ΑΟΥΣΒΙΤΣ 2 (ΜΠΙΡΚΕΝΑΟΥ) – ΟΙ ΑΡΤΗΝΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑΝ ΜΕΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΖΟΝΤΕΡΚΟΜΜΑΝΤΟ ΣΤΙΣ 7 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1944

———————-
Στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου του Steven Bowman με τίτλο Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ, σε μετάφραση Ισαάκ Μπενμαγιόρ, υπάρχει μία λίστα με τα ονόματα των Ελλήνων Εβραίων που ήταν στο Ζόντερκομμαντο. Γράφει χαρακτηριστικά ο συγγραφέας : «Η παρακάτω λίστα συμπεριλαμβάνει τα ονόματα εκείνων για τους οποίους γνωρίζουμε ότι ήταν στο Ζόντερκομμαντο, ότι συμμετείχαν στον σχεδιασμό, ότι είχαν αναλάβει συγκεκριμένο ρόλο κατά τη διάρκεια της εξέγερσης ή ότι έλαβαν μέρος στη διαμάχη. Εικάζεται ότι ο αριθμός των Ελλήνων Εβραίων που ήταν στο Ζόντερκομμαντο υπερέβαινε τους 300. Δεν γνωρίζουμε πόσοι από τους παρακάτω δεν ήταν με οποιονδήποτε τρόπο αναμεμειγμένοι στην εξέγερση αλλά κρίνουμε σημαντικό να παραθέσουμε όλα τα ονόματα που γνωρίζουμε».
Για όσους δεν γνωρίζουν σχετικά να πούμε ότι ο όρος Ζόντερκομαντο (Sonderkommando) στα Γερμανικά σημαίνει Ειδική Ομάδα Εργασίας και συγκεντρώνει ολόκληρη τη φρίκη των στρατοπέδων εξόντωσης: Πρόκειται για ομάδες κρατουμένων, κυρίως Εβραίων, που επάνδρωναν τα κρεματόρια και ήταν επιφορτισμένες με το καθήκον της «προετοιμασίας» των θαλάμων αερίων, τη συγκομιδή και την αποτέφρωση των πτωμάτων. Οι άνδρες αυτοί αποτελούσαν τις τραγικότερες ίσως φυσιογνωμίες μέσα στο Άουσβιτς, γιατί γνώριζαν το μυστικό των Κρεματορίων αλλά και τη δική τους τύχη: ήξεραν πως μετά από σύντομο χρονικό διάστημα θα εκτελούνταν και οι ίδιοι, καθώς οι Γερμανοί ανανέωναν τακτικά τις ομάδες εργασίας για να μη διαρρεύσει το μυστικό των Θαλάμων Αερίων και των Κρεματορίων. Ήταν υποχρεωμένοι να λένε ψέματα και να καθησυχάζουν τους κρατούμενους από τη στιγμή που έφταναν στην αυλή του συγκροτήματος των 4ων Κρεματορίων, μέχρι το τέλος τους. Ένα μέλος του Ζόντερκομαντο που θέλησε να πληροφορήσει τα θύματα για τη μοίρα τους ρίχτηκε ζωντανός στις φλόγες του Κρεματορίου και οι σύντροφοί του παρακολουθούσαν υποχρεωτικά την εκτέλεσή του. Έζησαν στην καρδιά της κόλασης, μη έχοντας άλλη επιλογή. Οι κρατούμενοι που αρνούνταν να συνεργαστούν στο Ζόντερκομαντο και αντιστέκονταν, κατέληγαν με μια σφαίρα στο σβέρκο.
Από τα 57 ονόματα της λίστας Ζόντερκομμαντο που είναι γνωστά τα 9 ανήκουν σε Αρτηνούς Εβραίους και είναι:
1. Μπαρούχ Βαρούχ (γενν. Άρτα, 1915)
2. Βιτάλης Μάτης (γενν. Άρτα, 1913)
3. Μιζάν Χαΐμ (γενν. Άρτα, 1922)
4. Μιζάν Μωυσής (γενν. Άρτα, 1924)
5. Σούσης Ισαάκ (γενν. Άρτα, 1902)
6. Σαμπετάι Μωυσής (γενν. Άρτα, 1909)
7. Σαμπάς Τζοζέπος (γενν. Άρτα, 1912)
8. Σαμπάς Πέσος (γενν. Άρτα, 1912)
9. Ζακάρ Ιωσήφ (γενν. Άρτα, 1924)

Περισσότερα στοιχεία για την εξέγερση των Ζόντερκομμαντο στις 7 Οκτωβρίου 1944, μπορείτε να διαβάσετε στο σχετικό άρθρο του Ζαν Κοέν στο λινκ https://cohen.gr/…/jean-cohen-articles/2499-7-1944-7506329
(Πηγή : Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ, Steven Bowman, Αθήνα, 2012)

Δημοσιεύθηκε στη Η Εβραϊκή κοινότητα της Άρτας | Σχολιάστε

ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΒΡΑΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ χθες, στις 26 Μαρτίου 2022.

