1951 – Γάμος στα Θοδώριανα

Δημοσιεύθηκε την 16 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

Ο γαμπρός Κωσταντίνος Πλεύρης με το συγγενολόι στο δρόμο για την εκκλησία( Φωτο από συλλογή Ελένης Πλεύρη)

Η νύφη, Κωνσταντίνα Σταμάτη, βγαίνει από το σπίτι της πλαισιωμένη από τα αδέλφια της. Από αριστερά ο Κωνσταντίνος Βασιλείου Σταμάτης, δικηγόρος, ο Δημήτριος Βασιλείου Σταμάτης, ναυπηγός, ο Γεώργιος Βασιλείου Σταμάτης. τσέλιγκας, ο πατέρας της νύφης, Βασίλειος Μητρογιάννης ή Σταμάτης μεταγενέστερα και ο Ιωάννης Τσιρογιάννης, ιατρός.  Πίσω στη τελευταία σειρά βρίσκονται ο Δημήτρης Χρ. Τζαδήμας και ο αδερφός του Βασίλης (πρόεδρος του χωριού για πολλά χρόνια). Ακριβώς πίσω από τον γιατρό Τσιρογιάννη βρίσκεται η Φωτεινή Τζαδήμα.(Από τη συλλογή της Ελένης Πλεύρη) 

Δημοσιεύθηκε στη Τα Τζουμέρκα και τα χωριά τους | Σχολιάστε

1942 | Πλωτή γέφυρα στον Άραχθο

Δημοσιεύθηκε την 16 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

1942 : Το Ιταλικό Μηχανικό κατασκευάζει πλωτή γέφυρα στον Άραχθο ( Φωτο απο το βιβλίο Η ΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ του Κ. Βάγια, Άρτα, 2004)

30 Απριλίου 1942 : “ Σήμερα ετερματίσθη η κατασκευή της δευτέρας γέφυρας Αράχθου πλάι από την αρχαίαν γέφυραν την οποίαν κατασκεύασαν οι Ιταλοί διά να περνούν τα τανκς, βαρέα πυροβόλα, αυτοκίνητα κτλ.” Σημείωση στο Ημερολόγιο του Παπά Σταύρου Παπαχρήστου, ο οποίος κατέγραφε τις “ενθυμήσεις” του που αφορούν τη διάρκεια της κατοχής στην Άρτα, στις τελευταίες σελίδες του Ευαγγελίου του Ιερού Ναού του Αγίου Δημητρίου.

Στη φωτογραφία από το βιβλίο του κ. Βάγια, η πλωτή γέφυρα των Ιταλών δίπλα στο ιστορικό γεφύρι.

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στην κατοχή και την Αντίσταση | Σχολιάστε

1948-49 | Α’ Γυμνάσιο Άρτης

Δημοσιεύθηκε την 15 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

———–

1948-49 : Νεαροί Αρτινοί, γεννηθέντες το 1931-32, σε αναμνηστική φωτογραφία στην είσοδο του Α’ Γυμνασίου Άρτας (Από συλλογή Ρ.Κ.)

Δημοσιεύθηκε στη Η Εκπαίδευση στην Άρτα | Σχολιάστε

Evliyâ Çelebi, ένας σημαντικός ταξιδιώτης του 17ου αιώνα

Δημοσιεύθηκε την 15 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

———————

Ο πρώτος ξένος περιηγητής που φτάνει στην Άρτα το 1670 και κάνει μια πιο λεπτομερή παρουσίαση της πόλης είναι ο Τούρκος Εβλιγιά Τσελεμπή (Evliyâ Çelebi), που δίνει πληροφορίες σχετικά με την εμπορική και επαγγελματική δραστηριότητα των κατοίκων της Άρτας. Ειδικότερα, αναφέρει: «Στην πόλη… υπάρχει ένα χάνι για τους εμπόρους. Είναι ένα μεγάλο χάνι που βρίσκεται στο δρόμο απέναντι από το τζαμί του Σουλτάνου Βαγιαζήτ Χαν… Συνολικά υπάρχουν 400 μαγαζιά. Υπάρχουν μπόλικοι μαχαιράδες και παπουτσήδες, αλλά λιθόκτιστη σκεπαστή αγορά δεν έχει· και πάλι όμως υπάρχει διαθέσιμο κάθε παράξενο εμπόρευμα σε ατέλειωτη ποικιλία. Σ’ αυτά περιλαμβάνεται η περίφημη και εκλεκτή ευλογία των ροδιών -που φτάνουν ως μια οκά- και των ξυνών ροδιών της, που μόνο στη χώρα των Περσών και στην πόλη της Βέροιας έχουν σπόρια τόσο ζουμερά. Βουνά και πέτρες είναι κατάφορτα από ροδιές, πράγμα που υπήρξε και η αιτία της ονομασίας «Άρτα», ενώ απ’ την άλλη μεριά οι λεμονιές, οι πορτοκαλιές, τα σύκα, οι ελιές, τ’ αμπέλια και τα περιβόλια σκεπάζουν τον ορίζοντα ως μιας ημέρας δρόμο. Ρόδια, λεμόνια, νεράντζια, ελιές και σύκα φεύγουν όλα από εδώ για τις χώρες της Ρούμελης. Βασικό επάγγελμα και ασχολία των κατοίκων είναι το εμπόριο. Τα κρασιά που βγαίνουν απ’ τα αμπέλια τους τα πουλάνε κουβαλώντας τα από επαρχία σε επαρχία, και γνωστά σ’ όλο τον κόσμο είναι και τα λευκορόδινα πεπόνια τους» (Βέτσιος, «ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΆΡΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ (1449) ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ 17ΟΥ ΑΙΩΝΑ», 1996-97, ΣΚΟΥΦΑΣ, Ι’ (86- 87).
Στη φωτο : Άποψις Άρτης Nο 2 / ARTA Vue d’Arta No. 2 (colored, editor. N.B. Aγραφιώτης, 1243), posted from APTA 1/ΣΕΠ/1912 

