Τα οθωμανικά κτίρια στην πόλη της Άρτας τον 17 αιώνα

Ένα σχόλιο που πρέπει  να κάνουμε εδώ πριν αναφερθούμε στα οθωμανικά κτίρια στην Άρτα,  είναι η διάκριση ανάμεσα στα τζαμιά τα οποία περιγράφει ο Εβλιγιά χρησιμοποιώντας τους όρους camii και Masjid“. Στα αραβικά, τόσο το «camii» και το «Masjid» (στα Τουρκικά  mescit)  αναφέρονται σε ένα τζαμί, το οποίο είναι τόπος λατρείας για τους μουσουλμάνους. Ο όρος “camii” χρησιμοποιείται πιο συχνά και αναφέρεται σε ένα μεγαλύτερο και πιο σημαντικό τζαμί, που συνήθως διαθέτει τρούλο και μιναρέδες. Είναι συχνά το κεντρικό τζαμί σε μια πόλη ή ένα εξέχον τζαμί σε μια γειτονιά όπου γίνονται οι προσευχές της Παρασκευής.

Από την άλλη πλευρά, το “masjid” είναι ένα μικρότερο τζαμί ή αίθουσα προσευχής, που συνήθως βρίσκεται σε τοπικές κοινότητες, γειτονιές  και όπου οι πιστοί μπορούν να προσευχηθούν κι άλλες μέρες κατά μονάς.  Στην εργασία χρησιμοποιήθηκαν οι όροι «τζαμί» για την αντίστοιχη λέξη «camii» και «μεστζίτ» για τη λέξη «Masjid» του κειμένου. «Η λέξις «μεστζίτ», προφερόμενη εις τινας αραβικάς διαλέκτους (π.χ. εν Αιγύπτω) και «μασγκίτ», παρελήφθη εις τα κείμενα των ημετέρων βυζαντινών ιστορικών ως «μασγίδιον», γράφει ο Μοσχόπουλος.” “Το mescit είναι ο όρος για ένα μικρό τζαμί, που δεν χρησιμοποιείται για την επίσημη προσευχή της Παρασκευής, αλλά χρησιμεύει για καθημερινή χρήση. Έτσι, δεν διαθέτει άμβωνα, αλλά μόνο «mihrab», δηλαδή την ειδική εσοχή που χρησιμοποιείται για να υποδείξει την κατεύθυνση της προσευχής προς τη Μέκκα”. (Petersen 1996).

Συνολικά στην Άρτα ο Εβλιγιά μας περιγράφει τα παρακάτω οθωμανικά κτίρια :

–         15 τζαμιά, 6 μεγάλα (Cami) και 9 μικρά (Mescid)

–         3 ιεροδιδασκαλεία (Medrese)

–         5  γραμματοδιδασκαλεία (mektep)

–         3 μοναστήρια (Tekiye & Zawiya). Ο τεκές ήταν ένα μοναστηριακό συγκρότημα, που σχετίζεται με μια ισλαμική μοναστική αδελφότητα, τους ονομαζόμενους Δερβίσηδες, που ήταν φορείς και εκφραστές του ισλαμικού μυστικισμού και προωθούσαν τον εξοθωμανισμό των περιφερειών και των αστικών τόπων. Οι δραστηριότητες των Δερβίσηδων ενισχύονταν από την κεντρική κυβέρνηση για την ίδρυση τεκέδων στις πρόσφατα κατακτημένες περιοχές, με παροχές εκτάσεων γης, φορολογικές απαλλαγές στο πλαίσιο της κοινωφελούς και αγαθοεργούς δραστηριότητάς τους και για τη λειτουργία των διάφορων ευαγών ιδρυμάτων. Ο τεκές περιλάμβανε έναν χώρο για προσευχή, δηλαδή ένα τζαμί, ένα ιερό, π.χ. ένα ταφικό μνημείο, ένα θρησκευτικό σχολείο, χώρους διαμονής για σπουδαστές και επισκέπτες, προσκυνητές και ταξιδιώτες (Petersen 1996).

