“Θερινοί κινηματογράφοι στην Άρτα ήταν ο «Γαλαξίας» στην ταράτσα του «Παλλάς». Ιδρύθηκε το 1954 από τον Κουρουκλή, με 250 καθίσματα και διατηρήθηκε και από τον Αντώνη Στρατή. Έπειτα ήταν το «Σινέ Κύπρος» από το 1956 με 1959 που ονομάστηκε έτσι για να τιμήσει τον αγώνα της Κύπρου κατά των Άγγλων, καθώς η πόλη είχε στείλει και παιδιά της να πολεμήσουν εκεί. Αργότερα μετονομάστηκε σε «Απόλλων» και λειτούργησε από το 1959 έως το 1972-73. Βρισκόταν στη Γεωργίου Μάτσου, στο οικόπεδο Πίτσιλη δίπλα στο ψηλό σπίτι, την οικία Καζαντζή, είχε 400 καθίσματα και ήταν περιφραγμένο με ξύλινο δίχτυ. Πολλές φορές τα παιδιά το τρυπούσαν για να δουν τσάμπα μια ταινία και είχε κυνηγητό με την αστυνομία. Από το ψηλό σπίτι φαίνονταν η οθόνη του κινηματογράφου και πολλοί τρύπωναν εκεί για να δουν δωρεάν. Τότε ο «Σκουφάς» ήταν αλάνα και η περιοχή από τους κήπους έως το γνωστό κέντρο διασκέδασης «Καρυάτιδες» ήταν ο χώρος του θερινού κινηματογράφου «Απόλλων».
Ως τελευταίο αναφέρω τον κινηματογράφο «Νάταλι» στην οδό Φιλελλήνων στο οικόπεδο της οικογένειας Κολιοπάνου. Αυτός είχε 350 καθίσματα, με μια μηχανή «μικροτεχνικά» και μηχανικοί προβολής στο «Νάταλι» ήταν οι Στόγιας-Γαλλίνας. Ο θερινός κινηματογράφος πρωτολειτούργησε το 1969 έως το 1971 ως «Νάταλι» και από το 1971 έως το 1973 μετονομάστηκε σε «Αρίων», με μηχανικό προβολής τον Β. Γκανιάτσα. Έκλεισε το 1973…..” (Πηγή : Πτυχιακή Εργασία του Πολέμαχου Πασχαλίδη με θέμα Η ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ “ΕΙΚΟΝΑ” ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΧΕΙΑΚΕΣ ΠΗΓΕΣ [1945 – 1967], Άρτα, 2011)
Στη φωτογραφία “Ο Θερινός Κινηματογράφος της Άρτας “ΟΡΦΕΑΣ” στον περιφερειακό δρόμο της πόλης”, που εγκαινιάστηκε επί δημαρχίας Κ. Βάγια. (Φωτο από αρχείο Β. Γκανιάτσα όπως δημοσιεύτηκε στην ίδια πτυχιακή εργασία)
“……Μετά την διαφωνία του Κάου με τον Καραπάνο, η έκδοση της πρώτης εφημερίδας ΑΡΤΑ σταμάτησε στις 14 – 5 1884. Δεν άργησε όμως ο Κάος να εκδώσει άλλη εφημερίδα, όμοια με την προηγούμενη στην εμφάνιση και την φιλοκαραπανική πολιτική, που τυπωνόταν στο ίδιο τυπογραφείο (τυπογραφείο ΑΜΒΡΑΚΙΑ), αλλά με τον τίτλο ΑΡΑΧΘΟΣ. Το πρώτο φύλλο του Αράχθου κυκλοφόρησε στις 30 Ιουλίου 1883. Από τον Άραχθο σώζονται 31 φύλλα. Αξίζει να σημειωθεί πως από το 27ο φύλλο, το όνομα του Κάου εξαφανίζεται από την εφημερίδα, χωρίς στη θέση του να εμφανιστεί άλλο.. Επίσης με τον τίτλο ΑΡΑΧΘΟΣ εμφανίστηκε το 1927 κι άλλη εφημερίδα με διευθυντή τον Γ. Στύπα”. (Πηγή : Άρθρο του Γ. Τσούτσινου στην εφημερίδα ΕΡΙΒΩΛΟΣ, τχ. 2, 1988)
Στο φύλλο της εφημερίδας ΑΡΑΧΘΟΣ αρ. 6/20 Οκτωβρίου 1883 υπάρχει το κύριο άρθρο όπου ο εκδότης μιλά για τον Κάμπο της Άρτας που ανήκε στο Τούρκικο και τα διάφορα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι Αρτινοί, ειδήσεις που αφορούν την πόλη και διάφορα πρόσωπα, καθώς και ειδοποιήσεις – διαφημίσεις επαγγελματιών της πόλης. Μπορείτε να διαβάσετε το έκτο φύλλο στις φωτογραφίες που ακολουθούν από το αρχείο του Τάκη Ζαρκαλή.
