Νεαρές γυναίκες στη Ροδαυγή την δεκαετία του ’40. Από αριστερά : Ελένη Α. Αθανασίου, Ευαγγελή Α. Λάμπρη, Αρετή Οικονόμου, Ευαγγελή Α. Τσάγκα, Ελευθερία Λάμπρη, Κωστάντω Α. Μάρη, Παρασκευή Αθανασίου και η γιαγιά Αικατερίνη Β. Λάμπρη. (Πηγή : ΡΟΔΑΥΓΗ, ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΧΤΕΣ. Χ. Σταύρος, Άρτα, 2020)
1941 – Η οικογένεια Νικολάου Καλλιμογιάννη στη Ροδαυγή. Ο Νικόλαος, η σύζυγός του Βασιλική και τα παιδιά τους Αλεξάνδρα και Ελένη στην αγκαλιά της μητέρας της. (Πηγή : ΡΟΔΑΥΓΗ, ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΧΤΕΣ. Χ. Σταύρος, Άρτα, 2020)
Άποψη του Κορφοβουνίου την δεκαετία του “60. Διακρίνεται ο δημόσιος δρόμος και ελάχιστα σπίτια κάτω αριστερά. (Φωτο από ιδιωτική συλλογή)
Τα ερείπια αρχαίου οικισμού που σώζονται σε σχετικά καλή κατάσταση στο λόφο Καστρί, στις υπώρειες του Ξηροβουνίου, μεταξύ Αμμοτόπου και Γυμνοτόπου, έχουν ταυτιστεί με το αρχαίο Όρραον. Κτισμένα με ορθογωνισμένους λίθους σε ισοδομικές στρώσεις, μερικά από τα κτήρια διατηρούνται μέχρι το ύψος της στέγης.
Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε στο λινκ https://doxesdespotatou.com/archaiologikos-choros-orraoy-ston-ammo/
και στο λινκ https://doxesdespotatou.com/orraon-i-petrini-pyli-tis-ipeiroy/
Στη φωτογραφία του Π. Βοκοτόπουλου “Η οικία Α του αρχαίου Όρραου από ΒΑ τον Σεπτέμβριο του 1972. (Πηγή : Λεύκωμα ΗΠΕΙΡΟΣ, Π. Βοκοτόπουλος, Θεσσαλονίκη, 2011)
Άρτα, δεκαετία ’60. Μια παρέα διασκεδάζει στο κέντρο “ΨΑΘΑ”, όλοι τους στο Δ. Σ. της ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ. Από δεξιά : Θόδωρος Βασιλάκης, Γεώργιος Κακκαβάς, Ιωάννης Τσακτσίρας, Λάκης Ντούβαλης, Δημήτρης Μήτσιος. (Φωτο από αρχείο Γ. Κακκαβά, παρουσίαση Κ. Μπανιάς)
Μια γεύση από την οδό Ανεμομύλων την δεκαετία του ’50, όταν άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα σπιτάκια των Τζουμερκιωτών που κατέβαιναν στην Άρτα, αναζητώντας καλύτερες συνθήκες ζωής. Μεγάλα βράχια, πέτρες και θάμνοι παντού.
Στη φωτογραφία εικονίζονται δεξιά ο Χρήστος Ν. Μπαλάσκας, εργοδηγός, δημόσιος υπάλληλος και αριστερά ο Κων/νος Β. Μαστρογιάννης, που αρχικά είχε κουρείο στην κεντρική πλατεία, δίπλα στο Μαξίμ και αργότερα το κυλικείο του Ο.Τ.Ε. (Φωτο από οικογενειακό αρχείο Α. Κ.)
“Η οικία, ιδιοκτησίας του Κωνσταντίνου Ηλία, εμπόρου, μετά του γηπέδου αυτής, περιβολίου, δένδρων και φρέατος και απάντων των παραρτημάτων αυτής, κείται εν τη πόλει της Άρτης εν τη συνοικία της αγίας Σοφίας, συνορεύει δε ανατολικώς με δημόσιον δρόμον, δυτικώς με οικίαν Σπυρίδωνος Δοντί, αρκτικώς με δημόσιον δρόμον και βορείως με οικίαν Αθανασίου Σταρίδα.
