ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΤΣΙΝΟΥ 

Δημοσιεύθηκε την 23 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΤΣΙΝΟΥ στην εποχή του Μεσοπολέμου στους Μελισσουργούς (Η φωτο είναι από το αρχείο του κ. Κώστα Μπανιά.

Δημοσιεύθηκε στη Αρτινές Οικογένειες | Σχολιάστε

ΜΕΝΙΔΙ 1953

Δημοσιεύθηκε την 23 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

—————-

19 Ιουνίου 1953 : Αμβρακικός, Μενίδι – Το λιμάνι της Άρτας. Εκφόρτωση τσιμέντων (Φωτο Στ. Μαλικόπουλος, Φωτ. Αρχείο Μουσείο Μπενάκη)

Δημοσιεύθηκε στη Ο Αμβρακικός και τα λιμάνια του | Σχολιάστε

Εκδρομή στους Μελισσουργούς 

Δημοσιεύθηκε την 23 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

1955-60 : Εκδρομή στους Μελισσουργούς και η παρέα χορεύει. Αριστερά η Φωτεινή Μπαλάσκα-Κουτρούμπα και δεξιά η Τούλα Κάτσινου-Τρομπούκη. Πίσω διακρίνεται ο κ. Κώστας Μπάφας (Φωτο από συλλογή Ρ.Κ.)

Δημοσιεύθηκε στη Τα Τζουμέρκα και τα χωριά τους | Σχολιάστε

Αποκριές…

Δημοσιεύθηκε την 23 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

1952 – Απόκριες : Η Δωρίτα Σκορδή-Αμβράζη με τον αδελφό της Χαρίλαο, ντυμένοι με τα αποκριάτικα κοστούμια τους (Φωτο από συλλογή κ. Δωρίτας Σκορδή) 

————————–

1980ς : Μια παρέα ποζάρει στο φωτογράφο μετά το πέρας του Γυναικείου Καρναβαλιού στην Άρτα…και να γράψουμε τα ονόματα δεν θα τις γνωρίσετε….(Φωτο από τη συλλογή κ. Δωρίτας Σκορδή- Αμβράζη) 

Δημοσιεύθηκε στη Οι Αποκριές | Σχολιάστε

ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΑΡΤΑ -(2)

Δημοσιεύθηκε την 23 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

Κατά τους τοπικούς ιστοριογράφους η Αρτινή αποκριά έχει τις ρίζες της στην εποχή του Καρόλου Ά του Τόκου. Τότε, στα 1407, ο Κάρολος έκανε μια γιορτή στο Παλάτι σε ανάμνηση του καρναβαλιού της Βενετιάς, ιδιαίτερης πατρίδας του. Το ξεφάντωμα ήταν ολονύχτιο και σε λίγο καιρό οι άρχοντες της πόλης συνέστησαν μια επιτροπή και ζήτησαν από το Δεσπότη να ντύνονται «Γιατρούδες» και να φοράνε προσωπίδα. . Ο γιατρός είναι μια φιγούρα της Commedia del Arte και έρχεται από τη Βενετία. Μετά τις δύο επιδημίες πανώλης που έπληξαν την πόλη οι γιατροί συνήθιζαν να φοράνε μάσκες για να μην κολλήσουν. Έτσι μπήκε στο Καρναβάλι ο dotore di morto, γιατρός του θανάτου.Εξαιτίας της επισημότητας των ρούχου (επίσημα ντύνονταν οι άρχοντες και οι λιγοστοί επιστήμονες της εποχής) οι μεταμφιεσμένοι παρομοιάζονταν με γιατρούς. Τότε δημιουργήθηκαν και τα πρώτα δίστιχα (μικρά ποιηματάκια με δύο στίχους) των αρτινών για τις Αποκριές, που διασώζονται και στις μέρες μας, όπως : «θα γίνουμε γιατρούδες, θα γίνουμε γιατροί, την Καθαρή Δευτέρα θα φάμε πιταστή».

Στη φωτο του κ. Δ. Μητσιάνη, Απόκριες στην Άρτα του 1930 από το αρχείο του Μ/Φ Συλλόγου ΣΚΟΥΦΑΣ όπως δημοσιεύτηκε στο λεύκωμα του Ε. Ιντζέμπελη

Δημοσιεύθηκε στη Οι Αποκριές | Σχολιάστε

1956 : ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΔΕΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΡΤΑ

Δημοσιεύθηκε την 22 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

——————

Δεξιά η Χαριτίνη Χουλιάρα-Λέκκου, στο μέσον ο επιτελικός μέσος του Παναμβρακικού Νίκος Αρτέμης και αριστερά η Γεωργία Ευταξία. Η φωτο είναι από το αρχείο του κ. Κ. Μπανιά.

Και τα σχόλια…..

