ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΤΑ

Δημοσιεύθηκε την 12 Δεκεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

Στις 8 και 9 Απριλίου 1967, οργανώθηκε στην Άρτα η γιορτή του πορτοκαλιού. Την πρωτοβουλία είχε ο νομάρχης Δημήτριος Σισμανίδης, ο οποίος ζήτησε τη συνεργασία του Δήμου, των ενώσεων γεωργικών συνεταιρισμών, του τουρισμού και των εκπροσώπων των παραγωγικών τάξεων. Σκοπός της γιορτής ήταν η προβολή του βασικού προϊόντος της περιοχής μας στην εσωτερική και εξωτερική αγορά. Εκείνη την εποχή η παραγωγή πορτοκαλιού του νομού προσέγγιζε το ήμισυ της παραγωγής ολόκληρης της χώρας.
Το πρόγραμμα της γιορτής περιελάμβανε παρέλαση της φιλαρμονικής του Σκουφά στους δρόμους από το απόγευμα της 8/4, δείπνο στο Ξενία με ρεσιτάλ της χορωδίας της Άρτας υπό την διεύθυνση του Κουρούκλη, και δώρα χυμούς σε κονσέρβες στους επίσημους καλεσμένους από τα εργοστάσια της περιοχής.
Την επόμενη μέρα 9/4 το απόγευμα έγινε η παρέλαση ενός φαντασμαγορικού άρματος, που ήταν δημιούργημα του πολιτικού μηχανικού του δήμου Τάκη Κεφάλα και του υπάλληλου των τεχνικών υπηρεσιών του νομού Αχιλλέα Αμπάζη. Οι άνθρωποι αυτοί όχι μόνο σχεδίασαν το άρμα με τέχνη και φαντασία, αλλά μη υπάρχοντος ειδικού τεχνίτη, εκτέλεσαν χρέη μαραγκού για να το ολοκληρώσουν. Στο στόλισμα βοήθησαν μαθήτριες των γυμνασίων. Το άρμα παρουσίαζε το γεφύρι της Άρτας, ενώ μια φέτα πορτοκάλι στην ψηλή καμάρα, είχε γίνει ρόδα ποδηλάτου που οδηγούσε ομοίωμα ανδρός. Ένα κορίτσι στεκόταν δίπλα με πορτοκαλιά περιβολή.
Το άρμα πέρασε δύο φορές από την οδό Σκουφά και στη συνέχεια ο κόσμος συγκεντρώθηκε στη κεντρική πλατεία για να παρακολουθήσει το Λύκειο Ελληνίδων Ιωαννίνων σε παραδοσιακούς χορούς. Εξέδρα δεν υπήρχε, το πλήθος σχημάτισε κύκλο και ο χορός ξετυλίχθηκε στο μέσο.
Εντύπωση σε όσους συμμετείχαν στο δείπνο της πρώτης βραδιάς στο Ξενία έκανε μια αεράτη, καλλίγραμμη, ξένη με σούπερ μίνι. Χάρμα οφθαλμών για τους άνδρες, οδηγός στην τολμηρή μόδα της κοντής φούστας για τις γυναίκες.
(Πηγή : Άρθρο του Σωτήρη Σαρλή που δημοσιεύτηκε στη σελίδα του στο facebook)

(Η φωτογραφία είναι από το αρχείο του Γιάννη Κεφάλα ) 

1967 : Αφίσα-Πρόσκληση στη Γιορτή Πορτοκαλιού. Η γιορτή είχε οργανωθεί για τις 8-9/4/67, με πρωτοβουλία της Νομαρχίας Άρτας και γενική φροντίδα των κ.κ. Τάκη Κεφάλα και Αχιλλέα Αμπάτζη.
(Φωτο από ΓΑΚ Άρτας)

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στο πέρασμα του χρόνου | Σχολιάστε

ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ – ΜΑΙΟΣ 1968 : Άνοδος στη Β’ Εθνική

Δημοσιεύθηκε την 12 Δεκεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

————————
Κώστας Σωτηριάδης (Διεθνής – Πανιώνιος), Βασίλης Ματσούκας (Πρόεδρος), Κων/νος Ευταξίας, Χρήστος Κουτσογεώργιος, Χρυσόστ. Τσίτσικας, Χρύσανθος Τσιάφης, Βασίλης Χρηστάκης, Κων/νος Νίκου, Ιωάννης Σιαπλαούρας, Κων/νος Μπασιούκας.
(Φωτο & Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)

