Ο ΠΕΙΡΑΤΗΣ ΛΥΜΠΕΡΑΚΗΣ ΣΤΑ ΤΖΟΥΜΕΡΚΑ

——————-

To 1690, o διαβόητος Λυμπέρης Γερακάρης ή Λυμπεράκης από τη Μάνη, με πολλούς αντάρτες, υποκινούμενος απ΄τους Βενετσιάνους, έφτασε απ΄τον Ισθμό στη στεριά, τ΄Αγραφα και Τζουμέρκα , ως την περιοχή της Άρτας. Το ρέμπελο πούχε μαζί του ξεχύθηκε στα χωριά, σκότωνε και λημούριαζε, οι κάτοικοι αγανάχτησαν. Κάτι τέτοιο πάσχιζαν οι Βενετσιάνοι , να κληθούν σαν « προστάτες» της περιοχής αυτής. Φρουρές Βενετσιάνων, που πλερώνονταν σε ισπανικά ρεάλια εγκαταστάθηκαν σε πολλά μέρη, ύστερα από αίτηση των χωρικών στην Κέρκυρα. Το Βουργαρέλι πλήρωνε 15 τάλληρα το χρόνο, τα Θδώριανα 14, η Νησίστα 5, τα Πιστιανά 20, οι Μελισσουργοί 25, η Χόσεψη 10 κι ανάλογα ποσά τ’ άλλα χωριά που μπήκαν στη «προστασία» των Βενετσιάνων. Αυτή η αναμπουμπούλα με το Γκιαούρμπεη, όπως είπαν οι Τούρκοι τον Γερακάρη, κράτησε από το 1690 έως το 1696. ( Περιοδικό ΣΚΟΥΦΑΣ, τχ. 4, 1956)

Στη φωτογραφία λιθογραφία του 1831 η οποία απεικονίζει πειρατές στο κρησφύγετό τους να κάθονται γύρω από τη φωτιά και να παραφυλάνε κρατώντας τα όπλα τους. Σχεδιαστής: Stackelberg, Otto Magnus Baron von, Χαράκτης: Gille, C. Εκδότης: Helmlehner

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στην Ενετοκρατία | Σχολιάστε

Καγκελάρι στους Μελισσουργούς

1950ς : Καγκελάρι στο Πανηγύρι στους Μελισσουργούς σε δυο ζυγιές (Από συλλογή Β.Κ)

Δημοσιεύθηκε στη Η μουσική, τα σινεμά και το ερασιτεχνικό θέατρο στην Άρτα | Σχολιάστε

Τα Τζουμέρκα

1930 : Από τα επίσημα αρχεία που τηρούνται στη Βενετία, κανένα από τα χωριά των Τζουμέρκων δε φέρεται παλαιότερα γραμμένο επίσημα. Επίσημα η συγκρότηση των Τζουμερκοχωριών χρονολογείται μεταξύ 1650-1700 χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ύπαρξη οικισμών, νομάδων κτλ. ή προηγούμενη καταστροφή, αφανισμός και πολυετής έκλειψη….(Δ. Λεοντάρης ,2006).
Στη φωτογραφία τα Τζουμέρκα από το Μονοπάτι Palaechoros (Φωτο Nowack, Ernst , 1930/1932, Dovizdjana. Deutsche Fotothek)

Δημοσιεύθηκε στη Τα Τζουμέρκα και τα χωριά τους | Σχολιάστε

1973 | 9ο Δημοτικό

————————–

1973 : Γιορτή στο 9ο Δημοτικό Σχολείο Άρτας επί της Μελισσουργών. Από τους δασκάλους θυμόμαστε μόνο την κ. Άννα Παπακώστα και τον κ. Κωσταντίνο Μέλλιο….Αν θέλετε και θυμόσαστε, παρακαλούμε να προσθέσετε επιπλέον ονόματα δασκάλων και μαθητών στα σχόλια… (Φωτο από συλλογή Ε.Θ.) 

Δημοσιεύθηκε στη Η Εκπαίδευση στην Άρτα | Σχολιάστε

1912 : ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΣΤΗΝ ΑΡΤΑ

“Ένα χειμωνιάτικο απόγευμα του έτους 1912, κατά τον μήνα Δεκέμβριο, ξεπρόβαλε στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου ένα αμάξι που για πρώτη φορά το έβλεπαν στην πόλιν μας οι Αρτινοί. Ήτο το αυτοκίνητο του στρατηγού Σαπουντζάκη, του αρχηγού της στρατιάς Ηπείρου. Μέχρις ότου φθάση τούτο εις την πλατεία Μονοπωλείου, όπου εσταύθμευσε περίπου επί δίωρον, η πλατεία είχε κατακλυσθή υπό των περιέργων, ίνα αποθαυμάσωσι το νέον αυτό αμάξι, που δεν είχε ανάγκη αλόγων, διά να σύρεται στους δρόμους. Αλλά και ποιος δεν ήταν περίεργος εν όσω αυτό ήτο το πρώτο αυτοκίνητο που πάτησε το δρόμο της πόλεώς μας;”(Από την στήλη «Ματιά στα Περασμένα» του Δ. Καραγιάννη, εφημερίδα Αμβρακία)

