Δόξες Αγήραντες του Δεσποτάτου

21 Ιουνίου 1953 : Δημοτικό Σχολείο Πηγής, Τετρακώμου. Ξυπόλητα παιδάκια ποζάρουν με τη δασκάλα τους Σοφία Πεταλά-Παππά. (Φωτο από Αρχείο κ. Κ. Μπανιά)

“Εντός του χωριού πηγάζουσι πλείστα ύδατα, λίαν τακτοπεποιημένα εις 10-12 βρύσεις, εξ ών αλέθουσι δύω νερόμυλοι και εργάζονται γναφεία, οίον μαντάνια και νεροτριβεία καθ’ όλας τας ώρας του έτους, χρησιμεύουσι δε τα ύδατα ταύτα και ως πηγαί του Σαρανταπόρου, ενισχυόμενα εκ των υδάτων της Λεπτοκαρύας (πηγής απεχούσης προς δυσμάς του χωρίου περί τα 5 λεπτά) και έκ τινος ετέρας πηγής Παλαιόγλου ονομαζομένης και απεχούσης του χωρίου προς δυσμάς μίαν περίπου ώραν, προς δε και εξ άλλης τινός, του Καπετάν Κώνστα καλουμένης και απεχούσης του χωρίου προς ανατολάς περί τα 40 λεπτά, καθάπερ και εξ άλλων τριών προς νότον, περί τα 40 λεπτά κειμένων μακράν, ου τοσούτο σημαντικών, καλουμένων δε Μάνησι, Γλυκύ και Αργυρολίμνη”.
(Απόσπασμα από το ΔΟΚΙΜΙΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ του Σεραφείμ Ξενόπουλου του Βυζαντίου, Εν Αθήναις, 1884)

Στη φωτογραφία “Βρύση στο Βουργαρέλι” το 1938 (Φωτο Σπύρου Μελετζή, συλλογή Α.Κ.) 

1952 : Κατασκήνωση στο Βουργαρέλι. Αναγνωρίσαμε τις κυρίες Νανά Ζέρβα, Φωτεινή Μπαλάσκα-Κουτρούμπα, Νίτσα Αμβράζη, Δώρα Κωτσάκη και Ισμήνη Γκόγκα. (Φώτο από συλλογή Ρ.Κ.) 

—————

1954-56 : Διακρίνονται οι ομαδάρχισσες : Βάνα Γκίζα-Ματσούκα, Ρένα Πετροπούλου -Τσάκαλου, Αλεξάνδρα Κουτσούμπα-Κωτσάκη (Φωτο από αρχείο κ. Κ. Μπανιά) 

“Το χωρίον τούτο κείται εις τας υπωρείας διακλαδώσεώς τινος της σειράς του Πίνδου, κατοικείται υπό 200 περίπου οικογενειών έχον επί τη αυτή θέσει συγκεντρωμένας περί τας 120 οικίας και μεταξύ αυτών δύω ναούς του αγίου Νικολάου, ων ο μεν χρονολογεί δύο έως τρεις αιώνας, ο δε ένα περίπου. Έξω δε του χωρίου δύο ετέρους των αγίων Αποστόλων και αγίου Κωσταντίνου, ιερουργουμένους πάντας υπό πέντε εγχωρίων ιερέων, υπάρχει δ’ αυτόθι και ελληνοδημοτική σχολή.Εις την κορυφήν του χωρίου τούτου, ου μακράν των 5 λεπτών της ώρας, κείται η ιερά μονή του αγίου Γεωργίου, ήτις χρονολογεί επίσης 2-3 αιώνας……Περί το χωρίον τούτο υπάρχουσι και έτεραι συνοικίαι, συγκείμεναι από 8-10 οικίας εκάστη και αποτελούσιν οιονεί κύκλον του χωρίου, αίτινες ονομάζονται Σκιαδάδες, Αβαρίτζα, Ποταμιά, Παλαιούρι, Παλαιοκάτουνα, Κοβέλη, Παλαιοχώρι και Τσουκλέρι…….” (Απόσπασμα από το ΔΟΚΙΜΙΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ του Σεραφείμ Ξενόπουλου του Βυζαντίου, Εν Αθήναις, 1884)

Στη φωτογραφία το Βουργαρέλι το 1938 (Φωτο Σπύρου Μελετζή, συλλογή Α.Κ.)

Και σε καλύτερη ανάλυση… (από το αρχείο του Νίκου Φασουλή)