Δημοσιεύθηκε στη Αθλητικές Εκδηλώσεις | Σχολιάστε

Η ΒΡΥΣΗ ΤΟΥ ΑΡΑΠΗ ΣΤΑ ΠΡΑΜΑΝΤΑ

Δημοσιεύθηκε την 22 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

Μία από τις πιο ωραίες βρύσες της περιοχής μας βρίσκεται στην κεντρική πλατεία των Πραμάντων, στην έδρα των Βορείων Τζουμέρκων. Μια βρύση που παριστάνει μια ανθρώπινη κεφαλή με κρουνό στο στόμα της, τοποθετημένη σε μια πελεκητή πέτρινη στήλη. Το όνομά της; «Η βρύση του Αράπη», μια βρύση που μετρά πάνω από 130 χρόνια ζωής μιας και χτίστηκε το 1887.
Γιατί «βρύση του Αράπη»; Οι εκδοχές είναι πολλές και κάθε μια διηγείται και μια διαφορετική ιστορία. Άλλοι λένε ότι η βρύση με την άσπρη μορφή (και με μουστάκι) χτίστηκε στην τοποθεσία όπου κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας στεκόταν ο «αράπης» Οθωμανός εισπράκτορας των φόρων. Άλλοι ότι στην ίδια τοποθεσία, μια ανδρογύναικα Πραμαντιώτισσα έσφαξε το καλοκαίρι του 1821 έναν αράπη που πολεμούσε με τον οθωμανικό στρατό.
Η πιο… παιχνιδιάρικη εκδοχή είναι αυτή που θέλει τον λιθοξόο-κατασκευαστή της βρύσης, τον Βασίλειο Γεωργάκη, να εκδικείται με τον τρόπο του έναν μεγαλοτσέλιγκα. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, ο Γεωργάκης ξεκίνησε να φτιάχνει τη βρύση με μορφή γουρουνιού -τόσο η μορφή του γουρουνιού όσο και η μορφή του αράπη στη λαϊκή αρχιτεκτονική κατέχουν τη θέση συμβόλου αποτροπής του κακού στοιχείου. Κατά την κατασκευή της μορφής, πέρασε από το «εργαστήριό» του ο μεγαλοτσέλιγκας Ζάχος Μολώνης, ο οποίος είπε αστειευόμενος: «Μπράβο για την επιτυχία σου Μαστροβασίλη. Στον καθρέπτη εκοίταζες;». Ο μαστρο-Βασίλης βρήκε τον τρόπο να πάρει το αίμα του πίσω. Έφτιαξε τη βρύση με τη μορφή του Ζάχου Μολώνη με καταπληκτική ομοιότητα όπως υποστηρίζουν οι παλαιότεροι Πραμαντιώτες.(Πηγές : “Ιστορία-Λαογραφία, Πράμαντα Τζουμέρκων Ιωαννίνων”, Αθήνα, 1977, “Τοπωνυμικό Πραμάντων”, Νικηφόρος Παπαθεοδώρου, 1999)

Η φωτογραφία στον “Αράπη” στην Πράμαντα. Αριστερά ο Κωσταντίνος Βαίτσης και δεξιά ο Βασίλειος Δ. Σταυρούλας.Από το αρχείο του Κ. Βαίτση, όπως δημοσιεύτηκε στην Περιοδική Έκδοση του Συλλόγου Πραμαντιωτών Ιωαννίνων , τ. 79, 2008

Δημοσιεύθηκε στη Τα Τζουμέρκα και τα χωριά τους | Σχολιάστε

ΤΟ ΠΑΡΘΕΝΑΓΩΓΕΙΟ ΑΡΤΑΣ

Δημοσιεύθηκε την 22 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

Η συστατική πράξη του Παρθεναγωγείου Άρτας έγινε από το Μητροπολιτικό Συμβούλιο στις 23 Απριλίου1856. Σχετικά με τη στέγασή του υπάρχουν τρεις ειδικές μαρτυρίες του Σεραφείμ. Κατά την πρώτη, από τον Μητροπολίτη Σωφρόνιο το1856 “καθιδρύθη” το Παρθεναγωγείο και ο διάδοχος του ηγούμενου της Κάτω Παναγιάς Διονυσίου οικοδόμησε το 1857 στη συνοικία του Αγίου Δημητρίου “οικίαν ή ως ειπείν σχολήν ευρύχωρον”. Κατά την επόμενη, ο ηγούμενος της Μονής Κωστάντιος Πλάτωνος, “εξ Άρτης ορμώμενος”, το 1857 οικοδόμησε “φιλοτίμως ευρύχωρον παρθεναγωγείον” στη θέση της οικίας του “κτήτορος της γεφύρας Γεωργίου του επικαλούμενου Γατοφάγου”. Κατά την τελευταία , που είναι και η πληρέστερη, το συσταθέν Παρθεναγωγείο το 1856 εγκατεστάθη στην “αρχαίαν κατοικίαν” του Πάνου Κομπότη, κείμενη κατά την συνοικία του Αγίου Κωσταντίνου, ο δε ηγούμενος της ίδιας μονής Κωστάντιος Πλάτωνας, το επόμενο έτος 1857, ανήγειρε “λαμπρόν οικοδόμημα και ευρύχωρον κατά την συνοικίαν Τουρκοπαζάρου”.
Το Παρθεναγωγείο το 1907 είχε 272 μαθήτριες και 4 δασκάλες ενώ το 1908 είχε 5 δασκάλες και 300 μαθήτριες σε 6 τάξεις. Στις 10/9/1907 η Πέμπτη τάξη του Παρθεναγωγείου Άρτας διαλύθηκε κι έτσι από πεντατάξιο έγινε τετρατάξιο δημοτικό σχολείο θηλέων (Παρθεναγωγείο) Άρτας Οι μαθήτριες της πέμπτης τάξης έδωσαν εξετάσεις για να εισέλθουν στην πρώτη τάξη του Μικτού Ελληνικού Σχολείου (Σχολαρχείου).

