Περιγραφή της συνάντησης Ζέρβα – Σαράφη από τον Νικηφόρο Κοσσυβάκη στη Μεγαλόχαρη

Δημοσιεύθηκε την 8 Απριλίου 2024 από Anastasia Karra

4.2.1943. ΠΕΜΠΤΗ. (Μεσόπυργος). Έφτασε από τη μεριά της Θεσσαλίας, ο συνταγματάρχης Στέφανος Σαράφης, συνοδευόμενος από δύο αξιωματικούς. Φορεί μαύρο κοστούμι, επίσης μαύρο παλτό και καπέλο (ρεπούμλικα). Είναι μετρίου αναστήματος αλλά ευθυτενής με βροντώδη φωνή. Κατάλυμα βρίσκει στο σπίτι του Αθαν. Κοσμά και θα έχει συζητήσεις με τον Αρχηγό και τους Άγγλους. Λάβαμε σήμα ότι αεροπλάνο θα έλθει σε τρεις ημέρες. Η φυγή του Ν. Ζ. από το σπίτι του γιατρού Θεοφ. Κοσμά οφείλεται στα “μούτρα” που του έκανε η γιατρίνα….Έτσι λοιπόν, τα μάζεψε και αυτός και ήλθε παρέα στον γέρο – Γιωργάκη Κοσμά.

5.2.1943. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ. Έγινε η πρώτη συνάντηση του Στ. Σαράφη με τους Έντι – Ν.Ζ. Για συσσίτιο πρέπει να πηγαίνουμε στο σχολείο, που ήταν μισή ώρα μακριά.

6.2.43. ΣΑΒΒΑΤΟ. Έφτασε από Ρούμελη η ομάδα του ΕΑΜ υπό τον καπετάν “Διάκο”. Επίσης άλλη ομάδα του ΕΑΜ Θεσσαλίας υπό τους Χαρ. Θέο και Ν. Οικονόμου. Είχαν αμφότεροι συνομιλίες με τον Έντι και Ν.Ζ.. Ο Χαρ. Θέος ξέφυγε από την επιτήρηση του Ν. Οικονόμου, συνομίλησε κρυφά με τον γιατρό Θεοφ. Κοσμά και, εν συνεχεία, με Ν.Ζ.. Μάλιστα του….”γυάλισαν” λίρες και οπωσδήποτε, θα φύγει από το ΕΑΜ. Πληροφορίες περί ανόδου των Ιταλών.

7.2.1943. ΚΥΡΙΑΚΗ. Διαψεύδονται τα περί ανόδου Ιταλών. Νέα συνομιλία των Ν.Ζ. – Σαράφη. Ο Ν.Ζ. είναι άρρωστος από τις αμυγδαλές του και κρεβατώθηκε στο τζα΄κι του μπάρμπα Γιώργάκη Κοσμά. Οι άγγλοι έχουν άφθονα φάρμακα, γάλα, ακόμη και σοκολάτες, γι’ αυτό ρώτησα τον Αρχηγό γιατί δεν ζήτησε να δώσουν και σ’ αυτόν εφόσον είναι άρρωστος. Μου απάντησε :” Άσε ρε Νικηφόρε, και τους έχω εδώ, πάνω στο στομάχι και με πατούν….” (δείχνοντας με το χέρι του αυτά που έλεγε…)

8.2.1943.ΔΕΥΤΕΡΑ. Ο Ν.Ζ. εξακολουθεί να είναι άρρωστος και μάλιστα με υψηλό πυρετό. Έφυγε προς Θεσσαλία ο συνταγματάρχης Στέφανος Σαράφης, συνοδευόμενος από τους δύο αξιωματικούς του.. Ο Χαρ. Θέος ήλθε σε επαφή, δια μέσου του Θ. Κοσμά, με τον Ν.Ζ. και αυτός έδωσε εντολή, του έδωσαν λίρες και άρβυλα και αναχώρησε για την περιοχή της Αργιθέας…….(Πηγή : Η ΤΡΙΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ, Νικηφόρος Γ. Κοσσυβάκη, Αθήνα, 2001)

Στην φωτογραφία ¨Αντάρτες ΕΔΕΣ της ομάδας Μεγαλόχαρης Άρτης”, από το ίδιο βιβλίο

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στην κατοχή και την Αντίσταση | Σχολιάστε

