ΚΩΝΩΨ, Η ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ

———————

“Η προτίμηση της επίπονης και χρονοβόρας χειρόγραφης μορφής μιας εφημερίδας αντί της έντυπης κατά κανόνα οφείλεται στην απουσία τυπογραφείου. Η ερμηνεία αυτή φαίνεται να επαληθεύεται για τις κυριότερες κατηγορίες: για τις χειρόγραφες εφημερίδες των πρώτων χρόνων της Επανάστασης του ’21, για εκείνες των εξορίστων και των φυλακισμένων του Εμφυλίου και της επταετίας, καθώς και για τις παιδικές και μαθητικές εφημερίδες.
Στην τελευταία αυτή κατηγορία ανήκει ο Κώνωψ, «εφημερίς σατιρική / που βγαίνει την Κυριακή». Στο Ε.Λ.Ι.Α. φυλάσσεται το πρώτο φύλλο του Ετους Α’ (Αρτα, 7.7.1913). Τα γράμματα του τίτλου, γαλάζια και με σκιασμένο περίγραμμα, δεν θυμίζουν τυπογραφικά στοιχεία. Η διπλή γραμμή όμως κάτω από τον τίτλο, όπου σε τρεις στήλες δηλώνονται (εμμέτρως, κατά τα πρότυπα πολλών σατιρικών εντύπων) η ημερομηνία, η αρίθμηση κ.ο.κ., παραπέμπει ευθέως στην έντυπη εφημερίδα. Στον υπότιτλο δηλώνεται ο δημιουργός του Κώνωπος: «Κώνωψ, γραπτή εφημερίς, χάρις, συρμός, κομψότης / Μενέλαος Χ. Τσήτουρας, Διευθυντής, Εκδότης». Φαίνεται πως ο Μ. Χ. Τσήτουρας, μαθητής της Γ’ Γυμνασίου, είναι και ο μοναδικός συντάκτης, καθώς και εικονογράφος της εφημερίδας – η εικονογράφηση του Κώνωπος είναι πλούσια, έγχρωμη και χαριτωμένη.
Για τη μαθητική ιδιότητα πληροφορούμαστε από την έμμετρη επιστολή προς τον συμμαθητή και φίλο Πέτρο Πασχάλη: «Συν τω πατρί και τω υιώ και τω αγίω πνεύματι / στην τρίτη πήδηξα και ‘γω παρασυρθείς τω ρεύματι / αισίων εξετάσεων καθ’ ας – μην απορείτε – / όλοι εντελώς προήχθησαν οι δευτεροταξίται!». Σε αρκετές παιδικές εφημερίδες συναντάμε αστεία άνοστα και στίχους τετριμμένους, συχνά όμως βρίσκουμε ύλη πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα. Πολλοί στίχοι του Κώνωπος είναι ευρηματικοί και αναδεικνύουν την άνεση του δημιουργού τους στον χειρισμό του μέτρου και της ομοιοκαταληξίας: «Τώρα μανθάνω φίλτατε, χρυσέ μου Λιονταρή / πως δραπετεύειν βούλεσαι νύκτωρ α λα Παρί». Οι φίλοι του Τσήτουρα λείπουν για τις καλοκαιρινές διακοπές, κι εκείνος επικοινωνεί μαζί τους μέσω του Κώνωπος. Από τη στήλη «Κοινωνικά» μαθαίνουμε πως «ανεχώρησε εις Γαρδίκιον των Τρικάλων όπως παραθερίση ο αρχισυντάκτης μας κ. Κωνσταντίνος Γαρδικιώτης». Στην 6η σελίδα διαβάζουμε επιστολή «Στον Κωστάκη Γαρδικιώτη, τον του Γαρδικιού δημότη: Το γράμμα σου το ξαφνικό το ‘λαβα τώρα μόλις / και είδα πως δεν σ’ έπιασε χολέρα ή πανώλης».
Ακολουθεί ένα δίστιχο που θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει πως περιγράφει την παράξενη και μοναχική ασχολία της συγγραφής μιας χειρόγραφης εφημερίδας: «Μην αμφιβάλλεις φίλτατε πως περπατώ μονάχος / άλλοτε φιλοσοφικώς κι άλλοτε κατά τάχος».
(Πηγή σχολιασμού άρθρο του κ. Γιώργου Τσακνιά στο ΒΗΜΑ, ένθετο «Βιβλία», 11/8/2002)

Δυστυχώς δεν κατέστη δυνατό να βρούμε και τις επόμενες σελίδες του Κώνωπος. Αν τυχόν έχετε πρόσβαση σε αυτές παρακαλούμε να τις προσθέσετε στα σχόλια….