Δημοσιεύθηκε στη Περιηγητές που πέρασαν από την Άρτα | Σχολιάστε

ΠΑΝΑΜΒΡΑΚΙΚΟΣ ΑΡΤΑΣ

Δημοσιεύθηκε την 14 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

—————–

Η ιστορία του ποδοσφαίρου στην Άρτα ξεκινά από το 1924 που ήρθαν οι Πρόσφυγες από τον Πόντο, τη Σμύρνη και τη Μικρά Ασία. Τότε υπήρχε μια ομάδα που δεν είχε αναγνωριστεί επίσημα από το Πρωτοδικείο και την ονόμαζαν «Ήπειρος». Το 1927 έγινε ο «Ανεξάρτητος Αθλητικός Όμιλος Άρτας», που ένα χρόνο μετά ονομάστηκε «Παναμβρακικός». Ο Παναμβρακικός διατηρήθηκε μέχρι το 1960. Ιδρυτής του Συλλόγου ήταν ένα μικρασιάτης, ο Δημήτριος Ρούζιος από τα Ταταύλα. Μάλιστα αρκετοί ποδοσφαιριστές της ομάδας ήταν από την Μικρά Ασία γι’ αυτό και τόπος εγκατάστασης της ομάδας ήταν τα προσφυγικά. Το χρώμα της ομάδας ήταν το γαλάζιο. Όλοι οι ποδοσφαιριστές του Παναμβρακικού ήταν τότε παιδιά του Γυμνασίου Άρτας, σπουδαστές του οικοτροφείου και της Ιερατικής σχολής Άρτας.
Τα ιδρυτικά μέλη ήταν οι : Ηλίας Σελλούντος, Νικ. Βουρλάκος, Αχιλ. Τούμπουρος, Βασ. Βαβέκης, Ιωαν. Χριστοδούλου, Ευαγ.Χήτας, Βικέντιος Βαφειάδης, Προδρ. Ασλανίδης, Νικ. Γκόντζιος, Δημ. Κονταξής, Ιωάνν.Στόγιας και Ιωανν. Ασπιώτης. Το γήπεδο , που είχε… χόρτο ,ήταν μέχρι το 1937, εκεί που είναι σήμερα το πεδίο βολής στην είσοδο της πόλης.
(Πληροφορίες από συνεντεύξεις του κ. Κώστα Μπανιά σε τοπικές εφημερίδες – Φωτο από arxeiomnimon.gr) 

Δημοσιεύθηκε στη Η ομάδα του Παναμβρακικού | Σχολιάστε

ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΔΕΙΞΕΙΣ , 1952

Δημοσιεύθηκε την 14 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

——————-

1950: Μια πολύ όμορφη φωτογραφία από τις Γυμναστικές Επιδείξεις στο προαύλιο του Α’ Γυμνασίου Άρτας. Έπαρση της σημαίας από τον μαθητή Κων. Σακκά. Μπορούμε να δούμε την Πλατεία Σκουφά σε όλο της το μεγαλείο…(Από συλλογή Φ.Κ. με πληροφορίες από αρχείο Κ. Μπανιά)

Δημοσιεύθηκε στη Αθλητικές Εκδηλώσεις | Σχολιάστε

1810 | ΤΟΠΙΟ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ

Δημοσιεύθηκε την 14 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

——————

Τοπίο στην Ήπειρο, μεταξύ Άρτας και Ιωαννίνων τον Αύγουστο του 1810. Landscape at Epirus, between Arta and Ioannina. August 1810. [HAYGARTH, William. Collection of 120 original sketches of Greek landscape made in 1810-1811.] (Πηγή : Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη)

Δημοσιεύθηκε στη Χάρτες, χαρακτικά και γκραβούρες | Σχολιάστε

Από την Άρτα στα Γιάννενα….

