1960ς : Κλασσική φωτογραφία μπροστά από τη λευκή Φορντ!!! Η φωτογραφία, από ιδιωτική συλλογή, ειναι τραβηγμένη στην Αρτα.

Κάπως έτσι ταξίδευαν οι ξένοι περιηγητές στην Ελλάδα στις αρχές του αιώνα. Στη φωτο μέλη της συνοδείας του φωτογράφου Fred Boissonnas καθώς διασχίζουν το φαράγγι της «Μεγάλης Λαγκάδας» του Ταΰγετου κοντά στο χωριό Τρύπη, 7 Μαΐου 1903. (Φωτο Fred Boissonnas)

(Η φωτο είναι από το Αρχείο του κ. Κ. Μπανιά)


——————
1715 : Τοιχογραφία της Αγίας Θεοδώρας στο κτιστό τέμπλο της Ιεράς Μονής Κάτω Παναγιάς. Η Αγία εδώ, λόγω του μοναστικού χώρου, εικονίζεται ως μοναχή που φέρει όμως το βασιλικό της διάδημα, δείχνοντας έτσι και τις δύο ιδιότητες, της βασίλισσας και της μοναχής. Στα έντονα χαρακτηριστικά του προσώπου της διαφαίνεται η θλίψη των δοκιμασιών της, αλλά συνάμα και η γαλήνη και η ελπίδα των αιωνίων αγαθών που ο Θεός χαρίζει στους πιστούς του. Εκατέρωθεν της κεφαλής της Αγίας υπάρχει σε μεγαλογράμματη γραφή το όνομά της ‘Η ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑ’ και συνεχίζει στο αριστερό μέρος σε μικρογράμματη γραφή ‘ η εν Άρτη βασιλεύσασα και κτήτωρ της μονής’. (Φωτο και κείμενο από το βιβλίο Η ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑ, Άρτα,1994)

—————–

Ο Ναός σε σκίτσο που φιλοτέχνησε ο Ν. Παπακώστας
—————–
Άρτα, ο ιερός ναός της Αγίας Θεοδώρας, φωτογραφία των Robert Weir Schultz και Sidney Barnsley, 1889.

“Όπως αναφέρει ο Δημήτρης Λουκατός στο βιβλίο του «Εισαγωγή στην Ελληνική λαογραφία», 1992 «οι ανοιξιάτικες γιορτές αρχίζουν με το ειδωλολατρικό έθιμο του καρναβαλιού. Οι διασκεδάσεις και οι μεταμφιέσεις του είναι προέκταση των εορτών της πρωτοχρονιάς όπως τις γιόρταζαν οι ρωμαίοι και βυζαντινοί ενώ οι απαρχές του καρναβαλιού μας οδηγούν στην αρχαία Ελλάδα » . Οι αποκριά στο Ελλαδικό χώρο διαχωρίζετε σ’ αυτή της Yπαίθρου και σ’ εκείνη του Άστεως. Ο σκοπός της υπαίθριας αποκριάς, κατά την άποψη του Λουκάτου είναι η μαγική υποβοήθηση της γης να βλαστήσει με την βοήθεια των χοροπηδημάτων, των ποικίλων λαϊκών δρώμενων και των μεταμφιέσεων, με σκοπό να εξευμενίσουν τα βλαπτικά πνεύματα. Όταν μιλάμε για το αστικό καρναβάλι αναφερόμαστε στη λαϊκή εορταστική εκδήλωση συνήθως μεταμφιεσμένων ανθρώπων που φορώντας ή όχι μάσκες διασκεδάζουν στους δρόμους χορεύοντας, πίνοντας, τραγουδώντας ξενυχτώντας, πειράζοντας τους άλλους λέγοντας αστεία και βωμολοχίες και γενικά πράγματα που δεν θα τα τολμούσαν μια καθημερινή μέρα. Η τελετουργία απαιτεί τη χρήση Μάσκας. Ένα άλλο στοιχείο της αποκριάς είναι ο χορός, ο οποίος συνδέεται με την καρποφορία. Οι ανθρωπολόγοι του χορού πιστεύουν ότι οι παράδοξοι χοροί των μεταμφιεσμένων, οι θόρυβοι, τα πηδήματα του ποδιού τους ενισχύουν την διαβατήρια λογική του δρώμενου π.χ. το γαϊτανάκι θεωρείται παραδοσιακό παιχνίδι της αποκριάς με βασικό συστατικό τη χορευτική πράξη σε κύκλο και στο κέντρο ένα κοντάρι με πολύχρωμες κορδέλες, το οποίο περιπλέκεται κατά την διάρκεια του χορού, το οποίο εξηγείται ως «ο κύκλος της ζωής, από την χαρά στη λύπη, από το χειμώνα στην άνοιξη, από την ζωή στο θάνατο και το αντίθετο.», δηλαδή το νόημα του δρώμενου είναι το πέρασμα από την μια κατάσταση στην άλλη με τρόπο μαγικοθρηκευτικο, λειτουργώντας καθαρτικά για τον θεατή και τον ερμηνευτή του δρώμενου. (Απόσπασμα από την πτυχιακή εργασία του Πολέμαχου Πασχαλίδη με θέμα Η ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ “ΕΙΚΟΝΑ” ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΧΕΙΑΚΕΣ ΠΗΓΕΣ [1945 – 1967], Άρτα, 2011).
Στις φωτο Παρέλαση Καρναβαλιστών το 1975 όπως δημοσιεύτηκε από το Τμήμα Αυτοδιοίκησης ΣΥΡΙΖΑ Άρτας στη σελίδα τους στο facebook)