Δημοσιεύθηκε στη Εφημερίδες και Διαφημίσεις | Σχολιάστε

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΑΡΤΗΣ

——————

1957 : Κυριακάτικη βόλτα στου Κρυστάλλη πριν από τον αγώνα του Ολυμπιακού Άρτης.

Από αριστερά : Γκιζέλης Μάκης (Επιθετικό χαφ Αναγέννησης), Νεοχωρίτης Κώστας και Βαίτσης Χρήστος. (Φωτο από αρχείο κ. Κ. Μπανιά)

Δημοσιεύθηκε στη Η ομάδα του Ολυμπιακού | Σχολιάστε

Μελισσουργοί , στην Παναγιά

1936-37 : Ο Θανάσης Σ. Τρομπούκης φωτογραφίζεται στην Παναγιά, μπροστά στο Κατσινέικο. (Φωτο από αρχείο κ. Κ. Μπανιά)

Δημοσιεύθηκε στη Τα Τζουμέρκα και τα χωριά τους | Σχολιάστε

ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΑΡΤΑ – ΤΟ ΓΑΙΤΑΝΑΚΙ

“Το Σάββατο της Αποκριάς και το Σάββατο της Τυρινής έβγαινε το Αρτινό γαϊτανάκι και έρχονταν και τα άλλα γαϊτανάκια από τα γύρω χωριά, με τα βιολιά. Οι άντρες ήταν ντυμένοι με φουστανέλα και φέσι. Τα μισά παιδιά ήταν ντυμένα με φουστανέλες και τα έλεγαν γενίτσαρους και τα υπόλοιπα με γυναικεία φορέματα και τα έλεγαν νύφες. Το γαϊτανάκι ήταν ένα ξύλο που στην κορυφή του είχε χρωματιστές κορδέλες. Τις κορδέλες αυτές τις κρατούσαν μια ο γενίτσαρος και μια η νύφη. Και χορεύοντας με τα βιολιά πλέκανε τις κορδέλες απ΄το γαϊτανάκι και μετά τις ξέπλεκαν. Το πλέξιμο γινόταν με διάφορα τραγούδια σε αργό ρυθμό. Το ξέπλεγμα όμως πάντα με το εύθυμο και γρήγορο « και στα σκαλώματά σου κόκοτε Μαριγώ». Γαϊτανάκια ερχόταν και από το Κομπότι, τη Γραμμενίτσα, τους Χαλκιάδες, το Πέτα, τους Κωστακιούς και άλλα χωριά. Το ομορφότερο όμως ήταν το Αρτινό, που το συνόδευε πάντα και ο Αράπης, ο φόβος και ο τρόμος των παιδιών. Ήταν ένας μεγαλόσωμος άντρας με γανωμένο το πρόσωπο και κρατούσε στα χέρια του βίτσα. Συμβόλιζε τον Τούρκο κατακτητή. Σαν βράδιαζε, το γαϊτανάκι έμπαινε στην μπάντα σε κάποια γωνιά του καφενείου κι εκεί οι κάτοικοι γλεντούσαν μέχρι το πρωί”. (Πηγή : Άρθρο του Τάκη Βαφιά με τίτλο ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΑΡΤΑ που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΣΚΟΥΦΑΣ, τχ. 50-51)

(Στη φώτο ΓΑΙΤΑΝΑΚΙ ΣΤΟ ΞΕΝΙΑ όπως δημοσιεύτηκε από το Τμήμα Αυτοδιοίκησης ΣΥΡΙΖΑ Άρτας στη σελίδα τους στο facebook)

—————————–

ΑΠΟΚΡΙΕΣ στην Αθήνα του Μεσοπολέμου. Σύμφωνα με τον Π. Πουλίδη, πρόκειται για αποκριάτικη εκδήλωση συλλόγου μελών που κατάγονται από τα Τζουμέρκα.
(Φωτο από Συλλογή Πουλίδη, Αρχείο ΕΡΤ)

Δημοσιεύθηκε στη Οι Αποκριές | Σχολιάστε

1884 : ΤΟ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΟΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ – ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΥ 

Διαφήμιση στην Εφημερίδα “ΑΡΑΧΘΟΣ”, Άρτα, 2/4/1884.