———————-

78 χρόνια μετά οι Αρτηνοί θυμούνται με συγκίνηση και τιμούν τους συμπολίτες τους Εβραίους που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Στο χρονικό του Σταύρου Παπαχρήστου που βρίσκεται σήμερα στον Ι. Ναό του Αγίου Δημητρίου Άρτης, διαβάζουμε για τη μέρα εκείνη :
«24η Μαρτίου 1944 : Θρήνος και κλαυθμός εις την πόλιν. Σήμερον ημέραν Παρασκευήν και ώραν 8ην μ.μ. οι Γερμανοί συνέλαβον όλους τους Εβραίους της πόλης και τους ενέκλεισαν εις το κινηματοθέατρον «Ορφεύς». Η σύλληψις εγένετο ως εξής : οι Γερμανοί προ της 8ης μ.μ. εκάλεσαν ολόκληρον το σώμα της Χωροφυλακής και έδωσαν ορισμένας διαταγάς. Την 8ην μ.μ. ώραν μετέβησαν δύο ή τρεις Γερμανοί και εις Χωροφύλαξ και εστάθησαν έμπροσθεν της θύρας έκαστης Ισραηλιτικής οικίας. Δύο Γερμανοί εστάθησαν εις Μονοπωλιό και μόλις η ώρα πήγε οκτώ έρριψαν δύο πυροβολισμούς και συγχρόνως αι θύραι των οικιών των Ισραηλιτών ηνοίχθησαν, άλλες με σπρωξιές και άλλες τις σπάσανε. Έδωσαν εις τους Ισραηλίτας είκοσι λεπτών προθεσμίαν να λάβωσι μεθ’ εαυτών τα αναγκαία εις αυτούς ρούχα και ό.τι τιμαλφή είχον. Θρήνος και κλαυθμός. Εντός της ώρας όλοι οι Εβραίοι ήσαν συγκεντρωμένοι εις τον κινηματογράφο «Ορφεύς» του Β. Τσολιά. Την επομένη 25ην Μαρτίου οι Χριστιανοί επλησίαζον εις τον κινηματογράφο, όπου ήσαν οι Εβραίοι και εκόμιζον εις αυτούς τρόφιμα, ρούχα, κ.λ.π. Οι Γερμανοί άλλοτε επέτρεπον να πλησιάσωμεν οι Χριστιανοί και άλλοτε όχι. Την ίδιαν ημέραν της 25ης Μαρτίου συνεκεντρώθησαν αυτοκίνητα προερχόμενα εκ Πρεβέζης και την επομένην 26ην Μαρτίου ήρχισεν η εκκίνησις των Εβραίων με κατεύθυνσιν προς Αγρίνιον. Το δράμα το οποίον συνετελέσθη, δεν περιγράφεται. Όλη η κοινωνία της Άρτης ήτο κατασυγκεκινημένη…..» (Πηγή : Ιστορικό χρονικό ιερέα Σταύρου Παπαχρήστου όπως δημοσιεύτηκε στο βιβλίο Η ΕΒΡΑΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ, Κ. Τσιλιγιάννης, 2004)

Στη φωτογραφία κείμενο του Αλέξη Μενεξιάδη με τίτλο « ΣΤΗΝ ΑΡΤΑ ΜΕΝΕΙ ΜΟΝΑΧΑ Η ΜΝΗΜΗ». (Πηγή : Μενεξιάδης Αλέξης, «Η καταστροφή των Ισραηλιτικών Κοινοτήτων», Χρονικά, Τόμος ΚΘ’, Τεύχος 201, Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2006) 

Δημοσιεύθηκε στη Η Εβραϊκή κοινότητα της Άρτας | Σχολιάστε

Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΣΤΟ ΜΟΝΟΠΛΙΟ

———————

1979-80 : ….και το Μονοπ’λιό μετά το τέλος της παρέλασης.
(Η φωτογραφία είναι του Γιάννη Νίκα) 

