ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΩΝ ΑΝΤΑΡΤΩΝ ΤΟΥ ΖΕΡΒΑ ΣΤΟ ΒΑΛΤΟ – ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΩΤΣΑΚΗ* (1)

Δημοσιεύθηκε την 19 Νοεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

——————————
23 ΙΟΥΛΙΟΥ 1942
ΤΗΝ 5.30 ΑΝΑΧΩΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΝ ΟΠΟΥ ΔΙΑΝΥΚΤΕΡΕΥΣΑ ΚΑΙ ΦΘΑΝΩ ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΘΟΡΙΣΘΕΝ ΣΗΜΕΙΟΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ 24 ΕΙΣ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΤΟΥ ΜΠΕΗ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ ΟΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΩ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΜΑΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΝ ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΑ ΖΕΡΒΑΝ ΤΟΥΣ 1)ΚΟΜΝΗΝΟΝ ΠΥΡΟΜΑΓΛΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗΝ 2)ΕΦ. ΥΠΟ/ΓΟΝ ΜΥΡΙΔΑΚΗΝ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ 3)ΙΩΑΝΝΗΝ ΠΑΠΑΔΑΚΗΝ. ΕΙΣ ΤΑΣ 6.06 ΑΝΑΧΩΡΟΥΜΕΝ ΓΕΜΑΤΟΙ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΣΚΟΠΟ ΜΑΣ. ΣΩΦΕΡ ΕΧΟΜΕΝ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗΝ ΓΕΩΡΓΙΟΥ. ΜΕΤΑ ΘΑΥΜΑΣΙΑΝ ΔΙΑΔΡΟΜΗΝ ΦΘΑΝΩΜΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΡΑΧΩΒΑΝ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΕΓΕΥΜΑΤΙΣΑΜΕΝ. ΧΑΡΙΝ ΣΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΩΦΕΡ ΚΑΙ ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΠΟΦΥΓΑΜΕΝ ΤΑ ΠΟΛΥΑΡΙΘΜΑ ΜΠΛΟΚ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ 21ην ΩΡΑΝ ΦΘΑΝΟΜΕΝ ΕΙΣ ΚΑΤΩ ΜΠΟΧΩΡΙ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΝΥΚΤΕΡΕΥΟΜΕΝ ΕΙΣ ΤΟ ΥΠΑΙΘΡΟΝ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΟΥΜΕ ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ ΚΟΥΝΟΥΠΙΩΝ._
24-7-42
ΤΗΝ 6.05 ΩΡΑΝ ΑΝΑΧΩΡΟΥΜΕΝ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΑΣ 11.30 ΦΘΑΝΟΜΕΝ ΕΙΣ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ. ΣΥΝΑΝΤΟΥΜΕΝ ΤΟΝ ΠΑΝΟ ΣΚΥΛΟΔΗΜΟ ΜΕΜΥΗΜΕΝΟ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΔΕΣ, ΦΙΛΟΝ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΚΑΙ ΚΑΛΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΗΝ. ΜΑΣ ΠΕΡΙΠΟΙΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΦΡΟΝΤΙΣΕ ΝΑ ΜΑΣ ΒΡΗ 3 ΜΕΤΑΓΩΓΙΚΑ. Η ΑΦΙΞΙΣ ΜΑΣ ΕΙΣ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΠΡΟΣΠΟΙΗΘΗΚΑΜΕ ΤΟΥΣ ΜΑΥΡΑΓΟΡΙΤΕΣ. ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΤΟ ΣΤΕΙΛΑΜΕ ΠΙΣΩ. ΤΗΝ 15ην ΩΡΑΝ ΜΕ ΣΥΝΟΔΟΝ ΤΟΝ ΔΗΜΟΝ ΣΚΥΛΟΔΗΜΟΝ ΑΝΑΧΩΡΟΥΜΕΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΩΔΗΝ ΠΟΡΕΙΑΝ ΦΤΑΝΟΜΕΝ ΕΙΣ ΔΟΥΝΙΣΤΑΝ ΕΙΣ ΤΑΣ 21.00 ΟΠΟΥ ΣΥΝΑΝΤΟΥΜΕΝ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΝ ΙΣΚΟ ΕΙΣ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΕΙΝΑΜΕΝ.
26-7-42
ΤΗΝ 4ην ΩΡΑΝ ΟΙ ΚΟΚΚΙΝΑΚΗΣ Κ., ΜΥΡΙΔΑΚΗΣ ΜΙΧΑΗΛ, ΚΑΙ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝΕΧΩΡΗΣΑΝ ΔΙ ΑΛΛΗΝ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΩΣ. ΑΦΙΞΙΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΗ ΖΕΡΒΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΛΙΑ. Ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΠΙΣΤΟΛΑΚΙ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ. ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΟΠΛΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΟΣ._
27-7-42
ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ ΠΑΡΑΜΕΝΟΜΕΝ ΕΙΣ ΙΣΚΟΝ. Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕ ΜΕ ΠΕΡΙΚΛΗΝ ΚΑΙ ΤΟΛΙΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ 16ην ΩΡΑΝ ΑΝΕΧΩΡΗΣΑΝ. ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΑΝΑΜΕΝ ΕΝΑΝ ΜΙΚΡΟΝ ΠΕΡΙΠΑΤΟΝ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΠΛΑΤΑΝΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΒΡΥΣΗ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΕΚΑΘΗΣΑΜΕ ΑΡΚΕΤΑ. ΑΠΟ ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΕΚΟΨΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΡΑΒΔΙ (ΜΑΤΣΟΥΚΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΦΡΑΣΙΝ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ) ΑΠΟ ΞΥΛΟ ΑΝΤΡΙΚΟΥΚΙΑΣ. ΤΗΝ 21.50 ΑΝΑΧΩΡΟΥΜΕΝ,Ο ΑΡΧΗΓΟΣ, ΚΟΜΝΗΝΟΣ, ΜΠΑΡΔΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΔΙΑ ΑΛΛΟ ΚΡΥΣΦΥΓΕΤΟ, ΤΗΝ ΜΗΛΙΑ. Ο ΙΣΚΟΣ ΜΑΣ ΣΥΝΟΔΕΥΣΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟΥ ΚΑΜΠΟΥ ΤΟΥ ΕΜΠΕΣΟΥ. ΕΙΣ ΠΟΤΑΜΟΝ ΙΝΑΧΟΝ ΣΥΝΗΝΤΗΘΗΜΕΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΔΗΓΟΥΣ ΙΩΑΝΝΗΝ ΚΑΤΣΟΥΛΗΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΝ ΡΑΒΔΟΝ. ΤΗΝ 24ην ΩΡΑΝ ΦΘΑΣΑΜΕΝ ΕΙΣ ΥΨΟΣ ΚΑΚΟΛΑΓΚΑΔΑΣ. ΠΟΡΕΙΑ ΣΥΝΤΟΝΟΣ, ΔΡΟΜΟΣ ΑΝΗΦΟΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΕΤΡΩΔΗΣ ΜΕ ΠΟΛΛΑΣ ΑΠΟΤΟΜΟΤΗΤΑΣ. ΟΛΟΙ ΠΕΖΟΙ, ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΙ ΕΝΑ ΟΠΛΟΝ ΜΑΟΥΖΕΡ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ Ο ΙΣΚΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΣΤΟΛΑΚΙ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ. ΘΑΥΜΑΖΟΜΕΝ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟΝ ΔΙΑ ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΟΧΗΝ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΒΑΔΙΖΕ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ._
28-7-42
ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΗ Η ΚΟΠΕΙΩΔΗΣ ΠΟΡΕΙΑ, ΑΝΑΒΑΣΙΣ ΑΠΟΤΟΜΟΣ, ΒΡΑΧΟΙ ΚΑΙ ΣΚΟΤΑΔΙ ΟΜΩΣ ΞΕΧΝΟΥΣΑΜΕ ΤΗΝ ΚΟΥΡΑΣΗ ΜΕ Τ ΑΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΠΟΥ ΚΑΘΕ ΤΟΣΟ ΜΑΣ ΕΔΙΝΕ. ΤΕΛΟΣ ΤΗΝ 4ην ΠΡΩΙΝΗΝ ΦΘΑΣΑΜΕ ΚΑΤΑΚΟΠΟΙ ΕΙΣ ΜΗΛΙΑ ΕΙΣ ΤΟ ΓΡΑΙΚΙ ΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΥ ΡΑΒΔΟΥ. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΚΑΛΟΙ ΠΑΤΡΙΩΤΑΙ. ΜΕ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗΝ ΚΑΛΟΣΥΝΗΝ ΚΑΙ ΠΡΟΘΥΜΙΑΝ ΜΑΣ ΥΠΕΔΕΧΘΗΣΑΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΕΡΙΠΟΙΗΘΗΚΑΝ. ΚΑΤΑΚΟΠΟΙ ΟΠΩΣ ΕΙΜΕΘΑ ΚΟΙΜΗΘΗΚΑΜΕ ΠΡΟΧΕΙΡΑ ΔΙΠΛΑ ΣΤΗ ΣΤΑΝΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΗΓΑΜΕ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΜΙΑ ΚΑΡΥΔΙΑ. ΕΙΜΕΘΑ ΟΛΙΓΟΝ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΟΡΟΣ ΚΑΝΑΛΛΑ ΕΙΣ ΥΨΟΣ 1100 ΜΕΤΡΑ. ΕΙΣ ΤΑΣ 9.00 ΩΡΑΝ ΗΛΘΕΝ ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ Ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΝΕΧΩΡΗΣΕΝ Ο ΟΔΗΓΟΣ ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ._
29-7-42
ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΑΝΑΜΕ ΜΠΑΝΙΟ Σ ΕΝΑ ΡΥΑΚΙ ΚΑΙ ΠΛΥΝΑΜΕ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΜΑΣ ΜΟΝΟΙ. ΓΙΑ ΝΕΡΟ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΒΡΥΣΗ ΜΕ ΔΡΟΣΕΡΟ ΝΕΡΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΠΛΑΤΑΝΟ ΟΠΟΥ ΚΑΘΟΜΑΣΤΕ ΑΡΚΕΤΕΣ ΩΡΕΣ ΣΥΖΗΤΩΝΤΑΣ ΚΑΙ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΗΓΟ. ΤΗΝ 18ην ΩΡΑΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΘΗΚΑΜΕ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΠΛΑΤΑΝΟ ΟΠΟΥ ΜΑΣ ΕΙΧΑΝ ΦΤΙΑΣΗ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑΣΙΟ ΓΙΑΤΑΚΙ ΑΠΟ ΕΛΑΤΑ._
30-7-42
ΓΙΑΤΑΚΙ ΓΙΑ ΥΠΝΟ ΕΙΧΑΜΕ ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΑΛΟ ΑΛΛΑ ΜΕΡΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΡΩΜΕ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΕΤΡΩΔΗ ΚΑΙ ΑΝΩΜΑΛΑ ΧΩΡΑΦΙΑ ΔΕΝ ΕΧΟΜΕΝ, ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΦΤΙΑΞΩΜΕ ΚΑΙ ΕΦΤΙΑΞΑ.ΕΤΟΙΜΑΣΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΑΤΑΝΟ ΜΙΑΝ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑΡΙΑ ΚΛΕΦΤΙΚΗ ΣΤΟ ΧΩΜΑ, ΣΤΡΩΜΕΝΗ ΜΕ ΕΛΑΤΑ. ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ ΣΤΑΛΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΚΑΙ Η ΜΥΡΩΔΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΗ ΜΥΤΗ ΜΑΣ. Η ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΑΣΕ ΗΣΥΧΑ. ΥΠΝΟΣ ΘΑΥΜΑΣΙΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΑΤΑΝΟ. ΠΑΡ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΖΕΣΤΗ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΜΕ ΔΡΟΣΙΑ._
31-7-42
Η ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΑΣΕ ΧΩΡΙΣ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ. Ο ΙΣΚΟΣ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙΤΟΙ ΤΟΝ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΕΣΤΕΙΛΕ ΕΙΔΗΣΙΝ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΡΑΒΔΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΠΗΓΕ ΣΤΟΝ ΕΜΠΕΣΟ.ΕΓΩ ΜΕ ΤΟΝ ΜΠΑΡΔΟΠΟΥΛΟΝ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑ ΚΑΘΑΡΙΣΑΜΕ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ…….. (Πηγή : ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΒΟΥΝΟΥ ΤΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΥ ΚΩΤΣΑΚΗ ΠΑΝΤΕΛΗ…)

