Δόξες Αγήραντες του Δεσποτάτου

“…….Αμέσως μετά ήταν το σπίτι  από το 1900 του Παναγιώτη Τρούγκου, στη συνέχεια κληρονόμων του και τέλος των Αφων  Αντώνη, Παναγιώτη Μάνθα  και Γιάννη Χαβελέ. Στο ισόγειο υπήρχαν δυο καταστήματα. Στο πρώτο λειτούργησε μέχρι τον Ιούνιο του 1965 ο Γ. Σιαμαντάς με ραδιόφωνα, μικροσυσκευές και μπαταρίες BEREC. Από 3-9-1965, ο Γ. Χαβελές ανταλλακτικά & αυτοκίνητα (σήμερα σε άλλο σημείο σαν ανταλλακτικά αυτοκινήτων Μάνθας). Στο δεύτερο κατάστημα, ο Μήτσος Παναγιώτου διατηρούσε αντιπροσωπεία γερμανικών μοτοποδηλάτων  KREIDLER FLORETT. Σημειωτέον ότι ο Μήτσος Παναγιώτου έπαιζε κλαρίνο, συμμετέχοντας στη φιλαρμονική του Μ/Φ Συλλόγου Ο ΣΚΟΥΦΑΣ.

Στη συνέχεια ήταν το κατάστημα Αντώνη και Βασίλη Βαφιά, με είδη οικοδομών και από το 1971 προστέθηκε εμπόριο τζαμιών και τσιμέντων. Από το 1965 ως Β. Βαφιάς – Χρ. Ντουλογιαννάκης ΟΕ, που ακόμα σήμερα συνεχίζει ως Ντουλογιαννάκης ΟΕ.  Συνέχιζε το πρατήριο καυσίμων FINA του Αγαθοκλή Σαρδελή και τέλος, Σκουφά και Τζουμέρκων, η οικοδομή  Νικάκη – Σκορδή – Τσίρου (πρώην Ελένης Μελά, που διέμενε στον όροφο), με το ισόγειο παντοπωλείο λιανικής και χονδρικής πώλησης  και διπλανή αποθήκη  των αδελφών Βαγγέλη και Βασίλη Τσιαντή, στη συνέχεια ως Β. Τσιαντή και τέλος ο γιός του Ι. Τσαντής.  Εκεί εργαζόταν οι Διογένης – Ντίνος Σελαμτζόγλου, Ηλ. Χρήστου  και Γ. Καλοκαίρης. Στο πλάι, κατάληξη της οδού Τζουμέρκων, λειτουργούσε οπωροπωλείο του Κώστα Οδυσσέα με καταγωγή από το Βουργαρέλι. Ήταν πρόχειρη  ξύλινη υπαίθρεια κατασκευή οπωροπωλείου, που άνοιγε τα ξημερώματα και έκλεινε αργά το μεσημέρι.

Στη γωνία Τζουμέρκων και Ορλάνδου, στην οικοδομή Τσουμάνη, υπήρζε ισόγειο κατάστημα πώλησης ελαιολάδων Λευκάδας του Βασίλη Σέρβου και παραπλεύρως, επί της Ορλάνδου, το ακτινολογικό  ιατρείο του Βασίλη Τσουμάνη. Επάνω ήταν το οροφοδιαμέρισμα του γιατρού με τη σύζυγό του Ευρυδίκη, γνωστή στη γειτονιά για τις υπέροχες πίτες και τα τέσσερα παιδιά : Λένα, Διάνα, Μιχάλη και Ανδρέα. Στη συνέχεια ανεβαίνοντας  την Ορλάνδου μέχρι την διασταύρωση Παλαιολογίνης και Παρηγορητρίας, υπήρχε τολ-παράγκα σε αλάνα ιδιοκτησίας Μετοχικού Ταμείου Στρατού. Στην μεν αλάνα έπαιζαν τα παιδιά της γειτονιάς, στο δε τολ – παλιά αποθήκη υλικών της Νομαρχίας, λειτουργούσε ως το 1971 μαθητικό εστιατόριο. Από το 2000 επωλήθη  η έκταση του ΜΤΣ και στη θέση της πλέον υπάρχουν οικοδομές……”(Συνεχίζεται) [Απόσπασμα από άρθρο του Παναγιώτη Μάνθα με τίτλο ΜΟΥΧΟΥΣΤΙ ΑΡΤΑΣ ’60 – ’70, όπως Δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό του Μ/Φ Συλλόγου ΣΚΟΥΦΑΣ, τχ. 108, Άρτα, 2020]

*Διαβάστε το α’ μέρος εδώ

Στη φωτογραφία το κατάστημα ανταλακτικών Γ. Χαβελέ, από το αρχείο του Παναγιώτη Μάνθα.

