η πόλις άπασα σχεδόν πενθεί. Τούτου ένεκα, τα καρναβάλια διερχόμεθα εν ηρεμία, μη εχόντων των ανθρώπων όρεξιν να ευθυμήσωσιν.” (Πηγή : ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ, Άρτα, αρ. φ. 515/21-2-1903 )
Στη φωτο το 1ο φύλο της εφημερίδας που κυκλοφόρησε στις 18 Σεπτεμβρίου 1892.( Φωτο από Ψηφιακή Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων) 


———————

Μια πολύ όμορφη αναμνηστική φωτογραφία στο τέλος της αποκριάτικης βραδιάς. Αριστερα με το μουστακι ο γυμναστης Χαλκιας όρθιος με τα γιαλια ο παιδιατρος Ριζος και με την ασπρη μπλουζα καθιστη η συζυγος του. Πισω στο βάθος Αλιβερτης Νικ. και Αλιβερτης Μιχ. και μπροστα τους με το ασπρο στο κεφάλι η συζυγος του Αλιβερτη Μιχ. Λευτεριτσα, αν δεν κάνω λάθος το όνομα της Δεξια ορθια με τα γιαλια η μάνα του Βαγια.Πισω της, Τσετης Νικ. Στη μεση με τα γιαλια καθιστη Γουδα Λουιζα και πισω της Τσετη Ουρ.διπλα προς αριστερα της Λουιζας, Μανακανατα-Παπακου Τουλα και διπλα της Ευταξια Ευφ. μανα του Ευταξια Γιωρ. του γιατρού.
(Η φώτο δημοσιεύτηκε από το Τμήμα Αυτοδιοίκησης ΣΥΡΙΖΑ Άρτας στη σελίδα τους στο facebook) 

Δημοσιεύθηκε στη Οι Αποκριές | Σχολιάστε

Το ΞΕΝΙΑ Άρτης σε διαφήμιση του Ε.Ο.Τ.

——————————–

1960ς : ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΗ ΑΦΙΣΣΑ ΤΟΥ ΕΟΤ ΓΙΑ ΤΑ ΞΕΝΙΑ – Στη δεύτερη εικόνα το ΞΕΝΙΑ Άρτας.

Δημοσιεύθηκε στη Το Κάστρο και το Ξενία | Σχολιάστε

Στρογγυλή Άρτης

———————–

Γεφύρι στη Στρογγυλή Άρτας
Μορφή: Μονότοξο
Άνοιγμα Τόξου: 4,00 μ.
Ύψος Τόξου: 1,65 (1,20 + 0,45) μ.
Μήκος Καταστρώματος: 9,20 μ.
Πλάτος Καταστρώματος: 1,60 μ.
Κατάσταση: Κακή
Ημερομηνία Καταγραφής: Κυρ, 23/09/2012
Μονότοξο πέτρινο γεφύρι που βρίσκεται κοντά στο χωριό Στρογγυλή του Δήμου Αμβρακικού, στη θέση “Αραπύσπητα”. Κοντά του σώζονται ρωμαϊκά λουτρά και ρωμαϊκό ελαιοτριβείο. Το συναντάμε μπαίνοντας μέσα στη Ρωμαϊκή αγροικία πριν το χωριό Στρογγυλή μετά από κάποια μέτρα.
Οι πληροφορίες από τη σελίδα http://www.petrinagefiria.com/

Δημοσιεύθηκε στη Τα χωριά στον Κάμπο της Άρτας | Σχολιάστε

Σχολείο Πηγής Τετρακώμου

21 Ιουνίου 1953 : Δημοτικό Σχολείο Πηγής, Τετρακώμου. Ξυπόλητα παιδάκια ποζάρουν με τη δασκάλα τους Σοφία Πεταλά-Παππά. (Φωτο από Αρχείο κ. Κ. Μπανιά)

Δημοσιεύθηκε στη Τα Τζουμέρκα και τα χωριά τους | Σχολιάστε

Βουργαρέλιον

“Εντός του χωριού πηγάζουσι πλείστα ύδατα, λίαν τακτοπεποιημένα εις 10-12 βρύσεις, εξ ών αλέθουσι δύω νερόμυλοι και εργάζονται γναφεία, οίον μαντάνια και νεροτριβεία καθ’ όλας τας ώρας του έτους, χρησιμεύουσι δε τα ύδατα ταύτα και ως πηγαί του Σαρανταπόρου, ενισχυόμενα εκ των υδάτων της Λεπτοκαρύας (πηγής απεχούσης προς δυσμάς του χωρίου περί τα 5 λεπτά) και έκ τινος ετέρας πηγής Παλαιόγλου ονομαζομένης και απεχούσης του χωρίου προς δυσμάς μίαν περίπου ώραν, προς δε και εξ άλλης τινός, του Καπετάν Κώνστα καλουμένης και απεχούσης του χωρίου προς ανατολάς περί τα 40 λεπτά, καθάπερ και εξ άλλων τριών προς νότον, περί τα 40 λεπτά κειμένων μακράν, ου τοσούτο σημαντικών, καλουμένων δε Μάνησι, Γλυκύ και Αργυρολίμνη”.
(Απόσπασμα από το ΔΟΚΙΜΙΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ του Σεραφείμ Ξενόπουλου του Βυζαντίου, Εν Αθήναις, 1884)

Στη φωτογραφία “Βρύση στο Βουργαρέλι” το 1938 (Φωτο Σπύρου Μελετζή, συλλογή Α.Κ.) 