Στη φωτο ένα από τα πρώτα αυτοκίνητα στην Άρτα στην είσοδο της πόλης με τις υπέροχες λεύκες ( Φωτο από ΓΑΚ)

Δημοσιεύθηκε στη Τα Μέσα Μεταφοράς | Σχολιάστε

TΟ ΣΑΜΑΡΟΣΚΟΥΤΙ

Στα Τζουμέρκα ύφαιναν έναν τύπο υφάσματος, το λεγόμενο σαμαροσκούτι, που ανταποκρίνονταν στις ουσιαστικότερες ανάγκες της αντοχής και της χρήσης.
Το σαμαροσκούτι υφαίνονταν σ’ ένα συνεχές βλάρι με προϋπολογισμένο μήκος και προορίζονταν για οικιακά υφαντά καθημερινής χρήσης, για ενδύματα καθημερινής χρήσης, για τα σπάργανα των βρεφών αλλά και για επένδυση του εσωτερικού μέρους των σαμαριών. Η ύφανσή του στον αργαλειό ήταν απλή. Ουσιαστικά υφαίνονταν με το πέρασμα του υφαδιού με τη σαΐτα στο άνοιγμα του στημονιού. Η απλή δηλαδή και βασική τεχνική του αργαλειού. Όταν το σαμαροσκούτι προορίζονταν για την ενδυμασία των κατοίκων έκαναν επιλογή καλύτερης ποιότητας μαλλιού από αυτό που χρησιμοποιούσαν για την κατασκευή των επαγγελματικών υφαντών ή των οικιακών υφαντών. Η αραιή ύφανση βοηθούσε το υφαντό να βγάλει το χνούδι του όταν πάει στη νεροτριβή. Στη νεροτριβή το άφηναν για λίγη ώρα στο νερό, για να μην «πήξει» το νήμα, και να διατηρηθεί απαλό. Πριν την εμφάνιση των ραπτάδων, οι γυναίκες γνωρίζοντας αυτή την πρακτική, έραβαν τα καθημερινά, χοντρά ρούχα τους και τα ενδύματα των βοσκών.
Στη φωτογραφία καθημερινή ποδιά από σαμαροσκούτι (Από τη συλλογή Α.Κ.)

Δημοσιεύθηκε στη Λαογραφικά και άλλα | Σχολιάστε

25η ΜΑΡΤΙΟΥ 1975

——————-

Μαθήτριες του Β’ Γυμνασίου Θηλέων Άρτας χορεύουν το τσάμικο “Κάτω στου Βάλτου τα χωριά” στη κεντρική πλατεία Άρτας. Διακρίνονται Μαρίτσα Ζάχου, Αναστασία Καρρά, Βασιλική Κώτση, Άννα Κωτσαρίνη και άλλες…(Φωτο από αρχείο Α.Γ.Κ.)

Δημοσιεύθηκε στη Γιορτάζοντας τις Εθνικές Επετείους | Σχολιάστε

ΠΑΝΑΜΒΡΑΚΙΚΟΣ του ΣΚΟΥΦΑ

——————

Μια όμορφη Αρτινιά φωτογραφίζεται με τη σημαία και τους παίκτες (Φωτο απο Greek State Archives / ΓΑΚ ΑΡΤΗΣ))

Δημοσιεύθηκε στη Η ομάδα του Παναμβρακικού | Σχολιάστε

ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΥ…

———————————–
1960 : Ο «Καρνάβαλος» σταματημένος στην Καρυά (μέχρι εκεί έφτανε τότε ο αμαξωτός δρόμος). Ήταν το πρώτο λεωφορείο, ιδιοκτησίας Αλέκου Παππά, που έκανε καθημερινά το δρομολόγιο Κυψέλη-Άρτα το πρωί και Άρτα-Κυψέλη το μεσημέρι. Στη σχάρα διακρίνεται το μεγάφωνο από το οποίο ακουγόταν μουσική που ανήγγειλε τον ερχομό του μικρού λεωφορείου ή από το οποίο καλούνταν συγχωριανοί να παραλάβουν δέματά τους. Διακρίνεται επίσης και ο μουσαμάς για το σκέπασμα των πραγμάτων σε περίπτωση βροχής. ( H φωτογραφία είναι από το φωτογραφικό αρχείο του Κων/νου Ρόβα όπως δημοσιεύτηκε στην σελίδα Kypseliartas.gr)

Δημοσιεύθηκε στη Τα Μέσα Μεταφοράς | Σχολιάστε

ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ

—————-

Ξεφυλλίζοντας το βιβλίο του Πρωτοπρεσβύτερου Δημητρίου Ε. Μασιά – ή Παπα-Μασιά όπως τον θυμούνται όλοι – ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΠΟΙΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ, Αθήνα, 2006, σελ. 56 – διαπιστώνουμε ότι στην προφορική του τουλάχιστον εκδοχή στην Άρτα, το τραγούδι “Κάτω στου Βάλτου τα χωριά”, διατηρούσε την αυθεντική του μορφή….

Δημοσιεύθηκε στη Έγραψαν για την Άρτα | Σχολιάστε