Άρτα, Ιανουάριος 1943. Από το Ημερολόγιο του παπα – Σταύρου Παπαχρήστου

Δημοσιεύθηκε την 8 Απριλίου 2024 από Anastasia Karra

«Εις Ραφταναίους ενεφανίσθη ο προδότης φίλος των Ιταλών Ιωάννης Β. Χ……ς, τον οποίο οι Αντάρται  εξετέλεσαν. Οι Ιταλοί διά την απώλειαν του φίλου των συνέλαβαν τον φιλήσυχον Ιωάννην Κατσώραν εξ Άρτης, τον οποίον κατηγόρησαν οι προδόται Κώστας Κ. και Μίμης Γε. Ως τροφοδότη των Ανταρτών και τον εξετέλεσαν εις Ραφταναίους. Μετ’ ου πολύ οι Αντάρται συνέλαβον τους καταδότας του Κατσώρα Κ. και Γε. Και τους έσφαξαν». (Πηγή : Η ΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ, Κ. Βάγιας, Άρτα, 2004)

Στη φωτογραφία «Ο Αρτινός Ιωάννης Γ. Κατσώρας, ετών 54, παραδόθηκε στους Ιταλούς από τους καταδότες Αφούς Κωστή. Οι Ιταλοί αφού τον βασάνισαν κατά τον πιο βάρβαρο και απεχθέστερο τρόπο, τον μετέφεραν ξυπόλητο στο χωριό Ραφταναίους, όπου καθισμένο σε μια καρέκλα , διότι δεν μπορούσε να σταθεί όρθιος από το βασανιστήρια που υπέστη από τους Ιταλούς στο κτίριο του Τσιφλικά Καραπάνου, το οποίο είχαν επιτάξει οι Ιταλοί, τον εκτέλεσαν και τον θάψανε δίπλα στο σημείο της εκτέλεσης». (Η φωτογραφία και το σχόλιο είναι από άρθρο του κ. Ιωάννη Έξαρχου με τίτλο ΟΙ ΑΡΤΙΝΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΕΠΟΠΟΙΙΑΣ ΤΟΥ 1940, που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα ΜΑΧΗΤΗΣ, στις 25 Οκτωβρίου 2013).

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στην κατοχή και την Αντίσταση | Σχολιάστε

Μονή Κηπίνας!

Δημοσιεύθηκε την 7 Απριλίου 2024 από Anastasia Karra

Η Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κηπίνας από την απέναντι πλευρά της χαράδρας, τον Οκτώβριο του 1970. Η φωτογραφία είναι του Π. Βοκοτόπουλου, Λεύκωμα ΗΠΕΙΡΟΣ, Θεσσαλονίκη 2011.

Δημοσιεύθηκε στη Τα Μοναστήρια | Σχολιάστε

Καταχωρητήριο Προικοσυμφώνου εκ Καλαρρυτών

Δημοσιεύθηκε την 7 Απριλίου 2024 από Anastasia Karra

28 Απριλίου 1883. Διά του παρόντος συμφωνητικού Προικοσυμφώνου γράμματος γίνεται δήλον ότι εγώ, ο υποφαινόμενος Ιωάννης Π. Βάτζου εκ Βελτσίστης εσυμφώνησα μετά του Ηλία Θ. Στεφανή εκ Καλαρρυτών διά να πάρω γαμβρόν εις την θυγατέραν μου Χρυσούλαν εις Πρώτον και νόμιμον γάμον, ακώλυτον κατά τους θείους και Ιερούς νόμους και κανόνας της Εκκλησίας μας και κατά τας ακολούθους συμφωνίας.

Α’. Ο ειρημένος γαμβρός μου, άμα τη Στέψει μετά της θυγατρός μου θέλει έλθει να κατοικήση εις την οικίαν μου και να συζήση ομού με εμέ και μετά της συζύγου μου και των τέκνων μου ως τέλειος υιός μου και συγκληρονόμος μετά του ετέρου υιού μου Ηλία, ως και μετά ετέρου αν αποκτήσω.

Β’. ο ειρημένος γαμβρός μου Ηλίας και ο υιός μου Ηλίας, θέλουσιν είναι από σήμερον και εις το εξής και εν όσω οι γονείς των ζώμεν, και μετά τον θάνατόν μας, αδελφοί τέλειοι και συγκληρονόμοι, ως και η θυγατέρα μου Χρυσούλα και η νύμφη μου, την οποίαν μέλλει να πάρη εις τον υιόν μου, αν θέλη ο θεός, πάσης της κινητής και ακινήτου περιουσίας μας από το παραμικρόν έως εις το μέγιστον την οποίαν, αν ποτέ, μετά τον θάνατον εμών των γονέων, δεν συμφωνώσι να συζήσωσι, θέλουσι διαμοιράσαι αδελφικώς και εξ ίσου, ως και μετά του έτερου  υιού μου, αν αποκτήσω.