….και σχόλιο του κ. Κώστα Μυλωνά

Δημοσιεύθηκε στη Τα Μέσα Μεταφοράς | Σχολιάστε

ΕΝΘΥΜΙΟΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΝΤΗΜΑ

«Εν Άρτη τη 9η Νοεμβρίου 1962. Ενθύμιον από το κέντημα μαζί με τις δασκάλες μου Λαμπρινή Βαβέκη και Ελευθερία Μπόβολου. Και τις φίλες μου Βασιλική Στούμπου, Χριστίνα Μπούγα, Βαγγελιώ Θεοδώρου, Γεωργία Παπακίτσου, Φώτω Κορίνη, Κική Κολοβού και Λαμπρινή Μιμιγιάννη»
(Φωτο από συλλογή Ε.Κ.)

Δημοσιεύθηκε στη Λαογραφικά και άλλα | Σχολιάστε

ΚΩΣΤΑΣ ΑΜΒΡΑΖΗΣ

1966 : Ο Κώστας Αμβράζης ως παίκτης τότε της Παναχαικής, όρθιος πρώτος από δεξιά. ( Φωτο από συλλογή Κ. Αμβράζη)

Δημοσιεύθηκε στη Αρτινά Πρόσωπα και Παρέες | Σχολιάστε

ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΑΡΤΑ

—————-

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ Ο ΡΑΓΚΑΣ : Μόλις άνοιγε το Τριώδιο, με τα ντουμ-ντουμ, έκανε την εμφάνισή του στην αγορά κι ο μπαρμπ’ Αναγνώστης ο Ράγκας.. Κι έλεγαν οι Αρτινοί…”βγήκε ο Μπαρμπ’ Αναγνώστης, μπήκε το τριώδι”. Παλιός Αρτινός, τύπος αγαθός, φόραγε ανάποδα το σακκάκι του, αφού πρώτα έπινε τα σχετικά ουζάκια, πήγαινε στο μαγαζί του Νίκου Αγραφιώτη, έπειρνε δυο-τρεις χρωματιστές κόλες που τις καρφίτσωνε στα ρούχα του , γάνωνε λίγο το πρόσωπο του, το μπαστουνάκι του στο χέρι για να διώχνει τα παιδιά και ξεκίναγε αρχίζοντας από το μαγαζί του Δημητράκη Παναβέλη που ήταν απέναντι από του Αγραφιώτη. Εκεί έλεγε τα χρόνια πολλά, έπινε το ουζάκι του και γύριζε όλα τα κρασοπουλιά και τα ουζάδικα για να πει τις ευχές και να τον κεράσουν.
ΗΛΙΑΣ ΓΚΡΑΣ : Άλλος τύπος της παλιάς Άρτας ήταν ο Ηλίας Γκρας που δούλευε στα καπνά του Αλεξίου. Το όνομά του δεν ήταν αυτό. Τον έλεγαν Ηλία Αντωνίου. Το Γκρας ήταν παρατσούκλι. Του το κόλλησαν γιατί όταν έπαιζε με άλλα παιδιά τις χαλκόνες (χάλκινο νόμισμα της εποχής), πετύχαινε πάντα το στόχο με το όπλο γκρα.Ο Γκρας λοιπόν, με το άνοιγμα του Τριώδιου φορούσε τη βελάδα του, το ημίψηλο, έβαζε και στο πέτο ένα γαρύφαλο και ανεβασμένος στην καρέκλα στα καφενεία, απήγγειλε δικά του ποιήματα αυτοσχέδια, όμορφα και γεμάτα χιούμορ.
ΓΚΑΜΗΛΑ : Μια άλλη επινόηση ήταν η Γκαμήλα, ένα σκελετωμένο κεφάλι αλόγου δεμένο σ’ έναν πάσσαλο, μια τάβλα, που τη στήριζαν σε μια κουβέρτα και για να μη φαίνεται η άκρη του ξύλου, τη στόλιζαν με αλογίσια ουρά. Ο Γκαμηλιέρης γανωμένος, φορούσε μια προβιά στο κεφάλι, χτυπούσε το ντέφι και έφερνε βόλτα τις γειτονιές. Την ίδια μέρα έβγαινε και η ΑΡΚΟΥΔΑ, που ήταν κάποιος που είχε μεταμφιεστεί. Φορούσε τραγίσια προβιά με δυο τρύπες στο ύψος των ματιών και μια σχισμή στο μέρος του στόματος, δεμένο με αλυσίδα. Ο αρκουδιάρης χτυπούσε το ντέφι και η αρκούδα έκανε πως θέλει να τον φάει, χυμούσε πάνω του και παλεύανε πέφτοντας κάτω πότε ο ένας και πότε ο άλλος. (Πηγή : Άρθρο του Τάκη Βαφιά με τίτλο ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΑΡΤΑ που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΣΚΟΥΦΑΣ, τχ. 50-51)