Δημοσιεύθηκε την 14 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

1932 : Μια φωτογραφία από την διαδρομή Άρτα – Γιάννενα. (Φωτο Nowack, Ernst , 1930/1932, Dovizdjana. Deutsche Fotothek) 

Δημοσιεύθηκε στη Περί Τμήματος Καραβοσαρά και Λάκκας | Σχολιάστε

ΠΕΡΙΗΓΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΤΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΕΒΛΙΑ ΤΣΕΛΕΠΗ

Δημοσιεύθηκε την 14 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

Ο πρώτος περιηγητής που πέρασε από την Άρτα στα μέσα του 12ου αιώνα, σε μια περιοδεία που κράτησε πάνω από 10 χρόνια (1160-1172), ήταν ο Εβραίος Ραβίνος Βενιαμίν ο εκ Τουδέλης ο οποίος γράφει στο Οδοιπορικόν του “…..Δύο ακόμα ημερών ταξίδι μας φέρνει στην ακτή της Άρτας, στα σύνορα της αυτοκρατορίας του Μανουήλ Κομνηνού , βασιλιά της Ελλάδας. Σ’ αυτή την ακτή υπάρχει ένα χωριό με κατοίκους 100 Εβραίους. Οι σημαντικότεροι είναι ο Σεχαμίας και ο Ηρακλής”. Ο Βενιαμίν παρουσιάζει συστηματικές ταξιδιωτικές εντυπώσεις, παραθέτοντας χρήσιμες πληροφορίες. Έτσι π.χ. μας δίνει την πληροφορία ότι κατά τον 12ο αιώνα βρήκε ένα μέρος της Θεσσαλίας να κατέχεται από τους Βλάχους που στα νεότερα χρόνια βρίσκονται εγκατεστημένοι στις περιοχές της Πίνδου (Από το βιβλίο ΕΒΛΙΑ ΤΣΕΠΕΠΗ, ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ, Σ. Εργολάβος, Γιάννινα,1995)

Στη φωτογραφία χάρτης με τα ταξίδια του Ραβίνου Βενιαμίν εκ Τουδέλης από την Γερμανική Wikipedia)

Δημοσιεύθηκε στη Περιηγητές που πέρασαν από την Άρτα | Σχολιάστε

ΣΑΛΑΤΑ ΜΕ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ

Δημοσιεύθηκε την 14 Φεβρουαρίου 2021 από Anastasia Karra

Τα πορτοκάλια, μια και δεν ευδοκιμούν στα ορεινά μέρη, τα γευόμασταν συνήθως όταν έφταναν ως φίλεμα από φίλους ή συγγενείς, οι οποίοι κατοικούσαν σε χωριά του κάμπου της Άρτας. Η μνήμη κουβαλά έντονα τη γεύση και τον πλούτο των αρωμάτων τους, τα οποία απολαμβάναμε σχεδόν ιεροτελεστικά. Αφαιρούσαμε τις χοντρές φλούδες τους, τα ανοίγαμε στη μέση για να φάμε πρώτα τα παιδάκια, δηλαδή τις ατροφικές φέτες που βρίσκονται στην καρδιά των πορτοκαλιών και κατόπιν γευόμασταν τις μεγάλες, καθώς και το μαλακό υπόλευκο υπόστρωμα του φλοιού, το ξύγκι όπως το λέγαμε. Όσο για το εξωτερικό μέρος του φλοιού, τόσο όταν ξεφλουδίζαμε τον καρπό, όσο κι όταν ρίχναμε μερικούς φλοιούς στη φωτιά, απολαμβάναμε το πικάντικο άρωμά τους. Τα πορτοκάλια, εκτός που τα τρώγαμε ως φρούτο, τα απολαμβάναμε και ως σαλάτα. Για να τη γευτούμε λοιπόν, καθαρίζουμε τρία πορτοκάλια, τα χωρίζουμε σε φέτες, τις κόβουμε στη μέση και τις τοποθετούμε σε κατάλληλο αγγείο. Αποφλοιώνουμε και τεμαχίζουμε ένα κρεμμύδι, το ρίχνουμε πάνω στα πορτοκάλια και προσθέτουμε ελιές, λάδι, ξύδι και αλάτι.
(Απόσπασμα και φωτο από το υπέροχο βιβλίο “Η ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΓΕΥΣΗΣ-αρχέγονων Ηπειρωτικών εδεσμάτων συναγωγή”, 2015, της Παναγιώτας Λάμπρη από τη Ροδαυγή) 

Δημοσιεύθηκε στη Λαογραφικά και άλλα | Σχολιάστε