Γ. Επειδή έχω και άλλην θυγατέρα ανήλικον ή και άλλην αν αποκτήσω, και ημείς οι γονείςτων εν όσω ζώμεν, και μετά τον θάνατόν μας, οι υιοί μου, γαμβρός και υιός μου θέλομεν την υπανδρεύσει έξω από της οικίας μας με προικείον κατά την συνήθειαν του χωριού μας και της καταστάσεώς μας, ανευ ετέρου του παραμικρού.

Δ. Αν είτε ημείς οι γονείς των δεν συμφωνούμεν μετά του γαμβρού μας και της θυγατρός μας, είτε αυτοί δυσαρεστούνται και δεν θέλουσι να συζήσουν μαζή μας, θέλουν πάρει το προσδιορισμένον προικείον των και να πηγαίνουν να ζήσουν όπου θελήσωσιν.

Διό και έγιναν δύο παρόμοια υπογεγραμμένα παρ’ ημών των ιδίων και των παρευρεθέντων αξιοπίστων και εντίμων μαρτύρων, διά να βαστά έκαστος ημών ανά εν δι’ ένδειξιν της αληθείας και ασφαλειάν μας και υποφαινόμεθα.

Τη 18 Απριλίου 1883/τρία/ εν Βελτσίστη/ υπογραφαί/ Ιωάννης Π. Βάντζου υπόσχομαι, Ηλίας Θ. Στεφάνου υπόσχομαι και ως αγράμματος τον υπέγραψα εγώ ο Θεοδωρής Γκούμας, όστις και μαρτυρώ.

Παππά Κώστας Λουκά μαρτυρώ./ Μήτρος κάμενος μαρτυρώ.

Αναστάσιος Α. Σούλης ο Γράψας μαρτυρώ.

28 Απριλίου 1883 έπεται εις το Προικοσύμφωνον εις διπλούν ο Κύριος Ηλίας Αθανασίου Στεφάνου εκ Καλαρρυτών, και η Κυρία Χρυσούλα Ιωάννη Βάντζου εκ Βελτίστης της Ηπείρου ασμένως μνηστευθέντες και προτιθέμενοι εις γάμου κοινωνίαν ελθείν υπισχνείται η διαληφθείσα Χρυσούλα δούναι προίκα των ειρημένω μελλoνύμφω τα ακόλουθα:

Α. μίαν Καρσέλαν

Β’. εν Κολούφιον

Γ’. δύο προσκέφαλα κολουφένια

Δ’. εν κεμέριον

Ε’. δύο ζεύγη τοκάδων.

ΣΤ’. εν ζεύγος επανοκοσίων

Ζ’. εν Γκρέπιον

Η’. τέσσαρα δακτυλίδια

Θ’. πέντε σεγκούνια

Ι’. τρεις σεγκούναις

ΙΑ’. δύο φλοκάταις

ΙΒ’. εξ υποκάμισα

ΙΓ’. δύο ομπόλιαιας

ΙΔ’. εν κακάβιον

ΙΕ’. εν  τεψίον

ΙΣΤ’. πέντε ζεύγη προποδίων

ΙΖ’. δύο ζεύγη ενωτίων

ΙΗ’. δύο μανδύλια

Όθεν εγένετο το παρόν προικοσύμφωνον τη συναινέσει αμφοτέρων , των μελλόντων συναφθήναι προσώπων εις γάμον υπό του εφημερίου μαρτυρούμενον.

Εν Βελτσίστη τη 28 Απριλίου 1883

Παππά Κώστας Λουκά Γιάννη Βάντζος αποδέχομαι.

Μήτρο κούμας μαρτυρώ

Ο συντάκτης του παρόντος Χριστόδουλος Βαζακίδης μαρτυρώ.

