Δόξες Αγήραντες του Δεσποτάτου

Στις εκλογές για Δήμαρχο της ‘Αρτας το 1959 υποψήφιοι ήταν ο “Πέρδικας”, ο “Τζίτζικας” κι ο “Μέρμηγκας”. Ο Πέρδικας ήταν ο γιατρός Χρήστος Γκίζας, ο Τζίτζικας ήταν ο Γιώργος Βασταρούχας και ο Μέρμηγκας, ο Νίκος Σιμεντζής. Οι εκλογές είχαν μέν οξύτητα αλλά και αξιοπρέπεια. Κανένας δεν έχανε το μέτρο. Για να αναγκάσουν τον κ. Σιμεντζή να αποχωρήσει από τον αγώνα, οι βουλευτές της ΕΡΕ, κ. Καρατζένης καί Παπαδημητρίου, σε συνεννόηση με τον υπουργό Δημόσιας Ασφάλειας κ. Καλατζή, του πρόσφεραν τη θέση του νομάρχη Φθιώτιδος την οποία δεν αποδέχτηκε. Τελικά ο κ. Νίκος Σιμετζής, επιμένοντας για χρόνια, κατάφερε να γίνει κι αυτός πετυχημένος Δήμαρχος, μετά τη δικτατορία.
Στη φωτογραφία ο κ. Τάκης Χουλιάρας δίπλα στον υποψήφιο Δήμαρχο κ. Γιώργο Βασταρούχα στο εκλογικό του κέντρο (Η φωτο είναι του κ. Γιάννη Χουλιάρα όπως δημοσιεύτηκε στον ΑΕΤΟ ΤΩΝ ΤΖΟΥΜΕΡΚΩΝ στις 20/2/2014)

————————

Στις εκλογές για Δήμαρχο της ‘Αρτας το 1959 υποψήφιοι ήταν ο “Πέρδικας”, ο “Τζίτζικας” κι ο “Μέρμηγκας”. Ο Πέρδικας ήταν ο γιατρός Χρήστος Γκίζας, ο Τζίτζικας ήταν ο Γιώργος Βασταρούχας και ο Μέρμηγκας, ο Νίκος Σιμεντζής. Οι εκλογές είχαν μέν οξύτητα αλλά και αξιοπρέπεια. Κανένας δεν έχανε το μέτρο. Για να αναγκάσουν τον κ. Σιμεντζή να αποχωρήσει από τον αγώνα, οι βουλευτές της ΕΡΕ, κ. Καρατζένης καί Παπαδημητρίου, σε συνεννόηση με τον υπουργό Δημόσιας Ασφάλειας κ. Καλατζή, του πρόσφεραν τη θέση του νομάρχη Φθιώτιδος την οποία δεν αποδέχτηκε. Τελικά ο κ. Νίκος Σιμετζής, επιμένοντας για χρόνια, κατάφερε να γίνει κι αυτός πετυχημένος Δήμαρχος, μετά τη δικτατορία.
Στη φωτογραφία ο κ. Τάκης Χουλιάρας δίπλα στον υποψήφιο Δήμαρχο κ. Γιώργο Βασταρούχα στο εκλογικό του κέντρο (Η φωτο είναι του κ. Γιάννη Χουλιάρα όπως δημοσιεύτηκε στον ΑΕΤΟ ΤΩΝ ΤΖΟΥΜΕΡΚΩΝ στις 20/2/2014)

——————————–
1960ς : Ανέκδοτη φωτογραφία επί δημαρχίας κ. Χρήστου Γκίζα (1959- 1967) στη Σκουφά. Διακρίνονται από δεξιά : Πάνος Γκίζας, Λενιώ Γκίζα, Χρήστος Κουτσούμπας, κ. Σπανός (πατέρας του γιατρού),άγνωστος, Θανάσης Τρομπούκης, Χρήστος Γκίζας (Ο Δήμαρχος), άγνωστος, Χρήστος Γκίζας, Στέλιος Κάτσινος, Θόδωρος Σπανός (Πατέρας του οδοντίατρου), Σταύρος Γκίζας, άγνωστος (Η φωτο είναι από Ιδιωτική Συλλογή)