–         1 Χάνι (Han/Khan) για οποίο ο Εβλιγιά προσδιορίζει το σημείο  όπου βρίσκονταν : ακριβώς  έξω από το κάστρο της Άρτας, απέναντι από το παλάτι του Βαγιαζήτ. «Τα οθωμανικά χάνια των πόλεων (han) ήταν συνήθως ένα κτίριο που συνδύαζε τη λειτουργία του ξενώνα και του εμπορικού κέντρου. Τα κτίρια τους είχαν ένα πρότυπο σχέδιο που περιλάμβανε ένα τετράγωνο ή ορθογώνιο περίβλημα με δωμάτια διανυκτέρευσης διευθετημένα γύρω από μια κεντρική αυλή, ενώ διέθετε στάβλους, αποθήκες, δωμάτια και πιθανά μικρό τέμενος» (Petersen 1996).

–         1 Αγορά (çarşi). Έξω από  τα τείχη εκτείνονταν η αγορά της πόλης, η οποία δεν ήταν σκεπαστή [bedesteni] γράφει ο Εβλιγιά. Το μπεζεστένι ήταν μια ιδιαίτερη μορφή κλειστής αγοράς, όπου εμπορεύονται και αποθηκεύονται αγαθά μεγάλης αξίας. Προφανώς η αγορά [çarşi] της Άρτας  ήταν μια ανοιχτή αγορά που  αποτελούνταν από ένα σύνολο μικρών καταστημάτων κατά μήκος και των δύο πλευρών, παράλληλων και κάθετων, μικρών και στενών δρόμων, συχνά σκεπαστών με ξύλινες κατασκευές για λόγους σκίασης. Αναφέρονται 400 καταστήματα λιανικού εμπορίου.

–         ?  Λουτρά (Hamam) Ο Εβλιγιά δεν μας δίνει ακριβή αριθμό. Υπήρχε σίγουρα 1 λουτρό στο Ιμαρέτι. Άλλες αναφορές σε νεότερα οθωμανικά κείμενα κάνουν λόγο για 2 ή 3 χαμάμ στην Άρτα.

–         1 ρολόι (Saat) (Πηγή : Ο ΕΒΛΙΓΙΑ ΤΣΕΛΕΜΠΗ ΣΤΗΝ ΑΡΤΑ ΤΟΝ 17ο ΑΙΩΝΑ, Α. Καρρά, Άρτα, 2024.

Στη φωτογραφία “Το τζαμί του Φαίκ Πασά το 1972”, σε φωτογραφία της Ρένας Ανδρεάδη, Φωτογραφικό Αρχείο Μουσείο Μπενάκη, Λεύκωμα ΠΡΟΤΑΣΗ.

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στην Τουρκοκρατία | Σχολιάστε

Ο Εβλιγιά Τσελεμπή στην Άρτα τον 17 αιώνα!

“Η εργασία αποτελείται από τρία μέρη: Το πρώτο μέρος  αναφέρεται στον περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή, το έργο του και τις πρώτες εργασίες που δημοσιεύτηκαν  για το οδοιπορικό του στην Ελλάδα και την Ήπειρο.

Το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει την απόδοση του κειμένου του Εβλιγιά Τσελεμπή στα Ελληνικά, όπου προσπάθησα να δώσω στο κείμενο ένα πιο διαφορετικό ύφος, χωρίς όμως να ξεφύγω από τον τρόπο της περιγραφής του Εβλιγιά. 

Στο τρίτο μέρος της εργασίας, τα γραφόμενα του Εβλιγιά σχολιάζονται σε σχέση με τις ιστορικές και πραγματολογικές  αναφορές στην υπάρχουσα βιβλιογραφία”. Αναστασία Καρρά, 2024

Μπορείτε να διαβάσετε την εργασία εδώ

ή στο λινκ https://doxesdespotatou.com/wp-content/uploads/2024/04/Ο-ΕΒΛΙΓΙΑ-ΤΣΕΛΕΜΠΗ-ΣΤΗΝ-ΑΡΤΑ.pdf

Δημοσιεύθηκε στη Εργασίες, Οθωμανική περίοδος | Σχολιάστε

Οικία Μπαρμπαστάθη!

Πίνακας του Τάκη Βαφιά που απεικονίζει την οικία Απ. Μπαρμπαστάθη, στη συνοικία Αγίου Νικολάου, το 1980. (Πηγή : Αναμνήσεις από την Παλαιά Άρτα, Τάκης Γ. Βαφιάς, Θεσσαλονίκη, 2010).

Δημοσιεύθηκε στη Αρτινοί ζωγράφοι και η Άρτα | Σχολιάστε

Στο Άγαλμα του Κρυστάλλη!