*Σχετικά με το ημερολόγιο αυτό αναφέρουμε τα εξής από το γιό του Σταύρο:
ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΥΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΚΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΤΕΘΕΙΜΕΝΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΕΙΣ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΩΤΣΑΚΗ._
ΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΑΥΤΟ ΕΥΡΕΘΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΕΛΕΓΧΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΤΗΣ._
ΗΞΕΡΑ ΟΤΙ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΗΝ 2α ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΣΚΟΛΑΡΧΕΙΟΥ ΚΑΙ Η ΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΥΛΗΠΤΟΣ (ΚΑΛΛΙΓΡΑΦΙΚΗ ΓΡΑΦΗ) ΣΤΟΥΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΤΟΥ, ΩΣ ΕΚ ΤΟΥΤΟΥ ΘΕΩΡΗΣΑ ΣΚΟΠΙΜΟΝ
1ον ΝΑ ΤΟ ΜΕΤΑΦΕΡΩ ΣΕ ΑΡΧΕΙΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΜΟΡΦΗΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟΔΕΚΤΟ ΣΕ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΕΓΓΟΝΙΑ ΤΟΥ
2ον ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΓΝΩΣΤΗ ΚΑΙ ΠΙΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΣΕ ΜΑΣ
ΚΑΙ
ΤΕΛΟΣ ΣΑΝ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ._
ΕΓΡΑΦΗ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 29 ΕΤΩΝ (Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΤΟ 1913) ΟΠΟΤΕ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΘΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ, ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 40 {ΕΦΘΑΣΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΠΟΓΡΑΔΕΤΣ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ) ΘΕΩΡΗΣΕ ΣΩΣΤΟ ΓΙΑ ΤΡΙΤΗ ΦΟΡΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΝΑ ΓΙΝΗ ΑΝΤΑΡΤΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΟΥ ΟΠΩΣ ΕΚΑΝΑΝ ΤΟΣΟΙ ΚΑΙ ΤΟΣΟΙ ΑΛΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ. ΡΕΥΣΤΟΠΟΙΗΣΕ ΤΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΤΟΥ (ΗΤΑΝ ΡΑΦΤΗΣ-ΤΟ ΨΑΛΙΔΙ,ΤΟ ΣΙΔΕΡΟ ,ΤΙΣ ΜΕΖΟΥΡΕΣ, ΚΛΠ) ΚΑΙ ΕΝΑ ΠΡΩΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΙΚΗ ΑΘΗΝΑ ΤΟ ΟΜΟΡΦΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ._
Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΑΤΕΡΑ
Ο ΓΙΟΣ ΣΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ

Στη φωτογραφία «Ο Ν. Ζέρβας στο δρόμο για τα βουνά του Βάλτου» (Πηγή φωτογραφίας @ΟΡΕΙΝΟΣ ΒΑΛΤΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑ) 

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στην κατοχή και την Αντίσταση | Σχολιάστε

Η ΠΡΩΤΗ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΟΥ ΕΛΑΣ

Δημοσιεύθηκε την 19 Νοεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

————————
“Μια Τρίτη απόγευμα, στα μέσα Ιουνίου, έκανα βόλτες με ένα φίλο μου και παλιό συμμαθητή μου στο Γυμνάσιο, στο μοναδικό εμπορικό δρόμο της πόλης μας. Ο κόσμος περιδιάβαζε, φαινομενικά αδιάφορος….όμως ένα καζάνι κουφόβραζε….Το φιλότιμο, η περηφάνια και ο πατριωτισμός των Ελλήνων είχαν θιγεί.
– Πολύ θερμός φαίνεται ο Ιούνιος φέτος, σκέψου τί θα είναι ο Αύγουστος, μου ’πε ο φίλος μου ο Γιώργος έτσι απρόσμενα, καθώς περπατούσαμε. Γύρισα και τον κοίταξα στα μάτια. Στην αρχή δεν κατάλαβα.
– Τί είπες Γιώργο; τον ρώτησα έκπληκτος. Μ’ ένα ελαφρύ χαμόγελο αυτός επανέλαβε τα λόγια του. Αναρίγησα. Αυτή η φράση ήταν το σύνθημα αναγνώρισης. Αυτός ο άνθρωπος, ο φίλος μου, ήταν σταλμένος απ’ την οργάνωση. Με είχαν ειδοποιήσει….και….περίμενα. Η έκπληξη διαδέχτηκε τη χαρά μου. Δεν πίστευα στα μάτια μου…γιατί ο Γιώργος, απ’ τα θρανία τον ήξερα, ήταν «συντηρητικός» στις ιδέες του. Στα μάτια μου ξαφνικά ανέβηκε. Τον κοίταξα με θαυμασμό.
– Και σύ Γιώργο; του είπα.
– Μη μιλάς μου λέει…..σιγά, και οι τοίχοι έχουν αυτιά. Ετοιμάσου να φύγεις αύριο βράδυ. Όλοι είναι ειδοποιημένοι. Σε σένα όμως η οργάνωση, είπε, θα σου δώσει ένα φάκελο, σφραγισμένο, τον οποίο θα παραδώσεις στο Γενικό Αρχηγείο στα Πράμαντα….Προσοχή, συνέχισε, δεν πρέπει να τον δει κανένας….. Ούτε να τον ανοίξεις. Είναι μυστικά της οργάνωσης, και με τρόπο, σε μια σκοτεινή γωνιά, μου πάσαρε το φάκελο.
Απ’ τη χαρά μου έμεινα άφωνος. Ένοιωσα τόση περηφάνεια, που η μεγάλη και μυστηριακή αυτή οργάνωση, διάλεξε εμένα, σαν τον πιο έμπιστο…..
Μέχρι το άλλο απόγευμα που θα φεύγαμε, ασχολήθηκα με ετοιμασίες…..Εσώρουχα, παπούτσια κτλ. ενώ η μάνα μου συνέχεια έκλαιγε…Τότε δεν μπορούσα να φανταστώ την οδύνη της κι ούτε μπορούσα να διανοηθώ σε τί φασαρίες, μπλεξίματα και ταλαιπωρίες τους έβαζα…όλα για μένα τότε φαινόταν ρόδινα…πουθενά δεν έβλεπα δυσκολίες…απορούσα με την απαισιοδοξία και τον φόβο που πρόβαλλε η μάνα μου.
Την άλλη μέρα ήμουν σε πυρετώδη κίνηση. Ετοιμασίες, κλάματα, νεύρα και…..όνειρα. Η φαντασία μου κάλπαζε…Επιτέλους νύχτωσε…Ντυμένος με μια μαύρη κυλόττα – περισκελίδα και μαύρο πουκάμισο, ήμουν ο μαύρος εκδικητής βλέπετε – και λίγα εσώρουχα σ’ ένα σακίδιο…ξεκινώ. Η μάνα μου και η αδελφή μου δακρυσμένες με αποχαιρετούν…να συνειδητοποιούν άραγε τους κινδύνους και τις ταλαιπωρίες που τις περιμένουν; Γιατί και τη μάνα μου την ξυλοκόπησαν άγρια αργότερα οι υπερεθνικόφρονες, βγάζοντάς της το αριστερό μάτι και η αδελφή μου ακολούθησε το 1946 το δρόμο της εξορίας γιατί ήθελε κι αυτή να χορτάσει ο κόσμος ψωμί….!……………
Τρέχω τώρα μέσα στη νύχτα…ελαφροπατώντας. Κάπου σ’ ένα ξέφωτο με περιμένουν οι υπόλοιποι σύντροφοί μου…Κάποτε λαχανιασμένος φτάνω. Όλοι είναι εκεί. Μονάχα εμένα περίμεναν, τον μικρότερο..
– Άργησες δέκα λεπτά φίλε, μου ‘πε αυτός που ορίστηκε απ’ την οργάνωση σαν αρχηγός. Η συνέπεια στο ραντεβού, θα ‘ναι αποφασιστική στη ζωή που διαλέξαμε κατέληξε….Κοντανασαίνοντας κουνώ το κεφάλι μου. Η συγκίνηση με πνίγει. Κοιτάζω τους συντρόφους μου. Είναι όλοι έτοιμοι. Τους μετράω. Δεκατρείς. Είναι δυο παραπάνω απ’ όσους ήξερα.
– Ακούστε φίλοι μου, είπε σιγά ο αρχηγός….οι δυο παραπάνω συναγωνιστές είναι από την πόλη. Μας τους έστειλε η οργάνωση……Έρχονται κι αυτοί για πάνω. Και τώρα ακούστε. Θα προχωρούμε σιγά, χωρίς θόρυβο. Οι κουβέντες απαγορεύονται. Τα τσιγάρα επίσης. Οι Ιταλοί είναι κοντά μας……Στο Κορφοβούνι θα σταματήσουμε. Εκεί είναι το πρώτο συγκρότημα των ανταρτών μας. Μας περιμένουν……(Πηγή: ΜΝΗΜΕΣ ΑΙΩΝΩΝ, Βασίλης Θ. Σφαλτός, Άρτα, 1997)