+ ο Ιωαννίνων Σωφρόνιος επικυροί.(Πηγή : ΠΡΟΙΚΟΣΥΜΦΩΝΑ, Μαίρη Μ.  Κωστή, Ιωάννινα, 2009)

Στη φωτογραφία : Συρράκο 1925. Χορός στο γάμο του Συρρακιώτη Στέργιου Γριμπογιάννη με την Καλαρρυτινή Φωτινή Μέλιου. Στη σειρά των ανδρών 1ος με βράκα Ματζαβίνης, 3ος Κων/νος Γριμπογιάννης  (πατέρας του γαμπρού), 4ος ο γαμπρός. Η νύφη είναι 3η στη σειρά των γυναικών. Στη σειρά των παιδιών  μπροστά διακρίνεται 3ος ο Χρήστος Μακρυγιάννης, 4ος ο Ηλίας Μακρυγιάννης, 6ος με καπέλο ο Γιώργος Βασταρούχας και το τελευταίο παιδί δεξιά είναι ο Γεώργιος Σουμαλευρής. (Η φωτογραφία είναι από το αρχείο του Γιώργου Γριμπογιάννη, όπως δημοσιεύτηκε στο βιβλίο του Ι. Ζιώγα, ΣΥΡΡΑΚΟ, ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ,Ιωάννινα, 2006)

Δημοσιεύθηκε στη Τα Τζουμέρκα και τα χωριά τους | Σχολιάστε

ΤΟ ΜΗΤΡΩΟΝ ΑΡΡΕΝΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΑΛΑΡΡΥΤΩΝ, ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΤΣΟΥΜΕΡΚΩΝ, ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΑΡΤΗΣ (καταρτισθέν εν έτει 1884). Γεννηθέντες τα έτη 1861 – 1862 – 1863

Δημοσιεύθηκε την 7 Απριλίου 2024 από Anastasia Karra

Συνεχίζουμε την ανάρτηση του Μητρώου Δήμου Καλαρρυτών με τα έτη 1861 – 1863. (Πηγή : ΓΑΚ Άρτης)

Έτος γέννησης 1861

Έτος γέννησης 1862

Έτος γέννησης 1863

Δημοσιεύθηκε στη Η Απελευθέρωση το 1881 | Σχολιάστε

Στην οδό Φιλελλήνων!

Δημοσιεύθηκε την 5 Απριλίου 2024 από Anastasia Karra

Μια πολύ όμορφη φωτογραφία από την δεκαετία του ’40 ίσως, που μας δίνει μια εικόνα της οδού Φιλελλήνων, έξω από το φωτογραφείο του Μητσιάνη “Ο ΗΛΙΟΣ”. (Φωτο από συλλογή Κ.Β.)

Δημοσιεύθηκε στη Η Αρχιτεκτονική στην Άρτα και την γύρω περιοχή | Σχολιάστε

Κατασκήνωση στην Κορωνησία….

Δημοσιεύθηκε την 5 Απριλίου 2024 από Anastasia Karra

1949 – 50 : Γεώργιος Βασταρούχας (Νομικός, Εκ των ιδρυτών του Προσκοπισμού στο νομό Άρτης), Ιάσων Γρανίτσας, Σπ. Κουτσογιάννης, Ευριπ. Παπαδόπουλος, Νίκος Κρεμπούνης, Μάριος Τσαντούκλας, Χρ. Γεωργάκης, Αλέξ. Δώδος, Σταύρος Σκουτέλας, Χρήστος (ή Κώστας?) Κωτσάκης, Σπύρος Βάγιας, Ιωάννης Πανούτσος, Λάμπρος Ρίζος, Βασιλ. Παπαδημητρίου, Ευκλείδης Ζέρβας, Αθαν. Γιαννάκης, Λουκάς Τσέτης, Ηλίας Τσάκαλος, Ιωάν. Παπανικολάου, Κώστας Λυγεράτος, Χρ. Γκούβας, Σοφοκλής Σφαλτός, Δημ. Σιμόπουλος, Κώστας Βάγιας, Περίανδρος Μαυρογόνατος, Μιχάλης Αλίβερτης. (Φωτο & Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)

Δημοσιεύθηκε στη Η Εκπαίδευση στην Άρτα | Σχολιάστε

ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ «ΑΡΤΑ»

Δημοσιεύθηκε την 5 Απριλίου 2024 από Anastasia Karra

1934 – Εκδότης/Διευθυντής Παναγιώτης Φωτόπουλος (Δικηγόρος) και η αδελφή του Αγγελική (σύζυγος Δημητρίου Ζαρκαλή – Δικηγόρου & ανταποκριτή της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ).

