Αρχείο κατηγορίας Λαογραφικά και άλλα

Η Αντιγόνη Μπαλάσκα στην Μελισσουργιώτικη συνοικία της Άρτας, αρχές δεκαετίας 1950. Φορά την τοπική γυναικεία ενδυμασία του χωριού, τη λεγόμενη «φέλπα». Οικογενειακό αρχείο Α. Καρρά. Φωτογραφία επιχρωματισμένη εκ των υστέρων. (Πηγή : ΟΙ ΜΕΛΙΣΣΟΥΡΓΟΙ ΤΩΝ ΤΖΟΥΜΕΡΚΩΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΓΡΑΠΤΕΣ … Συνέχεια →

Καλή χρονιά & ευτυχισμένο το 2026!Μια παλιά διαφήμιση από τα ’80s μας θυμίζει ότι οι εποχές αλλάζουν, αλλά οι ευχές για υγεία, αγάπη και χαρές μένουν πάντα ίδιες!!!

“Το χωριό Χόσεψη, παλιά, δεν ήταν του αφέντη, ούτε του πασά.Ήταν των ανθρώπων του. Ασκλάβωτο και απούλητο.Αργότερα κάποιος μουχτάρης του χωριού – άλλος Εφιάλτης ή Πήλιο Γκούσης – πήγε και το πούλησε στον Πασσά των Ιωαννίνων. Ο Πασσάς, σε ανταμοιβή, … Συνέχεια →

Για δεκαετίες ολόκληρες, ειδικά από τον Μεσοπόλεμο μέχρι τα μεταπολεμικά χρόνια, η ελληνική ύπαιθρος είχε τον δικό της άνθρωπο της τάξης: τον αγροφύλακα. Μια φιγούρα λιτή, γνώριμη, που γύριζε στα χωράφια με το ποδήλατο ή με τα πόδια, χαιρετούσε τους … Συνέχεια →

“Στο Κάτω Γραικικό, τότε που οι νύχτες ήταν πιο βαριές και τα χωράφια άκουγαν τα μυστικά των ανθρώπων καλύτερα κι από τους ίδιους τους ανθρώπους, ζούσε ένας ριχτολόγος περίφημος: ο Γεώργιος Τριαντάφυλλος. Ήταν άντρας που διάβαζε τη Σολομονική και δεν … Συνέχεια →

“Λένε πως στα παλιά τα χρόνια, τότε που οι πέτρες είχαν μνήμη κι οι κορφές των Τζουμέρκων ψιθύριζαν μυστικά, ήταν στην Τσιούκα ένα βασίλειο τρανό και παράξενο.Ο βασιλιάς του είχε το παλάτι του στην πιο ψηλή ράχη, εκεί που τώρα … Συνέχεια →

Τα φαρμακεία της Άρτας “…….είχανε προμηθευτάς αβδελλών τους συχωρεμένους Ντάκα και Γούσια, οι οποίοι τις έβγαζαν από τον βάλτο της Μπάνης”, μας γράφει ο Ζαχαρής στο χρονογράφημά του για την Άρτα του 1930. .Στις αρχές του 19ου αιώνα οι γιατροί … Συνέχεια →

“Σαν απεράσῃ το Δεκαπενταύγουστο κ’ έρθουν τα πρωτοβρόχια στρώνονται τα σιάδια και τα πλάγια με Διώχνες, άλλες κάτασπρες, άλλες κατακίτρινες, άλλες τριανταφυλλιές. Κ’ είναι οι Διώχνες τα πρώτα και τα υστερνά, απλά και ωραία στολίδια, οπού δωρίζει ο Χινόπωρος στην … Συνέχεια →

“Ο άνεμος σφύριζε μανιασμένα στα στενά περάσματα του Διασέλου, σπρώχνοντας τις σκιές να χορεύουν στα στεφάνια και τις ρεματιές . Το μεγάλο Στεφάνι —ένας απότομος, μελιστερός γκρεμός— στεκόταν αγέρωχο, σαν να περίμενε αιώνες την ώρα του. Το χώμα του, απαλό … Συνέχεια →

Εκεί, στην όμορφη Ροδαυγή, λίγο πριν φτάσει κανείς στην Καρυδέα, απλώνεται ένας τόπος που οι παλιοί τον λένε «Κακολάγκαδο». Εκεί, κάποτε, λένε πως υπήρχε εύφορη γη, γεμάτη πλούσια σπίτια και εύπορους ανθρώπους. Ανάμεσά τους ζούσε κι ένας φτωχός πατέρας με … Συνέχεια →