“Δεν υπήρξε άλλο όνομα πλοίου ακτοπλοΐας στο λιμάνι του Πειραιά που να έγινε τόσο δημοφιλές, όσο το όνομα του καραβιού «Πύλαρος». Ακουγόταν για χρόνια, δεκαετίες ολόκληρες από τους ντελάληδες του λιμανιού που με τη βροντερές φωνές τους διατυμπάνιζαν: «όλοι με την Πύλαρο», «όλοι με την Πύλαρο», ενώ οι ναυτικοί πράκτορες το διαφήμιζαν ως το καράβι της Ακτοπλοΐας με τα πιο φθηνά εισιτήρια.
Στο τέλος λίγο οι ντελάληδες, λίγο οι πράκτορες, λίγο οι αχθοφόροι, επικράτησε η φράση «όλοι με την Πύλαρο» να λέγεται και εκτός λιμανιού, σημαίνοντας ή περιγράφοντας κάτι το οποίο χρησιμοποιούν όλοι ανεξαιρέτως. Πήγαινε για παράδειγμα κάποιος Πειραιώτης στην αγορά σε ένα φθηνό στέκι όπου πωλείτο καλή βαρελίσια ρετσίνα που ήταν φθηνή οικονομικά και ξαφνικά συναντούσε μια τεράστια ουρά αναμονής. Τότε μονολογούσε «άιντε, άιντε! Όλοι με την Πύλαρο!».
Αυτή η φράση των ντελάληδων η χιλιοειπωμένη βρήκε τη χρήση της σε οτιδήποτε ήταν φθηνό, τραβούσε κόσμο και είχε λαϊκή αποδοχή. Το ατμόπλοιο «Πύλαρος» είχε κατακτήσει την αποδοχή του κόσμου περισσότερο χάρη στους ντελάληδες των λιμανιών, χωρίς ωστόσο να αμφισβητηθεί το έργο που προσέφερε για χρόνια εκτελώντας δρομολόγια από τον Πειραιά στη γραμμή του Αμβρακικού. Σήμερα πολλά δρομολόγια που τότε εκτελούνταν από πλοία, μας φαίνονται απίστευτα. Ωστόσο η Ελλάδα από τις αρχές του 20ου αιώνα έως και το τέλος της δεκαετίας του 1950 δεν διέθετε αξιόλογο οδικό δίκτυο. Έτσι οι περισσότερες μεταφορές επιβατών και εμπορευμάτων εκτελούνταν με τα πλοία της γραμμής. Από τον Πειραιά αναχωρούσαν όχι μόνο πλοία με προορισμό τα νησιά, αλλά και για κάθε άλλο προορισμό. Δρομολόγια προς Βόλο, Χαλκίδα, Αμφιλοχία, Πρέβεζα, Πάτρα, Κόρινθο, Καλαμάτα εκτελούνταν με πλοία όπως και σε πλήθος άλλα μικρότερα μέρη της ηπειρωτικής Ελλάδας. Μια αποβάθρα ήταν αρκετή για να δημιουργήσει μια γέφυρα επικοινωνίας του Πειραιά με ένα απόμακρο σημείο. Αυτή η αποβάθρα υποκαθιστούσε τα χιλιάδες χιλιόμετρα του ανύπαρκτου οδικού δικτύου!