Δημοσιεύθηκε στη Η ομάδα της Αναγέννησης | Σχολιάστε

ΟΙ ΕΡΓΑΤΡΙΕΣ

Δημοσιεύθηκε την 11 Δεκεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

—————
Κι ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς για το μάζεμα των πορτοκαλιών το ανέλαβαν οι γυναίκες κάθε ηλικίας……
“Με το φαρμάκι στην καρδιά και με το βαχ στο στόμα
τα ολανθισμένα νιάτα σου ρέψανε στη δουλειά
τα δάκρυά σου χύνονται κι ο ιδρώτας όλου του χρόνου
δίχως για σένα διάφορο να μένεις στα στερνά…”
( Η φωτογραφία είναι του Β. Γκανιάτσα από το Λεύκωμα ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΗΠΕΙΡΩΤΙΣΣΕΣ και το ποίημα του Αγρινιώτη ποιητή Πάνου Χατζόπουλου) 

Δημοσιεύθηκε στη Το εμπόριο στην Άρτα | Σχολιάστε

ΤΑ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΗ

Δημοσιεύθηκε την 11 Δεκεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

——————-
“∆εν είναι γνωστό ποιο έτος άρχισε η καλλιέργεια των εσπεριδοειδών στην περιοχή της Άρτας, καθώς µαρτυρίες για το θέµα αυτό δεν υπάρχουν. Είναι, όµως, σίγουρο ότι κατά τον 18ο αιώνα υπήρχε στην Άρτα καλλιέργεια εσπεριδοειδών. Πιθανότατα η καλλιέργεια αυτή να µην ήταν εκτεταµένη , άρα και η δυναµικότητα παραγωγής µικρή, καθώς στην πεδιάδα της Άρτας καλλιεργούνταν κυρίως δηµητριακά , που τα χρειαζόταν η Οθωµανική Αυτοκρατορία, αλλά είχαν και µεγαλύτερη ζήτηση από τις ευρωπαϊκές χώρες, επειδή τα δηµητριακά κάλυπταν βασικές επισιτιστικές ανάγκες. Στα 1716 πάντως αναφέρεται ότι από την περιοχή της Άρτας απέπλευσε πλοίο µε καπετάνιο τον Γάλλο M. Roze και φορτίο χυµό λεµονιού και καπνά µε προορισµό τη Γένοβα και τη Μασσαλία. Επίσης στα 1870 ο ηγούμενος του µοναστηριού της Κάτω Παναγιάς στην Άρτα Κωνστάντιος σε µια από τις «ενθυµήσεις» του αναφέρει ότι στα 1774 είχαμε στην περιοχή της Άρτας μπόλιασμα µε καταβολάδες εσπεριδοειδών. Εκτός των παραπάνω µμαρτυριών, την ύπαρξη καλλιέργειας εσπεριδοειδών στην περιοχή της Άρτας επιβεβαιώνουν στα έργα τους και οι ξένοι περιηγητές που επισκέφθηκαν την περιοχή στις αρχές του 19ου αιώνα.” (Πηγή : Η ∆ΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΒΕΝΕΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 18ο ΑΙΩΝΑ, Ε. Βέτσιος, 2004)

Στη φωτογραφία “Εργάτριες συσκευάζουν πορτοκάλια σε κτήμα της Άρτας την δεκαετία του 50” (Φωτο από αρχείο Ε.Λ.Μ.)

————————

“Στιγμιότυπο από την παρέλαση του άρματος στη γιορτή του πορτοκαλιού στην Άρτα το1967”. (Φωτο από αρχείο Γ. Κεφάλα)

Δημοσιεύθηκε στη Το εμπόριο στην Άρτα | Σχολιάστε

ΤΑ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΗ ΣΤΟΝ ΚΑΜΠΟ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ

Δημοσιεύθηκε την 11 Δεκεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

————————
“Kύριον προϊόν δενδροκομίας, αποτελούν σπουδαίον οικονομικόν παράγοντα διά τον νομόν είναι τα εσπεριδοειδή, ων η μέση ετησία παραγωγή βαίνει αυξανομένη λόγω της τε αυξήσεως των καλλιεργουμένων εκτάσεων αλλά και εις ποιότητα βελτιουμένην διά της αρξαμένης εφαρμογής των επιστημονικών μεθόδων καλλιέργειας και περιποήσεως των δένδρων και της επιβολής μέτρων κατά της υπό ψώρας προσβολής. 220,000 δένδρα καλύπτουσιν εκτάσεις της πόλεως Άρτης και των Κοινοτήτων Πέτα, Κωστακιών, Ρόκκας, Χαλκιάδων και Καλαμιάς χρυσίζοντα την ατμόσφαιραν με τους χρυσούς καρπούς των τους υπερόχους με γεύση και άρωμα, με τα περίφημα πορτοκάλια της Άρτης.” (Πηγή : ΛΕΥΚΩΜΑ ΝΟΜΟΥ ΑΡΤΗΣ, 1938)

Στη φωτογραφία “Πίνακας με τα παραγόμενα φυτικά προϊόντα στο νομό Άρτης το 1938” (έκταση στρεμμάτων, ολική παραγωγή και αξία) από το ίδιο Λεύκωμα. Άξιο προσοχής η παραγωγή και η αξία Καλαμιών…….

Δημοσιεύθηκε στη Το εμπόριο στην Άρτα | Σχολιάστε

“ΣΚΟΥΦΑΣ”, 1957

Δημοσιεύθηκε την 10 Δεκεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

—————-

ΣΚΟΥΦΑΣ – 1957 : Λάκης Μιχέλης, Χρήστος Βάρδιας*, Κ. Παπακώστας*, Γ. Βρακοτσώλης, Γ. Κίκης* (Γκολκήπερ), Β. Σαπρίκης, Αντ. Μπουραντάς.
Κάτω : Γ. Σακκάς, Β. Γιαννούλης, Ευάγγ. Χαβέλας*, Ε. Λαδικός, Ν. Μπακογιάννης, Τάκης Σιώκης. Οι παίκτες με αστερίσκο έπαιξαν και στον Παναμβρακικό.
(Φωτο & Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)

Δημοσιεύθηκε στη Οι άλλες ομάδες | Σχολιάστε

Α. Βασιλακόπουλος & Ν. Αλίβερτης

Δημοσιεύθηκε την 10 Δεκεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

Αριστερά ο Απόστολος Βασιλακόπουλος. Το 1910 – 1940 είχε ένα από τα πρώτα εξοχικά βελούχια στην πλατεία Σκουφά. Δεξιά ο Νικόλαος Δ. Αλίβερτης, κτηματίας. Πολέμησαν αμφότεροι το 1919-1922.
(Φωτο από αρχείο Παναγιώτας Βασιλακοπούλου – Μασίνα, Παρουσίαση Κ. Μπανιάς) 

Δημοσιεύθηκε στη Αρτινά Πρόσωπα και Παρέες | Σχολιάστε

Η ΑΡΧΑΙΑ ΑΘΑΜΑΝΙΑ

Δημοσιεύθηκε την 10 Δεκεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

“….Όταν οι αρχαίοι Αθαμάνες ίδρυσαν το Αθαμανικό κράτος στην Ανατολική και Δυτική Πίνδο, πριν ακόμη από την εποχή του Τρωικού πολέμου (1200 π.Χ.), προχώρησαν στην κατασκευή οδικής αρτηρίας από τη Θεσσαλία προς την αρχέγονη Ήπειρο μέσω της Μεσοχώρας – Πύλης – Θεοδωρίας – Ηράκλειας με προορισμό το αρχαίο Μαντείο της Δωδώνης και των άλλων Ηπειρωτικών πόλεων – πολισμάτων της περιοχής της Πίνδου. Η αρχαία αυτή οδική αρτηρία είχε κατασκευασθεί με χαρακτήρα ημιονικό, όχι μόνο για τη μεταφορά αγοράς, αλλά και ανταλλαγής βιοτικών αγαθών (σίτου, κεραμικής, πολεμικών ειδών, γεωργικών εργαλείων) από τα διάφορα Θεσσαλικά εργαστήρια χαλκού, σιδήρου ή υφαντικής τέχνης. Παράλληλα μ’ αυτή την αρχαία οδό, ανοιχτή ήταν και η οδός στα βόρεια των Αθαμανικών με πέρασμα στο «Αυτί» Μελισσουργών, η οποία είχε κατάληξη κοντά στα σημερινά Φράστα Αγνάντων, μέσω των αρχαίων Πραμάντων και του Άβατου των Καλαρρυτών.….”(Πηγή : ΙΣΤΟΡΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΩΝ ΑΘΑΜΑΝΩΝ, Χ. Μακρυγιάννης, Αθήνα, 2021)

