1950 : Ο δάσκαλος Θεοφάνης Σταμούλης με τους μαθητές του έξω από τα παλιό Δημοτικό Σχολείο Άνω Πέτρας. (Πηγή : ΑΝΩ ΠΕΤΡΑ ΑΡΤΑΣ, Β. Παπαποστόλου, Αθήνα, 2008)

1950 : Ο δάσκαλος Θεοφάνης Σταμούλης με τους μαθητές του έξω από τα παλιό Δημοτικό Σχολείο Άνω Πέτρας. (Πηγή : ΑΝΩ ΠΕΤΡΑ ΑΡΤΑΣ, Β. Παπαποστόλου, Αθήνα, 2008)

Το ξανθό παιδάκι, τρίτο από δεξιά στην δεύτερη σειρά στην προηγούμενη φωτογραφία (https://doxesdespotatou.com/v-dimotiko-scholeio-arches-1960/), είναι ο Μπάμπης (Χαράλαμπος) Μπίζας, ένας Αρτηνός που το όνομά του μπήκε στο βιβλίο Γκίνες σαν ο πιο πολυταξιδεμένος άνθρωπος στον κόσμο…..Προσωπικά είχα γνωρίσει τον Μπάμπη Μπίζα στα μέσα της δεκαετίας του ’80, όταν εργαζόταν στο ταξιδιωτικό γραφείο ΜΑΝΟΣ και είχα εντυπωσιασθεί από τις γνώσεις του γύρω από τα ταξίδια στην Ευρώπη…..
Ο Μπάμπης Μπίζας (γεννημένος στις 16 Σεπτεμβρίου 1954) είναι Έλληνας εξερευνητής, γεωγράφος, ταξιδιωτικός συγγραφέας και χαρακτηρισμένος από το βιβλίο Γκίνες και το National Geographic, ως ο πιο πολυταξιδεμένος άνθρωπος στον κόσμο. Γεννήθηκε στην Άρτα σε πενταμελή οικογένεια. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, στην Αθήνα. Εκτός από τα ελληνικά που είναι η μητρική του γλώσσα, διδάχτηκε βουλγαρικά και ρωσικά στο Ινστιτούτο Μελετών της Χερσονήσου του Αίμου (ΙΜΧΑ) στη Θεσσαλονίκη, ενώ γνωρίζει αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά.
Ως φοιτητής πανεπιστημίου, ταξίδεψε ως “backpacker” στην Ευρώπη ως επί το πλείστον, με ωτοστόπ. Το 1977 ακολούθησε το ρεύμα των νέων Ευρωπαίων ταξιδιωτών, ταξιδεύοντας αρχικά προς την Ινδία οδικώς, διασχίζοντας Τουρκία, Περσία, Αφγανιστάν, Πακιστάν, Ινδία και Μπανγκλαντές. Όταν ξέμεινε από χρήματα, βρήκε δουλειά σε ένα πλοίο με το οποίο ταξίδεψε στη Σρι Λάνκα, στη Μαδαγασκάρη, στη Νότια Αφρική και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Για τα επόμενα 8 χρόνια ήταν απασχολημένος με τα ταξίδια ως συνοδός σε ταξιδιωτικές εκδρομές. Το 1987, έχοντας ήδη ταξιδέψει σε όλους τους γνωστούς τουριστικούς προορισμούς, αποφάσισε να επιβραδύνει τα ταξίδια του για λίγο, ώστε να επικεντρωθεί στο σχεδιασμό και την οργάνωση ενός γκρουπ για νέες εκδρομές με μικρές ομάδες, ιδρύοντας τις “Πολιτιστικές Περιηγήσεις”. Τα πρώτα ταξίδια ήταν στην Καμπότζη και το Βιετνάμ, όπου ηγήθηκε του πρώτου γκρουπ. Σύντομα, ακολούθησαν χώρες της Δυτικής Αφρικής όπως το Τσαντ, η Νιγηρία και η Γουινέα Μπισάου, σε περιοχές όπου οι ντόπιοι έρχονταν για πρώτη φορά σε επαφή με τουρίστες. Μέχρι το 2004 ο Μπίζας είχε επισκεφτεί και τις 194 κυρίαρχες χώρες του κόσμου εκείνη την εποχή. Εκτός του τίτλου “ο πιο πολυταξιδεμένος άνθρωπος στον κόσμο”, έχει χαρακτηριστεί και ως “ο Έλληνας Μαγγελάνος” και “ο Έλληνας Φιλέας Φογκ”
Από εκεί και μετά, ο Μπίζας εξερεύνησε ασυνήθιστους προορισμούς, είτε με γκρουπ είτε μόνος του. Μετά από 20 χρόνια ταξιδιών, είχε βρεθεί σε όλο τον κόσμο. Αξιοσημείωτη ήταν η συμμετοχή του σε αποστολή της τότε Σοβιετικής Ένωσης στον Βόρειο Πόλο, τον Μάιο του 1996. Σχεδόν 18 χρόνια αργότερα, το Δεκέμβριο του 2014, ο Μπίζας προσγειώθηκε στο Νότιο Πόλο, γεγονός που τον κατέστησε ως τον μοναδικό Έλληνα που επισκέφθηκε και τους δύο πόλους της Γης. Τα τελευταία χρόνια, ο Μπίζας είναι μέλος της Ρωσικής Γεωγραφικής Εταιρείας. (Πηγή : https://el.wikipedia.org/)
Στη φωτογραφία ο Μπάμπης Μπίζας στο Νότιο Πόλο. (Πηγή : https://cosmorama-travel.gr/)

