Δόξες Αγήραντες του Δεσποτάτου

“Οι καροτσέρηδες στην Άρτα είχαν πιάτσα συνήθως στην οδό Μάρκου Μπότσαρη, δίπλα από το 1^ο Γυμνάσιο. Έπαιρναν το αγώι, δηλαδή τα εμπορεύματα και το πήγαιναν στον προορισμό του. Μετέφεραν, χρησιμοποιώντας ανάλογο είδος κάρου (χαμάλα, σούστα, καρότσα), από ανθρώπους, μέχρι οικοδομικά υλικά. Η καρότσα ήταν έτσι κατασκευασμένη, ώστε να μπορεί να μεταφέρει τα αγαθά στο πίσω μέρος και στα πλάγια. Μετέφεραν κρεμασμένα από τα παραπέτα της καρότσας καλάθια, σακούλια ακόμη και τσουβάλια. Το άλογο που τραβούσε το κάρο έπρεπε να είναι μεγαλόσωμο και δυνατό για να μεταφέρει βαριά εμπορεύματα. Φορούσε πάνω του ένα μικρό σαμάρι, τη λαιμαριά, την πισινέλα, τα μπαλντούμια, την κεφαλιά και τα χαλινάρια. Για το πετάλωμα του αλόγου χρησιμοποιούνταν τα γαλλικά πέταλα με οχτώ καρφιά.

Ο καροτσέρης αμείβονταν με τα «καριάτικα». Σίγουρα πιο ξεκούραστη και διασκεδαστική ήταν η μεταφορά ανθρώπων είτε για δουλειές, είτε για εκδρομές. Οι επιβάτες που θα ταξίδευαν με το ατμόπλοιο «Πύλαρος» πήγαιναν μέχρι την Κόπραινα με τις καρότσες που είχαν συνήθψς δυο ψηλόσωμα άλογα.

Οι Αρτηνοί που έκαναν το επάγγελμα του καροτσέρη ήταν οι : Κ. Κούσης, Θ. Κατωμέρης, Α. Κούσης, Σ. Μιχάλης, Ε. Τζαχρήστας, Π. Φελέκης, Χ. Γιόγιας, Θ. Τσιμπλής, Α. Μασχούτης, Μ. Φέκας, Γ. Μαγγίνας, Χ. Σαπουνάς, Σ. Λάιος (πρόεδρος της συντεχνίας), Α. Μήτσος, Δ. Ντάλιας, Γ. Πίσπερης, Αδελφοί Λιγοράτου, Ντόρος Τζουμάκας, Κ. Πόλκας, Κ. Μάτος, Σιώζος Πρέντζας με τον Καλ – Καλ. Κάποιοι, σαν φόρτωναν τα εμπορεύματα από την Κόπραινα, θα σταματούσαν για λίγο στο καφεουζοπωλείο στου Τζουτ για να ξεκουράσουν τα άλογά τους και με την ευκαιρία να πιουν κι αυτοί κανα ουζάκι. Κι έτσι, μερακλωμένοι, έπαιρναν το δρόμο της επιστροφής…..” (Πηγή : ΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΤΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ, Γ. Κουτσούμπας, Αθήνα, 2004)

Στη φωτογραφία «1928 – Παιτόνι στην οδό Σκουφά, λίγο μετά την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου»(Πηγή : Αρχείο Μ/Φ Συλλόγου «ΣΚΟΥΦΑΣ»)