TA ΚΑΤΣΑΝΟΧΩΡΙΑ

——————–
“Υπό το ειδικόν τούτο όνομα δηλούνται τα κατωτέρω εννέα χωριά : 1. Λοζέτσι, 2. Κοτόρτσι (αποτελούμενον παρ’ αυτού και του χωρίου Λάζανα), 3. Νίστορα, 4. Φορτόσι (αποτελούμενον παρ’ αυτού και του χωρίου Κοστίτσι), 5. Πάτερον, 6. Καλέντζι, 7, Πλέσσια, 8. Κορίτιανη και 9. Βαλτσιώρα, ων το βορειοδυτικότερον και μεγαλείτερον όλων, το Λοζέτσι, απέχον ως έγγιστα τετράωρον της πόλεως των Ιωαννίνων…………Η έκτασίς των, ούσα ανώμαλος και εν μέρει βραχώδης, διασχίζεται υπό δύο, παραλλήλων αλλήλοις, βουνών άτινα λίαν αποτόμως ανερχόμενα από της δεξιάς του Αράχθου όχθης βαίνουσιν απ’ ανατολών προς δυσμάς………. Εν τοις ανωτέρω εννέα χωρίοις οικούσι 2700 Έλληνες ορθόδοξοι, Κατσάνοι καλούμενοι, άπαντες την ελληνικήν λαλούντες γλώσσαν, εκτός των χάριν εμπορίου ή εργασίας εις Ελλάδα, Βλαχίαν ή Κωνσταντινούπολιν και αλλαχού εκπατριζομένων, οίτινες , προς κοινήν μόνον συννενόησιν, λαλούσι και ατελή τινα διάλεκτον, άνευ γραμμάτων. Ούτοι μεν ευρωπαικήν ενδυμασίαν φέρουσιν, οι δε παραμένοντες διαρκώς την εγχώριον ενδυμασίαν διατηρούσι, τρεφόμενοι, οι πλείστοι μεν δι’ αραβοσίτου ή κριθής μετά βρίζης, ολίγιστοι δε διά σίτου μετά κριθής και οικούντες εις λιθοκτίστους οικίας δια πλακών καλυπτομένας. Οι κάτοικοι μετέρχονται τον ράπτην εγχωρίων ενδυμάτων και γεωργόν, ευάριθμοι δε τον ανθρακοποιόν, τον λεπτουργόν, υλοτόμον και κτίστην. Εις άπαντα τα χωρία υπάρχουσι δημοτικά σχολεία αρρένων……..Εν τοις λειμώσι της εκτάσεως τρέφονται περί τας 15 χιλ. αιγοπρόβατα, ων τινα ανήκουσιν εις Σαρακατσάνους, οίτινες ενίοτε και ληστειών μετέχουσι, έτι δε και 200-300 κυψέλαι μελισσών…..” (Πηγή : ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟΝ ΗΠΕΙΡΟΥ, Ν. Θ. Σχινά, Εν Αθήναις,1987)

Στη φωτογραφία “Καταπληκτική θέα στον ποταμό Άραχθο από τον εξώστη της μονής Τσούκας, στα Κατσανοχώρια – δεκαετία ‘60” (Πηγή : ΛΕΥΚΩΜΑ ΗΠΕΙΡΟΣ, Α. Βερτόδουλος, Αθήνα-Γιάννινα, 1995) 

Δημοσιεύθηκε στη Στο δρόμο προς το Ξηροβούνι | Σχολιάστε

ΤΟ ΜΟΥΧΟΥΣΤΙ (Μ’ΧΟΥΣΤ’)

