Ο κουρέας Αναστάσιος Καραμάνης, μπροστά στα καταστήματα της οδού Σκουφά, μεταξύ Φλέμινγκ & Καμηλών, όπου ήταν αρχικά το κουρείο του. Αργότερα μετακόμισε μέσα στο Σταθμό Υπεραστικών Λεωφορείων, στην Πλατεία Κιλκίς. (Φωτο από προσωπική συλλογή)
Περισσότερες πληροφορίες σχετικά, διαβάστε στο λινκ https://doxesdespotatou.com/sto-moychoysti-ap-tin-odo-flemingk-m/
“……Στη γωνία των οδών Σκουφά & Φλέμινγκ, πάντα δεξιά όπως κατεβαίνουμε μετά το προαύλιο του 1ου Δημοτικού Σχολείου, υπήρχε το καφενείο του Δημήτρη Ντόκορου. Μετά το καφενείο του Ντόκορου (πρώην Τσαντούκλα, πατέρα του Μάριου), ήταν το οπωροπωλείοτου Κώστα & Βασίλη Μπότσα (πρώην καλαθάδικο Ι. Τζαχρήστα). Δίπλα ήταν η οικοδομή Λάκη Βαρδακούλα, που έμενε ο ίδιος. Στο ισόγειο πρώτο ήταν το εστιατόριο των αδελφών Μάρκου & Μήτσου Κούκου. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που έφταναν το πρωί από τα Καμποχώρια για να φάνε εκεί τον πατσά. Στην ίδια οικοδομή συνέχιζε το ισόγειο ιατρείο του παθολόγου Λ. Βάρδια, που διέμενε στον πρώτο όροφο και το κρεοπωλείο Βασίλη Κούση (πρώην κουρείο Τάσου Καραμάνη και μπακάλικο Κοντοδήμα). Αμέσως μετά ήταν το οπωροπωλείο Βασίλη Γκεζέρη (αργότερα ανθοπωλείο Σόφης Βάτζου) και στη γωνία της στοάς το καφενείο Λάζαρου Τσόλκα (πρώην Σπ. Τσιάπαλη). Μπαίνοντας στη στοά υπήρχε «το χρυσό μου», δηλαδή ο Βασίλης Μίντζας με την ψησταριά και το υπέροχο κοκορέτσι, σπληνάντερο, φρυγαδέλι και άλλους μεζέδες. Κάθε απόγευμα ως τις 11 το βράδυ, ο Βασίλης έψηνε και το Μουχούστι μύριζε τσίκνα, ενώ μόλις έβγαινε κάθε σούβλα φώναζε « έλα το χρυσό μου». Βοηθούς είχε τον φορτοεκφορτωτή Βαγγέλη Αυγερινό και σε ημέρες φόρτου τον Νίκο Καλπακούλα, που εργαζόταν στα σφαγεία και τον τροφοδοτούσε με κρέατα για ψήσιμο. Στο βάθος της στοάς, το παλιό χάνι είχε μετατραπεί σε λαναροκλωστήριο των Χαρ. Κάππη και Κ. Καραπάνου, ενώ μπροστά, στη γωνία της στοάς ήταν έκθεση ποδηλάτων του Χρ. Σχίζα και στον πίσω χώρο το συνεργείο με τον γιό του Σχίζα και τον Λ. Ανυφαντή.
Στη συνέχεια ήταν ο γνωστός σε όλους φούρνος Γουνόπουλου, με ψήστες τους Δ. Μεγαπάνο και Γ. Τσιότσο. Τα αδέλφια Κώστας και Άρης Γουνόπουλος ήρθαν στην Άρτα το 1922 από το παραθαλάσσιο Ορντού (Κατύωρα) του Πόντου. Ο Άρης εργαζόταν στο φούρνο Σιώτα, πριν το παλιό νοσοσκομείο. Μετά την κατεδάφιση του φούρνου Σιώτα, άνοιξε το 1975 λίγο πιο πάνω τον ξυλόφουρνο που γνωρίσαμε, απέναντι από την κατάληξη της οδού Τζουμέρκων στη Σκουφά, με τους τρεις γιούς Φώτη, Κώστα και Μίμη και την αδελφή τους Σοφία. Στη συνέχεια επεκτάθηκαν στην πόλη με δυο ακόμα μοντέρνους, γερμανικούς φούρνους. Ο δεύτερος ήταν στην αρχή Σκουφά γωνία με Γκοτζούλα, πιο πάνω από τον Άη Γιώργη και ο τρίτος στη γωνία Βασιλέως Πύρρου και Καραπάνου, απέναντι από τον κινηματογράφο Παλλάς. Τη διακίνηση ψωμιού μεταξύ των φούρνων και στα χωριά έκανε ο επαγγελματίας οδηγός Ι. Σταυρόπουλος.
