Η Φιλαρμονική του Μ/Σ “Σκουφάς”

Δημοσιεύθηκε την 19 Μαρτίου 2021 από Anastasia Karra

————————-

Η φιλαρμονική του Σκουφά λειτούργησε για πρώτη φορά το έτος 1898 με πρώτο αρχιμουσικό τον Νικόλαο Παναγόπουλο, καταγόμενο από το Ναύπλιο. Τα μέλη που απάρτιζαν την φιλαρμονική ήταν φιλόμουσοι κάτοικοι της Άρτας που αφιέρωναν τον ελεύθερο χρόνο τους στην θεία τέχνη
της μουσικής. Τα πρώτα χρόνια ήταν δύσκολα καθώς ο Σύλλογος ήταν νεοσύστατος και δεν υπήρχαν πολλές οικονομικές δυνατότητες, όμως παρόλο αυτά η μεγάλη δίψα των αρτινών για την ίδρυση φιλαρμονικής κατάφερε να βρει ανταπόκριση. Αρχικά για να λειτουργήσει η φιλαρμονική χρειαζόταν μουσικά όργανα, επειδή όμως δεν υπήρχαν αρκετοί πόροι από την πλευρά του Συλλόγου έγινε έρανος και με την βοήθεια του Δήμου και του τότε μητροπολίτη Γεννάδιου παραγγέλθηκαν μουσικά όργανα μέσω του Γενικού Γραμματέα του ‘’Παρνασσού’’ Μιχ. Λάμπρου από τον μουσικό οίκο Μίλλερ της Βιέννης. Ο ενθουσιασμός ήταν τόσο μεγάλος που τα υπάρχοντα μουσικά όργανα δεν επαρκούσαν για την πληθώρα των μικρών και μεγάλων αρτινών που έτρεχαν να μάθουν μουσική. Τελικά, η πρώτη εμφάνιση της φιλαρμονικής θα πραγματοποιηθεί στις 21 Μαΐου του 1899 σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Ο ενθουσιασμός των κατοίκων ήταν τόσο μεγάλος που πολλοί από αυτούς δώρισαν χρήματα καθώς και προσωπικά τους αντικείμενα για να στηρίξουν την φιλαρμονική. Μάλιστα ήταν τόση μεγάλη η αγάπη τους που σε κάθε δοκιμή της φιλαρμονικής συνωστιζόταν πλήθος κόσμου για να ακούσει μουσική.
(Πηγή : Άρθρο του κ. Τσακιρίδη στην Εφημ. ΑΜΒΡΑΚΙΑ, Φ.1217, 18-6-2007)
Για το ξεκίνημα της Φιλαρμονικής του ΣΚΟΥΦΑ έχουμε γράψει και στο παρελθόν : https://www.facebook.com/doxesagira…/posts/107614244641361

Στη φωτο η Φιλαρμονική «ΣΚΟΥΦΑ» Άρτας το έτος 1898 με αρχιμουσικό τον Νικόλαο Παναγόπουλο. (Φωτο από Αρχείο Μ/Φ Συλλόγου «ΣΚΟΥΦΑΣ» Άρτας 1896 – Έρευνα κ. Κ. Μπανιά. 

Και τα ονόματα των μουσικών…..

Δημοσιεύθηκε στη Η Φιλαρμονική της Πόλης | Σχολιάστε

1931 – ΑΕΤΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΥΡΓΩΝ 

Δημοσιεύθηκε την 19 Μαρτίου 2021 από Anastasia Karra

—————–

1931 – ΑΕΤΟΣ ΜΕΛΙΣΣΟΥΡΓΩΝ : Κώστας Χαρίσης, Ευάγγελος Γκονέζος, Γεώργιος Γκονέζος, Αλέκος Πλάκας, Κωσταντής Μαστρογιάννης, Κώστας Μποτσώλης (Αίλουρος), …….Μαστρογιάννης (Φωτο κ έρευνα κ. Κ. Μπανιάς)