1952 : Αναμνηστική φωτογραφία από την εκδρομή του Συλλόγου ΣΚΟΥΦΑΣ στα Μετέωρα και την Καλαμπάκα (Φωτο από Ιδιωτική Συλλογή)

«Ποσάκις μέχρι τούδε η εφημερίς ημών, πικράς δεν υπέβαλε παρατηρήσεις τοις αρμοδίοις δια την έλλειψιν των φανών εν τοις οδοίς της Άρτης. Το σκότος προπάντων κατά τας ασελήνους νύχτας τυγχάνει τρομερόν. Ουδείς δύναται να διακρίνει τον δάχτυλον αυτού εν τη αβύσσω της πόλεως».
Αυτά έγραφε η εφημερίδα ΑΡΤΑ τον Νοέμβριο του 1882, όταν ο φωτισμός της πόλης δεν ήταν επαρκής και αποτελούταν από κρεμαστά φανάρια, στα οποία εσωκλείονταν λάμπες πετρελαίου.
Σε κάποιες γωνίες των δρόμων, οι ξύλινοι φανοστάτες, μόλις σκοτείνιαζε περίμεναν τους επιτετραμμένους να ανάψουν τις λάμπες τους, τον Καματσιούλη με τον βοηθό του και αργότερα τον Γιώργο Παπαχρηστάκη. Γυρνούσαν αυτοί με την σκάλα στους ώμους και το δοχείο με το πετρέλαιο στο χέρι, πρώτα γέμιζαν και μετά άναβαν τις λάμπες, οι οποίες φώτιζαν σε ακτίνα 10 μέτρων. Παρόλα αυτά οι βροχερές νύχτες έμοιαζαν με κόλαση.
Εξαίρεση αποτελούσε η πλατεία Σκουφά, στο κέντρο της οποίας υπήρχε ένας ψηλός στύλος και πάνω του μια λάμπα λουξ που την φώτιζε ολόκληρη. Φαντάζομαι ότι το λουξ θα ήταν με αμίαντο, ή κάποιο άλλο μέταλλο, που και αυτό ήθελε μια διαδικασία για να ανάψει και κάποιο υγρό φωτιστικό για να συντηρείται η καύση του.
Επί δημαρχίας Αντωνίου Γαρουφαλιά, το 1907, διατέθηκε το πόσο των 4000 δραχμών για αγορά φανών νέου συστήματος και σιδερένιων φανοστατών.
Το 1924 ο Θεοχάρης Σβώλος, αρτινός ηλεκτρολόγος μηχανικός, αγόρασε από κάποιον γαλλικό καταυλισμό ηλεκτρική γεννήτρια και κινηματογραφική μηχανή, γιατί είχε σκοπό να παίζει ταινίες στο βελούχι του Παπακαζάνα, που ήταν λίγο μετά τον Άγιο Μάρκο. Ο Σβώλος είχε την γενναιοδωρία να ηλεκτροφωτίσει κι ένα τμήμα της οδού Σκουφά από το βελούχι μέχρι το Μονοπλιό.
Στην Άρτα το ηλεκτρικό έφτασε το 1925. Την ηλεκτροδότηση την ανέλαβε ο Θεμιστοκλής Γκινάκας, μέσω της εταιρίας με την επωνυμία «αφανής συμμετοχική ηλεκτρική εταιρία».
Έτσι το δημαρχείο που τότε ήταν στην οδό Καραϊσκάκη (ιδιοκτησία Αλέξανδρου Κογιαντή) είχε μια εκατόλαμπη φωτεινή επιγραφή, που άναβε στις γιορτές, για να δίνει φαντασμαγορική όψη στην περιοχή. ( Το άρθρο είναι από το ιστολόγιο του κ. Σωτήρη Σαρλή, 28/1/2019 (@Sotirios Sarlis) και το δημοσιεύουμε με την άδειά του…Η φωτογραφία δεν έχει σχέση με την Άρτα)