Έπειτα από τον φούρνο ήταν αρχικά εστιατόριο και αργότερα μεζεδοπωλείο των Κ. Νικολάκη και Γρ. Βούβαλη, δίπλα το στενό ποδηλατάδικο του Λάμπρου Γκούβελου, του τρίτου από τα μέλη της Φιλαρμονικής του Μ/Φ Συλλόγου «Ο ΣΚΟΥΦΑΣ» που ζούσαν στο Μουχούστι, αφού έπαιζε υπέροχο αλτικόρνο (είδος κορνέτας) με τους άλλους δύο μουσικούς Δημ. Παναγιώτου και Ι. Μανέγα. Δίπλα υπήρχε το γαλακτοπωλείο Μαστρογιάννη και το καλαθάδικο του Ε. Γιαμούρη. Στη συνέχεια ήταν το ποδηλατάδικο του Σπύρου Ντάλια, που το επέκτεινε σε αντιπροσωπείες τρακτέρ , φρέζες, αργαλειούς και γεωργικά μηχανήματα. Τέλος, στη γωνιά Σκουφά και Καμηλών, ο πολύ παλιός φούρνος Σιώτα….” (Απόσπασμα από άρθρο του Παναγιώτη Μάνθα με τίτλο ΜΟΥΧΟΥΣΤΙ ΑΡΤΑΣ ’60 – ’70, όπως Δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό του Μ/Φ Συλλόγου ΣΚΟΥΦΑΣ, τχ. 108, Άρτα, 2020)
Στη φωτογραφία “1960ς – Ο Φούρνος Γουνόπουλου και δίπλα το Ξυλουργικό εργοστάσιο Γ. Χρηστογιάννη – μάλλον πριν γίνει εστιατόριο(?)”. (Φωτο από ιδιωτική Συλλογή)
Το σπίτι με τον εξώστη (σαχνισί),στο έμπα της οδού Αγίου Βασιλείου που είχε κατασκευαστεί το 1830, ένα από τα ελάχιστα που είχαν απομείνει στην Άρτα μέχρι το τέλος του 1990. Το μπροστινό κτίριο, ακριβώς στη γωνία με την οδό Δαμασκηνού Στουδίτου, λειτουργούσε σαν μπακάλικο. Σήμερα είναι κατάστημα εκκλησιαστικών ειδών. (Φωτο από ιδιωτική συλλογή)
Μπορείτε να το δείτε και σε παλιότερη ανάρτησή μας στο λινκ https://www.facebook.com/photo/?fbid=170860431650075&set=a.170856438317141&locale=el_GR
Δεκαετία ’50 – Στιγμιότυπο από την κατασκευή της καινούργιας γέφυρας στον Άραχθο ποταμό, που η κατασκευή της τέλειωσε το 1958. Πίσω διακρίνεται το παλιό γεφύρι και ο πλάτανος του Αλή – πασά. (Φωτο από προσωπική συλλογή)
Πρωινή βόλτα στη οδό Σκουφά. Από δεξιά : Κ. Μποτίλιας, Θ. Γκολομάζος (Α.Σ.Ο.Ε.Ε.), Ν. Μαστρογιάννης, Γρ. Τάχος, Χρ. Παπαρούνης, Κίμων Παπαδήμου, Γ. Κεφάλας, Οδυσσέας Νίκος (?). (Φωτο από αρχείο Νίκου Β. Μαστρογιάννη, Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)
Η είσοδος του κτιρίου στην οδό Τζαβέλλα 25, σήμερα.Τα χρώματα έχουν αλλάξει, αναδεικνύοντας έτσι την ομορφιά του νεοκλασσικού κτιρίου που στολίζει την περιοχή…..