Δημοσιεύθηκε στη Οι άλλες ομάδες | Σχολιάστε

“ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ” ΑΡΤHΣ

Δημοσιεύθηκε την 19 Μαρτίου 2021 από Anastasia Karra

1953, Ιούνιος. Στα εγκαίνια του Εθνικού Παναμβρακικού Σταδίου Παίκτες Ολυμπιακού Άρτας : Ιωάννης Νικολάου (Παλιούρας), Αλέκος Πλάκας, Ευάγγελος Μιμιγιάννης και ο μικρός Γεώργιος. Ι. Γιώτης (Φώτο κ έρευνα κ. Κ. Μπανιάς) 

Δημοσιεύθηκε στη Η ομάδα του Ολυμπιακού | Σχολιάστε

Οικογένεια Τρομπούκη… 

Δημοσιεύθηκε την 18 Μαρτίου 2021 από Anastasia Karra

1939 : Οικογένεια Τρομπούκη στους Μελισσουργούς. Αριστερά ο Δημήτριος Τρομπούκης, δίπλα ο γιος του Χαράλαμπος, η σύζυγος του Κωσταντίνα Σταμάτη από τα Θεοδώριανα και τα παιδιά τους, ο Ιωάννης, που πέθανε βρέφος και ο Δημήτριος, μετέπειτα Αντιδήμαρχος Αρταίων και Πρόεδρος και Γραμματέας του Ε. Κ. Άρτας.
(Φωτο από το Αρχείο του κ. Σπυρίδωνα Αθαν. Τρομπούκη, Έρευνα κ. Κ. Μπανιά)

Δημοσιεύθηκε στη Αρτινές Οικογένειες | Σχολιάστε

Επιστολή του Συλλόγου “Οι φίλοι του Κρυστάλλη” προς τον Ε. Βενιζέλο σχετικά με την απόφαση του συλλόγου να στήσει την προτομή του Κρυστάλλη στην Άρτα

Δημοσιεύθηκε την 18 Μαρτίου 2021 από Anastasia Karra

H προτομή του ποιητή Κώστα Κρυστάλλη στην Άρτα πριν μεταφερθεί, σε φωτο από Συλλογή Βήχα.

Δημοσιεύθηκε στη Κώστας Κρυστάλλης | Σχολιάστε

Η ΤΖΟΥΜΕΡΚΙΩΤΙΚΗ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΦΟΡΕΣΙΑ

Δημοσιεύθηκε την 18 Μαρτίου 2021 από Anastasia Karra

Στα Τζουμέρκα, με τις τόσο σκληρές καιρικές συνθήκες, την πρώτη θέση είχαν τα ενδύματα εκείνα που θα μπορούσαν να ζεστάνουν περισσότερο. Να πως περιγράφεται η γυναικεία φορεσιά στο βιβλίο “ΤΑ ΘΕΟΔΩΡΙΑΝΑ”

“Μαντήλια από λεπτό ύφασμα βαμβακένιο,
εσκέπαζαν των πιο εύπορων μαλλιά της κεφαλής τους.
Και τις γριές τις έβλεπες με μακριά μαντήλια,
Πού’ χαν το χρώμα τ’ ουρανού, στις πιο πολλές το μαύρο.
Κι οι νιότερες, οι άγαμες έδεναν το τσεμπέρι,
Μαντήλι λεπτούφαντο με σύμπλεγμα ανθέων,
Μ’επίχρυσα τεχνήματα και μ’αργυρά στολίδια,
Συνόδευε στις πλάτες τους τις μακριές πλεξίδες.
Πλεχτή φανέλα ολόλευκη ζέσταινε το κορμί τους.
Δίμτενα και αμάνικα και λουλακί βαμμένα
Ήτανε τα σεγκούνια τους τα λέπτο υφαμένα.
Σιγά σιγά με τον καιρό άλλαξε η ραφή τους,
Ήρθε ο σάκος ο κοντός , το όμορφο πολκάκι*,
Η ζακέτα η ευρύχωρη από μαλλί ή φέλπα*,
Που τέλειωνε στη μέση της σε ζώνη υφασμένη,
Σε ζώνη άλλοτε αργυρά με τις μεγάλες πόρπες,
Στη μέση απ’ όπου κρέμονταν* και τα φουστάνια*
Που φτάνανε και κάλυπταν πιο κάτ’ από το γόνα,
Ώστε να μην σκεπάζουνε τις κάλτσες, τα τσουρέπια,
Που’ χανε ξόμπλια κεντητά, πλουμίδια μεταξένια
Και που σφιχτά τα κράταγαν στα πόδια οι καλτσοδέτες.
Κι οι πιο μεγάλες έριχναν στους ώμους τους εσάρπες,
Τα σάλια, που τα πλέκανε οι κόρες και οι μάνες.”