Το ατμόπλοιο «Πύλαρος» το έφερε στην Ελλάδα ο Κεφαλλονίτης εφοπλιστής Γ. Αθανασούλης το 1899. Ο Αθανασούλης μέχρι τότε ασχολείτο με Παραδουνάβιες πλωτές μεταφορές έχοντας την έδρα του στην Ρουμανία. Φυσικά δεν ήταν νεότευκτο σκαρί, όπως άλλωστε το ίδιο συνέβαινε και με τα περισσότερα καράβια που έφερναν στην Ελλάδα οι πλοιοκτήτες. Το είχε αγοράσει στη Ρουμανία, καθώς το είχε βρει προσαραγμένο σε μια ακτή του Δούναβη αντί του ποσού των 350 χιλιάδων δραχμών. Ο Αθανασούλης, το παρέλαβε με το όνομα «Κάρμεν Σίλβα» και το μετονόμασε «Πύλαρος». Ήταν ναυπηγημένο στην Αγγλία και είχε καθελκυστεί το 1864! Το ατμόπλοιο ήταν ναυπηγημένο για ποταμόπλοιο και στη Ρουμανία ήταν τροχοφόρο. Μετασκευάστηκε αργότερα σε ελικοφόρο και είχε εκτόπισμα 125 τόνων.
Ήταν καλοτάξιδο σκαρί που έπινε ταχύτητα 13 μίλια την ώρα, που στην εποχή εκείνη θεωρείτο παραπάνω από καλή. Για αυτό και δρομολογήθηκε στην γραμμή Πειραιάς, Ιτέα, Πάτρα, Πρέβεζα, Κεφαλονιά κάνοντας στάση κατά καιρούς και σε ενδιάμεσα λιμάνια. Αυτό το δρομολόγιο για συντομία τα ονόμαζαν “Γραμμή του Αμβρακικού”. Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Αθανασούλης ήταν να ρίξει τις τιμές των εισιτηρίων. Η φθήνια σε συνδυασμό με την καλή ταχύτητα του βαποριού και τη σχετική πολυτέλεια που προσέφερε, στάθηκαν στοιχεία ικανά να τραβήξουν κόσμο. Έμεινε στη γραμμή αυτή για περισσότερο από είκοσι χρόνια και αγαπήθηκε ειδικά από τους Κεφαλλονίτες καθώς ήταν το δικό τους πλοίο. Η φήμη του έφτασε μέχρι και στα τουριστικά πρακτορεία εισιτηρίων «Τόμας Κουκ» που συμπεριέλαβαν στα προγράμματά τους για τους Ευρωπαίους περιηγητές, επισκέψεις σε αρχαιολογικούς τόπους με το «Πύλαρος». Το χρησιμοποίησαν μέχρι και οι Τούρκοι μπέηδες και άλλοι Τούρκοι αξιωματούχοι όταν ακόμα η Πρέβεζα ήταν τουρκική.
Όμως όλη αυτή η φήμη του πλοίου αποκτήθηκε εδώ στον Πειραιά και δεν άργησε να απλωθεί και πανελλαδικά. Και φυσικά δεν αρκούσαν οι ντελάληδες του λιμανιού για απλωθεί η φήμη αυτή. Άλλωστε οι ντελάληδες την εποχή εκείνη ήταν πολλοί διότι τα πλοία που εκτελούσαν τακτικά δρομολόγια από τον Πειραιά είχαν φτάσει τα 44 και κάθε πλοίο διέθετε τουλάχιστον δύο με τρεις ντελάληδες! Η φήμη της Πύλαρου είχε να κάνει με έναν ανταγωνισμό που κατέληξε σε τραγωδία. Όταν ο Αθανασούλης το δρομολόγησε στην γραμμή Επτανήσου ρίχνοντας τις τιμές των εισιτηρίων, στην ουσία ξεκίνησε ξεκίνησε ανταγωνισμό με το πλοίο «Άσσος» του Σκωτσέζου Πειραιώτη Τζων Μακ Ντούαλ.
Ο ανταγωνισμός των δύο πλοίων ξεκίνησε με τη μείωση τιμών των εισιτηρίων. Δεν αρκούσε όμως μόνο αυτό. Οι ντελάληδες του πλοίου «Πύλαρος» έφτασαν να υπόσχονται ότι ο κάτοχος εισιτηρίου δικαιούνταν να φάει κατά την διάρκεια του ταξιδιού και μια μακαρονάδα. Έτσι η φράση «κάθε ταξίδι και μια μακαρονάδα δώρο»έμεινε να αντηχεί για χρόνια στο λιμάνι του Πειραιά.