Η κ. Αλεξάνδρα Ρίζου – Δασκάλα , κορυφαία αθλήτρια του Πεντάθλου στη Β. Ελλάδα την περίοδο 1935-1941. Σύζυγος του Παθολόγου γιατρού Ηλία Σφήκα… (Θυμόμαστε με πολύ αγάπη την κ. Αλεξάνδρα με την μπάσα φωνή της, καθώς την γνωρίζαμε προσωπικά)
Η φωτο είναι από το αρχείο του κ. Κ. Μπανιά.

—————-
“……Σε αντίθεση με τη λιτή και αυστηρή γραμμή των δυτικών ακτών, η ανατολική γραμμή του Ιονίου ξετυλίγεται περίτεχνα με τη ζωηρή και συναρπαστική εναλλαγή βραχέων και μακρών διαστημάτων, την αρμονική διαδοχή από οξείες και αμβλείες πτυχώσεις και τη συνεχή αντίστιξη εξοχών και εσοχών που σχηματίζουν πολύμορφους και ιδιότυπους κόλπους όπως τον περίκλειστο Αμβρακικό, που μεταφέρει την άλμη του Ιονίου στο εσωτερικό της ηπειρωτικής Ελλάδας…….”
Απόσπασμα από την περιγραφή του χώρου του Ιονίου του Ν.Γ. Μοσχονά όπως αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του Κέντρου Μελετών Ιονίου https://www.corfuhistory.eu/?p=3088
Στη φωτογραφία Χάρτης της Ηπείρου και του Ιονίου Πελάγους του 1670, χαραγμένος σε χαλκό (Cluverius Philipp, “Epirus hodie Canina cum Mare Ionii insulis”, c.1670. Copper engraved map (26x21cm) of Epirus and the Ionian islands. Partly hand-colouring).

———————
1930ς : Η Φιλαρμονική της Άρτας σε φωτογραφία Δ.Ν. Μητσιάνη.
Η φωτογραφία είναι λίγο πριν τον πόλεμο, καθώς οι συγκεκριμένες στολές ράφτηκαν το 1935-1936. Ο Αρχιμουσικός (με το κοστούμι) είναι ή ο Θεοδόσης Παπαδόπουλος (26/06/1939 – 19/04/1940) ή ο Ανδρέας Πόγγης (17/07/1940 – 21/02/1941)