“….Κατεβαίνοντας μετά την πλατεία Κιλκίς, από την αριστερή πλευρά της οδού Σκουφά, συναντάμε τις συνεχόμενες πλατείες Ν. Σκουφά και Ελευθερίας, που η τελευταία τους αναμόρφωση έγινε το 1961 – 1965. Απέναντι από το Γυμνάσιο Αρρένων υπήρχε το περίπτερο του Θύμιου Παπανικολάου, που από το 1976 συνέχισε τη λειτουργία του ο Λάμπρος Χήτας και αργότερα οι Γρηγόρης και Κώστας Κεφάλας.  Στην πλατεία Ελευθερίας με το ομώνυμο άγαλμα, γινόταν η κατάθεση στεφάνων από δημοτικά σχολεία και γυμνάσια την παραμονή των εθνικών επετείων, ενώ στο κάτω μέρος λειτουργούσαν τα δημοτικά ουρητήρια, απέναντι ακριβώς από το σπίτι Χητόπουλου, που οι κληρονόμοι ευρίσκοντο Αθήνα και ΗΠΑ. Εκεί διέμενε για πολλά χρόνια η οικογένεια αρτοποιών Γουνόπουλου και έπειτα ο Ν. Κατσαντούρης, οδηγός του Δήμου Αρταίων. Η είσοδος ήταν από την οδό Άννης Παλαιολογίνης, που κατεβαίνει από την Παρηγορήτισσα μέχρι την είσοδο του Α’ Δημοτικού σχολείου.  Σύμφωνα με τον Αρτηνό ιστορικό Κ. Τσιλιγιάννη, στο σπίτι αυτό συντάχτηκε και υπογράφηκε το καταστατικό ίδρυσς του πρώτου συστήματος προσκόπων Άρτης.

Στο ισόγειο, γωνία, ήταν το κατάστημα  ζαχαρωδών Γεράσιμου Γκεζέρη, παλιό καλαθάδικο, δίπλα το κουρείο Βασίλη Μπίκα και αμέσως μετά το κατάστημα -συνεργείο μοτοποδηλάτων  ZUNDAPP, που από το 1971, προσέθεσε έκθεση τηλεοράσεων TELEFUNKEN, των Θεόφιλου και Ανδριανού Κερασίδη. Στην δίπλα οικοδομή, πάντα στη Ν. Σκουφά αριστερά, ήταν η υπάρχουσα πέτρινη οικοδομή κληρονόμων Κοντοδήμα (Γ. Βάντζου – Κ. Πέτσα), που κατοικούσε στον όροφο ο Γ. Βάντζος με τη σύζυγό του Ανθούλα και τις τρεις κόρες: Ρίτα, Ρένα και Ρούλα. Στο πίσω μέρος του σπιτιού, με είσοδο  από την αλάνα και την παράγκα, διέμενε η Βασιλική Πρέντζα. Στο ισόγειο, πρώτο κατάστημα  ήταν το ζαχαροπλαστείο του Τάκη Έξαρχου, με καταγωγή από το Καλέντζι, που διέμενε στους Ταμπακιάδες, ξακουστός για τα υπέροχα γλυκά του όπως κοπεγχάγη, κοκ, πιατάκι (παντεσπάνι με τρίμματα σιροπιαστών γλυκών, με κάλυψη σαντιγύ σε μεταλλικό πιατάκι και τριμμένη καρύδα) αλλά και σκέτα τρίμματα, αφού οι φτωχότεροι  έτρωγαν φθηνότερα το σιροπιαστό τους. Συνήθιζε στους φτωχούς να προσθέτει ένα μικρό κομματάκι γλυκού επιπλέον στο πιατελάκι. Μετά το 1977, το ίδιο κατάστημα  λειτούργησε από τον Ανδριανό Κερασίδη με τους γιούς του Στάθη και Κώστα, ως έκθεση μοτοποδηλάτων  ZUNDAPP και τρίκυκλων MEBEA και οικιακών ηλεκτρικών συσκευών. Δίπλα υπήρχε το ισόγειο ποδηλατάδικο Κώστα Κερασίδη και στο υπόγειο το οπωροπωλείο του Θεοχάρη Γκεζέρη….” (Συνεχίζεται) [Απόσπασμα από άρθρο του Παναγιώτη Μάνθα με τίτλο ΜΟΥΧΟΥΣΤΙ ΑΡΤΑΣ ’60 – ’70, όπως Δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό του Μ/Φ Συλλόγου ΣΚΟΥΦΑΣ, τχ. 108, Άρτα, 2020]

Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά και στο λινκ https://doxesdespotatou.com/sto-moychoysti-ap-tin-odo-flemingk-m/

Στη φωτογραφία ο Λάκης Έξαρχος το 1965, στο Ζαχαροπλαστείο του «ΤΟ ΤΕΛΕΙΟΝ» στην οδό Σκουφά….(Φωτο από το ίδιο άρθρο)