Πολκάκι : κοντό σακάκι υφασμάτινο, σφιχτό στη μέση
Φέλπα : βελούδινο ύφασμα
Ποδιά : πεποικιλμένη με έγχρωμες κλωστές
Φούστα, φουστάνι : βαθύ κυανόμαυρο, οι δε νιότερες ποικιλούφαντο και χρώμα της αρεσκείας τους.
(Από το βιβλίο ΤΑ ΘΕΟΔΩΡΙΑΝΑ ΑΡΤΑΣ, Έκδοση Κοινότητας Θεοδωριάνων, Αθήνα,2006)

Στη φωτογραφία η κ. Σταμάτη με παραδοσιακή Τζουμερκιώτικη φορεσιά στις 3 Ιανουαρίου 1958, σε κεντρικό ξενοδοχείο των Αθηνών, στη γιορτή του Ξενιτεμένου Ηπειρώτη. (Φωτο από συλλογή Ε. Πλεύρη)

Δημοσιεύθηκε στη Λαογραφικά και άλλα | Σχολιάστε

ΠΩΣ ΓΙΝΟΝΤΑΝ Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΑΡΜΑΤΟΛΙΚΙ

Δημοσιεύθηκε την 17 Μαρτίου 2021 από Anastasia Karra

Η εγκατάσταση του αρματολού δεν ήταν απλό πράγμα. Η τοπική αρχή εισηγούνταν τον διορισμό αρματολού. Η εισήγηση γίνονταν στην αρμόδια υπηρεσία που είχε έδρα την Κωνσταντινούπολη, κι όταν εγκρίνονταν ο διορισμός γίνονταν τελετή εγκατάστασης μπροστά στο μεκχεμέ (δικαστήριο). Ο προσκυνημένος κλέφτης δήλωνε μπροστά στους κοτζαμπάσηδες, τον κατή και το μουσελίνι, το «ιταάξι» (την υποταγή)κι έπαιρνε το «μουρασελέ» (διορισμό). Ο κατής του έδινε το πανωφόρι της τιμής (καπότο), του εύχονταν όλοι «καλή φύλαξη» και πήγαινε στην έδρα του επίσημα. Λέγονταν καπετάνιος κι είχε τους υπασπιστές του και τα παλληκάρια του κι ένα πρωτοπαλλήκαρο.
Οι ομάδες φύλαξης λέγονταν «μάγγες», ήταν ανάλογες με την έκταση της περιοχής και μισθοδοτούνταν απ’ αυτή. Σύμφωνα με τον Φίνλεϊ οι αρματολοί ήταν συγκροτημένοι στα πρότυπα της πατριάς με κληρονομική διαδοχή των αρματολικιών τους.
Οι τοπικές αρχές μπορούσαν να διορίσουν «οπλαρχηγό», με περιορισμένες αρμοδιότητες κι αυτόν τον διόριζε ο Τούρκος πρόκριτος, δηλαδή ο «αγιάν».Αυτός ήταν ένας φύλακας του δερβενιού.
Οι αρματολοί και τα αρματολίκια αποτελούσαν μια νέα τάξη μέσα στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Ήταν απαλλαγμένοι από φορολογία και οπωσδήποτε θα είχαν αναλάβει απέναντι στον κατακτητή ορισμένες υποχρεώσεις όπως η τήρηση της τάξης κυρίως σε δασώδεις και δυσπρόσιτες περιοχές. Ο αρματολός ασφαλίζοντας τις κλεισούρες, βοηθούσε τον κατακτητή να εισπράττει ελεύθερα τη φορολογία από τους κάμπους. Πολύ συχνά όμως ο ραγιάς κυνηγημένος εύρισκε καταφύγιο στον αρματολό με τον οποίο ο κλέφτης σιγά σιγά ανέπτυξε αγαθές σχέσεις. Στο στάδιο αυτό της αλληλοϋποστήριξης, μπορεί να ιδεί κανείς τα αρματολίκια σαν στρατιωτικές σχολές και στρατόπεδα όπου γυμνάζονταν οι Έλληνες και μάθαιναν την τέχνη του πολέμου. Πολλές φορές οι Τούρκοι και οι κοτζαμπάσηδες (οι οποίοι ζητούσαν από παντού μοιράδι), επενέβαιναν και εξευτέλιζαν τον αρματολό. Ο δρόμος τότε ήταν ανοιχτός για το βουνό….
(Πηγή : ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗ ΗΠΕΙΡΟΣ, Ν. Ζιάγκος, Αθήνα 1974)

