Μια φωτογραφία του Κώστα Μπαλάφα με τίτλο “Καλαρρυτινοί στη γιορτή….”. Από αριστερά: Αντώνης Γκατζόγιας, Γιάννης Κουταρέλας, Δημήτρη Μποτσόλης και Σωτήρης Κουταρέλας. Ευχαριστώ θερμά τον κ. Γεώργιο Μπακαγιάννη που βοήθησε στην ταυτοποίηση των προσώπων. (Πηγή : Λεύκωμα ΗΠΕΙΡΟΣ, Αθήνα, 2003)
“Οι Καλαρρύτες στα 1930” από το αρχείο του Ernst Nowack (1891-1946) τσέχικης καταγωγής, γεωλόγου και γεωγράφου ο οποίος περιηγήθηκε αρκετές φορές την Ήπειρο και την Αλβανία για επιστημονικούς (γεωλογικούς, αρχαιολογικούς) και όχι μόνο λόγους, στην διάρκεια του μεσοπολέμου (1920-1939). Στη συλλογή του υπάρχουν 7 φωτογραφίες από τους Καλαρρύτες (Πηγή : http://www.deutschefotothek.de/)
Συνεχίζουμε την ανάρτηση του Μητρώου Δήμου Καλαρρυτών με τα έτη 1867 – 1869. (Πηγή : ΓΑΚ Άρτης)
Έτος γέννησης 1867
Έτος γέννησης 1868
Έτος γέννησης 1869
Η οδοντίατρος κ. Γιούλια Εξάρχου – Τρομπούκη επί τω έργω, στο οδοντιατρείο της, την δεκαετία του ’50. (Η φωτογραφία είναι από το αρχείο της κ. Σοφίας Εξάρχου)
1960 – Φωτογραφία λεωφορείου του 18ου Κ.Τ.Ε.Λ. Άρτης σε δρομολόγιο, μάλλον στην Αμφιλοχία. (Φωτο από αρχείο Π.Χ.)
Η συνέχεια της φωτογραφίας που αναρτήσαμε χτες, που δείχνει το Βουργαρέλι από ψηλά στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Είναι το κέντρο του χωριού όπου διακρίνεται η πλατεία και η εκκλησία. Τα πρώτα σπίτια της χτεσινής φωτογραφίας θα τα δείτε στην άκρη πάνω δεξιά. (Φωτο από συλλογή Αναστασίας Καρρά)
Η Κόκκινη Εκκλησιά στο Παλαιοκάτουνο Βουργαρελίου (τότε Δροσοπηγή), σε φωτογραφία Γιάννου. (Από προσωπική συλλογή)
Αεροφωτογραφία του Βουργαρελίου στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Η φωτογραφία είναι από την προσωπική μου συλλογή και προέρχεται από μία μελέτη του ΕΜΠ, που αφορούσε την ανάπλαση των περιοχών που είχαν πληγεί από τον σεισμό του 1967, κυρίως στα Τζουμέρκα, πηγή μιας σχετικής εργασίας μου στο μέλλον (Α. Καρρά).
Επιστέλλουσιν ημίν εκ Βουργαρελίου Τσουμέρκων από 10 Φεβρουαρίου 1881 :
“Δεν επιστέλλω ημίν περί του ενσκήψαντος εκτάκτου χειμώνος εν τη επαρχία μας, αλλά περί των δεινών, άτινα υφίστανται οι κάτοικοι αυτής εν τοιαύτη εποχή και εν τοιαύταις ημέραις υπό των επί τουρκοκρατίας νεμομένων τα χωριά μας και αξιούντων την νομήν αυτών υπό τας αυτάς συνθήκας και νυν. Όθεν σήμερον από πρωίας ο ενταύθα ειρηνοδίκης μετά του σταθμεύοντος υπενωματάρχου και του επιστάτου του αρμενίου Αβραάμ πασσά περιέρχονται από οικίας εις οικίαν, ποιούσι ερεύνας και κατάσχουσι όψιμα γεννήματα, ουχί δε το τρίτον των ευρισκομένων, άλλ’ όσον ποσόν απαιτεί ο ειρημένος επιστάτης. Πλην δε τούτου υποχρεόνουσιν εκείνους, εις όσους ευρίσκουσι τοιαύτα γεννήματα να μεταφέρωσι ταύτα αυθωρεί και εις την αποθήκην του επιστάτου. Εάν δε τις αρνηθή να υπακούση εις την υψηλήν των διαταγήν προβαίνουσιν εκ νέου εις κατάσχεσιν ποσού γεννήματος, τόσου όσον αρκεί πωλούμενον ν’ αγωγιασθή ζώον προς μεταφοράν.
Ταύτα ενεργούνται ιδία επί εκείνων, οίτινες καλλιεργούσιν αγρούς από αιώνων βακουφικούς, αλλά και επί εκείνων, ων η αποκοπή εν καιρώ εγένετο, και τούτο, διότι ο ρηθείς επιστάτης δεν ηδυνήθη να συμπληρώση το ποσόν, όπερ απαιτεί η πλεονεξία αυτού τε και του κυρίου του. Έχει δε ως πειθήνια όργανα τους δημοσίους δυστυχώς υπαλλήλους……..”* (Πηγή : Εφημερίδα ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ, α.φ. 5913, 18 Φεβρουαρίου 1884)
*Μπορείτε να διαβάσετε το υπόλοιπο του κειμένου στη φωτογραφία με το απόσπασμα της εφημερίδας.
Μια νεανική παρέα ποζάρει κάτω από τα πεύκα του Κάστρου, δίπλα στο Ξενία, κάποιο καλοκαίρι της δεκαετίας του ’60. (Φωτο από αρχείο Κ.Κ.)
