1941 : Μικρή Αρτινιά με τον τεράστιο φιόγκο στο κεφάλι, μόδα της εποχής… Σήμερα διανύει αισίως τα ογδόντα της χρόνια….της ευχόμαστε και στα εκατό (Από συλλογή Λ. Μ.)

1941 : Μικρή Αρτινιά με τον τεράστιο φιόγκο στο κεφάλι, μόδα της εποχής… Σήμερα διανύει αισίως τα ογδόντα της χρόνια….της ευχόμαστε και στα εκατό (Από συλλογή Λ. Μ.)

———————
“Αυτή είναι η εμφάνιση που θυμάμαι. Δεν είναι δική μου η φωτογραφία. Τον συνάντησα στην Αίγινα τον Αύγουστο του 1968 με τη μητριά μου, με την οποία είχε παντρευτεί. Ο μπαμπάς μου ζήτησε να οδηγήσω στην Αίγινα, έτσι θα είχαμε ένα αυτοκίνητο για την οικογένεια. Έκανα το ταξίδι από την Αγγλία σε τέσσερις μέρες – την τρίτη μου επίσκεψη στην Ελλάδα. Ήξερα τη φήμη του Γιάννη Μόραλη. Έχω δει τα πορτρέτα της Μαρίας από τότε – ένα σε μια κάρτα κυκλοφόρησε σε όλους στην κηδεία της το 2005……..
Στις 21 Δεκεμβρίου 2009 ήρθε ένα e-mail μέσω της οικογένειας από τον Βαγγέλη Χρόνη: Λυπάμαι που σας ενημερώνω ότι ο Γιάννης Μόραλης πέθανε χθες … η κηδεία του γίνεται σήμερα το πρωί στις 11.30 σε ένα νεκροταφείο στην Αθήνα ……….. Ο Γιάννης Μόραλης ήταν σύζυγος της Ελληνίδας μητέρας μου, Μαρίας Ρούσεν που αργότερα θα παντρευτεί τον πατέρα μου. Συνάντησα τον Γιάννη Μόραλη μόνο μία φορά (όπως έγραψα εδώ) αλλά είναι κάποιος του οποίου η τέχνη έχει διατρέξει τη ζωή μου. Χαίρομαι που έχω ακόμη μια πολύ μακρινή σύνδεση μαζί του μέσω της οικογένειας. Ήταν και θα παραμείνει ένας μεγάλος καλλιτέχνης που έζησε μια πολύ καλή ζωή. Έχω υποσχεθεί μια μέρα σύντομα να επισκεφθώ τη γενέτειρά του την Άρτα και να δω την όμορφη γέφυρα πάνω στον Άραχθο” (Simon Baddeley)

———————-
Η οδός Γριμπόβου ξεκινά λίγα μόνο μέτρα μακριά από την Πλατεία Κιλκίς και γνωρίζει νέα άνθιση στις μέρες μας με το καφέ #Dacosta του κ. Κώστα Μπόβολου και τον υπέροχο πλάτανο. Είναι από τα λίγα δρομάκια της Άρτας που διατηρούν ακόμη το χρώμα της παλιάς γειτονιάς. Στην οδό Γριμπόβου προπολεμικά, από το 1930, ήταν ο φούρνος του Κολοβού, μόνο για ψηστικά. Όταν το 1941 πήρε σύνταξη, τον πήρε ο Τσιακούμης και τον έκανε αρτοποιείο. Στο αριστερό μέρος του φούρνου ήταν η πόρτα με την ταμπέλα “Γεωρ. Τσιακούμης, το διεθνές Ηλεκτροκίνητον Αυτοκίνητον Αρτοποιείον”. Στην Κατοχή αυτόν τον φούρνο τον κατασχέσανε οι Ιταλοί και παρασκεύαζαν μεγάλα ψωμιά τις λεγόμενες “Μπανιότες”. Στο φούρνο του Τσιακούμη κάθε Σαββατοκύριακο οι τσαγκάρηδες, μερακλήδες και κεφάτοι άντρες της πόλης, έψηναν μεγάλο ταψί με μεζέδες από κρέας και μετά μαζεύονταν έτρωγαν, έπιναν και τραγουδούσαν, άλλοτε στην μεγάλη ταβέρνα του Αγραφιώτη και άλλοτε στη μικρή του Στρεβίνα. Στην ίδια μικρή πλατεία της οδού Γριμπόβου, μπροστά στο αρτοποιείο του Τσιακούμη και απέναντι από την ποτοποιία του Σώτου Μπανταλούκα, υπήρχε ένα μικρό πηγάδι. Μετά τη Κατοχή στο φούρνο πήγαιναν μαθητές να αγοράσουν ψωμί. Παίζοντας κάποια φορά το παγνίδι “Πείραγμα”, ένας μικρός μαθητής από το Κομμένο, πηγαίνοντας πίσω-πίσω, έπεσε μέσα, καθώς το πηγάδι είχε χαμηλό τοίχο.’Εγινε πανζουρλισμός από τις φωνές των νοικοκυρών της γειτονιάς, ειδοποιήθηκε η Πυροσβεστική και τελικά ένας πυροσβέστης κατάφερε να βγάλει τον μικρό μαθητή βρεγμένο και κατατρομαγμένο αλλά σώο και αβλαβή.
Στην φωτογραφία διακρίνεται ο Φούρνος του Τσιακούμη και επάνω η οικογένεια του ιχθυοπώλη κ. Κολοβού.
(Οι πληροφορίες και η φωτογραφία προέρχονται από το βιβλίο του Κ. Τσιλιγιάννη ” Σεργιάνι στην Παλιά Άρτα”,2013)