Στη φωτογραφία Άρτα 1907 : Η διευθύντρια , οι δασκάλες και οι μικρές μαθήτριες του Παρθεναγωγείου της Άρτας το εκπαιδευτικό έτος 1907-08. Επάνω από αριστερά η δασκάλα Ανθή Μάνθα, η διευθύντρια Ελένη Πάτση και η δασκάλα Αρτεμισία Τσακάλου. Κάτω από αριστερά οι δασκάλες Ναταλία Παπαποστόλου και Ελένη Ζωγράφου. Η φωτο είναι από το Αρχείο του κ. Κ. Μπανιά. 

Δημοσιεύθηκε στη Η Εκπαίδευση στην Άρτα | Σχολιάστε

ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΑΡΤΑ -(1)

Δημοσιεύθηκε την 22 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

“Σήμερα θυμήθηκα το παλιό Αρτινό Τριώδι, που συνεχίζονταν σχεδόν το ίδιο, ως τις παραμονές του Ελληνοιταλικού πολέμου. Ανήμερα που έμπαινε το μαθαίναμε γιατί, με το σούρουπο, άρχιζαν οι μπαντίδοι να χτυπάν τα όργανα Ντουμ – ντουμμ ντουτούμ Ντουμ – ντουτουντούμ, ντουμ- ντουμ…..βούιζε η μικρή μας Άρτα απ’ τη μια ως την άλλη άκρη, σύγκρυο περνούσε το κορμί μας, η φαντασία μας πέταγε, και τι δεν έβλεπε το παιδικό μας μυαλό τότε…
Οι νοικοκυρές της γειτονιάς βγαίναν στα παράθυρα ή κατέβαιναν στις πόρτες ( που τα πεζούλια τους μόλις φέγγονταν από το αχνό φως του φανοστάτη της δημοτικής λάμπας του πετρελαίου) “και του χρόνου κυρά Κώσταινα”, “ομοίως κυρά Σπύραινα, καλές Απόκριες κυρά Μαγδάλω” (αφορμή για να περάσει από το στοματάκι τους όλη η γειτονιά)…..”
Aπόσπασμα από το άρθρο του Γεωργίου Βασταρούχα στο περιοδικό ΣΚΟΥΦΑΣ, τχ.36, Μάρτιος 1975

Στη φωτογραφία Απόκριες του 1910 από το Αρχείο του Μ/Φ Συλλόγου ΣΚΟΥΦΑΣ, όπως δημοσιεύτηκε στο λεύκωμα του Ε. Ιντζέμπελη

Δημοσιεύθηκε στη Οι Αποκριές | Σχολιάστε

ΟΙ ΒΟΥΣΤΙΝΕΣ ΣΤΟΝ ΚΑΜΠΟ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ

Δημοσιεύθηκε την 21 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

———————–

Τέτοια εποχή κάθε χρόνο γέμιζαν τα χωράφια στον κάμπο της Άρτας με βουστίνες. Και κάθε τέτοια εποχή η Λαϊκή της Άρτας μοσχοβολούσε από τα ματσάκια με βουστίνες που πουλούσαν οι γριούλες μαζί με τα λαχανικά απ’ τον κήπο τους και τα αυγά απ’ το κοτέτσι τους.
Η Βουστίνα ή Βοστίνα ή Αμαρυλλίδα ή Νάρκισος είναι ένα πανέμορφο αγριολούλουδο με μεθυστικό άρωμα τόσο δυνατό που όλος ο χώρος μυρίζει και σε μεθάει και γι’ αυτό πρέπει, σε περίπτωση που τα μαζέψουμε, να το τοποθετούμε σε καλά αεριζόμενο χώρο. Δυστυχώς σήμερα η Βουστίνα, λόγω της υπερβολικής εκχέρσωσης των αγρών και το ξερίζωμα των βολβών για μεταφύτευση σε κήπους και σε αυλές απειλείται με εξαφάνιση. Απ΄την φωτογραφία λείπει μόνο το άρωμα….

Δημοσιεύθηκε στη Τα χωριά στον Κάμπο της Άρτας | Σχολιάστε