Δημοσιεύθηκε στη Οι Πλατείες | Σχολιάστε

Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΣΤΟ ΜΟΝΟΠΛΙΟ

————–

1979-80 : Ατενίζοντας την παρέλαση της 25ης Μαρτίου καθώς περνά από το Μονοπ’λιό. Στα δεξιά, μόλις έχει κατεδαφισθεί το Ξενοδοχεί ” ΑΚΡΟΠΟΛ”. (Η φωτογραφία είναι του Γιάννη Νίκα)

Δημοσιεύθηκε στη Οι Πλατείες | Σχολιάστε

Παρηγορήτισσα – Συλλογή Κουρτίδη

—————-

Η με αρ. 438 καρτ-ποστάλ από τη Συλλογή Νίκου Κουρτίδη για την Άρτα με την εκκλησία της Παρηγορήτριας.
Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά με τη συλλογή Ν. Κουρτίδη στο λινκ https://www.facebook.com/…/a.130664002…/328456475890469/


Η με αρ. 438 καρτ-ποστάλ από τη Συλλογή Νίκου Κουρτίδη για την Άρτα με την εκκλησία της Παρηγορήτριας.
Μπορείτε να διαβάσετε σχετικά με τη συλλογή Ν. Κουρτίδη στο λινκ https://www.facebook.com/…/a.130664002…/328456475890469/

Δημοσιεύθηκε στη Οι Εκκλησίες | Σχολιάστε

ΚΑΡΤ- ΠΟΣΤΑΛ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΝ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΣΤΡΑΤΩΝΑ ΑΡΤΗΣ

——————————–

Καρτ – ποστάλ του 1910 με τον Αμυντικό Στρατώνα της Άρτας. (Φωτο από eBay)

Δημοσιεύθηκε στη Ο Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897 | Σχολιάστε

“Της Άρτας το Γεφύρι” – Καρτ-ποστάλ Δ. Τσακαγιάννη.

———————-

“Της Άρτας το Γεφύρι” – Καρτ-ποστάλ Δ. Τσακαγιάννη.

Δημοσιεύθηκε στη Το Γεφύρι της Άρτας και ο Άραχθος Ποταμός | Σχολιάστε

25 Μαρτίου ’70ς – Οι ανάπηροι πολέμου παρελαύνουν….

————————–

Για πολλά χρόνια, η παρέλαση στις εθνικές γιορτές στην πόλη μας άνοιγε με τη μικρή ομάδα των Αναπήρων Πολέμου, των Αρτινών που είχαν τραυματιστεί στον πόλεμο, σαν ένα μικρό δείγμα σεβασμού και τιμής προς αυτούς τους ανθρώπους που πολέμησαν για την ελευθερία μας. Πλέον η γενιά των ανθρώπων αυτών έχει εκλείψει και ας ευχηθούμε να μην χρειαστεί να υπάρξει ξανά!
Η φωτογραφία είναι του Γιάννη Νίκα από την παρέλαση της 25ης Μαρτίου στα μέσα του ’70.

Δημοσιεύθηκε στη Γιορτάζοντας τις Εθνικές Επετείους | Σχολιάστε

25 Μαρτίου ’70ς

———————-

Μια βροχερή 25η Μαρτίου κάποια χρονιά στα μέσα του ’70. Πλήθος κόσμου πίσω από τα σχοινιά στα πεζοδρόμια περιμένει να δει την παρέλαση, αγνοώντας τη βροχή.
Πάνω από τα κεφάλια τους αιωρείται το πανώ με το “Καθολικό αίτημα του λαού της Άρτας για την ίδρυση Γεωπονικής Σχολής στην πόλη”, που κυριαρχούσε εκείνη την εποχή!
(Η φωτογραφία είναι του Γιάννη Νίκα)