Δάσκαλος ο κ. Αγγέλης και στην άκρη δεξιά η κ. Φαιβρωνία Κουτσογεώργου, επιστάτρια του σχολείου. Μερικοί από τους μαθητές και τις μαθήτριες : Παπαμιχαήλ, Κοντογιάννης, Λ. Μάργαρης, Γιώργος Ευταξίας, Πατρόζος, Άρης Τζουμάκας, Μιχάλης Ευσταθίου, Μηλιώνης, Βαγγέλης Νάκας, Μουζακίτης, Χρίστος Σιμόπουλος, Μπάμπης Μπίζας, Θ. Καρασούλας, Μπιάνκα Τράμπα – Κολιοπάνου, Φλώρου, Παρασκευή Νάκου, Βασιλική Βασιλακοπούλου – Σκορίλα, Πατρούλα Μήτσιου – Θεοχάρη, Πατσαλιάς, Λάκης Μπρατσούλης κ.α. (Φωτο από αρχείο Γιάννη Νάκα)

Στο γήπεδο της Άρτας. Βασίλης Ρέντζος, Ευφροσύνη Ε. Μανοπούλου, Δημήτρης Μπέκας και Ελευθέριος Μανόπουλος (Νομικός). [Φωτο από αρχείο Γεωργίου Π. Μανόπουλου, Παρουσίαση Κ. Μπανιάς]

Το σπίτι με το αέτωμα στην οδό Σκουφά σήμερα…….