Στη φωτογραφία από το ίδιο βιβλίο «Ο Βασίλης Σφαλτός στη Νησίστα τον Σεπτέμβριο του 1943»

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στην κατοχή και την Αντίσταση | Σχολιάστε

Ο Επίλαρχος Γεώργιος Αγόρος

Δημοσιεύθηκε την 19 Νοεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

Ο Επίλαρχος Γεώργιος Αγόρος, Διοικητής του 3/40 Συντάγματος Ευζώνων ΕΟΕΑ – ΕΔΕΣ, εύελπις στη σχολή μαζί με συναδέλφους. Διακρίνεται στα δεξιά. (Φωτο από Αρχείο Οικογένειας Ι. Αγόρου)

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στην κατοχή και την Αντίσταση | Σχολιάστε

ΤΑΜΠΑΚΙΑΔΕΣ – Ο ΦΟΥΡΝΟΣ ΤΗΣ ΧΑΡΩΝΟΥΣ (α’ μέρος)

Δημοσιεύθηκε την 18 Νοεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

——————–

“Ο παλαιότερος φούρνος της Άρτας ήταν της Χαρωνούς, κάποιας κυρίας από το Βελεντζικό που παντρεύτηκε έναν Βολιώτη σαλπιγκτή εύζωνα του 3/40, ονόματι Χαρωνάς.
Αυτός ο φούρνος βρισκόταν στις Ταμπακιάδες υπό τη σκιά των δυτικών πύργων του μεγάλου και ιστορικού κάστρου της Άρτας στην οδό Κομνηνών. Από τον καιρό της Τουρκοκρατίας έψηνε μόνο φαγητά Χριστιανών, Τούρκων και Εβραίων « σε μια ειρηνική πρόθεση ζωής για να πυρώσει ο φούρνος τον ανθρώπινο μόχθο, χώρος σύγκρισης της εξέλιξης του βιοτικού επιπέδου, χώρος ετοιμασίας των ψητών του σπιτιού και της ταβέρνας». Άρτους έψησε μόνο μια φορά στον πόλεμο του 1912-13.
Από την εποχή της «μπελ επόκ» και μέχρι την κατοχή, το φούρνο τον είχε νοικιάσει ο Αλέξης, ένας καλόκαρδος άνθρωπος και βιοπαλαιστής. Τον φούρνο αυτό τον είχε ο Ανδρέας Χαρωνάς και όταν αυτός σκοτώθηκε, η χήρα, η μητέρα του Ευδόκιμου, τον έδωσε στο Χρήστο Γρίβα. Μετά την κατοχή, ο Χρήστος Γρίβας ήταν φούρναρης μέχρι που έκλεισε ο φούρνος το 1988. Ο Χρήστος ήταν προσεκτικός φούρναρης και καλοσυνάτος άνθρωπος. Έλεγε πολύ λίγες κουβέντες, αντίθετα από τον λαλίστατο Κώστα Πίσπερη.Από τον φούρνο αυτό έχω φάει τα νοστιμότερα φαγητά της οικογένειάς μου , όταν μικρός έμενα στους Ταμπακιάδες και φοιτούσα στο Β’ Δημοτικό Σχολείο Άρτας….(Πηγή : ΣΕΡΓΙΑΝΙ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΑΡΤΑ, Κ. Τσιλιγιάννης, Αθήνα, 2013)