—————————–
“Ήταν ένας μεγάλος ελεύθερος χώρος. Μια αλάνα ανάμεσα στα σπίτια, λίγο πιο κάτω από την πλατεία Σκουφά κι απέναντι από το Γυμνάσιο Αρρένων. Σ’ αυτό τον ακάλυπτο χώρο μαζεύονταν από τα χαράματα οι εργάτες και οι εργάτριες π’ αναζητούσαν μεροκάματο στις γεωργικές ασχολίες όπως κόψιμο και κουβάλημα πορτοκαλιών, μανταρινιών, λεμονιών, μάζεμα ελιών, σκάψιμο, κλάδεμα κλπ. Εκεί λοιπόν στο “Μ’χουστ’”, ήταν το στέκι του εργατικού δυναμικού της Άρτας για τις αγροτικές δουλειές. Κι ήταν μέγα το πλήθος και σε καθημερινή βάση που συγκεντρώνονταν κι αναζητούσαν δουλειά στα δύσκολα εκείνα χρόνια! Κι οι πιότεροι εργάτες ήταν από τη φτωχή συνοικία του Καναρά*. Το μεγαλύτερο δράμα που παίζονταν σ’ αυτό το χώρο κάθε πρωινό ήταν στα χρόνια του εμφυλίου και λίγο μετά, με την μαζική κάθοδο των ορεινών κατοίκων στα αστικά κέντρα. Η εργατιά κατέκλυζε το “Μ’χουστ’” και η προσφορά και η ζήτησα εργασίας ήταν δυσανάλογη. Κι έβλεπες, θυμάμαι με ρίγος, γυναικούλες μεσόκοπες και ρυτιδωμένες, νεοφερμένες απ’ τα ορεινά χωριά, μ’ ένα σπαλέτο ριχμένο στην πλάτη απ’ το τσουχτερό κρύο που πάντα επικρατούσε να εκλιπαρούν με κλαψιάρικη φωνή τον έμπορο που διέσχιζε το πλήθος επιλέγοντας τους εργάτες με τα δικά του κριτήρια (γνωριμία, φιλία, ηλικία) : “Πάρε με κι εμένα μπάρμπα! Να κάνω σεφτέ στη δουλειά!”
Εκεί λοιπόν στήνονταν η εργατιά μέσ’ στη βροχή και την αφόρητη παγωνιά, ώρες ώσπου να ξεμυτήσει ο ήλιος, για να βρουν μια θέση στη λιακάδα! Και γέμιζε ο δρόμος μέχρι το γιοφύρι απ’ την εργατιά. Άλλοι πάνω σε φορτηγά κι άλλοι ποδαρόδρομο κατά ομάδες ώσπου χάνονταν μέσα στα κτήματα για ν’ αρχίσουν τη δουλειά. Οι άνδρες ανεβασμένοι στις σκάλες, να κόβουν πορτοκάλια και οι γυναίκες να κουβαλάνε. Η σκληρή δουλειά τέλειωνε όταν έσμιγε η μέρα με τη νύχτα! Κι εκείνες που μέναν χωρίς δουλειά ( συνήθως οι πιο ηλικιωμένες και οι άγνωστες στην πιάτσα), γύριζαν περίλυπες στο κονάκι και ξαμολυόνταν στο λόγγο για ξύλα ή για λίγη χλωρασιά για δυο μανάρες γίδες ή για λάχανα……”
*Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για τον Καναρά στο λινκ : https://www.facebook.com/doxesagira…/posts/115340713868714

Στη φωτογραφία “Συσκευασία πορτοκαλιών από συνεργείο Θοδωριανιτισσών” από το αρχείο Πάνoυ Λάκκα
(Πηγή φωτογραφίας & σχολίου : ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΑ ΒΙΩΜΑΤΑ, Π. Σκουτέλας, Αθήνα, 2006) 

————-

“Δουλεύοντας στα πορτοκάλια – δεκαετία ’50” (Φωτο από αρχείο Ε. Μ.) 

Δημοσιεύθηκε στη Το εμπόριο στην Άρτα | Σχολιάστε

ΑΕΤΟΣ – 16 ΜΑΡΤΙΟΥ 1952

—————–
Από αριστερά : Θωμάς Κώνστας (Αρχηγός – Διευθυντής ΑΤΕ), Γεώρ. Ιωάννου (Μέσος Επιθετικός, Ε.Τ.Ε.), Στέφανος Μπόμπολης (Έξω αριστερά – Γκολτζής) και Κρίτων Λυμούρης( Πολυαθλητής).
(Φωτο & Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)

Δημοσιεύθηκε στη Η ομάδα του Αετού | Σχολιάστε

ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΤΑ

1938 : Ερείπια Χριστ. Βασιλικής 4ου μ. Χ. αιώνος στην Άρτα – Φωτογραφία Σπ. Μελετζή (Πηγή : ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, 1996)