Ο ανταγωνισμός των ντελάληδων των δύο αυτών πλοίων, έφτασε κάποτε και στα πληρώματα πάνω στα πλοία και άγγιξε πραγματικά τον παραλογισμό. Και τα δύο εκτελούσαν το ίδιο δρομολόγιο Πειραιά, Αμφιλοχία, Πρέβεζα, Επτάνησα και ο ανταγωνισμός είχε ξεπεράσει πλέον τις εταιρείες και τους πλοιοκτήτες και αποτελούσε προσωπική υπόθεση των πλοιάρχων και των πληρωμάτων! Και τα δύο είχαν από 18 άτομα πλήρωμα που είχαν ανάγει τον ανταγωνισμό σε προσωπικό τους ζήτημα. Δεν άλλαξε απολύτως τίποτα όταν το 1902 το «Άσσος» αγοράστηκε από την εταιρεία «Δεστούνη και Γιαννουλάτου». Κεφαλλονίτης και ο Γιαννουλάτος δεν θα άφηνε τον συμπατριώτη του να αλωνίζει μόνος. Έκανε και αυτός τις ίδιες προσφορές. Έβαλε τους ντελάληδες του «Άσσου» να φωνάζουν την ίδια ακριβώς προσφορά, μόνο που τη θέση της μακαρονάδας καταλάμβανε το πιλάφι «ταξίδι και ένα πιλάφι δώρο!». Ο Γιαννουλάτος ακολούθησε τον Αθανασούλη και έριξε κι αυτός τις τιμές των εισιτηρίων. Αθανασούλης και Γιαννουλάτος έβαλαν τα δύο πλοία σε μια κούρσα που έμεινε ιστορική……” (Πηγή : ‘Αρθρο με τίτλο «Όλοι με την Πύλαρο»! Η ιστορία του θρυλικού ατμόπλοιου και ο ανταγωνισμός του με τον “Άσσο” στο http://pireorama.blogspot.com/)
Στη φωτογραφία τα Δρομολόγια ατμόπλοιου “Πύλαρος” το 1899 και διαφημίσεις άλλων εταιρειών που εκτελούσαν δρομολόγια προς τον Αμβρακικό και την Σαλαώρα & Κόπραινα, από εφημερίδες της εποχής.
“Μόνον το Κομμωτήριον ΓΙΑΝΝΗ ΝΑΖΟΠΟΥΛΟΥ «Διπλωματούχου της ανώτερης σχολής Κομμωτών Αθηνών» ακολουθεί και εφαρμόζει την πρόοδον της Κομμωτικής τέχνης με ζήλον. Κοπή μαλλιών, οντουλασιόν (περμανάντ) όλων των νεωτέρων κτενισμάτων με καλλιτεχνικό γούστο, κτένισμα νυφών, βάψιμο μαλλιών εις 1 χρωματισμούς, Φριξιόν, Μασάζ, Μακιγιάζ κ.λ.π. Η ανωτέρω εργασία και κατ’ οίκον πλην του Σαββάτου και της παραμονής των εορτών”. (Πηγή : Εφημερίδα ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΡΤΗΣ, αρ. φ. 64, 3 Οκτωβρίου 1931 )
Στη φωτογραφία “Το κομμωτήριο του Γιάννη Ναζόπουλου επί της οδού Σκουφά το 1950” (Πηγή : Λεύκωμα ΠΡΟΤΑΣΗ, Άρτα , 1999)
“…….Στις αρχές Απριλίου γύρισε ο Σοφ. Κατσαδήμας από την Αθήνα με υλικά για τα σκηνικά και με πολλά κείμενα θεατρικών έργων που παίζονταν τότε στις μεγάλες σκηνές της Αθήνας και της Πόλης. Στη συνεδρίαση που επακολούθησε αποφασίστηκε σαν πρώτο έργο να παρουσιαστεί “Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας” του Δημητρίου Κορομηλά. Την διδασκαλία του έργου την ανέλαβε ο Χρ. Καλλέλης και τα σκηνικά ο Ευάγγελος Χατζόπουλος. Οι πρόβες γίνονταν καθημερινά και την πρώτη Κυριακή του Ιουνίου του 1903, το απόγευμα έκαναν πρεμιέρα, αφού η παράσταση είχε αναγγελθεί την προηγούμενη μέρα από τον τελάλη, κατά τη συνήθεια της εποχής. Το μικρό θεατράκι γέμισε με κόσμο που χειροκρότησε τους ηθοποιούς και τους συντελεστές της παράστασης. Σ’ αυτή την παράσταση το ρόλο του Γκέρλα έπαιξε ο Ηρ. Γώγος, το Μήτρο, ο Χ. Αλεξόπουλος, το μπάρμπα Χρόνη, ο Δ. Γκίνος, την κυρά – Γιάννενα, ο Σ. Κατσαδήμος και την Κρυστάλλω, ο Γ. Κομπορόζος. Η επιτυχία της παράστασης ήταν πολύ μεγάλη και όλοι έφυγαν με τις καλύτερες εντυπώσεις…..”(Πηγή : ΤΟ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΑΡΤΑ, Τ. Βαφιάς, Αθήνα, 1995)