Στη φωτογραφία πίνακας του Τάκη Βαφιά με τίτλο “Φούρνος Χαρωνούς – Λάδι σε μουσαμά”(Πηγή : Λεύκωμα ΑΡΤΙΝΟΙ ΖΩΓΡΑΦΟΙ ΚΑΙ Η ΑΡΤΑ, Έκδοση Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Άρτας , Επιμέλεια κ. Κ. Βαίτση, 2005) 

Δημοσιεύθηκε στη Οι Συνοικίες | Σχολιάστε

ΘΥΕΛΛΑ ΓΡΑΜΜΕΝΙΤΣΑΣ – ΟΛΥΜΠΟΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ (4-3)

Δημοσιεύθηκε την 18 Νοεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

26 Οκτωβρίου 1954 : ΘΥΕΛΛΑ ΓΡΑΜΜΕΝΙΤΣΑΣ – ΟΛΥΜΠΟΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ (4-3)
———————–
Διακρίνονται οι : Νίκος Σταύρου, Στράτος Σκούρας, Βασίλης Φλητούρης, Αλέκος Σκούρας, Σπ. Ζαγαλίκης, Σπ. Σταύρου, Βασίλης Σκούρας, Λάμπρος Μήτσιος, Δημ. Κολοβός, Γεωρ. Κεφάλας, Δημ. Μουστάκας, Παναγ. Νάσης (Φωτο & έρευνα Κ. Μπανιάς)

Δημοσιεύθηκε στη Οι άλλες ομάδες | Σχολιάστε

“Τα σπίτια κάτω απ’ το Κάστρο”

Δημοσιεύθηκε την 18 Νοεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

 ————

Φωτογραφία του John Winger με τίτλο “Castle walls and tile roofs, Arta, Greece September 1973”

Δημοσιεύθηκε στη Το Κάστρο και το Ξενία | Σχολιάστε

Ο ΦΟΥΡΝΟΣ ΤΗΣ ΧΑΡΩΝΟΥΣ – ΤΑΜΠΑΚΙΑΔΕΣ (β’ μέρος)