Στη φωτογραφία του Σπύρου Μελετζή «Τα Αθαμανικά όρη – 1938»

Δημοσιεύθηκε στη Τα Τζουμέρκα και τα χωριά τους | Σχολιάστε

Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΑΘΑΜΑΝΩΝ

Δημοσιεύθηκε την 10 Δεκεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

“Όταν βρεθεί κανένας πάνω στα οροπέδια της Πίνδου και των Αθαμανικών από την περιοχή του Άβατου των Καλαρρυτών μέχρι κάτω την Ηρακλεία και τη Θεοδωρία, θα συναντήσει ικανά ίχνη και ερείπια πελασγικών τειχών, τα οποία λόγω της κατωφέρειας του εδάφους και των εκτεταμένων κατολισθήσεων είναι δύσκολο να εντοπισθούν πια μέσα στην άγρια βλάστηση. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τα πολίσματα της Ανατολικής Πίνδου, την ορεινή Χαλκίδα και τα παρά του Ασπροποτάμου, του θρυλικού Αχελώου, μέχρι κάτω τη γειτονική χώρα των Δολόπων, την Ηράκλεια ή την Αιτωλία, όπου έχτισαν τα πρώτα Πελασγικά τείχη, στις αργότερα Ομηρικές πόλεις : Μεδεώνα, Πλευρώνα, Καλυδώνα, που φιλοξένησαν κατά την παράδοση, όσους σώθηκαν από τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα. Οι αρχαιότατες ονομασίες από την εποχή του Χαλκού (2.800 προ της χρονολογίας μας) Πράμαντα, Άγναντα, Γραικικό διατηρούνται ακόμη……………..
Γυρνώντας τα Αθαμανικά βουνά συνάντησα παντού πανάρχαια κυκλικά γυροβόλια με ακατέργαστους ογκόλιθους μυκηναϊκής τεχνοτροπίας χρήσιμα, όπως διαφαίνεται, για τη θερινή διαμονή. Όλα ήταν χτισμένα δίπλα από τεράστιες πέτρες με σχετική είσοδο σπηλαίου. Παντού πάνω στα βράχια απολιθωμένα οστρακοειδή και παλαιοντολογικά απολιθώματα σε αρκετό μέγεθος, τα οποία πιστοποιούν τις συνακόλουθες γεωλογικές ανακατατάξεις….”(Πηγή : ΙΣΤΟΡΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΩΝ ΑΘΑΜΑΝΩΝ, Χ. Μακρυγιάννης, Αθήνα, 2021)

Στη φωτογραφία «Τείχος Πελασγικού Κάστρου στη θέση Μυλόλιθος ή Σκοτωμένου» (Φωτογραφία Λ.Π. Νασιούλα από το ίδιο βιβλίο)

Δημοσιεύθηκε στη Τα Τζουμέρκα και τα χωριά τους | Σχολιάστε

O ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ – ΜΟΝΗ ΒΛΑΧΕΡΝΩΝ

Δημοσιεύθηκε την 9 Δεκεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

—————-
….Ως εκ των περιεχομένων δε, δεξιόθεν και αριστερόθεν του Ναού, δύω μεγαλοπρεπών τάφων, εχόντων επί των μαρμαρίνων πλακών συντετριμμένων μικρόν, από της εποχής του έτους 1821, ανάγλυπτον ξιφήρη άνδρα, προσέτι και εκ της, έξω του Ναού εν τη δεξιά αυτού πλευρά, κειμένης αναγλύπτου εικόνος του Αρχιστρατήγου Μιχαήλ ξιφήρους. (Πηγή : ΔΟΚΙΜΙΟΝ ΑΡΤΗΣ – ΠΡΕΒΕΖΗΣ, Σ. Βυζάντιος, Εν Αθήναις, 1884)

Στη φωτογραφία των Robert Weir Schultz and Sidney Barnsley «Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ με ξίφος -1889 / Angelic hierarchy- Archangels- Michael – With objects – Flaming sword»
(Πηγή : The Warburg Institute)

——————-

“Η Πύλη της Παναγίας Βλαχερνών” σε φωτογραφία του Σπύρου Μελετζή το 1938. 

Δημοσιεύθηκε στη Τα Μοναστήρια | Σχολιάστε