Στη φωτογραφία μια “παλιοπαρέα” διασκεδάζει αποκριάτικα στα τέλη της δεκαετίας του ’50….Από αριστερά, 1ος… 2ος Αλ. Λιαροκάπης, 3ος … 4ος Χαρ. Καλαμάκης, 5ος Γιώργ. Βασταρούχας, 6ος … 7ος Μαστραπάς (Φωτο από συλλογή Φ.Μ.) 

—————–

1960ς : Φάνης Παπανικολάου, Γιάννης Χουλιάρας, Θεόδωρος Χρόνης, Άρης Πίτσιλης, (με τη φουστανέλα) και Βασίλης Χουλιάρας σε αποκριάτικο παιδικό χορό, στη Λέσχη Αξιωματικών Άρτας.(Αναδημοσίευση από το προφίλ του κ. Γιάννη Χουλιάρα με την άδειά του)

Δημοσιεύθηκε στη Οι Αποκριές | Σχολιάστε

Το ΞΕΝΙΑ Άρτης στο Λέυκωμα του Ε.Ο.Τ.

—————-

Μια ακόμη πανέμορφη φωτογραφία του ΞΕΝΙΑ όπως δημοσιεύτηκε στο Λεύκωμα : Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού – Πρόγραμμα “ΞΕΝΙΑ”(1953-1974) 

—————-

Κι εδώ ένας τιμοκατάλογος των υπηρεσιών των Ξενία όπως είχε δημοσιευτεί στην Εφημερίδα ”ΕΜΠΡΟΣ”, Φύλλον: 24, Σάββατον 17 Ιουνίου 1967, σελ. 15. Ανάμεσά τους και το Ξενία της Άρτας. (Αναδημοσίευση από σχετικό ποστ της κ. Μαρίας Παπαιωάνου(@Maria Papaioanou) στην σελίδα “ΑΜΕ Αρχιτεκτονική Μοντερνισμός Ελλάδα / AMG Architecture Modernism Greece”.

————

Ενθύμιο Ξενία…. 

Δημοσιεύθηκε στη Το Κάστρο και το Ξενία | Σχολιάστε

ΟΙΚΟΤΡΟΦΕΙΟ ΑΡΤΑΣ 1930ς

—————————————

1931-33 : Μια φωτογραφία στην αυλή του Οικοτροφείου Άρτας, εκεί που είναι σήμερα το 3ο Λύκειο. Όπως θα δείτε από τα ονόματα που αναγράφονται στη δεύτερη φωτογραφία, πολλά από τα παιδιά του Οικοτροφείου έγιναν αργότερα επιστήμονες και πετυχημένοι επαγγελματίες. (Φωτο από Αρχείο Κ. Μπανιά)

Όλα τα ονόματα…..

Δημοσιεύθηκε στη Οικοτροφείο Άρτης | Σχολιάστε