Στη φωτογραφία “Αφίσα του θεατρικού έργου Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας : δραματικόν ειδύλλιον εις πέντε πράξεις, μετ’ εγχωρίων ασμάτων” στο Θέατρο Ωδείον της Κωσταντινούπολης, 1895-1896 (Πηγή : Ψηφιοποιημένες συλλογές ΕΛΙΑ )
Δεξιά εκ των ιδρυτών τον Αύγουστο του 1950 : Αλέξ. Πλάκας, Αλέξ. Ευταξίας (Διευθυντής Ε.Τ.Ε.), Θεόδωρος Σακέλλιος, Γεράσιμος Γκιζέλης, Γεώργιος Πετανίτης, Κων/νος Παναγιώτου, Παναγιώτης Ραβανός, Χρήστος Ν. Κούτσικος, Παναγιώτης Παπανικολάου, Ιωάννης Θ. Ματσούκας, Χρήστος Παπαζώης (ιδρυτής).
Κάτω : Ευάγγελος Κ. Νικολάου, Νίκος Χ. Παπαζώης και οι γεωπόνοι Γεώργιος Μιχάλης, Χρήστος Παπαγιάννης και Ιωάννης Τζαχρήστας. (Φωτο από αρχείο Κων/νου Αλ. Πλάκα, Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)
Χρησιμοποιούμε cookies για την σωστή λειτουργία του ιστότοπου, καθώς και για βελτίωση των υπηρεσιών μας προς εσάς. Με τη χρήση αυτή της ιστοσελίδας, αποδέχεστε την Πολιτική Απορρήτου μας.
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. These cookies ensure basic functionalities and security features of the website, anonymously.
Cookie
Duration
Description
cookielawinfo-checkbox-analytics
11 months
This cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookie is used to store the user consent for the cookies in the category "Analytics".
cookielawinfo-checkbox-functional
11 months
The cookie is set by GDPR cookie consent to record the user consent for the cookies in the category "Functional".
cookielawinfo-checkbox-necessary
11 months
This cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookies is used to store the user consent for the cookies in the category "Necessary".
cookielawinfo-checkbox-others
11 months
This cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookie is used to store the user consent for the cookies in the category "Other.
cookielawinfo-checkbox-performance
11 months
This cookie is set by GDPR Cookie Consent plugin. The cookie is used to store the user consent for the cookies in the category "Performance".
viewed_cookie_policy
11 months
The cookie is set by the GDPR Cookie Consent plugin and is used to store whether or not user has consented to the use of cookies. It does not store any personal data.
Functional cookies help to perform certain functionalities like sharing the content of the website on social media platforms, collect feedbacks, and other third-party features.
Performance cookies are used to understand and analyze the key performance indexes of the website which helps in delivering a better user experience for the visitors.
Analytical cookies are used to understand how visitors interact with the website. These cookies help provide information on metrics the number of visitors, bounce rate, traffic source, etc.
Advertisement cookies are used to provide visitors with relevant ads and marketing campaigns. These cookies track visitors across websites and collect information to provide customized ads.