Δεκαετία του 1930 (περίπου 1937 – 38). Μια σχολική τάξη φωτογραφίζεται κάτω από την προτομή του ποιητή Κώστα Κρυστάλλη, στην πρώτη θέση που είχε τοποθετηθεί στις αρχές του 1930, δίπλα στον Άραχθο. Στην πρώτη σειρά, προς το τέλος, οι δύο κόρες της οικογένειας Εξάρχου. (Φωτο από αρχείο Σοφία Εξάρχου)

Δημοσιεύθηκε στη Κώστας Κρυστάλλης | Σχολιάστε

Το Δημοτικό περίπτερο….

Χτίστηκε στη θέση που υπήρχε παλιότερα το βελούχι του Στάθη Δωρόθεου ή Γιαννή, στη θέση που είχε τοποθετηθεί αρχικά η προτομή του ποιητή Κώστα Κρυστάλλη. Γράφει χαρακτηριστικά ο Τάκης Βαφιάς : “Το 1930 όμως ο Μικρός Όμιλος, που ήταν ένα φιλολογικό σωματείο με πλούσια δράση, τοποθέτησε στο βελούχι του Στάθη Δωρόθεου, την προτομή του Κρυστάλλη. Την ίδια εποχή η Αύρα, με τις ορχήστρες που έφερνε, μάζευε όλους τους Αρτινούς κι έτσι οι δουλειές του Στάθη μηδενίστηκαν. Κι ο Στάθης έλεγε “Δίκιο το έχει ο κόσμος και δεν έρχεται στο βελούχι μου, αφού έστησαν στο μαγαζί μου το Χτικιασμένο” (Καθώς ο Κρυστάλλης είχε πεθάνει από φυματίωση). Στα 1936 η παράγκα γκρεμίζεται, διαμορφώνεται ο χώρος και χτίζεται ένα δημοτικό περίπτερο σύγχρονο. Το καινούργιο κέντρο γνωρίζει νέες δόξες και οι Αρτινοί το κατακλύζουν…” (Πηγή : Αναμνήσεις από την Παλαιά Άρτα, Τάκης Γ. Βαφιάς, Θεσσαλονίκη, 2010).

Περισσότερα για το Βελούχι του Στάθη Δωρόθεου στο λινκ https://doxesdespotatou.com/to-veloychi-toy-stathi-dorotheoy-i-gian/

Στη φωτογραφία “Απρίλιος 1949 – Μια μεγάλη παρέα στο Δημοτικό περίπτερο, δίπλα στον Άραχθο. Πίσω της διακρίνεται το άγαλμα του ποιητή Κώστα Κρυστάλλη”. (Η φωτογραφία είναι από το αρχείο της κ. Σοφίας Εξάρχου).

Δημοσιεύθηκε στη Οι Συνοικίες | Σχολιάστε

Ο Ι. Μεταξάς στη Άρτα (Φωτο 1)!

Στις 16 Ιουνίου 1937, ο τότε Πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς επισκέφτηκε την Άρτα. Υπάρχει μια σειρά από φωτογραφίες από την επίσκεψη αυτή που θα αναρτήσουμε εν καιρώ. Στη φωτογραφία στιγμιότυπο από την παρέλαση κάτω από την Πλατεία Σκουφά, μπροστά στο Α’ Γυμνάσιο Άρτης. Πίσω διακρίνεται το Χαρτοπωλείο – Τυπογραφείο Αγραφιώτη. (Φωτο από συλλογή Χ.Β.)

Δημοσιεύθηκε στη Επισκέπτες άσημοι και διάσημοι | Σχολιάστε

Στην πλατεία…….

Για τους περισσότερους από μας η πλατεία είναι άγνωστη…Κι όμως πρόκειται για το πιο κεντρικό σημείο της πόλης, την πλατεία του Αγίου Δημητρίου. Είναι από τις ελάχιστες φωτογραφίες που έχουν απομείνει και μας δείχνουν μια πλευρά της πόλης μας που έχει χαθεί. Το επιβλητικό πέτρινο κτίριο που δεσπόζει στη φωτογραφία  ανήκε στον Χριστόδουλο Ρίζο, αρτηνό δικηγόρο, πολιτευτή του μεσοπολέμου και βουλευτή Άρτης και Πρεβέζης από την δεκαετία του 30 και μετά, για τον οποίο έχουμε γράψει και πιο παλιά. Σήμερα εκεί είναι κτισμένη μια μεγάλη πολυκατοικία. Μπροστά περνούσε το δρομάκι που έβγαινε στο φούρνο του Πίσπιρη κι εκεί βρισκόταν το περίπτερο του Ευάγγελου Στάμου. Στην δεξιά γωνιά της φωτογραφίας η αρχή από το δρομάκι που οδηγούσε στον Άγιο Σπυρίδωνα και στην γωνία το Γαλακτοπωλείο Κωσταδήμα. Η φωτογραφία, από το αρχείο της κ. Σοφίας Εξάρχου, είναι από την δεκαετία του ’50. (Ευχαριστούμε θερμά την κ. Σοφία Εξάρχου που μας το εμπιστεύτηκε.)

Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά και στην παλιότερη ανάρτησή μας στο λινκ https://doxesdespotatou.com/i-plateia-toy-agioy-dimitrioy-1/ 

Δημοσιεύθηκε στη Οι Πλατείες | Σχολιάστε

ΑΡΤΑ, 1958 -59

Σπουδαίοι αθλητές & μαθητές. Από δεξιά : Γ. Καινούργιος (100, 200, 4χ100), Κων/νος Γκατζόγιας (Φυσικός, 400, 4χ400), Άρης Γαλανός (Καθηγητής Φ.Α., Προπονητής του ΑΕΤΟΥ), Βασίλης Τράμπας (Λιθο – Δίσκο). [Η φωτογραφία είναι από το αρχείο του Κ. Γκατζόγια, Παρουσίαση Κ. Μπανιάς]

Δημοσιεύθηκε στη Αθλητικές Εκδηλώσεις | Σχολιάστε

Η πείνα στα ορεινά της Άρτας!

Αν και στο κάμπο της Άρτας η κατάσταση όσο αφορά τον επισιτισμό του πληθυσμού είχε βελτιωθεί,  στα ορεινά ήταν πολύ δύσκολη. Οι άνθρωποι εκεί προσπαθούσαν να φτιάξουν τα δικά τους αποθέματα από τα τοπικά προϊόντα:

«Αυτή την εποχή δεν υπάρχει παραγωγή παρά μόνο πορτοκάλια στην περιοχή της Άρτας και του Βόλου. Πουλιούνται στα χωριά, είναι όμως ακριβά για τους φτωχούς αγρότες. Αυτοί ζουν από τα αποθέματα καλαμποκιού με τα οποία φτιάχνουν μπομπότα, επίσης φασόλια, κάστανα, καρύδια και σε μερικές περιοχές μήλα και μέλι. Δεν σφάζουν ζώα για κρέας αλλά τα κρατούν για να φτιάχνουν τυρί. Αυγά βρίσκεις στη Θεσσαλία αλλά όχι στην Ήπειρο».

Οι Ιταλοί συστηματικά παρακώλυαν τις διανομές στην επαρχία και ειδικά στα χωριά που οι ίδιοι είχαν καταστρέψει ως αντίποινα για την αντάρτικη δράση. Η διανομή της βοήθειας συνδεόταν βέβαια και πολιτικά με την καταστολή του αντάρτικου……… Το δράμα της Ηπείρου ξεκινά από την άνοιξη του 1943, αφού στις 10 Απριλίου διακόπτεται η ελάχιστη βοήθεια που έφτανε μέχρι αυτήν την άγονη και βασανισμένη περιφέρεια. Έκτοτε, μόλις τον Οκτώβριο του 1943, έξι μήνες αργότερα, με την άφιξη του αντιπροσώπου του ΔΕΣ, Ζαν Μπίκελ, έφτασε μια ασήμαντη ποσότητα δέκα τόνων.  (Πηγή :1. PRO HS 5/636: REPORT ON VISIT TO GREECE, by Captain M. Ward, 21 Oct. – 25 Dec. 43 – 2. Αρχείο Νικολάου Δέα, φάκελος 7: Έκθεσις πεπραγμένων της Δ.3 Διευθύνσεως Επισιτισμού Επαρχιών της Επιτροπής Διαχειρίσεως Βοηθημάτων εν Ελλάδι την αιγίδα του Διεθνούς Κομιτάτου του Ερυθρού Σταυρού από Οκτωβρίου 1942 μέχρι Σεπτεμβρίου 1943, Αθήναι, Οκτώβριος 1943, Φάκελος 4 (Ήπειρος).