Έχει κυρίως οικίαν επί πήχεων γης τεκτονικών 440, αυλήν δε τοιχόκτιστον εκ πήχεων γης 262. Εντός της αυλής έχει οικίσκον μονόροφον διά θόλου επί του οποίου εισί μαγειρείον και αναγκαίον γωνίαν στεγασμένην προς χρήσιν πλυεταρίων, ήμισυ φρέαρ με ύδωρ πόσιμον, μία πορτοκαλέα και 5 λεμονιές, άπαντα καρποφόρα. Άπασα δε η αυλή αύτη εισί λιθόκτιστος με πλάκες τετραγωνικές ως επίσης και η είσοδος της οικίας. Η οικία εκ του ανατολικού μέρους έχει ύψος μέχρι της κορωνίδος πήχεις 11 και 15/75, έχει δε μίαν μεγάλην θύραν την άγουσαν εν τη οικία, δύο ετέρας θύρας των δύο δωματίων του υπογείου ως δε και δύο παράθυρα αυτών, είναι δε μονόροφος έχων εν τη ανατολική όψει 5 παράθυρα, εκ του αρκτικού μέρους επίσης μίαν θύραν εισόδου εν τη οικία και 4 παράθυρα των χαμωγαίων δωματίων, επίσης 8 παράθυρα των δωματίων της οικίας. Εκ της ανατολικής εισόδου έχει παραπλεύρως 4 δωμάτια με μίαν θύραν έκαστον εκ του εσωτερικού μέρους, αι μεν τρεις πατωμέναι με σανίδας ενετικάς, το δε έτερον με πλάκες ακανονίστους, εκ της αρκτικής εισόδου δωμάτιον ήτοι (Μουτζάτον) πατωμένον με δύο παράθυρα και μίαν θύραν. Η οικία άνωθεν είναι διηρημένη εις 5 δωμάτια και μία σάλα προς το μέρος της αυλής κεκλεισμένη δι’ υέλων ήτοι με στήλας ξύλινας και υέλων παραθύρων .
Εντός της αυλής έχει μαρμαρίνην κλήμακα εξ 20 σκαλίων άγουσαν άνω εις την οικίαν, επίσης έχει ετέραν κλήμακα μαρμαρίνην και αυτή εκ 6 σκαλίων άγουσαν εν τω Ματζάτο. Το πάτωμα όλον της οικίας εισί εκ σανίδων ενετικών, τα παράθυρα άπαντα εισίν εφοδιασμένα με τας υέλους και εξώφυλλα αυτών καθώς δε και με άπαντα τα προς χρήσιν αυτών σίδηρα. Αι δύο μεγάλαι θύραι εισί και αυταί εφωδιασμέναι με τας κλείθρας των και άπαντα τα προς ασφαλή κλείσιν αυτών σίδηρα. Άπασα η οικία και όλα τα δωμάτια εισί ταβανιασμένα με σανίδας ενετικάς και με κεράμους πηλίνους…) (Πηγή : Εφημερίδα ΑΡΑΧΘΟΣ, Μάρτιος 1883)
Στη φωτογραφία παλιά κατοικία στην πόλη της Άρτας. (Φωτο από ιδιωτική συλλογή)
Μαζεύοντας πορτοκάλια στους Σελλάδες την δεκαετία του ’40. Δεύτερος αριστερά ο ταξιτζής Σπύρος Κουτρούμπας. (Φωτο από αρχείο Οικογένειας Κ. Κουτρούμπα).
Κατάλογος με τα 28 τσιφλίκια που αγόρασε ο Κ. Καραπάνος “μετά πάντων των εμπεριεχομένων και συμπεριλαμβανομένων εν αυτοίς”, έναντι τιμήματος 887.500 γρ., τo 1873, (Έτος εγίρας 1290). Ο Κ. Καραπάνος, ως ιδιοκτήτης των 28 χωριών, είχε δικαιώματα επί της γης, των κατοικιών, των σταύλων, των μύλων, των δέντρων και των υδάτων ακόμη. Το γήμορο έμεινε δικαίωμα του αφέντη. (Πηγή : ΤΟ ΚΟΜΠΟΤΙ ΑΡΤΗΣ, Λ. Τατσιόπουλος, Ιωάννινα, 1971).
Πρόκειται για το Μητρώο Αρρένων του Κομποτίου, καραρτισθέν εν έτει 1883. Το Μητρώο φυλάσσεται στα ΓΑΚ Άρτης. (Πηγή ΓΑΚ Άρτης)
Οι γεννηθέντες το 1844 στο Κομπότι….
Γεννηθέντες το 1845
Γεννηθέντες το 1846
Γεννηθέντες το 1847
