Κάτω από το φως των καντηλιών και τον νυχτερινό ουρανό της Άρτας, το τζαμί του Σουλτάνου Βαγιαζήτ Χαν στο βαρόσι αναδεικνύεται ως κάτι πολύ περισσότερο από ένα λατρευτικό κτίσμα. Ένα βακούφι του 1704 αποκαλύπτει έναν χώρο σε διαρκή εγρήγορση: ιμάμης και μουεζίνηδες, καθημερινές απαγγελίες, τελετουργική ζωή και δεκάδες καντήλια που φωτίζουν τον μιναρέ, τον θόλο και την αυλή, ιδιαίτερα τις νύχτες του Ραμαζανιού.
Οι λεπτομερείς προβλέψεις για μισθούς, φωτισμό και συντήρηση δείχνουν ότι το τζαμί λειτουργούσε ως σταθερός πυλώνας της δημόσιας θρησκευτικής ζωής της οθωμανικής Άρτας — σε αντίθεση με τον πιο περιορισμένο, ενδοκαστρικό λατρευτικό χώρο του φρουρίου. Μέσα από τέτοιες πηγές, το αστικό τοπίο παύει να είναι σιωπηλό και αποκτά φωνή, ρυθμό και καθημερινότητα.
📖 Η αναλυτική τεκμηρίωση του βακουφίου, καθώς και η ευρύτερη μελέτη για το Κάστρο της Άρτας και τη λατρευτική του γεωγραφία κατά την οθωμανική περίοδο, παρουσιάζονται στην πρόσφατη εργασία μου:
🔗 Ιστοσελίδα: https://doxesdespotatou.com/wp-content/uploads/2026/02/Το-Κάστρο-της-Άρτας-στην-Οθωμανική-εποχή.pdf
🔗 Academia.edu: https://independent.academia.edu/AnastasiaKarra4
Στη φωτογραφία : Σύγχρονη ανασύνθεση του χώρου έξω από το Κάστρο της Άρτας κατά την οθωμανική περίοδο, με το Τζαμί του Βαγιαζήτ να δεσπόζει μπροστά από το κάστρο και τον πύργο του ρολογιού αριστερά, βασισμένη σε ιστορικές απεικονίσεις και τη σημερινή τοπογραφία.