Στη φωτογραφία του DMITRI KESSEL, “1944. Δύο αδέρφια. Οι γονείς τους εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς”. Η κατάσταση στα ορεινά της Ηπείρου δεν απείχε και πολύ κυρίως όσο αφορούσε τη ζωή των παιδιών. (Πηγή: http://eliaserver.elia.org.gr/)

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στην κατοχή και την Αντίσταση | Σχολιάστε

Ίδρυση του Αρχηγείου Τζουμέρκων του ΕΛΑΣ

«Όπως ειπώθηκε, οι πρώτες ομάδες του μόνιμου ΕΛΑΣ ήταν σκόρπιες. Χωρίς μεταξύ τους σύνδεση.Και χωρίς πολλές φορές σαφή πολιτική κατεύθυνση. Επίσης δεν είχαν απόλυτα μόνιμο χαρακτήρα. Αυτά τα κενά ήρθε να καλύψει η Νομαρχιακή Επιτροπή του ΕΑΜ του Νομού Άρτας στη συνεδρίασή της στις 4 Φλεβάρη 1943. Στη συνεδρίαση αυτή ιδρύθηκε το «Αρχηγείο Τζουμέρκων» του ΕΛΑΣ. Του δίνει εντολή να συνενώσει τις μόνιμες ομάδες, να τις σταθεροποιήσει, να τις αυξήσει αριθμητικά, να τις εξοπλίσει όσο χρειάζεται πιο άρτια, να τις κατευθύνει στρατιωτικά και πολιτικά. Στη διοίκηση του αρχηγείου μπήκαν : 1) στρατιωτικός αρχηγός ο υπολοχαγός Φεράσιμος Μαλτέζος (Τζουμερκιώτης), 2) αντιπρόσωπος του ΕΑΜ ο μέχρι τότε γραμματέας της ΝΕ Γιώργος Αναγνωστάκης (Καταχνιάς) και 3) καπετάνιος ο ανθυπολοχαγός Θεόδωρος Ζαλοκώστας (Παλιούρας). Σύμφωνα με τον καταμερισμό ο στρατιωτικός αρχηγός είχε την ευθύνη για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, την εκπαίδευση των τμημάτων κλπ., ο αντιπρόσωπος του ΕΑΜ ασχολούνταν με την πολιτική δουλιά στα τμήματα και τις σχέσεις με το λαό, ο δε καπετάνιος ήταν βοηθός του στρατιωτικού αρχηγού και επιπλέον ήταν χρεωμένος με τα ζητήματα του εφοδιασμού και της επιμελητείας.

Ο συντονισμός της δράσης του αρχηγείου (μόνιμες αντάρτικες ομάδες) και του εφεδρικού ΕΛΑΣ (έτσι μετονομάστηκαν οι ναχητικές ομάδες) ανατέθηκε στον ταγματάρχη Άγγελο Πίσπιρη (Μπάρμπα – Κώστα). Εδαφική περιοχή του αρχηγείου καθορίστηκε εκτός του νομού Άρτας, η ανατολικά του δρόμου Φιλιππιάδα – Γιάννενα περιοχή (Ξεροβούνι), τα Κατσανοχώρια και η περιοχή Καλαρρυτών – Πραμάντων». (Πηγή : 40 ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΕΛΑΣ, Γιώργος Αναγνωστάκης, Αθήνα, 1980)

Στη φωτογραφία “Η πρώτη διοίκηση του αρχηγείου Τζουμέρκων του ΕΛΑΣ, 4 Φλεβάρη 1943. Από αριστερά προς τα δεξιά : Μόνιμος υπολοχαγός Γεράσιμος Μαλτέζος (καπετάν Τζουμερκιώτης, από το χωριό Άνω Πέτρα Άρτας, στρατιωτικός διοικητής). Γιώργος Αναγνωστάκης (Καταχνιάς, δικηγόρος από το χωριό Κεντρικό Άρτας, αντιπρόσωπος του ΕΑΜ, πολιτικός καθοδηγητής και Γραμματέας του ΚΚΕ του αρχηγείου). Μόνιμος ανθυπολοχαγός Θόδωρος Ζαλοκώστας (καπετάν Παλιούρας από το χωριό Θεοδώριανα Άρτας, καπετάνιος του αρχηγείου, σκοτώθηκε την άνοιξη του 1947 στις Μελάτες Άρτας). [Φωτο και σχόλιο από το ίδιο βιβλίο].

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στην κατοχή και την Αντίσταση | Σχολιάστε