Δημοσιεύθηκε την 18 Νοεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

———————
“Κάτω από το 2ο δημοτικό σχολείο έστεκε μέχρι πρότινος αν και ανενεργός για πολλά χρόνια, ο πιο παλιός φούρνος της Άρτας, γνωστός ως φούρνος της Χαρωνούς. Βέβαια η Χαρωνού δεν ήταν φουρνάρισσα παρά ιδιοκτήτρια του οικήματος, το οποίο νοίκιαζε σε άλλους για να το δουλεύουν. Ψωμί έφτιαχνε μόνο το 1912 και προμήθευε τον στρατό. Όλα τα άλλα χρόνια έψηνε φαγητά που οι νοικοκυρές έφερναν σε ταψιά, επειδή εκείνο τον καιρό δεν είχανε ηλεκτρικές κουζίνες με φούρνους στα σπίτια τους.
Εγώ θυμάμαι έναν φούρναρη που τον έλεγαν Γρίβα, που από νωρίς, έβαζε φωτιά στα ξύλα, παραλάμβανε τα ταψιά, τα φούρνιζε με το φτυάρι του και τα πρόσεχε συνεχώς να ψηθούν καλά και να μην αρπάξουν. Πιο κάτω ήταν ένα πηγάδι από το οποίο έπαιρνε νερό με το κουβά για να ρίχνει στα φαγητά όταν το χρειάζονταν. Ακριβώς δίπλα στο πηγάδι ήταν το σπίτι που γεννήθηκε και μεγάλωσε ο πατέρας μου, ενώ όλη την περιοχή την λένε ακόμα ταμπακιάδες, επειδή ήταν τα βυρσοδεψία, δηλαδή τα εργαστήρια για τα δέρματα των ζώων, τα οποία λέγονται ταμπάκικα.
Για μένα ήταν μεγάλη χαρά να πηγαίνω στο φούρνο, μου άρεσε να χαζεύω τον Γρίβα κοκκινωπό και ξαναμμένο από την πυρά, ελαφρώς γανωμένο, να βάζει και να βγάζει με επιτηδειότητα τα ταψιά, χρησιμοποιώντας το φουρνόξυλο , αλλά πιο πολύ απολάμβανα τις μυρωδιές από τα τόσα εδέσματα. Ήταν μια πανδαισία για την όσφρηση να περνάς μεσημέρι από την ευρύτερη περιοχή, μ’ όλες αυτές τις οσμές να σου ανοίγουν την όρεξη, να σε τραβάνε προς το ανοικτό παράθυρο, όπου εκτίθονταν τα ταψιά, οι νταβάδες και τα σαγάνια. Ροδοκοκκινισμένα μπούτια αρνιών με πατάτες, κοτόπουλα γεμιστά, μελιτζάνες ιμάμ, ντομάτες και πιπεριές με γέμιση κιμά, κολοκυθάκια αυγολέμονο, κεφτέδες με κρεμμύδια, μπριάμ, σκορδάτοι κέφαλοι, χέλια με δαφνόφυλλα, χορτόπιτες και παστίτσια. Σου ‘ρχονταν να απλώσεις το χέρι σου και να αρπάξεις κάτι και μακάριζες τον φούρναρη τον μόνο που είχε αυτό το δικαίωμα, να δοκιμάζει απ’ όλα για να ξέρει αν πέτυχαν.
Οι γυναίκες έφερναν τα ταψιά από νωρίς κι αν ήταν βαριά τα ισορροπούσαν στο κεφάλι τους όπως οι καρυάτιδες την στέγη του Ερεχθείου. Το μεσημέρι για να τα πάρουν έτοιμα έπρεπε οπωσδήποτε να έχουν πανάκια να τα πιάνουν γιατί έκαιγαν. Επίσης έπρεπε και να γνωρίζουν τα ταψιά τους για να μην πάρουν κανενός άλλου το φαί. Έναν φίλο μου τον έστειλε η μάνα του να φέρει το ψητό από το φούρνο κι αυτός έκανε τρεις διαδρομές μέχρι να πετύχει το δικό τους ταψί. Βέβαια δεν δυσαρεστήθηκε καθόλου, γιατί κάθε φορά έτρωγε κι από ένα κοψίδι στο δρόμο.
Το απόγευμα σειρά είχαν τα γλυκά. Αυγορεβανές , γαλατόπιτες, μπακλαβάδες, κέικ σε ειδικές φόρμες και τις γιορτινές μέρες κουραμπιέδες. Άλλες οι μυρουδιές τώρα, λεπτές απαλές, διακριτικές αλλά οπωσδήποτε ξεσηκωτικές.
Ο φίλος μου Κώστας Σκορδής είχε μια ιδέα καθώς περάσαμε από κει και είδαμε τον φούρνο. Να αποκατασταθεί το ερειπωμένο αυτό κτίριο και να πάρει ξανά την παλιά του όψη. Να ανοίξει, να φωτιστεί κατάλληλα, έτσι ώστε να γίνει αξιοθέατο, που θα μας θυμίζει παλιές εποχές. Δυστυχώς λίγες μέρες μετά την ιδέα και τη φωτογραφία που τράβηξα, ο φούρνος γκρεμίστηκε και δεν υπάρχει πια.” (Πηγή : Άρθρο του Σωτήρη Σαρλή δημοσιευμένο στο χρονολόγιό του στις 3 Οκτωβρίου 1918)

Στη φωτογραφία ο φούρναρης Χρήστος Γρίβας (Από το βιβλίο του Γιάννη Κουτσούμπα για τα παραδοσιακά επαγγέλματα).

Δημοσιεύθηκε στη Οι Συνοικίες | Σχολιάστε

ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ JOHN WINDER, 1973

Δημοσιεύθηκε την 17 Νοεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

———————–

Η αψίδα στο δρόμο για την εκκλησία της Αγίας Θεοδώρας το 1973. Διακρίνονται τα παλιά σπίτια του δρόμου. Η περιοχή σήμερα έχει μεταμορφωθεί……..”

“Το κωδωνοστάσι της Αγίας Θεοδώρας – 1973” (Φωτογραφία : John Winder)

“1973 : Άποψη εξωτερικού τοίχου του ναού της Αγίας Θεοδώρας”
(Photographer John Winder, Church exterior, Ayia Theodora, Arta, Greece September 1973)