Το αρχοντικό σπίτι με το αέτωμα, τα μονογράμματα και τα 6 παράθυρα της πρόσοψης βρίσκεται κάτω από την Παρηγορίτισσα και απέναντι από το 1ο Δημοτικό σχολείο. Κάποιες θολές αναμνήσεις το φέρουν να ανήκε σε μια οικογένεια που βρίσκονταν στην Αμερική. Χαρακτηριστικό του το κυρτό αέτωμα στην πρόσοψή του που διακοσμείται με δυο αγάλματα λιονταριών.
Το αέτωμα εισήλθε και στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ως αυτόνομη ρυθμική μορφή, ανεξάρτητα δηλαδή του ρυθμού του οικοδομήματος που άλλοτε αποτελούσε οργανικό μέλος, με συνέπεια να υποστεί διάφορες παραλλαγές και νέες διακοσμητικές μεταχειρίσεις. Έτσι στην Αναγέννηση και αργότερα στην Αντιμεταρρύθμιση εμφανίσθηκε το «καμπύλο αέτωμα», όπου οι γραμμές έπαψαν να είναι ευθείες και αντικαταστάθηκαν με κυρτές, όπως αυτό στο σπίτι της οδού Σκουφά. Στην περίοδο εκείνη το αέτωμα έπαψε να αποτελεί το κορυφαίο αρχιτεκτονικό τριγωνικό σχήμα ελληνόρρυθμης πρόσοψης. Έτσι άρχισε να γενικεύεται ως απλό κόσμημα πρόσοψης, π.χ. γείσο παραθύρου ή κόγχης. Στους κλασσικούς χρόνους η διακόσμηση των αετωμάτων γινόταν με ολόγλυφα αγάλματα, τα λεγόμενα «εναέτια». Η φωτογραφία είναι από το αρχείο του ζωγράφου Α. Τσιρογιάννη, όπως δημοσιεύτηκε από τον κ. Στάθη Μπαρτζώκα στη σελίδα του στο facebook.

Αρτηνοί σε καφενείο της πόλης……(Πηγή : Λεύκωμα ΠΡΟΤΑΣΗ, Άρτα, 1999)

«…..Ονομαστά καφενεία την εποχή εκείνη ήταν η Αύρα του Καπούτση στην οδό Αμβρακίας, το Κιλκίς που αργότερα έγινε το σινεμά ΟΡΦΕΥΣ του Βασίλη Τσολιά (εδώ σύχναζαν στην αρχή διανοούμενοι και μετά η λαική τάξη), του Γ. Βήχα στη Σκουφά 91 και το Αβέρωφ στη Σκουφά 105. Στο Λευκό Κρίνο σέρβιραν και γλυκά, ήταν καφεζαχαροπλαστείο.
Από τα παλιότερα καφενεία ήταν το καφενείο του Κακκαβά, όπου η μικρή ομώνυμη πλατεία, του Αποστόλη Πάντζου, μετέπειτα Βίκτωρα Σακκά (1948) στην πλατεία Σκουφά. Εκεί, κάτω από τον πλάτανο ακούστηκαν τραγούδια της εποχής από τον Ν. Γούναρη, το Τρίο Κιτάρα, τον Τζίμη Μακούλη, την Μαίρη Πορτοκάλη, την Ιωάννα Άλβα, ακόμη και τζαζ με την ορχήστρα Αφών Τζιμόπουλου……» (Πηγή : ΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΤΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ, Γ. Κουτσούμπας, Αθήνα, 2004)
Στη φωτογραφία το εσωτερικό του Καφέ Κιλκίς, ιδιοκτησία Κακαβά τότε, που τον βλέπουμε δίπλα στην πόρτα με το μουστάκι….(Η φωτογραφία δημοσιεύτηκε από τους @Anaili Anaili & Ιωάννης Κακαβάς, στην ομάδα “Παλιές φωτογραφίες Άρτας”, προερχόμενη από το οικογενειακό τους αρχείο)

Σκίτσο του γενναίου Ηπειρώτη Κίτσου Πρίφτη, πολεμιστή του 1897, όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΣΩΤΗΡΙΑ στις 15 Μαΐου 1897. (Πηγή : Α.Π.Θ.)

Ένα απόσπασμα που δημοσιεύτηκε στο φύλο με αριθμό 66 της εφημερίδας ΣΩΤΗΡΙΑ (15 Μαΐου 1897) όπου φαίνεται η κακή οργάνωση του στρατού των Ελλήνων στη μάχη της Νικόπολης, στον πόλεμο του 1897. (Πηγή : Α.Π.Θ.)