Δημοσιεύθηκε στη Γιορτάζοντας τις Εθνικές Επετείους | Σχολιάστε

25 ΜΑΡΤΙΟΥ 1884 – Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟ

———————–
“Ως σύμπας ο Ελληνικός κόσμος και η ημετέρα πόλις μεγαλοπρεπέστατα εώρτασε την μεγίστην πασών εν τε θρησκεία και τω ελληνισμώ εορτήν της 25ης Μαρτίου.
Από της παραμονής η αγορά μας παριστά θέαμα ελληνοπρεπέστατον, δάφναι και μύρτα και άνθη παντοία, και Σημαίαι κυανόλευκοι και εικόνες των ηρώων του 1821 εκόσμουν αύτην. Άμα δε τη ροδοδακτύλω της 25ης τα τηλεβόλα μας εβρόντησαν μέχρι Πρεβέζης, και τις αγνοεί, οπόσα δάκρυα έρρευσαν εκ των οφθαλμών των απέναντι και τοσούτω πλησίον ημών ευρισκομένων δούλων αδελφών μας! Πόσοι παλμοί και πόσαι ψυχικαί αγωνίαι, και πόσαι ευχαί!
Περί την 9 ½ Π.Μ. κατά το επί τούτω Πρόγραμμα του κυρίου Νομάρχου αι πολιτικαί, αι δικαστικαί και αι Στρατιωτικαί Αρχαί άπασαι εν μεγάλη στολή επλήρουν τον Ναόν της Μητροπόλεως. Πλήθος άπειρον συνωθούμενον και στενοχωρούμενον πληρώσαν τον Ναόν έφθανον μέχρι της αυλαίος Θύρρας.
Όλη η Πόλις ήτο εκεί! Ουδέποτε άλλοτε είχε συρρεύσει τοσούτος λαός. Μετά την δοξολογίαν και τας συγκινηκωτάτας ευχάς υπέρ των ηρωικώς αγωνισαμένων και υπέρ της εληυθερίας πεσόντων ηρώων του 21, ανήλθε το βήμα ο συμπολίτης ημών Κύριος Ν. Χ. Αμβράζης. Διά φωνής ευήχου και σθεναράς, ενώ τα βλέμματα πάντων είναι προσηλωμένα επ’ αυτού, άρχεται του Πανηγυρικού λόγου. Μετά βραχύ προοίμιον, δι ου κατέδειξε το ύψος της ημέρας και ότι δύο αι μεγάλαι ελληνικαί εορταί και δύο τα μεγάλα εθνικά Πάσχα, το της 29 του Μαίου του 1453 Σταυρώσιμον Πάσχα του έθνους, το δε της 25 Μαρτίου του 1821 Αναστάσιμον, και ότι αμφότερα οφείλει να εορτάζη ο ελληνισμός το μεν, πενθών και αναμιμνησκόμενος της πανωλεθρίας του έθνους, το δε αγαλλόμενος και δοξολογών, άρχεται είατα αφηγούμενος εν τω πρώτω μέρει του λόγου του τα κλέα ηρώων και κατορθώματα, ελλήνων ανδρών, ενδιατρίψας εν τω δευτέρω μέρει κυρίως εις τα περί της μάχης του πλησιέστατα ημίν χωρίον Πέτα, της κατά το 1822 γενομένης, μνημονεύσας των τε Ελλήνων και Φιλελλήνων. Ότε δε μετά το φλογερόν προοίμιον ο ενθουσιασμός έφθασεν εις το κατακόρυφον, φρενητιώδη ζήτω και παρατεταμέναι εκ μυρίων στομάτων φωναί λατέσεισαν την οροφήν του Ναού.
Είτα δ’ εν σώματι μετέβησαν πάντες εις την οικίαν του Δημάρχου ημών Κυρίου Ι. Καραπάνου. Καθ΄όλην την ημέραν χαρά και αγαλλίασις έστεφε την πόλιν. Ηκούετο δε μετά παραπόνου πάντοτε «Στην ελευθερία του Κάμπου! Και στα Γιάννενα να δώσει ο θεός!….»
Την εσπέραν η πόλις ήτο κατάφωτος. Η δε συρροή ην μεγάλη εν τη Λέσχη μας «ο Σκουφάς» ωμίλησε δε ο Γυμνασιάρχης ημών κυρ. Σ. Καλέλλης, ενδιατρίψας ιδίως εις τα της τύχης του έθνους ημών από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821. Ο επίλογος ην φλογερός, παροτρύνας προς επιτέλεσιν ενδόξων έργων, αφού ημείς πλείονα έχομεν τα μέσα προς επιτέλεσιν τοιούτων, έτερα ζήτω κατέσεισαν την αγοράν. Και άπασα σχεδόν η νυξ δε ήτο η συνέχεια των της ημέρας.
Ούτως έληξεν η εορτή της 25ης Μαρτίου εν Άρτη, ήτις ουδέποτε άλλοτε είχε τοσούτον μεγαλοπρεπώς πανηγυρίσει.”
(Πηγή : Εφημερίδα ΑΡΑΧΘΟΣ, αρ. φ. 29, 2 Απριλίου 1884) 

Δημοσιεύθηκε στη Γιορτάζοντας τις Εθνικές Επετείους | Σχολιάστε