Δημοσιεύθηκε στη Οι Εκκλησίες | Σχολιάστε

Ο ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΝΙΚΟΣ ΓΕΡΟΔΗΜΟΣ

Δημοσιεύθηκε την 17 Νοεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

“Ο Νίκος Γεροδήμος συμμετέχει στα πανηγύρια της περιοχής των Τζουμέρκων από το 1953, με μια διακοπή δύο χρόνων. Αρχικά συνεργάστηκε με τον αδερφό του Γιώργο που έπαιζε κλαρίνο και τον Τάκη Σιδερά από το Παλιοχώρι που έπαιζε βιολί και μετά λαούτο. Στη συνέχεια έφτιαξε συγκρότημα με το Νίκο Ράρρα (κλαρίνο) και το Σιδερά για ένα δυό χρόνια. Κατόπιν με τον Τάκη Αδάμο (κλαρίνο) για έξι – εφτά χρόνια και μετά με τον Μπακαγιάννη (κλαρίνο) από τους Καλαρρύτες. Από τα σημαντικότερα κλαρίνα που συνεργάστηκε για δεκαεφτά χρόνια ήταν ο Κώστας Χαλιάσος που έμενε στους Καλαρρύτες. Για μια περίοδο είχε διπλό βιολί και μια βιόλα. Σε ένα γάμο στα Πράμαντα που πήγε με τον Παντελή Μπεσίρη είχαν δυο βιολιά στο συγκρότημα, κάτι που άρεσε και οι κάτοικοι τους ζήτησαν να το επαναλάβουν, δηλαδή δυο βιολιά και λαούτο, χωρίς κλαρίνο. Στα γεγονότα επίσης καταγράφεται ότι μια φορά ο Νίκος (βιολί) και ο Γιάννης Γεροδήμος (λαούτο), έπαιξαν μόνοι τους 4 μέρες πανηγύρι……….(Πηγή : ΣΥΡΡΑΚΟ, Πέτρα- Μνήμη – Φως, Πνευματικό Κέντρο Κοινότητας Συρράκου, 2004)

Στη φωτογραφία από το ίδιο βιβλίο “Γάμος στα Πράμαντα με Νίκο και Γιάννη Γεροδήμο και κλαρίνο τον Τάκη Αδάμο”.

Δημοσιεύθηκε στη Η μουσική, τα σινεμά και το ερασιτεχνικό θέατρο στην Άρτα | Σχολιάστε

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΩΝ ΓΕΡΟΔΗΜΑΙΩΝ

Δημοσιεύθηκε την 17 Νοεμβρίου 2021 από Anastasia Karra

“Η οικογένεια των Γεροδημαίων έχει συνδέσει το όνομά της με τη διατήρηση και συνέχιση της μουσικής παράδοσης του Συρράκου, των Καλαρρυτών, της Πράμαντας και όλης της γύρω περιοχής. Οι περισσότεροι μουσικοί στα πανηγύρια των χωριών στα βόρεια των Τζουμέρκων διέμεναν ή κατάγονταν από τους Καλαρρύτες (πχ. Μπεσιραίοι, Κοσμαίοι, Τασσαίοι, Κώστας Ρίζος κα.). Ο Νίκος Γεροδήμος (βιολί, τραγούδι) αναφέρει ότι οι ρίζες της οικογένειάς του ίσως να βρίσκονται στη Ρούμελη. Οι προπαππούδες του Στάθης και Γιώργος ίσως να έφυγαν απ’ εκεί και πήγαν στα Πράμαντα.
Την οικογένεια του πατέρα του αποτελούσαν πέντε αγόρια και πέντε κορίτσια και εννιά παιδιά του θείου του. Φτιάχτηκε έτσι ολόκληρος συνοικισμός και μετά διασκορπίστηκαν. Η μητέρα του ήταν το γένος Αρλέτου από τους Καλαρρύτες και σ’ αυτή καθώς και στους παππούδες του οφείλεται η γνώση του βλάχικου ιδιώματος που γνωρίζει. Ο πατέρας, η μάνα και ο παππούς του ήταν καλλίφωνοι. Ο μεγαλύτερος αδερφός του, ο Μήτσος, έπαιζε λίγο βιολί και πέθανε το 1967, ενώ ο δεύτερος, ο Κώστας, που έπαιζε κι αυτός βιολί πέθανε 27 ετών στο Αλβανικό μέτωπο από κρυοπαγήματα. Ο Γιάννης Γεροδήμος έπαιζε λαούτο και τραγουδούσε, ενώ ο Γιώργος που στο στρατό ήταν σαλπιγκτής, έμαθε κλαρίνο και καθώς τραγουδούσε παράλληλα, άρχισε να συνεργάζεται με το Μπεσίρη από τους Καλαρρύτες. Στη μουσική οικογένεια ανήκει και ο τραγουδιστής Κώστας Γεροδήμος, παιδί του Γιάννη, που χρόνια τώρα συμμετέχει στα πανηγύρια και τα γλέντια των Συρρακιωτών και όχι μόνο. Πρόκειται για χαρισματική φωνή, άξιο συνεχιστή της μουσικής οικογένειας….(Πηγή : ΣΥΡΡΑΚΟ, Πέτρα- Μνήμη – Φως, Πνευματικό Κέντρο Κοινότητας Συρράκου, 2004)

Στη φωτογραφία “Νίκος, Γιώργος και Γιάννης Γεροδήμος σε γλέντι σε καφενείο”. (Φωτο από ΣΥΡΡΑΚΟ, Πέτρα- Μνήμη – Φως, Πνευματικό Κέντρο Κοινότητας Συρράκου, 2004)

Δημοσιεύθηκε στη Η μουσική, τα σινεμά και το ερασιτεχνικό θέατρο στην Άρτα | Σχολιάστε