————————-
Δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο τίτλος ενός τραγουδιού από την αξέχαστη επιθεώρηση « Η Αρτινιά », που ανέβηκε στην Άρτα στα χρόνια της κατοχής, μιας δύσκολης εποχής της πείνας και της σκλαβιάς. Συνθέτης του τραγουδιού ήταν ο Ιταλός Μουσικοδιδάσκαλος του «Σκουφά» Ερ. Τζινιόλι και στιχουργός ο Αρτινός Ελπιδοφόρος Αντωνίου (Ελπάντ) που είχε γράψει ολόκληρη την επιθεώρηση γύρω στα 1935, η οποία ωστόσο δεν στάθηκε δυνατό να δει τα φώτα της ράμπας εξ αιτίας της πολιτικής σάτιρας που περιείχε. Οι τότε βουλευτές, που νόμιζαν ότι βάλονταν με την ανώδυνη σάτιρα, αντέδρασαν στο ανέβασμά της παρόλες τις ενέργειες και τις προσπάθειες των διοργανωτών.Έτσι η παράσταση αναβλήθηκε παρά τις προσπάθειες και τις πρόβες (ιδιαίτερα στο τραγούδι) στις οποίες έπαιρναν μέρος οι καλλίτερες φωνές της εποχής : ο Ανδρ. Γιαννής, ο Λεφτ. Μάτος, ο Στεφ. Κατσάνος και άλλοι.
Στα 1942, τροποποιημένη και συμπληρωμένη, η παράσταση ανέβηκε στη σκηνή του «Ορφέως» από νέους της εποχής και κράτησε μια εβδομάδα. Διευθυντής ορχήστρας ήταν ο μουσικοδιδάσκαλος Μπούλκος.Το συγκεκριμένο τραγούδι γρήγορα έγινε μεγάλο σουξέ, που εντυπωσίασε ακόμη και τους Ιταλούς κατακτητές που το τραγουδούσαν με τις κιθάρες τους.Πρόκειται για ένα μουσικό κείμενο στη μείζονα κλίμακα του σολ, στο ρυθμό των 2/4 (φοξ τροτ) που χρησιμοποιήθηκε ως ένα χαρούμενο, εναρκτήριο κομμάτι και αποτέλεσε και το λαιβ-μοτιβ της όλης επιθεώρησης. Οι στίχοι του μιλούν για την μικρή Αρτινιά και μπορείτε να τους διαβάσετε στην παρτιτούρα που ακολουθεί.
Οι πληροφορίες για την Μικρή Αρτινιά προέρχονται από το άρθρο του Λάκη Μπιτζιλέκη «Είσαι κούκλα μικρή Αρτινιά….» που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΣΚΟΥΦΑΣ, Έτος ΚΣΤ’, Τόμος Ζ’, τ. 60-61,1981