Δημοσιεύθηκε στη Η Άρτα στην αρχαία εποχή... | Σχολιάστε

Παρέα Καθηγητών, 1959

Δ. Κονταξής – Φιλόλογος, Χ. Σαλούρος – Φυσικός, Α. Τσόλκας – Φυσικός, Χ. Τατσόπουλος- Φιλόλογος, Γ. Μπουρνάκας – Θεολόγος, Κ. Μάγγος – Μαθηματικός, Μ. Οικονόμου – Φιλόλογος, Τ. Παρηγορίτσα – Φ. Αγωγή και ο γιός της Παναγιώτης, Ε. Πάνου – Δασκάλα, Ρ. Μπουρνάκα, Β. Τσόλκα και η κόρη της Λέλα.
(Φωτο από αρχείο Κ. Μπανιά)

Δημοσιεύθηκε στη Αρτινά Πρόσωπα και Παρέες | Σχολιάστε

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΑΜΒΡΑΚΙΑ – Οδός Πριοβόλου

Μάιος 1965 -Κατασκευή του 5ου ορόφου του Ξενοδοχείου Αμβρακία με 70 δωμάτια, ιδιοκτησίας Β .& Χ. Κουτσούμπα. Εργολάβος που ανέλαβε την κατασκευή ο Δημήτρης Πολύζος από τα Πράμαντα.
Μάστοροι – Τεχνίτες : Α. Πολύζος, Β. Βούλγαρης, Ν. Σακκάς, Λάμπρης, Κραμπής, Αυγέρης, Νούτσος, Η. Στούκας, Ζ. Μήτσος, Κ. Λάππας, Λ. Τσώλας, Χ. Βάσσιος, Σ. Μπόσμος, Β.&Γ. Παπαδημητρίου, Δ. Κουτσούμπας κ.α. (Φωτο από το αρχείο Ν. Πολύζου, Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)

Δημοσιεύθηκε στη Οι Συνοικίες | Σχολιάστε

ΟΔΟΣ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ – Η ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗ

1Η ΑΡΙΛΙΟΥ 1952 -Όταν η Χωροφυλακή της Άρτας ήταν στο σπίτι του Καραπάνου επί της οδού Πριοβόλου. Πολιτικοί κρατούμενοι στις φυλακές της Άρτας. Αριστερά ο Παναγιώτης Λάκκας, ο Αχιλλέας Καλιακάτσος και ο Δημήτριος Θεοδώρου…….
Το οίκημα αγοράστηκε το 1964 από τους αδελφούς Βασίλη & Χρήστο Κουτσούμπα και το 1966 έκτισαν το μεγαλόπρεπο για την εποχή του HOTEL AMVRAKIA.
(Φωτο από αρχείο Π. Λάκκα, Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)

Δημοσιεύθηκε στη Οι Συνοικίες | Σχολιάστε

1953-54: ΠΑΛΑΙΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ

———————–
Στη φωτογραφία διακρίνονται από αριστερά : ο Ιωάννης Γεωργόπουλος, η Αθηνά Χαρισιάδη, ο Θόδωρος Χρόνης, η δασκάλα Μεσούλα Παπακώστα, ο Μιμης Ευταξίας και ο Φιλάρετος Μπανταλούκας.
(Πηγή : Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΑΡΤΑ, Κ. Τσιλιγιάννης, Αθήνα, 2013)

Δημοσιεύθηκε στη Η Εκπαίδευση στην Άρτα | Σχολιάστε

ΟΙ ΡΑΔΟΒΥΖΙΝΟΙ ΣΤΟΝ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ – 1914

————————
“Με την κατάληψη της Β. Ηπείρου από τον ελληνικό στρατό το 1913, οι Μεγάλες Δυνάμειςκαι ιδιαίτερα η Ιταλία με την Αυστροουγγαρία, απεφάσισαν στη διάσκεψη του Λονδίνου, στις 30 Μαίου 1913, ερήμην της Ελλάδος, την παραχώρησιν των νομών Κορυτσάς και Αργυροκάστρου στην Άλβανία και για να χρυσώσουν το χάπι, παραχώρησαν στην Ελλάδα τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου Πελάγους, Χίος , Λέσβος, Σάμος κλπ. Κατόπιν της αποφάσεως αυτής η οποία ήταν υποχρεωτική για την Ελλάδα, η Ελληνική κυβέρνηση βρέθηκε στην ανάγκη να διατάξει τον Οκτώβριο του 1914 την αποχώρηση του ελληνικού στρατού από την περιοχή της Β. Ηπείρου. Το να υποταχθούν όμως στη διαταγή αυτή και οι Βορειοηπειρώτες δεν ήταν εύκολο, διότι αρκετά δεινά είχαν υποστεί από την μέχρι τότε δουλεία των Τούρκων. Έτσι στις 17 Φεβρουαρίου 1914, η Συντακτική Συνέλευση των Βορειοηπειρωτών κήρυξε την αυτονομία της Βορείου Ηπείρου.

