“Η τρίτη κατηγορία μουσουλμανικής γαιοκτησία είναι αυτή που ανήκει σε μουσουλμάνους μη ανταλλάξιμους, σε όσους, δηλαδή, ήταν Οθωμανοί ή Αλβανοί υπήκοοι ή Αλβανοί την καταγωγή.( Αν και στο κείμενο της Σύμβασης της Λωζάννης δεν γινόταν καμία μνεία για την εξαίρεση από την ανταλλαγή των Αλβανών μουσουλμάνων της Ηπείρου, η ελληνική αντιπροσωπεία στη συνδιάσκεψη ειρήνης στη Λωζάννη τον Ιανουάριο του 1923 είχε δηλώσει, ύστερα και από πιέσεις των Μεγάλων Δυνάμεων και ιδίως της Ιταλίας, ότι δεν είχε καμία πρόθεση να προχωρήσει στην ανταλλαγή των μουσουλμάνων αλβανικής καταγωγής. Σύμφωνα με την προσαρτημένη στην ελληνοτουρκική σύμβαση Ανταλλαγής Πληθυσμών 9η Δήλωση, οι μουσουλμάνοι που είχαν εγκαταλείψει την Ελλάδα πριν από την 18η Οκτωβρίου 1912 ή διέμεναν πάντοτε εκτός Ελλάδας ήταν Τούρκοι υπήκοοι, δεν συμπεριλαμβάνονταν στην ανταλλαγή, η περιουσία τους δεν ήταν ανταλλάξιμη και είχαν το δικαίωμα ελεύθερης διάθεσής της.)
Στην περιοχή της Άρτας σε αυτή την κατηγορία κτημάτων ανήκουν οι Κιρκιζάτες, οι Χαλκιάδες, οι Πλησσοί και τμήματα του αγροκτήματος Γεωργουσιοί που ανήκαν στον Αλβανό υπήκοο κάτοικο Ιωαννίνων Ριζά Μουρτεζά, η Γραμμενίτσα που ανήκε στους Αλβανούς κατοίκους Πρέβεζας κληρονόμους του Τζελάλ Πασά, τμήμα του αγροκτήματος Πέτρα που ανήκε στον Αλβανό κάτοικο Ιωαννίνων Χουσεΐν Κόνιτσα, τμήμα του αγροκτήματος Ρουμπάς ιδιοκτησία του Οθωμανού υπηκόου κατοίκου Ιωαννίνων Γιαγιά Αλή Κοκαλιάρη, κτηματομερίδια των αγροκτημάτων Πλησσοί και Παναγιά Ιμαρέτ ιδιοκτησίας του Οθωμανού υπηκόου Φεϊμή Καϊμακάμη. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στις ιδιοκτησίες των κληρονόμων του Χασάν Ταχσίν Πασά, του αρχιστράτηγου δηλαδή που παρέδωσε τη Θεσσαλονίκη στον ελληνικό στρατό το 1912, στο αγρόκτημα Αμμότοπος (Κουμτζάδες). Η κόρη του Ταχσίν Πασά, Ζεκιέ και ο γιος του Κενάν Μεσαρέ είχαν διπλή υπηκοότητα οθωμανική και αλβανική, ενώ ο Κενάν, γνωστός για τους ζωγραφικούς του πίνακες με θέμα τους Βαλκανικούς Πολέμους, θα αποκτήσει αργότερα και την ελληνική υπηκοότητα. Και ενώ η ιδιοκτησία των μη ανταλλάξιμων μουσουλμάνων Οθωμανών υπηκόων θα περιέλθει στο ελληνικό Δημόσιο με τη συμφωνία της Άγκυρας, τα αλβανικά κτήματα θα ακολουθήσουν την ίδια τύχη μετά το 1940 ως μεσεγγυημένη εχθρική περιουσία. Πάντως το αγρόκτημα Αμμότοπος του Κενάν Μεσαρέ θα επιχειρηθεί να απαλλοτριωθεί το 1954, αλλά ύστερα από διαμαρτυρίες του ιδιοκτήτη θα εξαιρεθεί της απαλλοτρίωσης.” (Πηγή : «Narda – Οθωμανική Άρτα: Η μετάβαση από την ύστερη οθωμανική περίοδο στην ελληνική πόλη», επιμ. Ηλίας Σκουλίδας, Σκουφάς τ. ΙΖ΄, τχ 106 (Άρτα 2016) βασισμένο στο βιβλίο του Γ. Γκλαβίνα ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΑ ΙΧΝΗ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ Της ΑΡΤΑΣ ΜΕΤΑ ΤΟ 1881)
Στη φωτογραφία “Ο Χασάν Ταχσίν με στολή στρατηγού” (Φωτο από την σελίδα ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΟΠΙΟΓΡΑΦΙΑ https://thessmemory.wordpress.com/…/%ce%bf-%ce%b3%ce…/)