Το εφημεριδοπωλείο ήταν επί της οδού Σκουφά. Επιστάτης ήταν ο Γιάννης Μακρυγιάννης  και διανομείς των εφημερίδων ήταν ο Γιαννάκης Κοντοπάνος από την Αμφιλοχία για την περιοχή από τον Άγιο Δημήτριο μέχρι τον Άγιο Γεώργιο  και ο Γεώργιος Τοπάλης από τον Άγιο Δημήτριο μέχρι του Μπαικούση. Δεύτερος υπεύθυνος ήταν ο Βασίλειος Κωστόπουλος.

Ο Δημήτριος Ζαρκαλής ήταν ιδρυτής και Διευθυντής της έγκριτης εφημερίδας «ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΡΤΗΣ» από το 1930  μέχρι τα μέσα του 1938, όταν την έκλεισε επί δικτατορίας  Ιωάννη Μεταξά. (Οι πληροφορίες είναι από τον κ. Τάκη Ζαρκαλή, Παρουσίαση Κώστας Μπανιάς)

Στη φωτογραφία «Η Οικογένεια Ζαρκαλή στο Γεφύρι της Άρτας, το 1959» (Φωτο από αρχείο Τάκη Ζαρκαλή)

Δημοσιεύθηκε στη Εφημερίδες και Διαφημίσεις | Σχολιάστε

1897 – Έλληνες & Τούρκοι στη Γέφυρα της Άρτας!

Δημοσιεύθηκε την 4 Απριλίου 2024 από Anastasia Karra

«Το 1897 στο Τούρκικο στη Γέφυρα του Αράχθου : Χρ. Γ. Κοντοχρίστος, Κολιό Γιώτης, Κ. Μπιτσιώρης (ο με το όπλο καθήμενος διπλοπόδι), Μάνθ. Κοντοχρίστος (ο με την άσπρη Μπαρμούτα), Γ. Τζιμόπουλος, όλοι καθήμενοι.

Μεμέτ Τσιαούσης, ο τότε Τούρκος Αστυνόμος Γεφύρας με το μπιστόλι, Κων. Κοντοχρίστος, Μήτρο Τολ. Μπανιάς οι όρθιοι. Μέλη της Ηπειρωτικής Εταιρίας και του Κινήματος του 1897 καθώς και του Ηπειρωτικού αγώνος του 1914».

(Η φωτογραφία, δυστυχώς όχι σε καλή μορφή, και το σχόλιο είναι από ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ, σημείωμα για το χωριό Μελισσουργοί του Χρ. Μ. Κοντοχρήστου, Άρτα, 15 Αυγούστου 1965, καθώς όλοι οι εικονιζόμενοι κατάγονταν από τους Μελισσουργούς).

Η ίδια φωτογραφία βρίσκεται και στο βιβλίο του Ν. Καραβασίλη “…..χάθηκαν αμνημόνευτοι” , (ΑΡΤΑ , 1976) με το σχόλιο : “Παλιά φωτογραφία που βρέθηκε σε σπίτι του χωργιού και που μαρτυράει πως και οι οχτροί -Έλληνες και Τούρκοι – υπάρχουν ώρες που νοιώθουν σαν άνθρωποι…..”

Δημοσιεύθηκε στη Ο Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897 | Σχολιάστε

Τα ελληνικά πλοία στον Αμβρακικό!

Δημοσιεύθηκε την 4 Απριλίου 2024 από Anastasia Karra

Κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, η μοίρα του Ιονίου, αποτελούμενη από το εύδρομο “Ναύαρχος Μιαούλης”, τη θωρικοβαρίδα “Βασιλεύς Γεώργιος”, τον ατμομυοδρόμωνα “Ευρώτας” και το θωρηκτό “Σπέτσαι”, προσπάθησε ανεπιτυχώς να αποκόψει την επικοινωνία των Τούρκωντης Πρέβεζας με την υπόλοιπη Ήπειρο.

Στη φωτογραφία “1897. Φωτοκάρτα με τον ατμομυοδρόμωνα “Ευρώτας”, ένα από τα “Τέσσερα Ποτάμια” τα οποία αποτέλεσαν την περίφημη Μοίρα των «ποταμών».! Περισσότερα για τον “Ευρώτα” στο λινκ http://www.yin.mil.gr/warships/index.php/td_ship/eyrotas/

Δημοσιεύθηκε στη Ο Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897 | Σχολιάστε