Η κυβέρνηση του Γεωργίου Χρηστάκη Ζωγράφου διέταξε τον ένοπλο αγώνα και κάλεσε τους απανταχού Έλληνες να προστρέξουν για τη σωτηρία των αδελφών τους Βορειοηπειρωτών. Έτσι στη περιοχή του Λεσκοβικίου άρχισαν να συρρέουν τμήματα εθελοντών μεταξύ των οποίων και το αντάρτικο σώμα του οπλαρχηγού Γρηγόρη Σ. Κοσσυβάκη από την Μεγαλόχαρη Άρτης, το οποίο έδρασε και στην περιοχή του Αργυροκάστρου, με απώτερο σκοπό να εμποδίσουν την είσοδο των τμημάτων της Αλβανικής χωροφυλακής, η οποία είχε καταλάβει την Κορυτσά στις 17 Φεβρουαρίου 1914.

Στην ίδια ομάδα συμμετείχαν και οι οπλαρχηγοί Δημήτριος Κοσσυβάκης του Γρηγορίου, ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Κοσσυβάκης και ο Νικόλαος Κοσσυβάκης. Άλλοι συμμετέχοντες από την περιοχή της Άρτης ήταν ο Λεωνίδας Σπαής, ο Ηλίας Λουτσάρης και ένας, δύο ακόμη……….”(Πηγή : Άρθρο του Γ. Παππά για τον Οπλαρχηγό του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα Γρηγόρη Σ. Κοσσυβάκη στην ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, τχ. 200, 1993)

Στη φωτογραφία : ΠΡΕΜΕΤΗ ΒΟΡ. ΗΠΕΙΡΟΥ, 1914 : Όρθιος στο κέντρο ο οπλαρχηγός Γρηγόρης Σωτ. Κοσσυβάκης. Όρθιος αριστερά o Γιάννης Σιατίστας. Καθήμενοι : στο κέντρο ο αρχηγός Επαναστ. Σωμάτων Γιάννης Σωτ. Κοσσυβάκης, δεξιά Γ. Τσάμης.
(Πηγή : Η ΤΡΙΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ, Ν.Γ. Κοσσυβάκης, Αθήνα, 2001)

Επιπλέον ονόματα εθελοντών πολεμιστών από την περιοχή της Άρτας που μας έχουν αποσταλεί και εικονίζονται στη φωτογραφία : Γκούντας Ευάγγελος (πίσω στη μέση με τον σκούφο), Σκέντος Αθανάσιος (Σιούλας), Πάλλας Δημήτριος, Μάνθος Κοντοχρήστος, Γεώργιος Γκούντας, Νίκος Τσακανίκας, Κωνσταντίνος Μπανιάς, Γεώργιος Μπανιάς (Ιατρός – Στρατηγός – Βουλευτής 1927-32), Αθανάσιος Νασιούλας, Αλ. Τσιμπλής, Γ. Έξαρχος.
Δημοσιεύθηκε στη Ο Ξεσηκωμός κατά των Τούρκων | Σχολιάστε

ΡΙΖΟΥΠΟΛΗ – ΙΟΥΝΙΟΣ 1978

————————–
Μπαράζ ανόδου στη Β’ Εθνική…….Χιλιάδες οι φίλαθλοι της ΘΕΑΣ . Όλο το γήπεδο, 17000 άτομα, γεμάτο. Ήρωας ο Γιάννης Νικολάου που έπιασε 3 πέναλτυ. Το νικητήριο της ανόδου πέτυχε ο “γίγας” Γιάννης Ξυθάλης με οβίδα.(Αμφότεροι από Μελισσουργούς).
Στους ώμους των φανατικών διακρίνονται οι : Θεοφ. Παπαποστόλης, Βασ. Γούλας, Ν. Μπέτης. Κάτω : Δεξιά, Γιάννης Νικολάου, Θεοδ. Ρίζος, Γεωργ. Σπύρου.
Φίλαθλοι : Γεωρ. Γούλας, Αυγέρος κ.α.
(Φωτο & Παρουσίαση Κ. Μπανιάς)

Δημοσιεύθηκε στη Η ομάδα της Αναγέννησης | Σχολιάστε