Δημοσιεύθηκε στη Τα Τζουμέρκα και τα χωριά τους | Σχολιάστε

ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑ, ΛΙΤΑΝΕΙΑ 1938

—————————-

Στιγμιότυπο από την Λιτανεία της Αγίας με την ξύλινη λάρνακα στην οδό Σκουφά, στο ύψος του καφενείου του Κων. Τρομπούκη πριν την πλατεία Μονοπωλίου. (Φωτο από αρχείο Ι. Έξαρχου)

Δημοσιεύθηκε στη Οι Εκκλησίες | Σχολιάστε

Εθελοντικός φόρος των Αρτινών στους Ενετούς για προστασία από την πειρατεία

——————

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΟΣ ΦΟΡΟΣ ΤΩΝ ΑΡΤΙΝΩΝ για την προστασία τους από τους πειρατές
Για τον Πειρατή Λυμπέρη Γερακάρη και τις επιδρομές του στην Άρτα και στα Τζουμέρκα έχουμε γράψει παλιότερα.
Στη φωτο μπορείτε να δείτε τον αναλυτικό πίνακα με τους φόρους που θα έπρεπε να πληρώνει κάθε χωριό της περιοχής έτσι ώστε να απολαμβάνει της προστασίας των Ενετών. Ο πίνακας έχει ξεχωριστή σημασία για δύο λόγους : Πρώτον γιατί βλέπουμε ότι την εποχή εκείνη υπήρχαν χωριά στον κάμπο της Άρτας που δεν υπάρχουν σήμερα και δεύτερον γιατί η πληροφορία αυτή μας παρέχει στοιχεία για διάφορα χωριά καθώς αποτελεί την παλαιότερη έγγραφη μαρτυρία γύρω από την ιστορία τους.
(Πηγή :” Η Άρτα στ’ αρχεία της Βενετίας (1696-1787)” Άρθρο του Κ. Μέρτζιου στο περιοδικό ΣΚΟΥΦΑΣ, τομ. Α’ 1955-56 )

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στην Ενετοκρατία | Σχολιάστε

Βουργαρέλι – κατασκήνωση

1952 : Κατασκήνωση στο Βουργαρέλι. Αναγνωρίσαμε τις κυρίες Νανά Ζέρβα, Φωτεινή Μπαλάσκα-Κουτρούμπα, Νίτσα Αμβράζη, Δώρα Κωτσάκη και Ισμήνη Γκόγκα. (Φώτο από συλλογή Ρ.Κ.) 

—————

1954-56 : Διακρίνονται οι ομαδάρχισσες : Βάνα Γκίζα-Ματσούκα, Ρένα Πετροπούλου -Τσάκαλου, Αλεξάνδρα Κουτσούμπα-Κωτσάκη (Φωτο από αρχείο κ. Κ. Μπανιά) 

Δημοσιεύθηκε στη Τα Τζουμέρκα και τα χωριά τους | Σχολιάστε

Βουργαρέλιον

“Το χωρίον τούτο κείται εις τας υπωρείας διακλαδώσεώς τινος της σειράς του Πίνδου, κατοικείται υπό 200 περίπου οικογενειών έχον επί τη αυτή θέσει συγκεντρωμένας περί τας 120 οικίας και μεταξύ αυτών δύω ναούς του αγίου Νικολάου, ων ο μεν χρονολογεί δύο έως τρεις αιώνας, ο δε ένα περίπου. Έξω δε του χωρίου δύο ετέρους των αγίων Αποστόλων και αγίου Κωσταντίνου, ιερουργουμένους πάντας υπό πέντε εγχωρίων ιερέων, υπάρχει δ’ αυτόθι και ελληνοδημοτική σχολή.Εις την κορυφήν του χωρίου τούτου, ου μακράν των 5 λεπτών της ώρας, κείται η ιερά μονή του αγίου Γεωργίου, ήτις χρονολογεί επίσης 2-3 αιώνας……Περί το χωρίον τούτο υπάρχουσι και έτεραι συνοικίαι, συγκείμεναι από 8-10 οικίας εκάστη και αποτελούσιν οιονεί κύκλον του χωρίου, αίτινες ονομάζονται Σκιαδάδες, Αβαρίτζα, Ποταμιά, Παλαιούρι, Παλαιοκάτουνα, Κοβέλη, Παλαιοχώρι και Τσουκλέρι…….” (Απόσπασμα από το ΔΟΚΙΜΙΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ του Σεραφείμ Ξενόπουλου του Βυζαντίου, Εν Αθήναις, 1884)

Στη φωτογραφία το Βουργαρέλι το 1938 (Φωτο Σπύρου Μελετζή, συλλογή Α.Κ.)

Και σε καλύτερη ανάλυση… (από το αρχείο του Νίκου Φασουλή)

Δημοσιεύθηκε στη Τα Τζουμέρκα και τα χωριά τους | Σχολιάστε