(Ηπειρώτης Αρματολός, Φωτο από διαδίκτυο)

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στην Τουρκοκρατία | Σχολιάστε

Ιερά μονή Αγίου Γεωργίου – Βουργαρέλι

Δημοσιεύθηκε την 17 Μαρτίου 2021 από Anastasia Karra

1938 : Ιερά μονή Αγίου Γεωργίου. Εβραίοι και χριστιανοί γλεντάνε. Εδώ το ζεύγος Χατζή χορεύει με χριστιανούς φίλους στην αυλή του Μοναστηριού του Αγίου Γεωργίου στο Βουργαρέλι Άρτης, στα Τζουμέρκα.
Φωτό από αριστερά: Νίκη Μεθόδιου, Μωυσής Χατζής, Ερνέστα σύζυγος Μωυσή Χατζή, άγνωστη, Αρτεμισία Αλίβερτη, Θωμάς Μεθόδιος, Σοφία Τσαλαπάτη, άγνωστος.
(Φώτο από το βιβλίο του Κ. Τσιλιγιάννη “Η Εβραϊκή Κοινότητα της Άρτας”, Θεσσαλονίκη, 2004) 

Δημοσιεύθηκε στη Τα Τζουμέρκα και τα χωριά τους | Σχολιάστε

Το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στο Βουργαρέλι

Δημοσιεύθηκε την 17 Μαρτίου 2021 από Anastasia Karra

Το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου “όπου τον Ιούλιο του 1821 οι οπλαρχηγοί των Τζουμέρκων και Ραδοβυζίων εκήρυξαν την Επανάστασιν υψώσαντες την Σημαίαν, υπό τας ευλογίας του ηγουμένου της Μονής Χριστοφόρου. Ειναι λοιπόν η Μονή του Αγίου Γεωργίου Δροσοπηγής, η Αγία Λαύρα της περιοχής”.
(Φώτο και σχόλιο από ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΛΕΥΚΩΜΑ ΝΟΜΟΥ ΑΡΤΗΣ,1971) 

Δημοσιεύθηκε στη Τα Μοναστήρια | Σχολιάστε

1932 : Πανηπειρωτικοί Αγώνες Στίβου στα Γιάννενα

Δημοσιεύθηκε την 17 Μαρτίου 2021 από Anastasia Karra

——————

Στη μέση με τις ριγωτές μπλε φανέλες οι Άσσοι του Παναμβρακικού : 1.Λέανδρος Παπακίτσος 2.Σωτήρης Συγγούνας 3.Δημήτρης Συγγούνας 4.Δημήτρης Κ. Στρεβίνας 5.Αντρέας Καναβάτσας, 6.Κ.Τοπουλίδης 7.Αντρέας Μπανταλούκας. Όλα τα ονόματα στο σχόλιο που ακολουθεί. (Φωτο και έρευνα κ. Κ. Μπανιά)

Και τα ονόματα……

Δημοσιεύθηκε στη Αθλητικές Εκδηλώσεις | Σχολιάστε