——————-
Η πρώτη προσθήκη στο Ελληνικό κράτος του 1833 έγινε με τα επτά νησιά του Ιονίου που παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα από την Μεγάλη Βρεττανία το 1864. Η Άρτα και η Θεσσαλία δόθηκαν στην Ελλάδα με την συνδιάσκεψη του Βερολίνου (1881). Στις 22 Ιουνίου του 1881 “……τα εν τω χωρίω Δημαρίω Τουρκικά στρατεύματα διετάχθησαν υπό της Διεθνούς Επιτροπής ν’ αναχωρήσωσιν εκ του χωρίου τούτου και να διευθυνθώσιν εις το χωρίον Επάνω Πέτα περί την 5 ώραν μ.μ. Το προς βορράν του Αννίνου κείμενον Τουρκικόν χωρίον Δημαριό κατελήφθη υπό των Ελληνικών στρατευμάτων και ούτως ήρξατο η κατάληψις του πρώτου διαμερίσματος” (Τηλεγράφημα Πρακτορείον HAVAS).
Στη φωτογραφία του Σ. Μελετζή “Άποψη του Δημαριού το 1937”

———————
1961 : Το καινούργιο ξενοδοχείο ΞΕΝΙΑ μέσα στο κάστρο της Άρτας, ( Φωτο Δημήτρης Χαρισιάδης)


———————-
1911 : Ο Κωνσταντίνος Ι. Μόραλης, φιλόλογος, αργότερα γυμνασιάρχης στην Πρέβεζα και η σύζυγός του Βασιλική, το γένος Αναστασίου Μιχάλη, σε φωτογραφία στο σπίτι τους στην Άρτα, γονείς 4 παιδιών μεταξύ των οποίων, ο γνωστός ζωγράφος Γιάννης Μόραλης και ο Ναύαρχος Γεώργιος Μόραλης.
Πίσω από το ζεύγος, διακρίνεται ο Καμαρινιώτης Γεώργιος Π. Νούσιας (1867-1919) , φιλόλογος και γαμπρός του Κωνσταντίνου Μόραλη, σύζυγος της αδελφής του, Αικατερίνης Ι. Μόραλη.
(Πηγή : Οικογένεια Γεωργίου Κ. Μόραλη. Η φωτο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην σελίδα https://www.facebook.com/groups/50371295725/permalink/10156840298010726/)

—————————–
1992 : Η αφίσα για το θεατρικό έργο ” ΤΟ ΣΤΡΑΒΟΞΥΛΟ” που ανέβηκε από το θεατρικό τμήμα του Συλλόγου ΣΚΟΥΦΑΣ με τους εξής συντελεστές :
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ : Βαγγέλης Τραιφόρος,
ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑ : Δημήτης Κακριδάς,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : Κων/νος Καλούδης,
ΑΦΙΣΑ :Δημήτρης Βάσσος.
Έπαιξαν οι ηθοποιοί : Γιάννης Δημοθόδωρος, Φρειδερίκη Κολιού, Τούλα Μαυράκη, Σωτήρης Σαρλής, Ράνια Ζαρκαλή, Γιώργος Παπαδόπουλος, Σπύρος Ζαρκαλής, Λάμπρος Μπαβέτσιας, Νίκος Παπαδημητρίου, Σπύρος Σκαρλίγγος, Σταμάτω Παπαδημητρίου και η Άννα Παπαποστόλη.

——————–
“Η Άρτα ‘ναι χρυσός μπαξές, κλουβί με πεντ’ αηδόνια
και όποιος την κατηγορεί να του κοπούν τα χρόνια”.
Φωτο από το ταξίδι ενός ζευγαριού Αμερικανών στην Ελλάδα το 1952-54. (Αρχείο Jack Clark και La Jean Avery)