Το παλιό κτίριο στην γωνία των οδών Τζαβέλλα 25 και Φιλελλήνων, στην Εβραική συνοικία, στο Τουρκοπάζαρο*. Οικία με νεοκλασσικά στοιχεία προπολεμικά ανήκε σε Εβραική οικογένεια, σήμερα στεγάζει το ιατρείο ζώων του κ. Γ. Τρομπούκη. Εδώ σε φωτογραφία από την δεκαετία του ’80. (Φωτο από ιδιωτική συλλογή)
*Για το Τουρκοπάζαρο μπορείτε να διαβάσετε στο λινκ https://doxesdespotatou.com/to-toyrkopazaro/
“Εν έτει σωτηρίω αψ ι’ (1710).
Πλείστοι Οθωμανοί εκ της Επτανήσου ήλθον εις την πόλιν ημών Άρταν, οι πλείστοι εξ Αγίας Μαύρας εξομώται. Ελθόντες κατώκησαν εν τη πόλει ταύτη εν ταις συνοικίαις και ενορίαις Παρηγορητίσσης, Παντοκράτορος, αγίου Νικολάου μέχρι αγίου Θεοδώρου, διάγοντες ζωήν ουχί τόσον ευάρεστον εκ των ληστών. Τούτων ένεκεν απεσύρθησαν προς τα μέσα της πόλεως πλησίον του φρουρίου και πολλοί εξ αυτών εκατοίκησαν εντός αυτού….” (Πηγή : Άρθρο του Κώστα Καιροφύλα στην εφημερίδα “Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΡΤΗΣ” το 1934).
Στη φωτογραφία “Άποψη της Άρτας με τον ποταμό Άραχθο, το 1905”. (Φωτο από αρχείο Ι. Έξαρχου)
Ο Νεοζηλανδός αξιωματικός της SOE Tom Barnes ήρθε στην Ελλάδα με την ομάδα Hurling. Έπεσε με αλεξίπτωτο τον Οκτώβριο του 1942 για δραστηριότητες δολιοφθοράς υπό την αιγίδα του Βρετανικού Στελέχους Ειδικών Επιχειρήσεων (SOE). Ήταν μια από αυτές τις επιχειρήσεις που επρόκειτο να γίνουν «μέσα και έξω πριν από τα Χριστούγεννα», αλλά όπως προέκυψε, έμεινε στην Ελλάδα μέχρι τον Απρίλιο του 1945. Κατά την παραμονή του στην Ελλάδα ο Tom Barnes τράβηξε αρκετές φωτογραφίες από τη ζωή των κατοίκων στην Ήπειρο. Μια απ’ αυτές είναι και η εν λόγω φωτογραφία. Αν τυχόν αναγνωρίσετε το πρόσωπο ή την περιοχή, παρακαλούμε να σχολιάσετε σχετικά. (Η φωτογραφία είναι από το αρχείο του Μίμη Χριστοφιλάκη)
Μια ακόμη φωτογραφία από την ομάδα των Βρετανών σαμποτέρ Hurling στη Μεγαλόχαρη Άρτης. Πιθανόν λίγες στιγμές αργότερα από τη φωτογραφία που δημοσιεύσαμε παλιότερα*. “Εδω το πλάνο είναι πιό ευρύ και η φωτογραφία πιο καθαρή, αν και προέρχεται από εφημερίδα. Δεξιά ο νεαρός χωροφύλακας ανήκε στους Εδεσίτες που έλαβαν μέρος στην επιχείρηση στον Γοργοπόταμο. Ο πρώτος των κατοίκων είναι ο ατυχής γιατρός του χωριού, ο οποίος παρείχε δωρεάν τη βοήθειά του σε όλα τα χωριά της περιφέρειάς του. Εκτελέστηκε γιατί ανήκε στον ΕΔΕΣ, ως ταξικός εχθρός από κάποιους επαναστάτες… (Φωτο και σχόλιο από το αρχείο του κ. Γ. Σιούλα που τον ευχαριστούμε για την άδεια να αναδημοσιεύσουμε την φωτογραφία)
*Μπορείτε να δείτε την παλιότερη δημοσίευση στο λινκ https://doxesdespotatou.com/imerologio-ethnikis-antistasis-12-dekem/
